ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6dNd9G6?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിഴിയോരങ്ങളിൽ.. 28 🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫 മൃദുല എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു കളഞ്ഞാലോ എന്നോർത്തു കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് രുഗ്മിണി മകന് മറുപടി കൊടുത്തു. "കരഞ്ഞോ.ഇവളോ.. ഒന്നര മണിയ്ക്കൂർ കേറിക്കിടന്ന് ഉറങ്ങിയിട്ട് എണീറ്റ് വന്നവളോടാണോ നീ ചോദിയ്ക്കുന്നത് എന്തിനാ കരഞ്ഞതെന്ന്... ഞാൻ എപ്പോഴേ പറയുന്നു ഇവളോട് പോയി മുഖം കഴുകിയിട്ട് വരാൻ.. കേൾക്കണ്ടേ പെണ്ണ്.." അത്രയും പറഞ്ഞ ശേഷം അവർ മൃദുലയെ വാഷ് ബേസിൻ ഇരിയ്ക്കുന്നിടത്തേയ്ക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു. "നീ അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിൽക്കാതെ നിന്റെ റൂമിലേക്ക് ചെല്ലെടാ മോനേ.. ആ കുട്ടി നിന്നെ നോക്കിയിരുന്നു അതിന്റെ കണ്ണ് കഴച്ചിട്ടുണ്ടാകും." അമ്മ പറയുന്നത് കേട്ട് അവരെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം രതീഷ് പടവുകൾ കയറി മുകൾ നിലയിലെ തന്റെ റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. അവൻ റൂമിലേക്ക് കയറിയ ശേഷം വാതിൽ ചാരിയിട്ട്ബെഡിൽ ഇരിയ്ക്കുന്ന ആശാലതയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. അവൾ കുളി കഴിഞ്ഞു ചന്ദനക്കളറിൽ കറുത്ത ബോർഡർ ഉള്ള ഒരു കോട്ടൺ സാരിയായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്.. കഴുത്തിലും, കയ്യിലും ധരിച്ചിരുന്ന സ്വർണ്ണമെല്ലാം ഊരി മാറ്റിയ ശേഷം അത്യാവശ്യത്തിന് മാത്രമുണ്ട് അവളുടെ ശരീരത്ത്‌ ആഭരണങ്ങൾ. കഴുത്തിൽ താലി കോർത്ത കനമുള്ള ഒരു മാലയും ഇരുകയ്യിലും രണ്ട് സ്വർണ്ണ വളകൾ വീതവും. വിരലിൽ വിവാഹ മോതിരവും, കല്യാണപ്പന്തലിൽ ഇട്ടിരുന്ന കമ്മൽ മാറ്റി കാതിൽ ചെറിയൊരു ഞാത്തും ഉണ്ട് തലയിൽ മനം മയക്കുന്ന സൗരഭ്യമുള്ള മുല്ലമാലയും നെറ്റിയിലും, സീമന്ത രേഖയിലും സിന്ദൂരവും തൊട്ട അവളെ കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക അഴകുണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി. രതീഷ് തന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ ഇരുന്നിടത്തു നിന്നും എണീറ്റു. "അവിടിരുന്നോ. എന്തിനാ എണീറ്റത്.. അത്രയ്ക്കുള്ള ആദരവൊക്കെ എനിക്ക് ഇപ്പോഴേ തന്നാൽ കുറെ കഴിയുമ്പോ അത് കിട്ടാതെ വന്നാൽ എനിയ്ക്ക് നിരാശയാകും... അത് കൊണ്ട് നമുക്കിടയിൽ അത്രയ്ക്ക് വലിയ ആദരവിന്റെയൊന്നും ആവശ്യമില്ലകേട്ടോ." അവിടെ ഇരുന്നോളൂ എന്നമട്ടിൽ അവൻ അവളുടെ തോളിലേക്ക് കൈ അമർത്താൻ നോക്കിയെങ്കിലും അതിനും മുമ്പേ അവൾ അവിടേയ്ക്ക് ഇരുന്ന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒരു ചമ്മലോടെ അവൻ കൈ പിൻ വലിച്ചു. "പുറത്ത് നിന്ന് ജോലിക്കാർക്ക് വേണ്ട നിർദേശങ്ങളൊക്കെ കൊടുത്ത്‌ സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.. ദേഹത്തപ്പിടി പൊടിയാ. ഞാനൊന്ന് ഫ്രഷായിട്ട് ഇപ്പൊ വന്നേക്കാം. കേട്ടോ.." അവൻ കണ്ടിട്ടും കണ്ടിട്ടും മതിയാവാത്തത് പോലെ അവളെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് ബാത്ത് റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേയ്ക്ക് കയറി. അൽപ്പ സമയത്തിനകം ഷവറിൽ നിന്നും വെള്ളം തെറിച്ചു വീഴുന്ന ശബ്‍ദം നേർത്ത ഒച്ചയിൽ അവിടെ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒന്നോ, രണ്ടോ മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം വാതിലിൽ തട്ടുന്ന ഒച്ചയും 'മോളേ'എന്ന വിളി യൊച്ചെയും കേട്ടു. ആശാലത ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്ന് നോക്കി. ഒരു ട്രേയിൽ വച്ച ഗ്ലാസ്സിൽ പാലുമായി പുറത്ത് രുഗ്മിണി നിൽപുണ്ടായിരുന്നു. "ഇത് വന്ന് കൊണ്ടു പോരാൻ പറയാനാ നേരെത്തെ ഞാൻ മിദൂനെ ഇങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു വിട്ടത്.. അവൾ വന്നു നോക്കിയിട്ട് മോൾ അപ്പോഴേയ്ക്കും ക്ഷീണം കാരണം മയങ്ങി പോയെന്ന് അവൾ വന്നു പറഞ്ഞു." രുഗ്മിണി നീട്ടിയ ട്രേ വാങ്ങി അവൾ മേശപ്പുറത്തേയ്ക്ക് വച്ചു. "ഞാനങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങി വരാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു അമ്മേ. അപ്പോഴാ രതീഷേട്ടൻ വന്നത്..." "അവനെവിടെ മോളേ.." "കുളിക്കുന്നു." അവൾ ബാത്റൂമിന് നേരെ നോക്കി പറഞ്ഞു. "കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞിറങ്ങി വന്ന് ഒരു ടീ ഷർട്ടും എടുത്തിട്ടോണ്ട് ഞാനിപ്പോൾ വന്നേക്കാവേ എന്നും പറഞ്ഞു അവൻ പതിയെ ഇറങ്ങി താഴേയ്ക്ക് പോരും.. സമ്മതിച്ചേക്കരുത് മോൾ.. കൂട്ടുകാരെന്ന് വച്ചാൽ അവന് ഭ്രാന്താ... അവന്മാർക്കും ഇവനെ ജീവനാ.. പക്‌ഷേ ഇന്നിനി അവനെ മോള് താഴേയ്ക്ക് വിട്ടേക്കരുത്. കേട്ടോ.." രുഗ്മിണി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അത്രയൊന്നും തെളിച്ചമില്ലാത്ത ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു ആശാലത. താൻ ഇത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും അതിന്റെ മുഖത്തെന്താ ഒരു സന്തോഷമൊന്നും കാണാത്തതെന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടാണ് രുഗ്മിണി ഇറങ്ങി താഴേയ്ക്ക് പോന്നത്. രതീഷ് കുളി കഴിഞ്ഞിറങ്ങി വരുമ്പോൾ ആശാലത ജനലരികിൽ വന്നു നിന്ന് പുറത്തെ വിജനമായ റോഡിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. നേരം ഏറെ ആയതിനാൽ താഴെ പന്തലിൽ ബാക്കിയായവർ പണി നിർത്തി അവിടെ തന്നെ കസേരയോ, മേശയോ ഒക്കെ ചേർത്തിട്ട് കിടന്നു കഴിഞ്ഞു. രതീഷ് വന്ന് അവൾക്ക് നേർമുമ്പിൽ നിന്നു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി. അവന്റെകണ്ണുകളിൽ തന്നോടുള്ള പ്രണയം നുരയുന്നത് അവൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു. ആശാലത തന്റെ മുഖത്ത്‌ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റുന്നത് കണ്ട് രതീഷ് തന്റെ വലതു കയ്യുയർത്തി ചൂണ്ട് വിരൽ കൊണ്ട് അവളുടെ താടിയ്ക്ക് തൊട്ട് ആ മുഖം തനിയ്ക്ക് അഭിമുഖമാക്കി. "ആളും പേരുമില്ലാത്ത ആ റോഡും, കുറെ ഇരുട്ടുമല്ലാതെ എന്തുണ്ട് അവിടെ കാണാൻ... എന്റെ മുഖത്തോട്ട് നോക്ക് താൻ... ഇനിയുള്ള കാഴ്ചകളൊക്കെ നമ്മളിങ്ങനെ തമ്മിൽ തമ്മിൽ നോക്കിയിരുന്നല്ലേ കാണേണ്ടത്.." അവന്റെ നിശ്വാസവായു തന്റെ മുഖത്തടിച്ചപ്പോൾ അതിന് തീപോലെ പൊള്ളുന്ന ചൂടുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ആശാലത പെട്ടന്ന് മേശപ്പുറത്ത്‌ അടച്ചു വച്ചിരുന്ന പാൽ ഗ്ലാസ്സിന് നേർക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.. "ആഹാ.. കൊള്ളാല്ലോ.. ഇതൊക്കെ എപ്പോൾ പോയി സെറ്റാക്കി.. ഞാൻ കുളിയ്ക്കാൻ കയറിയപ്പോഴോ...." അവൻ കുസൃതിയോടെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. "അമ്മ കൊണ്ട് വന്ന് ഏൽപ്പിച്ചിട്ട് പോയതാ.." അവൾ പറഞ്ഞു. "ആണോ.. എങ്കിൽ എടുത്തോ. ഇനി സമയം കളയണ്ട... പകുതിപ്പകുതി ഷെയർ ചെയ്യാം നമുക്ക്.." "എനിയ്ക്ക് വേണ്ട.. ഞാൻ പാൽ കുടിയ്ക്കാറില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും രാത്രിയിൽ. അത്രതീഷേട്ടന് ഉള്ളതാണെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞു...." "നാളെ മുതൽരാത്രി താൻ പാൽ കുടിയ്ക്കണ്ട. പക്ഷെ ഇന്ന്‌ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ.. താനീ സിനിമയിലും, സീരിയലിലും ഒക്കെ കണ്ടിട്ടില്ലേ ആദ്യരാത്രിഎന്ന സംഭവം..... മണവാട്ടി നാണത്തോടെ പാൽ നിറച്ച ഗ്ലാസ്സുമായി മണവാളന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് വരുന്നു. പിന്നെ നാണത്തോടെ നിലത്തേയ്ക്ക് നോക്കികൊണ്ട് ഗ്ലാസ് ഭർത്താവിന് നേർക്ക് നീട്ടുന്നു.. അത് കയ്യിൽ വാങ്ങി ഭർത്താവ് ഒരു കവിൾ കുടിച്ച ശേഷം അടുത്ത്‌ നിൽക്കുന്ന ഭാര്യയെ കൊണ്ടും ഒരു കവിൾ കുടിപ്പിയ്ക്കുന്നു..വേണ്ടാ, വേണ്ടാ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഭാര്യ ഒഴിഞ്ഞു മാറാനൊക്കെ നോക്കുമെങ്കിലും നിർബന്ധിച്ചു ഗ്ലാസ് ചുണ്ടോട് ചേർത്തു വയ്ക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ ഭാര്യ പാൽ കുടിച്ചു പോകുന്നു... അങ്ങനങ്ങനെ മാറിയും തിരിഞ്ഞും രണ്ട് പേരും ചേർന്ന് പാൽ ഗ്ലാസ് ശൂന്യമാക്കുന്നു.. എന്താ നമുക്കും അങ്ങിനെ പോരെ... അതല്ലേ അതിന്റെ ഒരിത്..ഞാനിതൊക്കെ എന്തോരം സ്വപ്നം കണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു എന്നറിയോ..." അവൾക്ക് താൻപറയുന്നത് കേട്ട് നാണം വരുമെന്നും, കുസൃതിയോടെ തന്നെ നോക്കുമെന്നുമാണ് അവൻ കരുതിയതെങ്കിലും അവന് തെറ്റിപ്പോയി. "രതീഷേട്ടൻ വരുന്നത് വരെ ഞാനിവിടെ കിടക്കുവായിരുന്നു.. വല്ലാത്തൊരു തല വേദന." അവൾ ഇരു ചെന്നിയിലും വിരലുകൾ അമർത്തി. "ബാം ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നല്ലോ അവിടെ.. എടുത്ത്‌ പുരട്ടാഞ്ഞതെന്താ.. അല്ലെങ്കിൽ അമ്മയോട് ചോദിയ്ക്കാൻ വയ്യാരുന്നോ.." ചോദിച്ചതിനൊപ്പം അവൻ തന്നെ പോയി ബാം എടുത്ത്‌കൊണ്ട് വന്ന് അവളുടെ മുമ്പിൽ വച്ചു തുറന്ന് വിരൽ കൊണ്ട് തൊട്ട് അവളുടെ നെറ്റിയിലേക്ക് പുരട്ടി കൊടുക്കാൻ നേരം അവൾ തടഞ്ഞു. "ഇതങ്ങിനൊന്നും മാറില്ല രതീഷേട്ടാ. അര മണിയ്ക്കൂർ ഒന്ന് മയങ്ങിയാൽ മതി... അത് കഴിഞ്ഞേ തല വേദന മാറൂ." "ആണോ.. എങ്കിൽ താൻ കിടന്നോ.. വരൂ.." അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. അവൾ അവന്റെ പിടി വിടുവിയ്ക്കാൻ പതിയെ ഒന്ന് കൈ കുതറിച്ചെങ്കിലും അവൻ വിട്ടില്ല. "ഇവിടെ കിടന്നോ." അവൻ അവളെ ബെഡിൽ കൊണ്ടിരുത്തി. "പാലിരുന്നു തണുത്ത്‌ പോകും രതീഷേട്ടാ. അത് എടുത്ത്‌ കുടിച്ചേക്കണേ.." അവൾ കിടക്കയുടെ വിളുമ്പിലേക്ക് ചാഞ്ഞ ശേഷം ഒരു വശം ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു. "തണുപ്പുണ്ടോ.. എ സി ഓഫാക്കണോ.." രതീഷ് തിരക്കി. അവൾ ആ ചോദ്യം കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ ബെഡ്ഡ് ഷീറ്റ് വലിച്ചു മുകളിലേക്ക് ഇട്ടു കഴുത്ത്‌ വരെ മൂടി കിടന്നു. രതീഷ് അൽപ്പ സമയം അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ മുഖത്തൊരു സന്തോഷമോ, തന്നോടുള്ള ഏതെങ്കിലും പ്രവൃത്തിയിൽ ഒരു ആത്മാർഥത പോയിട്ട് ഒരു സഹതാപമെങ്കിലും കാണാനുണ്ടോ എന്ന് ഓർത്തു നോക്കി. അവന് അപ്പോൾ കിട്ടിയ ഉത്തരം അവൾ തന്നിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്നായിരുന്നു.. രതീഷ്പക്ഷെ അത് തന്റെ തോന്നലാണെന്ന അർത്ഥത്തിൽ നിഷേധാർത്ഥത്തിൽതലയാട്ടി. ആദ്യമായി കാണുന്ന ഒരു വീട്ടിലേക്ക് വന്നതാണ് ആശാലത.. തീരെ പരിചയമില്ലാത്ത വീടും ചുറ്റുപാടുകളും... ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ കണ്ടിട്ടുള്ള കുറച്ച് മനുഷ്യർ..ഇനി ഇവിടെയാണ്‌ താൻ ജീവിയ്‌ക്കേണ്ടത് എന്ന് ആരെങ്കിലുമൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പോലും എല്ലാത്തിനോടും ഒരകൽച്ച തോന്നുന്നതിൽ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല. താലി കെട്ടിയ പുരുഷനാണ് ഒപ്പമുള്ളതെങ്കിലും ആദ്യമൊക്കെ ഒരപരിചിതത്വം തോന്നുക സ്വാഭാവികമായിരിയ്ക്കും.. ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം കൊണ്ട് എല്ലാം ശരിയാകുമായേക്കും.. ശരിയാകുമായേക്കും എന്നല്ല ശരിയാകും. രതീഷ് കട്ടിലിന്റെ കാൽ തലയ്ക്കലൂടെ നടന്ന് ആശാലത കിടക്കുന്നതിന്റെ എതിർ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് വന്നു. അവൻ ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്ന ശേഷം തോളിന് മുകളിലൂടെ തല ചെരിച്ച് ആശാലതയെ നോക്കി. ഒരേ ശ്വാസഗതിയിൽ അവൾ പുതച്ചിരുന്ന ബ്ലാങ്കറ്റ് ഉയർന്നു താഴുന്നത് അവന് കാണാമായിരുന്നു. ഉറങ്ങാനായി കിടന്നെങ്കിലും അവന് കണ്ണടച്ചു കിടക്കാൻ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. ♦️ അടുത്ത പകൽ.. മുറ്റത്തെ പന്തൽ അഴിച്ചെടുത്ത്‌ വണ്ടിയിൽ കയറ്റികൊണ്ട് പോയി കഴിഞ്ഞതോടെ സീതാലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവ് ചന്ദ്ര ഹാസൻ അകത്തേയ്ക്ക് കയറി വന്നു. അവിടെ സീതാലക്ഷ്മിയും, രുഗ്മിണിയും ചേർന്ന് തലേ ദിവസം നല്ല വാതിൽ ചടങ്ങിന് ആശാലതയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന പലഹാരങ്ങൾ വിവിധ പായ്ക്കറ്റുകൾ ആക്കി തിരിച്ചെടുക്കുകയാണ്. അയൽക്കാർക്കും, ബന്ധുക്കൾക്കും ഒക്കെകൊടുക്കാനുള്ളതാണ് ഓരോ പായ്ക്കറ്റിൽ നിറച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. ''മോൾക്ക് ഇതിൽ ഏതൊക്കെയാ ഇഷ്ട്ടം എന്ന് വച്ചാൽ എടുത്ത്‌ വച്ചോണേ... മധുരമൊന്നും അധികം ഇവിടെയാരും ഉപയോഗിക്കില്ല. മിദുവിനാണെങ്കിലും ഈ വകപലഹാരങ്ങളോട് അത്ര പിടുത്തം പോരാ.. അവൾക്ക് കെ എഫ് സി യോ, ബർഗറോ, അൽഫാമോ ഒക്കെയല്ലാതെ ഇതിന് നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കാറേയില്ല. " രുഗ്മിണി, അടുത്തൊരു കസേരയിൽ ഇരുന്ന് തങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് ശ്രദ്ധാ പൂർവ്വം നോക്കിയിരിയ്ക്കുന്നആശാലതയോട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് പുറത്തേയ്ക്ക് പോയിരുന്ന രതീഷിന്റെ കാർ വെളിയിൽ വന്നു നിൽക്കുന്ന ഒച്ച അവർ കേട്ടത്. "ങാ വന്നല്ലോ രതീഷ്. ഇവനെവിടെ പോയെന്ന് ഞാനിപ്പോ ഓർത്തതേയുള്ളൂ. അച്ഛനും ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ ചേച്ചീ അവന്റെ കൂടെ.." സീതാലക്ഷ്മിഅവിടെ നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ തിരിഞ്ഞു പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി കൊണ്ടുപറഞ്ഞു. "അച്ഛന് കടയിലൊക്കെ പോകാഞ്ഞിട്ട് വല്ലാത്തൊരു ഈർച്ചക്കേട്..ഇവിടെയുള്ളപ്പോൾ വീട്ടിൽ എത്ര ചായയിട്ട് കൊടുത്താലും അച്ഛന് കടയിൽ പോയി ഒരു ഓട്ട വെള്ളം കുടിയ്ക്കാതെ തൃപ്തി കിട്ടില്ല. രാവിലെ കമ്പോളത്തിലേക്ക് പോകാൻ നേരം ഷോപ്പിൽ കയറി മുടി കൂടി മുറിച്ചിട്ട് വരാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാ ഇത്ര വൈകിയത്..മുടി വെട്ടി അച്ഛൻ സിംബ്ലനായി ഒരു വരവുണ്ട്... അച്ഛൻ മടങ്ങി വരുന്ന വഴി രതീഷ് വഴിയിൽ വച്ചു കണ്ടിരിക്കും. അതാ രണ്ട് പേരും ഒത്ത്‌ വന്നത്." പീതാമ്പര കുറുപ്പ് അകത്തേയ്ക്ക് കയറി വരുമ്പോൾ മക്കൾ രണ്ട് പേരും പലഹാരങ്ങൾ നിരത്തി വച്ച് ഓരോ ചെറു പായ്ക്കറ്റുകൾ ആക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണുന്നത്. അയാൾ അവിടെ നിന്നു കൊണ്ട് ജിലേബി വച്ചിരുന്ന പായ്ക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ട് ഒരെണ്ണം വലിച്ചെടുത്തു.ജിലേബി കണ്ടാൽ അച്ഛന് ഭ്രാന്താണെന്ന് രണ്ട് മക്കൾക്കും അറിയാം. "മുത്തശ്ശന്റെ കയ്യിൽ മുടിയുണ്ട്.. ആ പലഹാരത്തിൽ മുഴുവൻ മുടിയായിക്കാണും.." അത് കണ്ടിരുന്ന ആശാലത അയാളുടെ കൈക്ക് പിടിച്ചെങ്കിലും പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൾ ആ പിടി വിട്ടു. അതിന് ശേഷം ആശാലത ആ പായ്ക്കറ്റ് മുഴുവൻ എടുത്ത്‌ ഓരോന്നായി നോക്കാൻ തുടങ്ങി. "ഇന്നാ അച്ഛാ. " സീതാ ലക്ഷ്മി താൻ എടുത്ത ജിലേബി പീതാമ്പര കുറുപ്പിന് നേർക്ക് നീട്ടിയെങ്കിലും അയാൾ അത് നിഷേധിച്ചു. "അവിടെ വച്ചേക്കു മോളേ. ഞാൻ പിന്നെ എടുത്തോളാം. അച്ഛൻ കുളിച്ചിട്ട് വരട്ടെ." അയാൾ തിരികെ നടന്നു തന്റെ റൂമിന് നേർക്ക് പോന്നു. അച്ഛൻ ശിരസ്സ് താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു പോകുന്നത് സീതാലക്ഷ്മി നോക്കി നിന്നു. ആശാലത ആ ജിലേബിയുടെ പായ്ക്കറ്റ് മുഴുവൻ പരിശോധിച്ച ശേഷം തിരികെ അവർക്ക് മുമ്പിലേക്ക് വച്ചു. "ഭൂതക്കണ്ണാടി കൊണ്ട് പരിശോധിച്ചിട്ട് മുടിയെല്ലാം എടുത്ത്‌ കളഞ്ഞല്ലോ അല്ലേ.. ഇനി നാട്ടുകാർക്ക് കൊടുക്കുന്നതിനു കുഴപ്പമില്ലായിരിയ്ക്കുമല്ലോ അപ്പോൾ." സീതാലക്ഷ്മിയ്ക്ക് അവൾ ചെയ്തത് തീരെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. "ചെറിയമ്മേ ഞാൻ ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ചല്ല പറഞ്ഞത്.. നമ്മൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് അല്ലല്ലോ. അയൽക്കാർക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും കൊടുക്കാനുള്ളതല്ലേ.. അപ്പോൾ നമ്മള് ശ്രദ്ധയോടെ വൃത്തിയിൽ വേണ്ടേ കൊടുക്കാൻ.." "പരിശോധിച്ചിട്ട് എത്ര മുടി കിട്ടി അതിൽ നിന്ന്... ഒന്ന് രണ്ടെണ്ണം എങ്കിലും കിട്ടിയോ.." സീതാലക്ഷ്മിയുടെ സ്വരത്തിനു വന്ന മാറ്റം അറിഞ്ഞപ്പോൾ രുഗ്മിണി മുഖമുയർത്തി അനുജത്തിയെ നോക്കി. സഹോദരിയുടെ മുഖത്തെ ദയനീയത കണ്ടതോടെ സീതാലക്ഷ്മി പിന്നെ അതിനേ പറ്റി ഒറ്റയക്ഷരം പറയാൻ മുതിർന്നില്ല. വൈകുന്നേരം സീതാലക്ഷ്മിയുംചന്ദ്രഹാസനും തങ്ങൾക്കുള്ള വീതം പലഹാരവുമായി വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ മടങ്ങുമ്പോൾ പീതാമ്പര കുറുപ്പും അവർക്കൊപ്പം ചെന്നു. "അച്ഛനെവിടെ പോവാ.. അച്ഛനിനി വൈകിട്ടും കടയിൽ പോയി ചായ കുടിച്ചേ പറ്റുവോ..." സീതാലക്ഷ്മി അവിടെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. "ഞാനും വരുവാ മക്കളേ നിങ്ങടെ കൂടെ... ഇവിടുത്തെ ചടങ്ങുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞില്ലേ.. ഇനി അവർ അങ്ങോട്ട് വിരുന്ന് വരുമ്പോ അവിടെ വച്ച് കാണാല്ലോ നമുക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളേ..." രതീഷ് അവരെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് ചെന്നു വിടാനായി പുറത്തേയ്ക്ക് കാറിന്റെ ചാവിയുമായി വരുമ്പോൾ അയാൾ പറയുന്നതാണ് കേൾക്കുന്നത്. (തുടരും) കണ്ണൂർകാരൻ 😘😘😘😘😘 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ