ഹൃദയത്തിൽ തൊട്ടൊരാൾ ​വെറുപ്പായിരുന്നു എനിക്ക് അവനോട്... അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ തോന്നിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ബാല്യത്തിലെ വികൃതികൾ മുതൽ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ കൗമാരത്തിലെ മത്സരങ്ങൾ വരെ, എവിടെയും അവൻ എന്റെ മുന്നിൽ ഒരു തടസ്സമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ വായയിൽ എന്നും അവന്റെ പുകഴ്ത്തലുകൾ മാത്രം. "ശിവനെ കണ്ടു പഠിക്കൂ... അവൻ എത്ര പക്വതയുള്ളവനാ!" ആ വാക്കുകൾ എന്റെയുള്ളിൽ അവനോടുള്ള വാശിയുടെ കനൽ എരിക്കുകയായിരുന്നു. ​അന്ന് ഞങ്ങളുടെ കോളേജ് ഡേ ആയിരുന്നു. എന്റെ ഡാൻസ് പ്രോഗ്രാം കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ ആരും കാണാതെ സ്റ്റേജിന് പിന്നിൽ വെച്ച് അവൻ എന്നെ തടഞ്ഞു നിർത്തി. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു റോസാപ്പൂവ് എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി. "നന്നായിരുന്നു നിന്റെ നൃത്തം," എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, നന്ദി പറയുന്നതിന് പകരം ആ പൂവ് പിടിച്ചു വാങ്ങി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞ് അവനെ ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു തള്ളി ഞാൻ നടന്നകന്നു. അപ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞ ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരി എനിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. ​പക്ഷേ കാലം ചില കണക്കുകൾ ബാക്കി വെച്ചിരുന്നു. ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് അപ്രതീക്ഷിതമായി അച്ഛൻ തളർന്നു കിടപ്പിലായപ്പോൾ, എന്റെ ലോകം ഇരുട്ടിലായി. കൂടെയുണ്ടെന്ന് കരുതിയവരൊക്കെ തണൽ കിട്ടാത്ത മരങ്ങളെപ്പോലെ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. ആ പ്രതിസന്ധിയിൽ ഒരു ദൈവദൂതനെപ്പോലെ വീണ്ടും അവൻ എത്തി. എന്റെ വീഴ്ചകളിൽ താങ്ങായി, ആശുപത്രിയിലെ മടുപ്പിക്കുന്ന രാത്രികളിൽ ഒരു കാവലായി ശിവൻ കൂടെ നിന്നു. ​ഒരിക്കൽ ഐ.സി.യുവിന് പുറത്തെ കസേരയിൽ തല ചായ്ച്ചിരുന്ന എന്നെ അവൻ തട്ടിവിളിച്ചു. കയ്യിൽ ഒരു ചൂട് കാപ്പി ഉണ്ടായിരുന്നു. "നീ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്?" എന്ന് ഞാൻ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞ മറുപടി എന്റെ ഉള്ളിലെ എല്ലാ ശത്രുതയെയും അലിയിച്ചു കളഞ്ഞു. ​"നീ എന്നെ വെറുത്തപ്പോഴും, ആ വെറുപ്പിലും എന്നെ ഓർത്തിരുന്നില്ലേ? എനിക്ക് അത് മതിയായിരുന്നു." ​ആ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു തോൽക്കാൻ സമ്മതിക്കാത്ത അവന്റെ സ്നേഹം. വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഇന്ന്, അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഓർക്കാറുണ്ട്... അന്നത്തെ ആ പഴയ വെറുപ്പ് ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇത്രയും ആഴത്തിൽ എനിക്ക് അവനെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നോ? പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴയ്ക്ക് ശേഷം വിരിയുന്ന മഴവില്ല് പോലെ, എന്റെ വെറുപ്പിന് ശേഷമുണ്ടായ ഈ പ്രണയം എത്ര മനോഹരമാണ്!