രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 30 ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകൾത്തട്ടിൽ അന്ധകാസുരൻ ഒരു കറുത്ത പർവ്വതം പോലെ വളർന്നു നിന്നു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി ബലിനൽകി അയച്ച ആ പ്രകാശ ഗോപുരം ധനുഷിന്റെ സിരകളിൽ അഗ്നിയായി പടർന്നു…. അന്ധകാസുരന്റെ ആയിരം കറുത്ത സൂര്യന്മാർ ഹിമാലയത്തിലെ പകലിനെ ഇരുട്ടിലാക്കി. ആ ഇരുട്ടിൽ യോദ്ധാക്കൾക്ക് പരസ്പരം കാണാൻ പോലും കഴിയാതായി. എന്നാൽ ധനുഷ് ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു യോദ്ധാവല്ല അവൻ അച്ഛന്റെ ജ്ഞാനവും സ്വന്തം വജ്രവീര്യവും ചേർന്ന മഹാകാലന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു…. "ധനൂ നീ അസുരനെ നേരിടൂ.. ഞങ്ങൾ താരയെ കണ്ടെത്താം" മൈഥിലി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു….. മൈഥിലിയും നകുലനും മഞ്ഞുമലയുടെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ഗുഹയിലേക്ക് കുതിച്ചു. അവിടെ യഥാർത്ഥ താരയെ ചങ്ങലയ്ക്കൽ ബന്ധിച്ചിരുന്നു. ഗുഹയ്ക്ക് കാവൽ നിന്നത് ശബ്ദരഹിതരായ പന്ത്രണ്ട് അസുരന്മാരായിരുന്നു…. നകുലൻ തന്റെ വില്ല് താഴെ വെച്ചു. "ഇവിടെ ശബ്ദമില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൊണ്ട് ഇവരെ വീഴ്ത്തും".. അവൻ തന്റെ നാഡിമിടിപ്പിന്റെ താളത്തിൽ അമ്പുകൾ തൊടുത്തുവിട്ടു. മൈഥിലി തന്റെ അഗ്നി കൊണ്ട് ചങ്ങലകൾ ഉരുക്കി താരയെ മോചിപ്പിച്ചു….. മലമുകളിൽ അന്ധകാസുരൻ ധനുഷിനു നേരെ തന്റെ കറുത്ത കൈകൾ നീട്ടി. ആ കൈകൾ തൊടുന്നിടമെല്ലാം ശൂന്യതയായി മാറി….. ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ആ ഇരുട്ടിനെ കീറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അസുരൻ ചിരിച്ചു…. "നീ വെളിച്ചം ഉപയോഗിക്കുന്നു പക്ഷേ ഞാൻ വെളിച്ചമില്ലായ്മയാണ്.. നിന്റെ അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ ഒരു അന്ധനായ ശവം മാത്രമാണ്"... ഈ വാക്കുകൾ കാശിയിലെ മഠത്തിലിരുന്ന രുദ്രാവതിയുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി. തന്റെ പ്രിയതമൻ രക്തം വാർന്ന് കാഴ്ചയില്ലാതെ വീണത് കണ്ടപ്പോൾ അവളിലെ കരുണ രൗദ്രമായി മാറി. അവൾ ഗംഗാതീരത്തേക്ക് ഓടി….. "ഹേ ഗംഗേ.. നിന്റെ ശാന്തത മതിയാക്കൂ... ഇന്ന് നീ ശത്രുവിനെ വിഴുങ്ങുന്ന സംഹാരരുദ്രയാകുക".... രുദ്രാവതിയുടെ തലമുടി അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു. ഗംഗയിലെ ജലം ആകാശത്തോളം ഉയർന്നു. അവൾ ആ ജലപ്രവാഹത്തെ ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് ഒരു അദൃശ്യ പാതയിലൂടെ തിരിച്ചുവിട്ടു…. ഹിമാലയത്തിൽ അന്ധകാസുരൻ ജയിക്കുമെന്ന് കരുതിയ നിമിഷം, ആകാശത്തുനിന്ന് ഗംഗാ പ്രവാഹം ഒരു വജ്രായുധം പോലെ താഴേക്ക് പതിച്ചു. ആ ജലം അസുരന്റെ കറുത്ത സൂര്യന്മാരെ കെടുത്തിക്കളഞ്ഞു….. "ഇതാണ് പ്രകൃതിയുടെ മറുപടി" വേദ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. വേദ തന്റെ വനശക്തിയാൽ ആ ജലത്തെ മരവിപ്പിച്ച് ലക്ഷക്കണക്കിന് മഞ്ഞുവാളുകളാക്കി മാറ്റി. ധനുഷ് തന്റെ ശൂലം ഉയർത്തി. ഇന്ദ്രജിത്ത് നൽകിയ ജ്ഞാനവും രുദ്രാവതി നൽകിയ ജലശക്തിയും വേദയുടെ പ്രകൃതിബലവും ആ ശൂലത്തിന്റെ മുനയിൽ ഒന്നിച്ചു. അവൻ അസുരന്റെ നെഞ്ചിന്റെ മധ്യത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞുതറച്ചു…. "ഓം ഹ്രീം മഹാകാലായ നമ:" ഒരു വലിയ സ്ഫോടനത്തോടെ അന്ധകാസുരൻ തകർന്നു. അവന്റെ ശരീരം കരിങ്കല്ലുകളായി മാറി ഹിമാലയത്തിൽ ചിതറി. ഇരുട്ട് മാറി സൂര്യൻ ഉദിച്ചു. പക്ഷേ കാശിയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അബോധാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ധനുഷും വേദയും യോദ്ധാക്കളും കാശിയിൽ തിരിച്ചെത്തി. രുദ്രാവതി ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ തല തന്റെ മടിയിൽ വെച്ച് കരയുകയായിരുന്നു. ധനുഷ് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു…. "അച്ഛാ... അങ്ങ് നൽകിയ വെളിച്ചം ലോകത്തെ രക്ഷിച്ചു.".... ഇന്ദ്രജിത്ത് പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു. കാഴ്ചയില്ലെങ്കിലും അവൻ മകന്റെ മുഖം തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് തപ്പി നോക്കി…. "എനിക്ക് കാണാം ധനൂ... നിന്റെ വിജയത്തിലൂടെ ഞാൻ എല്ലാം കാണുന്നു." കാലഭൈരവൻ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇത്തവണ കാലഭൈരവന്റെ കൂടെ മഹാദേവന്റെ നിഴലുമുണ്ടായിരുന്നു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത് നിന്റെ വംശം ഇനി രുദ്രരക്ഷകർ എന്നറിയപ്പെടും. നകുലനും മൈഥിലിയും താരയും കാലനും നിന്റെ വംശത്തിന്റെ തൂണുകളായി നിലകൊള്ളും. കലിയുഗത്തിന്റെ അന്ത്യം വരെ കാശി ഈ യോദ്ധാക്കളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടും."... ഇന്ദ്രജിത്ത് ഇപ്പോൾ ഒരു പുരാതന ഋഷിയെപ്പോലെ മഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. ധനുഷും വേദയും ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുമുള്ള തിന്മകളെ നേരിടാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു. നകുലൻ വായുവിനെയും മൈഥിലി അഗ്നിയെയും താര മിന്നലിനെയും കാലൻ മരണത്തെയും കാവൽ നിൽക്കുന്നു….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി….. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ