ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് ❤️❤️❤️❤️ https://sharechat.com/post/6aqBvyP0?d=n&ui=v64j8rk&e1=cCRITICAL MISSING PERSONS – PART 09 പത്തനം തിട്ടയിലെ പോത്തന്റെ ഇടിമുറിയിലേക്ക്... വിശാലമായ ആ മുറിയുടെ ഒത്തനടുക്ക് ഉപവിഷ്ഠയാക്കപ്പെട്ട ആ ‘പെലിയാടി മകളുടെ’ കാതിലേക്ക് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു വെച്ചു പോത്തൻ. “ചിന്നമ്മൂ...” രക്തം മരവിച്ചു പോകുന്നതരം ശാന്തതയുണ്ടായിരുന്നു അയാളുടെ സ്വരത്തിന്‌. “നിനക്കൊരു സത്യറിയോ ?” തമിഴത്തി മുഖമുയർത്തി. പക്ഷേ, പോത്തന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാനുള്ള ശേഷിയുണ്ടായിരുന്നില്ല അവൾക്ക്. “നിന്നെ തച്ചു കൊല്ലണമെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ട് മാളേ.” പോത്തന്റെ പല്ലുകൾ ഞെരിഞ്ഞമർന്നു. “പക്ഷേ, പിന്നെ, ഞങ്ങടെ പണീടെ കാര്യം പരുങ്ങലിലാകും. അതുകൊണ്ട്...” അയാൾ പല്ലിളിച്ച് വികൃതമായൊന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു. “നിന്നെ, ഇടിച്ചങ്ങ് പതം വരുത്താൻ പോവാ ഞങ്ങള്‌. അതാവുമ്പൊ, പേടിക്കണ്ട കാര്യമില്ല. നീ രക്ഷപ്പെട്ട് ഓടാൻ നോക്കീപ്പൊ ഒരു പാണ്ടിലോറി കേറിപ്പോയതാന്ന് പറഞ്ഞാ മതീലോ.” “ചിന്നമ്മുവിന്റെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷത്തേക്കൊന്ന് നിലച്ചു. ”സംഭവം ഇത്രേ ഒള്ളൂ. ഇനി നീ ഒരു കുഞ്ഞിനു നേരേ കൈയ്യുയർത്തരുത്. ഓരോ കയ്യും എട്ടിടത്ത് വെച്ച് തല്ലിയൊടിക്കും. അതും നല്ല പരന്ന കമ്പി കൊണ്ട് അടിച്ചൊടിക്കും. അപ്പൊ പിന്നെ, പ്ലാസ്റ്റർ ഇട്ടാലും, മുറി കൂടൂല്ല. തുളച്ച് കമ്പിയിടണ്ടിവരും. അതുപോലെ തന്നെ കാലും കൂടിയങ്ങ് സെറ്റാക്കിയാൽ... പിന്നെ, നീ ഈ ജീവിതത്തിൽ എണീറ്റു നടക്കൂല്ല. ബാക്കിയുള്ള കാലം നിനക്കിരുന്നങ്ങ് നെരങ്ങാം...“ ”സാറേ...“ ചിന്നമുവിന്റെ വിറയൽ ആ കസേരയിൽ പ്രതിഫലിച്ചു. ”എന്തു വേണെങ്കി ചോദിച്ചോ സാറേ... ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം.“ ”ഓ... അതു വേറേ...“ പോത്തൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അനിലയെ നോക്കി. ”അത് ആ മാഡം പറയിപ്പിച്ചോളും. പ്ലെയറൊക്കെ വെച്ച് എന്തോ പരിപാടിയൊണ്ട്. അതാണാദ്യം. അതില്‌ ഞങ്ങളെടപെടുകേല. മോശമല്ലേ.“ രണ്ടു കൈയ്യിലും ഓരോ പ്ലെയറുകളും പിടിച്ചു നിന്ന ആ പൊലീസുകാരി അവളെ നോക്കി ഒന്നു കണ്ണിറുക്കിക്കാണിച്ചു. “സാറേ...” ചിന്നമ്മുവിന്റെ നോട്ടം തിരികെ പോത്തനിലേക്കായി. “നീയിത് എത്ര കൊല്ലായി മാളേ തൊടങ്ങീട്ട് ?” പോത്തൻ ഒരു കാൽ ചിന്നമ്മു ഇരുന്ന കസേരയിലേക്ക് കയറ്റി വെച്ചു. “സാറേ... ഞാനൊന്നും ചെയ്തട്ടില്ല സാറേ...” ചിന്നമ്മു വിലങ്ങിട്ട കൈകൾ കൂപ്പി കേണു. “ഇല്ലേ ? അപ്പൊ എളമണ്ണൂര്‌ന്ന് ആ കൊച്ചിനെ തട്ടികൊണ്ട് പോകാൻ നോക്കീത് നീയല്ലാർന്നോ ?” “തട്ടിക്കൊണ്ട് പോവാനോ ?” ചിന്നമ്മുവിന്റെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു. “ഞാനവടെ ഭിക്ഷയെടുക്കാൻ പോയതാ സാറേ...” അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. ആ കൊച്ച് ഒറ്റയ്ക്കവടെയിരുന്ന് കളിക്കുന്നുണ്ടാർന്നു. ഞാൻ അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ഇച്ചിരി വെള്ളം ചോദിച്ചു. അപ്പൊഴെക്കും, അവടെ ഉണ്ടാരുന്ന ഒരു പട്ടി എന്റെ മേലെക്ക് ചാടിക്കേറീതാ സാറേ... ദേ, ഇതു കണ്ടോ ?“ അവർ സാരി ഉയർത്തി, ടിപ്പു പെരുമാറിയ ഇടങ്ങൾ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ”അപ്പൊ... ആ കൊച്ചിനെ സ്പ്രേ അടിച്ച് മയക്കാൻ നോക്കീന്നൊക്കെ... ചുമ്മാ പറയണതാരിക്കും. ല്ലേ ? പൊലീസുകാര്‌ വഴിയേ പോണ കേസ് മൊത്തം, നിന്റെ തലേൽ വെച്ചു കെട്ടാൻ നോക്കുവാ. ല്ലേ മാളേ ?“ പോത്തൻ പറഞ്ഞത് തമാശാണോ ? ചിന്നമ്മുവിന്‌ വ്യക്തമായില്ല. ”അല്ല, ഞാനും ഇവരോട് അതു തന്നെയാ പറഞ്ഞത്. നാലും അഞ്ചും വയസ്സൊള്ള കുഞ്ഞു പിള്ളേരെ അതുങ്ങടെ വീട്ടുമുറ്റത്തൂന്ന് പിടിച്ചോണ്ടു പോകാനൊക്കെ, എന്ത് ജാതി പന്ന പര [BLEEP] മോളെക്കൊണ്ടാ സാധിക്കുക. ല്ലേ ചിന്നമ്മൂ ?“ മനോഹരമായ തെറി! തമിഴത്തിയുടെ ശരീരമാസകലം ഒരു കുളിർ കടന്നു പോയി. പോത്തൻ സാവധാനം പുറകോട്ടും, അനില അതേ പോലെ തന്നെ മുൻപോട്ടും നീങ്ങുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. ”സ്പ്രേ ഒന്നും ഞാനടിച്ചില്ല സാറേ... അതൊക്കെ ആ-“ ‘പ്ടേ!’ എന്നൊരു ശബ്ദം കേട്ടു. ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ, നാലു വട്ടം പുറകോട്ടു മലക്കം മറിഞ്ഞ് പറന്നു പോയ തമിഴത്തി, പുറകിൽ കൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന ഇരുമ്പു ഫർണീച്ചറിന്റെ ഉള്ളിലെവിടെയോ പോയി അപ്രത്യക്ഷയായി. ”അന്ന് അവടെ വെച്ച് ഇവളെ എന്റെ കയ്യിലൊന്നു കിട്ട്യാർന്നെങ്കി, നാലെണ്ണം കൊടുത്ത് ഞാൻ പരുപാടി അവസാനിപ്പിച്ചേനേ. പക്ഷേ, ഇന്നിപ്പൊ, ഇത്രേം ദിവസത്തെ കലിപ്പൊണ്ട്. ഞാനെന്നാ ചെയ്യാൻ പോണേന്ന് എനിക്കു തന്നെ അറിയാൻ പാടില്ല സാറേ!“ കൈകാലുകൾ ഒന്നു സ്ട്രെച്ച് ചെയ്ത് ഞൊട്ട വിടുവിച്ചുകൊണ്ട് അനില പറഞ്ഞു. “നീയെന്നാ മൈരാന്നാ കാണിക്കടി പെണ്ണേ! എല്ലാം കഴിയുമ്പൊ മ്മക്ക് വേണ്ട ഇൻഫർമേഷൻ കിട്ടണം. അത്രേയൊള്ളൂ.” പോത്തൻ ‘ആൺ പൊലീസുകാരെ’ ഒക്കെ കൂട്ടി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. പെണ്ണുങ്ങളായി അവരുടെ പാടായി. ഇരുമ്പു വാതിൽ അടഞ്ഞതും, മുൻപോട്ടാഞ്ഞ അനില, ഒരൊറ്റക്കുതിപ്പിന്‌ ചിന്നമ്മുവിനെ മുടിക്കുത്തിന്‌ പിടിച്ച് വലിച്ച് പുറത്തേക്കിഴച്ചിറക്കി. ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അനിലയുടെ പിടിവിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന തമിഴത്തി, അടിവയറ്റിലേറ്റ ഒരൊറ്റ ചവിട്ടിൽ നിശ്ചലയായി. പക്ഷേ, അനില തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. കഴുത്തിനു കുത്തിപ്പിടിച്ചുയർത്തി അവളെ, ഒരു മേശപ്പുറത്തേക്ക് മലർത്തിക്കിടത്തിയ ആ പൊലീസുകാരിയുടെ മുഖം ഒരു കരിങ്കൽ പ്രതിമ പോലെ തോന്നിച്ചു. നെഞ്ചിൽ, ഇരു മുലകൾക്കുമിടയിലായി കൈയ്യോങ്ങി ഒരൊറ്റ പ്രഹരമായിരുന്നു അനില! ഉറക്കെ അലറിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞുയർന്ന ചിന്നമ്മുവിന്‌ ശ്വാസമെടുക്കാനാകാതെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു വന്നു. “ഓ... ഇപ്പോളേ ഇങ്ങനെയായാലോ...” അനില പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് അവരെ ചെരിച്ചു കിടത്തി. “ഖൊല്ലല്ലേ...” തമിഴത്തിയിൽ നിന്നും ശബ്ദമില്ലാതെ ഒരു നിലവിളി പുറപ്പെട്ടു. “കൊന്നാ തീർന്നില്ലേടീ ? അങ്ങനെയങ്ങ് തീർത്താ എന്നാ ഒരു രസം ?” ചിന്നമ്മു ഉറക്കെ ചുമച്ചുകൊണ്ട് കമിഴ്ന്നു. അവളുടെ വായിൽ നിന്നും രക്തമൊഴുകിയിറങ്ങുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. “ആ ചോര കണ്ടാ നീ ?” അനില ക്രൂരമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചിന്നമ്മുവിനെ ആ മേശയിലേക്ക് നിവർത്തിയിരുത്തി. “നിന്റെ വാരിയെല്ലൊടിഞ്ഞ് ഏതോ മറ്റേടത്തേക്ക് തറഞ്ഞു കേറീട്ടൊണ്ട്. അവിടുന്നാ ആ ചോര വരണെ.“ ”കൊല്ലല്ലേ...“ തമിഴത്തിക്ക് പറയാൻ മറ്റൊരു വാക്കില്ല. ഒരു ദീർഘനിശ്വസത്തോടെ പിൻവാങ്ങിയ അനില തല ഇരുവശത്തേക്കും വെട്ടിച്ചു. ”എന്തു വേണേൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം. എന്തു കുറ്റം വേണെങ്കിലും ഞാൻ ഏറ്റോളാം...“ ചിന്നമ്മു വീണ്ടും വിലങ്ങിട്ട തന്റെ കൈകൾ കൂപ്പി. ഒരൊറ്റ വലിക്ക് ചിന്നമ്മുവിന്റെ ബ്ലൗസ് ഇരു വശത്തേക്കും കീറിപ്പറിഞ്ഞെറിഞ്ഞു ആ പൊലീസുകാരി. എന്നിട്ട് തന്റെ പാന്റ്സിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ആ പ്ലെയറുകൾ പുറത്തെടുത്ത് അവൾക്കരികിലേക്ക് ചുവടുവെച്ചു. ഏതാനും സെക്കൻഡുകൾക്കു ശേഷം, പുറത്ത്... ഉറക്കെ ഉയർന്നു കേട്ട നിലവിളിയിൽ, ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ തകിടു ഭിത്തികൾ പ്രകമ്പനം കൊള്ളുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. ”ആ പിശാശ് ഇന്നതിനെ കൊല്ലും!“ ആൽബി തലയിൽ കൈ വെച്ചു. ”വെഷ്മിക്കാതിരി മകനേ...“ പോത്തൻ ചിരിച്ചു. ”ജയിലീന്ന് പ്രതികളെ കസ്റ്റഡീൽ വാങ്ങിച്ചോണ്ടു വന്ന് വെടിവെച്ച് കൊന്ന് പരിചയമുള്ള പൊലീസുകാരൊക്കെ നമ്മടെ കൂടെയൊണ്ട്.“ ജെയിംസ് അമർത്തിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആൽബിയുടെ തോളിൽ ഒരടിയടിച്ചു. ഏതാനും മിനിട്ടുകൾക്കു ശേഷം, അനില ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു. നന്നായി വിയർത്തു കുളിച്ചിരിക്കുന്നു അവൾ. “അതേ... നല്ല പഴം പഴം പോലെ ആയിട്ടൊണ്ട്. എന്നാന്നാ പോയി ചോദിച്ചോ. ഇനി വല്ലോം ചെയ്താ ചെലപ്പൊ പണിയാകും.” “ആയ്ക്കോട്ടെ!” പോത്തൻ അനിലയെ അടിമുടി ഒന്നു നോക്കിയതിനുശേഷം, മുറിയ്ക്കകത്തേക്ക് കയറി. “അനില മോൾ പതിയെ പതിയെ ഒരു സൈക്കോപ്പാത്തായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു...” ആൽബി തലകുലുക്കിക്കൊണ്ട് അതും പറഞ്ഞ് പോത്തനെ പിന്തുടർന്നു. മാറിനു കുറുകെ കൈകൾ ഇറുകെ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് വെറും നിലത്ത് മലർന്നു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ചിന്നമ്മു. ഉറക്കെ അലമുറയിട്ട് കരയുന്നുമുണ്ട്. പോത്തനെ കണ്ടതും അവളുടെ നിലവിളി ഉച്ചത്തിലായി. കുറച്ചു നേരം അവൾക്കരികെ ചെന്ന്, താടിക്ക് കൈ കൊടുത്തു നിന്നതല്ലാതെ ആ മനുഷ്യൻ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ചെയ്തില്ല. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. വല്യ പേരുകേട്ട അന്വേഷണോദ്യോഗസ്ഥരൊക്കെയാണ്‌. പക്ഷേ, ഒരു പെണ്ണൊരുത്തിയെ പിടിച്ച് രണ്ടെണ്ണം കൊടുക്കണമെങ്കിൽ, ഇച്ചിരി പാടാ. പ്ലാസ്റ്റിക്ക് ബോട്ടിലിൽ നിന്നും വെള്ളം മൊത്തിക്കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അനിലയ്ക്ക് ചിരിയടക്കാനാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. “അതിനെയൊന്ന് പൊക്കിയെടുത്ത് ആ മേശപ്പൊറത്ത് വെക്ക്.” പോത്തൻ അനിലയോട് പറഞ്ഞു. “ആ സാരീങ്കൊണ്ട് ഒന്ന് പൊതപ്പിച്ചേരേ.” അനില ചിരിയടക്കികൊണ്ട്, പോത്തൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെ എല്ലാം ചെയ്തു. ഒന്നു കൈയോങ്ങിയതോടെ ചിന്നമ്മു നിശബ്ദയാകുകയും ചെയ്തു. പോത്തൻ അവൾക്കെതിർവശത്തായി, പൊക്കമുള്ള ഒരു സ്റ്റൂൾ വലിച്ചിട്ട് അതിനു മേളിൽ കയറി ഇരുന്നു. “അപ്പൊ... പറ മാളേ. എന്നാ ഒണ്ട് വിശേഷം ? എങ്ങനൊണ്ട് നമ്മടെ അനില മാഡം ? ഒക്കെ പിരിച്ചു പറിച്ചെടുത്തോ ?” ഏങ്ങിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കൈകൾ മാറിലേക്കമർത്തി അവർ. “നീ എത്ര കൊല്ലമായി കേരളത്തിൽ ?” പോത്തൻ ഔദ്യോഗികമായി ചോദ്യം ചെയ്യൽ ആരംഭിച്ചു. “ഞാന്‌...ഒരു 20 - 21 കൊല്ലമായിട്ടുണ്ടാവും സർ.” “എത്ര വയസ്സുണ്ട് നിനക്ക് ?” “48” “എവിടാരുന്നു നീ കൂടുതൽ കെടന്ന് വിളയാടിയത് ?” “ത്രിശ്ശൂർ... കൊച്ചി... എല്ലാടത്തും ഉണ്ടാരുന്നു.” “എത്ര പിള്ളേരെ നീ ഇതുവരെ...” “ഇല്ല സർ... അങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല സർ...” “അപ്പൊ കഴിഞ്ഞാഴ്ച്ച ഉണ്ടായതോ ?” പോത്തൻ പല്ലുകൾ പതിയെ കടിച്ചമർത്തിത്തുടങ്ങി. അനില അവിടെ മാറ്റി വെച്ചിരുന്ന ഒരു വലിയ ടൂൾ ബോക്സ് തുറന്ന് അതിനുള്ളിൽ നിന്നും ഒരു അഡ്ജസ്റ്റബിൾ സ്പാനർ കൈയ്യിലെടുത്തു കഴിഞ്ഞു. “അതു മാത്രേ ഉള്ളൂ സർ... വേറേ ഇന്നുവരെ ഞാൻ-” ചിന്നമ്മു വീണ്ടും കരച്ചിലാരംഭിച്ചു. “അപ്പൊ, പെലിയാടി മോളേ! തൃശ്ശൂർ പട്ടിക്കാടു നിന്ന് നീ ഇതുപോലെ തന്നെ വേറെ ഒരു കൊച്ചിനെ ചൂണ്ടാൻ നോക്കീട്ടില്ലേടീ ?” പോത്തൻ സ്റ്റൂളിൽ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങി. “പക്ഷേ, ഞാൻ കൊണ്ടോയില്ലല്ലോ സർ... അപ്പളേക്കും എന്നെ പിടിച്ചില്ലേ ?” “അതാണ്‌ നിന്നോടീ ചോദിക്കണെ. ആകെ രണ്ടു സ്ഥലത്തുന്നല്ലേ നിന്നെ പൊലീസു പൊക്കിയൊള്ളൂ. ബാക്കിയൊള്ളേടത്തൊക്കെ എന്താ ഉണ്ടായെ ?” “വേറേ ഇങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല സർ... എന്നെ വിശ്വസിക്ക്. ഇന്നു വരെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ടോവാൻ പറ്റീട്ടില്ല. അപ്പളക്കും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പ്രശ്നമുണ്ടാവും. ഒന്നുകിൽ നാട്ടുകാര്‌ , അല്ലെങ്കി പൊലീസ്.” “ഓക്കെ... നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കണം.” പോത്തൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു. “ഇനിയങ്ങോട്ട് ഇതുപോലെയാരിക്കില്ല. വളരെ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ച് വേണം ഇനി നീ വാ തൊറക്കാൻ! കാരണം... ഞാൻ നേരത്തേ പറഞ്ഞത് നീ ഓർക്കണൊണ്ടോ ? ഒരു ചോദ്യത്തിന്‌ ഒരൊടിവു വെച്ച് എട്ടിടത്ത് നിന്റെ കൈ ഞാൻ തല്ലിയൊടിക്കാൻ പോവാണ്‌…” ചിന്നമ്മുവിന്റെ കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു വന്നു. “ഒരു നാലൊടിവ് കഴിയുമ്പൊഴേക്കും നീ സത്യം പറഞ്ഞു തുടങ്ങും എന്നാണെന്റെ പ്രതീക്ഷ. പക്ഷേ, എനിക്കൊരു നിർബന്ധോമില്ല. പരമാവധി പിടിച്ചു നിന്നോ നീ. മ്മക്ക് നോക്കാല്ലോ.” പല്ലിളിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, പോത്തൻ അനിലയിൽ നിന്നും ആ സ്പാനർ വാങ്ങിച്ചെടുത്തു. അനില ഒട്ടും മടിക്കാതെ, തമിഴത്തിയുടെ മുൻപിൽ, ഇടതു കൈയ്യിന്റെ കക്ഷത്തിലൂടെ തന്റെ ഒരു കൈ കോർത്ത് അവരുടെ കഴുത്തിന്റെ പുറകിലൂടെ വളച്ചു പിടിച്ച് ലോക്കിട്ടു. ഇനി അവൾ അനങ്ങിയാൽ എന്തെങ്കിലുമൊരു പേശീബന്ധം പൊട്ടുമെന്നുറപ്പ്. പോത്തൻ അവളുടെ വലതുകൈ പിടിച്ചുയർത്തി. കൈവിരലുകൾ ഇറുക്കെ കോർത്തു പിടിച്ചു. “എത്ര വട്ടം ? എത്ര കുഞ്ഞുങ്ങൾ ?” ഉറക്കെ അലറിയൊരു നിലവിളി മാത്രമായിരുന്നു മറുപടി. അടുത്ത സെക്കൻഡിൽ, പോത്തന്റെ വലതുകൈ മുകളിലേക്കുയർന്നു. ആ ഭാരിച്ച സ്പാനർ വായുവിൽ ഒരു അർദ്ധവൃത്തം രചിച്ചതും ചിന്നമ്മു അലറി! “ഞാൻ പറയാം!!” തുടരും ❤️❤️❤️ കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ