ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6BQPqj4?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -26💚🌺 ചർച്ചകൾക്കെല്ലാമൊടുവിൽ .... വിവാഹം പകുതി ഉറപ്പിച്ചതുപോലെ ആയിരുന്നു എല്ലാവരും. അവസാനം പോകാനായ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ജീവന്റെ അമ്മ കാവ്യക്കരികിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു. ഇറങ്ങട്ടെ മോളെ..... അവർ ചോദിച്ചു.... അവൾ ശെരിയെന്നപോൽ തലയാട്ടി.... അവന്റെ ഫോൺ നമ്പർ ഇവിടെ കൊടുത്തേക്കാം കേട്ടോ വിളിച്ചാൽ മതി. കാവ്യ അതിനും ഉവ്വെന്ന പോലെ തലയാട്ടി....... അപ്പോഴേക്കും ഭാമ അവൾക്കരികിലേക്ക് വന്നിരുന്നു..... ഈ കുട്ടി....? ഭാമയെ മനസ്സിലായില്ലെന്നപോൽ സംശയത്തോടെ അടുത്ത് നിന്ന ശാരദ യെ രേഖ നോക്കി...... അവർ അടുത്തേക്ക് വന്നു ഇത് ഭാമ... ഞാൻ ചേച്ചിയെ വിളിച്ചപ്പോ പറഞ്ഞിരു ന്നില്ലേ...... ആഹ്ഹ് അത്.... ഓർമ്മയുണ്ടോർമ്മയുണ്ട്..... നിങ്ങളുടെ ദത്തുപുത്രി അല്ലേ...... അവർ ഓർമ്മകിട്ടിയെന്നപോലെ തമാശരീതിയിൽ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവരത് പറഞ്ഞതും ഭാമയുടെ മുഖമൊന്നു താഴ്ന്നു. ശാരദയും ആ തമാശകേട്ട് അവർക്കൊപ്പം പങ്കുചേർന്നെങ്കിലും ഭാമ വല്ലായ്മയോടെ തന്നെ നിന്നു. എന്നാൽ അത് കേട്ടു നിന്ന കാവ്യയുടെ മുഖം മാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഭാമേച്ചി ദത്തു പുത്രിയാണെന്ന് ആന്റിയോട് ആരാ പറഞ്ഞേ...... നിമിഷ നേരത്തിനുള്ളിലായിരുന്നു ചോദ്യം. രേഖയും ശാരദയും ഒരുപോലെ അവളെ നോക്കി. ഇത് എന്റെ ചേച്ചിയാ ..... എന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പ്. അതിൽ പറഞ്ഞു ചിരിക്കാനും മാത്രം ഒന്നുമില്ല. ഭാമയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്രയും നേരം പതുങ്ങി നിന്ന കാവ്യയുടെ മറുപടി കേട്ട് ജീവന്റെ അമ്മ അറിയാതെ ഒന്ന് ഞെട്ടിയിരുന്നു..... കാവ്യ അത്ര പാവമൊന്നുമല്ല അവർ മനസ്സിൽക്കുറിച്ചു. ഹേയ് ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് ചോദിച്ചതല്ലേ മോളെ..... എന്നാ ഞങ്ങളിറങ്ങട്ടെ.... എല്ലാവരും പുറത്തേക്കിറങ്ങി ക്കഴിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ അവളോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ശാരദക്കൊപ്പം അവരും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. എല്ലാവരെയും യാത്രയയക്കാൻ പുറകേ പോകുന്ന അമ്മയെ ഒന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് കാവ്യ ഭാമയെ നോക്കി..... വിഷമായോ ചേച്ചി..... ഹേയ്..... എനിക്കെന്ത് വിഷമം ചെറിയമ്മയിൽ നിന്ന് ഇത്രയൊക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ചാൽ മതിയെന്ന് എനിക്കറിയാല്ലോ അതുകൊണ്ട് മറ്റൊന്നും തോന്നുന്നില്ല...... പിന്നെ...... നീ എനിക്ക് വേണ്ടി സംസാരിച്ചില്ലേ...... അവളൊരു കുഞ്ഞ് ചിരിയോടെ പറയുമ്പോഴായിരുന്നു അവരെയെല്ലാം യാത്രയയച്ച് അപ്പയും നന്ദനും അകത്തേക്ക് കയറി വന്നത്. അപ്പ നന്ദനോട് എന്തോ സംസാരിച്ചു വരുകയാണ്..... അന്ന് നിന്നിട്ട് പോയതല്ലേ..... അതിന് ശേഷം ഇപ്പോഴല്ലേ വരുന്നത്...... രണ്ടുപേരും ഇന്നിവിടെ നിൽക്ക് നാളെ ശനിയാഴ്ചയല്ലേ അപ്പോ രാവിലെ പോകാമല്ലോ.... ഇരുവരും ഹാളിലേക്ക് വന്നതും അപ്പ പറഞ്ഞതെന്താണെന്നു ഭാമ കേട്ടിരുന്നു...... മറ്റൊരിക്കലാകാം അച്ഛാ....... വർക്കിംഗ്‌ ഡേ അല്ലെങ്കിലും അമ്മയ്ക്കും എനിക്കുമൊക്കെ നാളെ പോകണം .... അതിനെന്താ.... ഇവിടുന്ന് രാവിലെ പോകാല്ലോ..... ഇല്ലേ ദേവകി ടീച്ചറെ...... അവർക്ക് പുറകേ അകത്തേക്ക് വന്ന ദേവകിയമ്മയോടായി അപ്പ ചോദിച്ചു..... അതിനെന്താ പിള്ളേര് നിക്കട്ടെ...... ഞാൻ എന്തായാലും നിക്കുന്നില്ല...... ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകുവാ..... നിങ്ങള് നാളെ വന്നാൽ മതി..... നന്ദനോടും ഭാമയോടും ദേവകിയമ്മ പറഞ്ഞു..... അമ്മ ഒറ്റക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോകാംന്നോ? പെട്ടന്ന് ഭാമ ചോദിച്ചു? ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് അങ്ങനെ മാറി നിൽക്കാറില്ല മോളെ നിങ്ങള് ഇന്ന് നിന്നിട്ട് വാ..... മോളുടെ അപ്പയുടെ ആഗ്രഹമല്ലേ..... അവൾ ശെരിയെന്ന പോലെ തലയാട്ടി..... 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 ഹേയ് ഗൗതം...... നീ എപ്പോഴാ നാട്ടിൽ വന്നത്? സത്യത്തിൽ ഞാൻ ഒട്ടും പ്രധീക്ഷിച്ചില്ല ഇവിടെ വച്ച് നിന്നെ കാണാൻ കഴിയുമെന്ന്. അല്ലാ.....നീയെന്തിനാ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞത്...... തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നവനോടായി അവൾ ചോദിച്ചു? പറയാം..... അവൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുത്ത് ഒരു നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്ത് ചെവിക്കരികിലേക്ക് വച്ചു. മഹി അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നതും എനിക്ക് കാൾ ചെയ്തിരിക്കണം ഒക്കെ.... ഓക്കേ സർ.... കാൾ കണക്ട് ആയതും മറുപുറത്തുള്ള ആർക്കോ അവൻ നിർദ്ദേശം നൽകി. ശേഷം മുന്നിലിരിക്കുന്ന മെറിനെ നോക്കി..... അവൻ കോൾ ചെയ്തപ്പോൾ ഇടക്ക് മഹിയുടെ പേര്‌പറയുന്നത് കേട്ടതുകൊണ്ട് അവനെ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുകയാണവൾ. ഹ്മ്മ്..... ഞാൻ വിളിച്ചത് നിന്നോട് പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു കാര്യം പറയാനാണ്. അവളൊരു സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി എന്ത് പ്രധാനപ്പെട്ടകാര്യം..... മുംബൈയിൽ ഞങ്ങളുടെ സൈഡ് ബിസ്സ്നസ്സിൽ ഇടക്കെങ്കിലും വന്നുപോയ ആളാണല്ലോ നീ . നീ മാത്രമല്ല നിന്റെ ഫ്രണ്ട്‌ കെവിനും അവൾ അതേയെന്ന് തലയാട്ടി. കെവിനിപ്പോ ജീവനോടെ ഇല്ലന്നറിയാം. എന്നാലും നിന്റെ സേവനം ഞങ്ങളുടെ ടീമിന് മറക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ..... അത്രയും പെർഫെക്ട് ആയാണ് നീ അത് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്തത്...... സോ അതുപോലൊരു ഹെൽപ് വീണ്ടും നിന്നിൽ നിന്ന് ആവശ്യമാണിപ്പോ അതിനെക്കുറിച്ച് ഡീറ്റെയിൽ ആയി നിന്നോട് സംസാരിക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നതും അവൻ പറയുന്നതത്രയും കേട്ടതും പെട്ടന്ന് മെറിന്റെ മുഖം മാറി........ ഇവയെല്ലാം താൻ നിർത്തിയതാണ്.... അല്ല മഹി നിർത്തിച്ചതാണ്...... ഇനി അതിലേക്ക് പോകരുതെന്ന് ലാസ്റ്റ് വാർണിങ് തന്നിരിക്കുകയാണ്..... അത് തെറ്റിച്ചാൽ..... അവളൊരു ഞെട്ടലോടെ ഓർത്തു. 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 നന്ദനും ഭാമയും പോകുന്നില്ലന്ന് കേട്ടതും ഏറ്റവും സന്തോഷം നവ്യക്കായിരുന്നു...... എങ്ങനെയെങ്കിലും നന്ദനുമായൊരു സൗഹൃദം ഉണ്ടാക്കണം...... അതിന് പറ്റിയ അവസരം ഇതുതന്നെയാണ് അവൾ മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടി..... ദേവകിയമ്മ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞതും എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് പോകാനിറങ്ങി......... വൈകുന്നേരമായതും കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് കണ്ണാടിക്കുമുന്നിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും നോക്കുകയാണ് നവ്യ കുളിർപ്പിന്നൽ തെറ്റിയ മുടിയുടെ ഒരു ഭാഗം ഫ്രണ്ടിലേക്ക് എടുത്തിട്ട് പൊട്ട് കറക്റ്റ് ആയി വച്ചു. കൊള്ളാം..... സ്വയം കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു. ശേഷം കൈയ്യിൽ കിട്ടിയ രണ്ട് പുസ്തകവും പേനയുമൊക്കെ എടുത്ത് നേരെ ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ ആരെയും കാണാത്തതുകൊണ്ട് നേരെ അവൾ ഉമ്മറത്തേക്ക് ചെന്നു..... അപ്പക്കരികിൽ ഇരുന്ന് എന്തോ സംസാരിക്കുകയാണ് നന്ദൻ ഒരു കാവി മുണ്ടും ചന്ദന നിറത്തിലുള്ള ഷർട്ടുമാണ് അവൻ ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്..... അതിലവനെ കാണാൻ വല്ലാത്തൊരു ഭംഗി തോന്നിയിരുന്നു.... നവ്യ പുസ്തങ്ങൾ കൈയിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവനടുത്തേക്ക് നടന്നു. നന്ദേട്ടാ...... അവൾ പിന്നിൽ നിന്നും വിളിച്ചു നന്ദനും കൂടെ ഇരുന്ന അപ്പയും ഒരുമിച്ച് തിരിഞ്ഞു നോക്കി....... തന്നോട് ഇതുവരെ ഒന്ന് മിണ്ടുകപോലും ചെയ്യാത്ത ആളാണ് നവ്യ അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്തെന്ന പോലെ അവൻ മുഖമുയർത്തി. അത്...... നന്ദേട്ടൻ ഒരു ടീച്ചർ അല്ലേ...... അവൻ അതേ എന്നപോലെ തല ചലിപ്പിച്ചു. എനിക്ക് ഈ സബ്ജെക്ട് ലെ ഒന്ന് രണ്ട് പോഷൻ കുറച്ച് ടഫ്‌ ആണ് അതൊന്ന് പറഞ്ഞു തരുവോ?? നന്ദൻ അവളുടെ കൈയിലിരിക്കുന്ന ടെക്സ്റ്റ്‌ ബുക്കിലേക്ക് നോക്കി ശേഷം അത് കൈയിലേക്ക് വാങ്ങി....... നവ്യ മോള് ഇത്രേം ആത്മാർത്ഥ മായി പഠിക്കാൻ തുടങ്ങിയോ? അപ്പ ചോദിച്ചു. അല്ലെങ്കിലും ഞാൻ പഠിക്കുമല്ലോ അച്ഛന് അറിയില്ലേ....... നന്ദന് മുന്നിൽ വച്ച് വേണു ചോദിച്ചത് ഇഷ്ടപ്പെടാതെ അവൾ ചൊടിയോടെ പറഞ്ഞു. അയാൾ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. അല്ലെങ്കിൽ കാവ്യ നൂറ് തവണ പഠിക്കാൻ വിളിച്ചാലും തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്തവളാ...... അയാൾ നന്ദനോടെന്നപോലെ പറഞ്ഞു. നന്ദൻ മെല്ലെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. നവ്യക്ക് ഏത് പോർഷൻസ് ആണ് പാടെന്ന് പറയ് അവൻ ടെക്സ്റ്റ്‌ ബുക്ക്‌ ശ്രദ്ധയോടെ ഒന്ന് നോക്കികൊണ്ട് അവളോട് ചോദിച്ചു? അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ ആ ടെക്സ്റ്റ്‌ വാങ്ങി കണ്ണിൽ കണ്ട ഒന്ന് രണ്ട് പേജുകൾ കാണിച്ചു കൊടുത്തു..... ഇതൊക്കെയാ........ ഹ്മ്മ്........ നന്ദനോരു മൂളലോടെ ഓരോ പേജുകളും വായിച്ചു...... നവ്യ ഇരിക്ക്...... അവൻ പറഞ്ഞു. നന്ദേട്ടാ..... നമുക്ക് അകത്തിരുന്നാലൊ? അപ്പ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്റെ ഉദ്ദേശം നടക്കില്ലെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. കൂടാതെ സിറ്റൗട്ടിലാകെ നന്നായി കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട്..... മഴ പെയ്യാൻ പോകുന്നതിന്റെ തുടക്കമാണ്..... അത് കണ്ടുകൊണ്ട് തന്നെ അപ്പ മുറ്റത്തേക്കുറങ്ങി. അവൻ ശെരിയെന്ന പോലെ തലയാട്ടി ശേഷം അവൾക്കൊപ്പം അകത്തേക്ക് നടന്നു. എന്റെ മുറിയിൽ ഇരിക്കാം.... നന്ദൻ തനിക്ക് പിന്നാലെ എഴുന്നേറ്റ് വന്ന സന്തോഷത്തിൽ പെട്ടന്നവൾ പറഞ്ഞു. ഹേയ് അത് വേണ്ട..... ഇവിടെ ഇരിക്കാം ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. ചെറിയൊരു നിരാശ തോന്നിയെങ്കിലും തന്റെ ആഗ്രഹം നടന്നല്ലോ എന്ന ചിന്തയോടെ അവനഭിമുഖമായി അവളും ഇരുന്നു. മനസ്സിലാക്കാൻ പാടാണെന്ന് പറഞ്ഞ ഓരോ ചാപ്ടറും വായിച്ച് മനസ്സിലാക്കി നന്ദനവൾക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി...... ഇതൊക്കെ നേരത്തെ ക്ലാസ്സിൽ പഠിപ്പിച്ച ഭാഗങ്ങൾ തന്നെയാണ്...... തന്റെ ഉദ്ദേശം പഠിത്തം അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ പതിയെ നന്ദനിലേക്ക് മാത്രം കണ്ണ് പതിപ്പിച്ചു..... അവൻ പുസ്തകത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ പരമാവധി അവന്റെ ബാഹ്യ സൗന്ദര്യം അവൾ ഉള്ളിൽ നിറച്ചു. ഭംഗിയായി ഒതുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന മുടിയും വിടർന്ന കണ്ണുകളും കവിളിലേ നുണക്കുഴികളും വല്ലാത്തൊരു കൗതുകത്തോടെ അവൾ നോക്കിയിരുന്നു. 🌼 കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് മുടിയൊന്ന് കുളിർപ്പിന്നൽ തെറ്റി ഒരു കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള കോട്ടൺ സാരി ചുറ്റി നെറ്റിയിലൊരു ഭസ്മക്കുറിയുമിട്ട് ഹാളിലേക്ക് വരുകയായിരുന്നു ഭാമ ....... അപ്പോഴാണ് ഹാളിൽ നവ്യക്കരികിലിരുന്ന് അവൾക്ക് ടെക്സ്റ്റ്‌ നോക്കി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു നൽകുന്ന നന്ദനെ അവൾ കാണുന്നത്....... നന്ദന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നതിൽ ആണെങ്കിൽ അവന്റെ കണ്ണ് തെറ്റുമ്പോൾ അവനെ അടിമുടി അളക്കുന്ന നവ്യയിൽ ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ഭാമയുടെ കണ്ണുകളുടക്കി....... തുടരും 💚🌺 ലൈക് ചെയ്ത് അഭിപ്രായങ്ങൾ എഴുതണേ..... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ