അയലത്തെ അമ്പിളി 🌜11 'ഇറങ്ങി വാ... ഞാൻ കാറുമായി പുറത്തുണ്ട്. ' കാവ്യ '👍❤️' എന്നൊരു മെസ്സേജ് തിരികെ അയച്ചു. ഫോൺ കയ്യിൽ പിടിച്ചു രണ്ട് കാലുകളും ബെഡിൽ നിന്നും നിലത്തേക്കിട്ട് ബെഡിൽ നിന്നും പതിയെ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതും അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു പിടി വീണു. " അമ്മ എവിടെ പോവാ? " അപ്പു മോളുടെ കൊഞ്ചിയുള്ള ചോദ്യം. കാവ്യ ഞെട്ടലോടെ രുദ്രനെ നോക്കി. അവൻ ഉറക്കം തന്നെയാണ്..... ' അമ്മ ഒരിടത്തും പോണില്ല. മോള് കിടന്നോ... അമ്മ ഉറക്കിത്തരാം.... " അപ്പുമോളെ ഉറക്കാതെ ഇനി പോകാൻ ആവില്ലല്ലോ? അപ്പു കിടന്നു. കാവ്യ അവൾക്ക് അടുത്ത് കിടന്ന് കുഞ്ഞി തുടയിൽ മെല്ലെ തട്ടി തുടങ്ങി. പത്തു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് ആയിട്ടും അപ്പു ഉറങ്ങിയില്ല. അതിനിടെ തുടരെ തുടരെ മൊബൈൽ സ്ക്രീനിൽ വെട്ടം തെളിയുന്നത് കാവ്യ കണ്ടിരുന്നു. അയാൾ വിളിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുകയാണ്. " ഉറങ്ങ് അപ്പൂ.... " അസഹിഷ്ണുതയോടെ കാവ്യ പറഞ്ഞതും അപ്പു കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. " എന്റെ ഉറക്കം പോയമ്മാ... " കണ്ണും തിരുമ്മി അപ്പു പറയുന്നത് കെട്ട് കാവ്യക്ക് ദേഷ്യമാണ് തോന്നിയത്. ഇത് ഉച്ചക്ക് കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ അവൾക്ക് പതിവുള്ളതാണ്. രാത്രി ഇടയ്ക്ക് ഉണർന്നാൽ പിന്നെ ഉറങ്ങില്ല. രണ്ടോ മൂന്നോ മണിക്കൂറൊക്കെ ഇരുന്ന് കളിച്ചു കളയും. ഉറക്കാൻ നോക്കിയിട്ട് പറ്റിയില്ല എങ്കിൽ രുദ്രനെ വിളിച്ച് ഉണർത്തി അവളെ ഏല്പിക്കും. എന്നിട്ട് കിടന്ന് ഉറങ്ങും. അതാണ്‌ പതിവ്. രുദ്രൻ അങ്ങനെ ഇങ്ങനെ ഒന്നും ഉണരാറില്ല. പല തവണ കുലുക്കി വിളിച്ചു ഒടുവിൽ ഉണരാതാകുമ്പോ അപ്പുവിനോട് ഉണർത്താൻ പറയും. അവൾ രുദ്രനെ ഇക്കിളി കൂട്ടിയാണ് ഉണർത്താറ്. ഇന്നിപ്പോ രുദ്രനെ വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല. രുദ്രൻ ഉണർന്നാൽ തന്റെ പ്ലാൻ ഒക്കെ പൊളിയും... അപ്പു ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കിലും അത് തന്നെ അവസ്ഥ. ഇന്ന് ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ ആ കാശിന്റെ കാര്യം മറന്ന് കളയേണ്ടി വരും. പിന്നീട് ഇങ്ങനെ ഒരവസരം കിട്ടില്ല എന്നുറപ്പാണ്. പോണം... എങ്ങനെയും പോണം.... പോയേ പറ്റൂ.... വളരെ പെട്ടെന്ന് കാവ്യ മനസ്സിൽ ചില കണക്ക് കൂട്ടലുകൾ നടത്തി. അപ്പു മോള് കുഞ്ഞാണ്. അവളെ പറ്റിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. എന്ത്‌ പറഞ്ഞാലും വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു പൊട്ടി പെണ്ണാണ് അവൾ.... എത്രയോ തവണ പലതും പറഞ്ഞവളെ പറ്റിച്ചിരുന്നു? കുറച്ചു മുന്നേ കൂടി താൻ അവളെ കബളിപ്പിച്ചതല്ലേ? " അപ്പു മോളെ.... " കാവ്യ കുഞ്ഞിനെ സ്വകാര്യം പോലെ വിളിച്ചു. " പതിയെ സംസാരിക്കണെ... അച്ചായിയെ ഉണർത്തണ്ട... " " മ്മ്.... " അപ്പു വായിൽ കൈ വച്ചു മെല്ലെ മൂളി. " ഇന്ന് മോളുടെ അച്ഛായീടെ ബർത്ത് ഡേ അല്ലെ? " അപ്പുമോളൊന്ന് ഓർത്ത് നോക്കി. അച്ഛായീടെ ബർത്ത് ഡേ... സരസ്വതി അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞത് അത് നാളെ ആണെന്നാണല്ലോ? നാളെ സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോ... വെട്ടം വരുമ്പോ.... അച്ഛായീടെ ബർത്ത് ഡേയാണ്... അച്ചായിക്ക് പായസം ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കണം. സദ്യ വയ്ക്കണം.. കേക്ക് വാങ്ങണം എന്നൊക്കെ സരസ്വതി അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞിരുന്നു.... " അത് നാളെ അല്ലെ അമ്മേ? നേരം വെളുത്തിട്ട്... സൂര്യൻ വന്നിട്ട്....? " അപ്പു മോൾ നിഷ്കളങ്കമായി ചോദിച്ചു. കാവ്യയെ അനുകരിച്ച് രഹസ്യം പറയും പോലെയാണ് അപ്പുവും ചോദിച്ചത്. " ഇപ്പൊ ദേ മണി പന്ത്രണ്ടു കഴിഞ്ഞു മോളെ.... എന്ന് വച്ചാ നാളെ ആയീന്ന്... സൂര്യൻ ഇനീം താമസിച്ചേ വരൂ... " കാവ്യ നല്ലോണം ശബ്ദം കുറച്ചു പറഞ്ഞു. വലിയ ശബ്ദം കേട്ടാലും രുദ്രൻ എഴുന്നേൽക്കില്ല. എന്നാലും ഒരു പേടി പോലെ.... " അപ്പൊ ഇന്നാണോ അച്ഛായീടെ ബർത്ഡേ? " കുഞ്ഞിക്കണ്ണുകൾ അത് കേട്ട് വിടർന്നു വന്നു. രുദ്രൻ കാവ്യയെ തല്ലിയത് കണ്ടതൊക്കെ അവൾ മറന്നേ പോയിരുന്നു. കാവ്യയും അതവളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ നിന്നില്ല. " മ്മ്... നമുക്ക് അച്ചായിക്കൊരു സർപ്രൈസ് കൊടുക്കണ്ടേ? " " വേണം... വേണം.... " അപ്പു ആവേശത്തോടെ തലയാട്ടി. " എന്നാലേ അമ്മ പോയി അച്ചായിക്ക് നല്ലൊരു കേക്ക് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വരട്ടെ? " " സൂര്യൻ വരാതെ കട തുറക്കില്ലല്ലോ? അച്ചായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ? പിന്നെ അമ്മ എങ്ങനെ വാങ്ങിക്കും? " മുൻപ് എന്നോ രുദ്രനോട് ഐസ് ക്രീം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞപ്പോൾ, " സൂര്യൻ വന്നു നിറയെ വെട്ടം വീണാലേ കട തുറക്കൂ... എന്നാലേ മുട്ടായി വാങ്ങാൻ പറ്റൂ. എന്നിട്ട് അച്ചായി വാങ്ങിത്തരാട്ടോ..." എന്ന് രുദ്രൻ പറഞ്ഞത് അപ്പു ഓർത്തെടുത്തു. 'അവളുടെ ഒരു സൂര്യൻ?' കാവ്യ പല്ല് കടിച്ച് പിറുപിറുത്തു. അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കാവ്യയുടെ മുഖഭാവം മാറിയത് കുഞ്ഞ് കാണാതെ പോയി. " അത്... കടേന്നല്ല. അമ്മേടെ ഒരു കൂട്ടുകാരീടെ വീട്ടീന്നാ.... അമ്മ പോയി വാങ്ങീട്ട് പെട്ടെന്ന് വരാം. മോള് അച്ഛായീടെ അടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നോ.... അച്ചായി ഉണരുമ്പോ നമുക്ക് സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാം. അച്ചായി അമ്മയോട് പിണങ്ങിയതല്ലേ? ആ പിണക്കം മാറ്റണ്ടേ? " കാവ്യ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയതും അപ്പു വീണ്ടും അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു. " എന്നാ അപ്പൂം വരുന്നു..... " കാവ്യക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നി. ഒന്നാമത് രുദ്രൻ ഉണരുമോ എന്ന പേടി. രണ്ടാമത് അപ്പുവിന്റെ ശാഠ്യം... അതിനൊപ്പം അയാൾ തന്നെ കാണാതെ പൊയ്ക്കളയുമോ എന്ന ആശങ്ക... അവൾ വീണ്ടും കട്ടിലിലേക്ക് തന്നെ ഇരുന്നു. " മോള് വരണ്ട. അമ്മ പോയിട്ട് വേഗം വരാം.... " പരമാവധി ശബ്ദം കുറിച്ചാണ് കാവ്യയുടെ സംസാരം. അപ്പുവും അങ്ങനെ തന്നെ. " അപ്പൂം വരും... എനിക്കും സർപ്രൈസ് കൊടുക്കണം.... " കുഞ്ഞിന് വാശിയായി. " മോളെ... അമ്മ പറയുന്നത് കേൾക്ക്. അമ്മ വേഗം വരാം.... " " വേണ്ട. എനിക്കും വരണം..... ഞാനും വരും.... " അപ്പുവിന്റെ ഒച്ച ഉയർന്നു തുടങ്ങി. " അപ്പൂ... നല്ല കുട്ടി അല്ലെ? അമ്മ പറയുന്നത് കേൾക്ക്... ഞാൻ കേക്ക് വാങ്ങി നിന്റെ കയ്യിൽ കൊണ്ട് തരാം അപ്പൂ.... " " ഇല്ല... അമ്മ പറ്റിക്കും... എനിക്ക് അറിയാം അമ്മേ... അമ്മ എപ്പഴും പറ്റിക്കും... അച്ചായിക്ക് സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാൻ ഞാനും വരുന്നു. ഇല്ലേൽ അമ്മ അപ്പൂന്റെ ബർത്ത്ഡേയ്ക്ക് കേക്ക് കൊണ്ട് വരാന്ന് പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചത് പോലെ പറ്റിക്കും. " അപ്പു കരയാൻ തുടങ്ങി. രുദ്രൻ ഒന്നനങ്ങി. കാവ്യ പെട്ടെന്ന് കുഞ്ഞിന്റെ വായ പൊത്തി. രുദ്രൻ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് മറുവശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടന്ന് വീണ്ടും ഉറക്കമായി. സ്വപ്നം കാണുന്നതാണ്. ഇതും അവന് ഇടയ്ക്ക് ഉള്ളതാണ്. കാവ്യ ആശ്വാസത്തോടെ നെഞ്ചിൽ കൈ ചേർത്തു. ചില കാര്യങ്ങളിൽ അപ്പുവിന് വല്ലാത്ത വാശിയാണ്. അത് നേടിയെടുക്കുന്നത് വരെ അവൾ കരഞ്ഞു കളയും. പലപ്പോഴും കരച്ചിൽ മാറ്റാൻ രുദ്രനോ സരസ്വതിയമ്മയോ വേണ്ടി വരും. രുദ്രനും മിക്കവാറും അതിന് കഴിയാറില്ല. സരസ്വതിയമ്മ പക്ഷെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പറഞ്ഞു പെട്ടന്ന് കരച്ചിൽ മാറ്റും. അതിന് അവരുടെ കയ്യിൽ കുറേ പൊടിക്കൈകളുണ്ട്. അപ്പു വായ മൂടിയ കാവ്യയുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി കരയാൻ തുടങ്ങിയതും കാവ്യയുടെ മൊബൈൽ പിന്നെയും മിന്നിതെളിഞ്ഞു. കാവ്യ കാൾ എടുത്തു. 📞 നീ എവിടെയാ കാവ്യ? ഞാൻ എത്ര നേരമായി വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നു? വരാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ ഞാനും പോകുവാണ്. അയാൾ ആകെ അക്ഷമനായിരുന്നു. 📞 ഞാൻ ദാ വന്നു. എന്തോ ചിന്തിച്ചുറപ്പിച്ചത് പോലെ കാവ്യ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. കാൾ കട്ടാക്കി അവൾ അപ്പുവിനെ എടുത്തു തോളത്തിട്ടു. " കൊണ്ട് പോകാം..... " അപ്പുവിന്റെ കരച്ചിൽ പൊടുന്നനെ നിലച്ചു. കാവ്യ കട്ടിലിനടിയിലിരുന്ന ബാഗ് വലിച്ചെടുത്തു തോളിലേക്കിട്ടു. " കേക്ക് വച്ചോണ്ട് വരാനാ ഈ ബാഗ്? അപ്പൊ വല്യ കേക്കാ? " കുഞ്ഞ് നിഷ്കളങ്കമായി ചോദിച്ചു. " മ്മ്... " കാവ്യ മെല്ലെയൊന്ന് മൂളി. അവൾ അപ്പുവിനെയും കൊണ്ട് റൂമിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് ഹാളിലേക്കിറങ്ങി. അപ്പുവിനെ താഴെ നിർത്തി. കുഞ്ഞിന്റെ കൈ പിടിച്ചു അടുക്കള വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു. ആ വാതിൽ തുറന്ന് അപ്പുവുമായി അടുക്കളപ്പുറത്തേക്കിറങ്ങി. വീടിനെ വലം വച്ചു മുറ്റത്തെത്തി. അവിടെ നിന്നും വിക്കറ്റ് ഗേറ്റ് തുറന്ന് റോഡിലേക്കും..... അപ്പോഴും അപ്പുവിന്റെ കയ്യിൽ അവൾ വിടാതെ പിടിച്ചിരുന്നു. 🌜 🌜 🌜 🌜 🌜 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ