രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 16 സമയത്തിന്റെ ചക്രങ്ങൾ നിശ്ചലമായ ആ നിമിഷം പ്രപഞ്ചം ഒരു വലിയ ശ്മശാനമായി മാറിയതുപോലെ തോന്നി. ഗംഗയിലെ തിരമാലകൾ വായുവിൽ തങ്ങിനിന്നു, കാറ്റ് വീശുന്നത് നിർത്തി. ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും മാത്രം ആ നിശ്ചലതയിൽ ബോധവാന്മാരായി നിന്നു…. മരവിച്ച അന്തരീക്ഷത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് ഭയങ്കരമായ ഒരു മണിനാദം മുഴങ്ങി. ആകാശത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഒരു വലിയ കറുത്ത വിള്ളൽ രൂപപ്പെട്ടു. അതിൽ നിന്ന് പുകപോലെ ഒരു രൂപം പുറത്തുവന്നു. അതായിരുന്നു കാലപുരുഷൻ.. .. സമയത്തിന്റെ അളവുകാരനും വിധി നടപ്പിലാക്കുന്നവനും… "ഇന്ദ്രജിത്ത്... നീ കാലത്തെ വെല്ലുവിളിച്ചു. മരിക്കേണ്ടവരെ നീ രക്ഷിച്ചു, അവസാനിക്കേണ്ട ശക്തികളെ നീ നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. നിനക്ക് ലഭിച്ച അമാനുഷിക ശക്തികൾ നീ ധർമ്മത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചുവെങ്കിലും അത് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സമനില തെറ്റിച്ചിരിക്കുന്നു" കാലപുരുഷന്റെ ശബ്ദം ദിക്കുകളെ വിറപ്പിച്ചു…. കാലപുരുഷൻ തന്റെ കയ്യിലുള്ള കാലദണ്ഡം നിലത്ത് കുത്തി. "ഇന്ന് നിന്റെ സമയം അവസാനിക്കുന്നു. നിന്റെ ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചുകിട്ടിയത് നിനക്ക് നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോട് യാത്ര പറയാൻ വേണ്ടിയാണ്. ഒന്നുകിൽ നിന്റെ ശക്തികൾ തിരികെ നൽകി നീ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനായി മരിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ മരണത്തോടെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ സമയത്തിന്റെ ശൂന്യതയിൽ ലയിക്കും"... രുദ്രാവതി തകർന്നുപോയി. എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും തോൽപ്പിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, സ്വന്തം യജമാനനായ കാലം തന്നെ ശത്രുവായി വന്നിരിക്കുന്നു. "ഇല്ല.. ഇത് അനീതിയാണ്. ലോകത്തെ രക്ഷിച്ചവന് മരണം പ്രതിഫലമായി നൽകരുത്" അവൾ കാലപുരുഷന് മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി….. കാലപുരുഷൻ ചിരിച്ചു. അവൻ ഇന്ദ്രജിത്തിന് ചുറ്റും അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ നിമിഷവും ദൃശ്യങ്ങളായി കാണിച്ചു. പക്ഷേ ആ ദൃശ്യങ്ങളിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് ചെയ്ത നന്മകൾക്ക് പകരം, ആ നന്മകൾ കാരണം ഉണ്ടായ വിപരീത ഫലങ്ങളാണ് കണ്ടത്… അവൻ രക്ഷിച്ച ഒരാൾ പിന്നീട് ഒരു കൊലയാളിയായി മാറുന്നതും അവൻ തകർത്ത അസുരന്റെ രക്തത്തിൽ നിന്ന് പുതിയ രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടായതും അവൻ കണ്ടു…. "നീ ചെയ്ത ഓരോ നന്മയ്ക്കും ഒരു കറുത്ത വശമുണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത്. നീ കാണുന്നത് നിന്റെ പാപങ്ങളാണ്"... ആ രൂപങ്ങൾ കണ്ണാടിയിൽ നിന്നെന്നപോലെ പുറത്തുവന്ന് ഇന്ദ്രജിത്തിനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവയെ സ്പർശിക്കാൻ അവന്റെ ശൂലത്തിന് കഴിയുന്നില്ല. കാരണം അവ ആയുധങ്ങളല്ല, സത്യത്തിന്റെ കറുത്ത രൂപങ്ങളായിരുന്നു… ഭൈരവി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിഗൂഢമായ ഭാവമുണ്ടായിരുന്നു… "ഇന്ദ്രജിത്ത് ഇതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരേയൊരു വഴിയേയുള്ളൂ. കാലപുരുഷൻ കാലഭൈരവന്റെ തന്നെ മറ്റൊരു രൂപമാണ്. വിധി മാറ്റാൻ വിധാതാവിനെക്കൊണ്ടേ കഴിയൂ. നീ നിന്റെ രുദ്രദൃഷ്ടി സ്വയം പിഴുതെടുത്ത് കാലപുരുഷന്റെ പാദങ്ങളിൽ അർപ്പിക്കണം"... ഇന്ദ്രജിത്ത് സ്തംഭിച്ചുപോയി. ആ കണ്ണ് നൽകിയാൽ അവൻ വെറുമൊരു അന്ധനായി മാറും. അത് നൽകിയില്ലെങ്കിൽ ലോകം നശിക്കും…. ഇന്ദ്രജിത്ത് രുദ്രാവതിയെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയം തുടിക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു…. "എന്റെ കാഴ്ച നീയാണ് രുദ്രാവതീ... നിന്റെ മുഖം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉള്ളടത്തോളം കാലം എനിക്ക് പുറത്തുള്ള കാഴ്ചയുടെ ആവശ്യമില്ല."... ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ വിരലുകൾ തന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉള്ള രുദ്രദൃഷ്ടിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ചോര ഒലിക്കുന്ന ആ അമാനുഷിക കണ്ണ് അവൻ സ്വയം പറിച്ചെടുത്തു... അസഹനീയമായ വേദനയിൽ അവൻ നിലവിളിച്ചു. ഹിമാലയം മുഴുവൻ ആ നിലവിളിയിൽ വിറച്ചു. അവൻ ആ കണ്ണ് കാലപുരുഷന് മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി….. "ഇതാ... നിന്റെ ശക്തി നിനക്ക് തന്നെ.. എന്റെ ലോകത്തെ വിട്ടയക്കൂ".. ഇന്ദ്രജിത്ത് രക്തത്തിൽ കുളിച്ച് താഴെ വീണു. പക്ഷേ പ്രപഞ്ചം നശിച്ചില്ല. കാലപുരുഷന്റെ ഭീകരരൂപം മാറി.. അവിടെ സാക്ഷാൽ കാലഭൈരവൻ തന്റെ ചതുർഭുജങ്ങളോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു…. കാലഭൈരവൻ്റെ കൈകളിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് നൽകിയ ആ രക്തരൂക്ഷിതമായ കണ്ണ് ഒരു പവിത്രമായ രത്നമായി മാറി…. "മകനേ... നീ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. നിന്റെ സ്വാർത്ഥതയില്ലാത്ത ത്യാഗം സമയത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെപ്പോലും തിരുത്തി എഴുതിയിരിക്കുന്നു. നീ ഇപ്പോൾ ഒരു ഭക്തൻ മാത്രമല്ല നീ മഹാകാലന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു"... തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ