ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6QgGDv8?d=n&ui=v64j8rk&e1=cഋതുനന്ദനം... Part 131 അഗാധനിദ്രയിലാണ്ടു കിടന്നിരുന്ന മിത്ര പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ തന്റെ മൊബൈലിൽ സമയം ഏഴു മണിയോടടുത്തതായി ശ്രദ്ധിച്ചു... ബെഡിൽ അപ്പോഴും സുഷുപ്തിയിലാണ്ടു കിടക്കുന്ന അഭിരാമിയേയും എന്നാൽ തങ്ങളുടെ നടുക്ക് കിടന്നിരുന്ന അമ്മയവിടെ ഇല്ലെന്നതും മിത്രയുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു... അമ്മയെവിടെ പോയാവോ...മനസിലപ്രകാരം ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടെഴുന്നേറ്റ മിത്ര അടുക്കള ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു... എന്നും എല്ലാവർക്കുമുള്ള ചായ ഉണ്ടാക്കിയതിന് ശേഷം പിന്നെ അഭിരാമിയെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു അവളുടെ കൂടെ പ്രാതൽ ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ് രാമേട്ടൻ പോയതിനു ശേഷമുള്ള മിത്രയുടെ പതിവ്..... കിച്ചനിലേക്ക് അടുക്കുമ്പോൾ അവിടുന്ന് വെളിച്ചം പുറത്തേക്ക് വീഴുന്നത് കണ്ട് അത്ഭുതപരതന്ത്രയായ മിത്ര വേഗമങ്ങോട്ട് നീങ്ങി... കിച്ചനിൽ ശ്രീലക്ഷ്മിയെ മിത്ര അമ്പരന്ന് പോയി... ഇത്രയും ദിവസമീ ഭാഗത്തേക്ക്‌ പോലും വരാത്ത അമ്മയിന്ന് നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിൽ കയറിയിരിക്കുന്നു...അമ്പരപ്പോടെ ഓർത്ത് കൊണ്ട് മിത്ര കിച്ചനിലേക്ക് കയറി... കിച്ചനിൽ ആരോ വന്നെന്നറിഞ്ഞ ശ്രീലക്ഷ്മിയൊന്ന് തല തിരിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ മിത്രയുടെ രൂപം കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞ ശ്രീലക്ഷ്‌മി മിത്രയ്ക്കൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു.... "ആഹാ... എഴുന്നേറ്റോ അമ്മയുടെ സുന്ദരി..അമ്മയിങ്ങോട്ട് കയറാത്തത് കൊണ്ട് മോള് നേരത്തേയെഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലൊക്കെ കയറാൻ തുടങ്ങിയല്ലേ.. മിടുക്കി"... ശ്രീലക്ഷ്മി മിത്രയെ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... "അമ്മയല്ലേ എപ്പോഴും പറയാറുള്ളത് വേറെ വീട്ടിൽ ചെന്നു കയറേണ്ടതാ... നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് ശീലിക്കണമെന്നൊക്കെ".... ഒരു ചിരിയോടെ വിട്ട് കൊടുക്കാത്ത രീതിയിൽ മിത്ര മറുപടി നൽകി... "നന്നായി... ഏതായാലും വന്നതല്ലേ.. ഈ ചായ നിങ്ങളുടെ അച്ഛന് കൊണ്ട് കൊടുക്ക്"...കപ്പിൽ ചായ പകർന്നു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി മിത്രയോട് മൊഴിഞ്ഞു... "ഞങ്ങളുടെ അച്ഛനുമായി അമ്മയ്ക്ക് പിന്നെ ബന്ധമൊന്നുമില്ലല്ലോ"...മിത്രയൊരു പുച്ഛത്തോടെ പിറുപിറുത്തു.. "എന്റെ മോളെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ"...?ശ്രീലക്ഷ്മി ഒരു സംശയത്തോടെ മിത്രയോട് ചോദിച്ചു... ചായ പകർന്ന കപ്പെടുത്തു മിത്രയുടെ നേരെ നീട്ടി...അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ മിത്രയത്‌ വാങ്ങി... ശ്രീലക്ഷ്‌മിയുടെ മുഖത്തേക്ക് അമ്പരപ്പോടെയൊന്ന് നോക്കിയതിനു ശേഷം മിത്ര കിച്ചന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു... ദേവദത്തന്റെ മുറി തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി ശാന്തമായുറങ്ങുന്ന അച്ഛനെ തട്ടി വിളിച്ചു. എല്ലാ ദിവസവും ചായയും കൊണ്ട് വന്ന് ദേവദത്തനെ വിളിച്ചുണർത്തുന്നത് മിത്രയുടെ പതിവായി മാറിയിരുന്നു... മിത്ര തട്ടി വിളിച്ചപ്പോൾ കണ്ണ് തുറന്ന ദേവദത്തൻ അവൾക്കൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ടെഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു. മിത്ര നീട്ടിയ ചായ വാങ്ങി ചുണ്ടോടടുപ്പിക്കാനൊരുങ്ങിയ ദേവദത്തന്റെ മുഖം നിർവചിക്കുവാൻ കഴിയാത്തൊരു നിർവൃതിയുടെ സപ്തവർണ്ണങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി... ദേവദത്തൻ ചായക്കപ്പ് ചുണ്ടിലേക്ക് ചേർത്ത് ഒരിറക്ക് കുടിച്ചു.... അച്ഛന്റെ മുഖത്തെ ഭാവഭേദങ്ങളെ മിത്ര ഒരമ്പരപ്പോടെ നോക്കി നിന്നു... മിഴികളടച്ചു കൊണ്ട് ചായയുടെ രുചിയാസ്വദിക്കുന്ന അച്ഛൻ ആനന്ദത്തിന്റെ അനന്തസാഗരതീരത്ത് വിരാജിക്കുകയാണെന്ന് ഉളവായി മിത്രയ്ക്കപ്പോൾ... "എന്താവുമാ ചായയിൽ ഉള്ളത് അച്ഛനിങ്ങനെയൊക്കെ കാണിക്കുവാൻ മാത്രം"...? ദേവദത്തനെ അമ്പരപ്പോടെ നോക്കിയ മിത്ര മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു... മിത്ര അവിടെ നിന്നും പോകുവാനൊരുങ്ങി... "മീനൂട്ടി.. ഈ കപ്പും കൂടി കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോളൂ"... പോകുവാനൊരുങ്ങിയ മിത്രയെ ദേവദത്തൻ വിളിച്ചു... ഇതൊക്കെ പുതുമയാണല്ലോ.. സാധാരണ ചായ കുടിച്ചു കപ്പ്‌ മുറിയിലെ ടേബിളിൽ വയ്ക്കാറാണ് പതിവ്. ഇന്ന് തന്നോട് കാത്ത് നിൽക്കുവാൻ പറയുന്നു... ദേവദത്തന്റെ ആവശ്യം മിത്രയെ അമ്പരപ്പിന്റെ അഗാധതയിലേക്ക് വീണ്ടുമെടുത്തെറിഞ്ഞു.. എന്നാൽ അതൊന്നും പുറത്ത് കാണിക്കാതെ മൗനത്തോടെ മിത്ര ദേവദത്തൻ ചായ കുടിച്ചു തീരുവാനായി കാത്ത് നിന്നു.. കട്ടിലിൽ നിന്നുമെഴുന്നേറ്റ് ഒരു മന്ദാഹാസത്തോടെ ചായ പതിയെ മൊത്തിക്കുടിക്കുന്ന അച്ഛനെ അവൾ കണ്ണുകൾ മിഴിച്ചു കൊണ്ട് നോക്കി നിന്നു... ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ ദേവദത്തൻ കപ്പ്‌ മിത്രയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി. ആ കപ്പിലേക്ക് നോട്ടമയച്ച മിത്രടെ മിഴികൾ അതിൽ അവശേഷിച്ച ചായയിൽ പതിഞ്ഞു.. "അച്ഛാ... അച്ഛൻ ചായ മുക്കാൽ ഭാഗമേ കുടിച്ചുള്ളല്ലോ"..? മിത്ര തന്റെ സംശയം ദേവദത്തനോടുണർത്തിച്ചു.... മറുപടിയായി ഒന്നുമുരിയാടാതെ മിത്രയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന ദേവദത്തൻ അവളുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു.... "ഈ കപ്പ്‌ കൊടുത്തിട്ട് ഇത് തന്നയാൾക്ക് അച്ഛനിപ്പോൾ മോൾക്ക് തന്നത് കൊടുത്തേക്ക്"...മിത്രയെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ദേവദത്തനവളോട് മൊഴിഞ്ഞു... കണ്ണുകൾ മിഴിച്ചു കൊണ്ട് ദേവദത്തനെ നോക്കിയൊന്ന് തല കുലുക്കിയ മിത്ര മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നടന്നു... എന്താണാവോ ഈ ചായയ്ക്ക് ഇത്ര പ്രത്യേകത...അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് എന്തോ നേടിയ ആനന്ദമായിരുന്നു...കിച്ചനിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ മിത്രയുടെ മനസ്സിലൂടെ ചിന്തകൾ കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു... ചായക്കപ്പ് അവളൊന്ന് മൂക്കിനോട് അടുപ്പിച്ചു. എന്തോ പെരുഞ്ചീരകത്തിന്റെയും പിന്നേ തുളസിയുടെ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു കൊതിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു...മിത്ര ചിന്തിച്ചു... കിച്ചനിൽ എത്തിയ മിത്ര ശ്രീലക്ഷ്മിയെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് കപ്പ്‌ അമ്മയ്ക്ക് കൈ മാറി. എന്നിട്ട് അമ്മയുടെ കവിളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു... മിത്രയുടെ പ്രവൃത്തിയിൽ അതിശയിച്ച ശ്രീലക്ഷ്മി എന്താണ് കാര്യമെന്ന് കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു കൊണ്ട് തിരക്കി... "ചായ കുടിച്ചയാൾ കപ്പിന്റെ കൂടെ ഇതും ഇവിടെ തരാൻ പറഞ്ഞു"... മിത്രയൊരു പുച്ഛത്തോടെ ശ്രീലക്ഷ്‌മിയോട് മൊഴിഞ്ഞു.. ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ കപ്പിലേക്ക് നോക്കിയ ശ്രീലക്ഷ്മി കപ്പിൽ ബാക്കി വന്ന ചായ ഒറ്റ വലിയ്ക്ക് കുടിച്ചു തീർത്തു... തുടർന്ന് ശ്രീലക്ഷ്മി മിത്രയുടെ കവിളിലൊന്ന് ചുംബിച്ചു.... "മോളെ.... തന്നു വിട്ട ആളിനോട് പറ എനിക്കിത് വേണ്ടെന്ന്. തന്ന ആൾക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു കൊടുത്തേക്ക് ഇത്"...ശ്രീലക്ഷ്‌മിയൊരു ചിരിയോടെ മിത്രയോട് മൊഴിഞ്ഞു... അമ്പരപ്പോടെ തല കുലുക്കിയ മിത്ര പുറത്തേക്ക് നടക്കുവാനൊരുങ്ങി. പൊടുന്നനെ എന്തോ ആലോചിച്ചെന്നവണ്ണം മിത്ര നിന്നു. പിന്നെ ഒട്ടുമമാന്തിക്കാതെ അവൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ അടുത്തേക്ക് തിരിച്ചു വന്ന് അമ്മയുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു.. "പിന്നേ... എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഷട്ടിൽ സർവീസ് നടത്തുന്ന പണിയല്ലേ...കൊടുക്കാനും വാങ്ങാനുമൊക്കെയുള്ളത് നേരിട്ടങ്ങട് നടത്തിക്കോ. പിന്നേ അതൊന്നും വാങ്ങാതെയും കൊടുക്കാതെയുമൊന്നുമല്ലല്ലോ അമ്മയെന്നെയും ചേച്ചിയെയും പെറ്റത്...ഞാൻ പോകുവാ"... ഒരു പുച്ഛത്തോടെ മുഖം കോട്ടിക്കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മിയോട് മിത്ര മൊഴിഞ്ഞു... അതും പറഞ്ഞു മിത്ര അവിടെ നിന്നും നടന്നു നീങ്ങി... മിത്രയുടെ വാക്കുകളിൽ സ്തബ്ദയായല്പ നിമിഷങ്ങൾ നിന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ചുണ്ടിൽ പതിയെയൊരു മന്ദഹാസം വിടർന്നു... "നാക്കിനെല്ലില്ലല്ലോ ഈ പെണ്ണിന്"....നടന്നു നീങ്ങുന്ന മിത്രയെ നോക്കിയൊരു ചിരിയോടെ ശ്രീലക്ഷ്‌മി സ്വയം മൊഴിഞ്ഞു.. ================================== കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അഭിരാമിയേയും മിത്രയേയും പ്രാതൽ കഴിക്കുവാനായി വിളിച്ചു... അഭിരാമിയും മിത്രയും ടേബിളിൽ വന്ന് ഇരിക്കുമ്പോഴേക്കും ദേവദത്തനും അവിടെ സന്നിഹിതനായിരുന്നു... എല്ലാവർക്കുമുള്ള ഭക്ഷണവുമായി അല്പ സമയത്തിനകം ശ്രീലക്ഷ്മി ടേബിളിന് അടുത്തേക്ക് വന്നു... അമ്മയുടെ മുഖത്ത് മുമ്പില്ലാത്തൊരു സംതൃപ്തി ശ്രദ്ധിച്ച അഭിരാമിയുടെയും മിത്രയുടെയും മനസ്സിൽ ആനന്ദം നീഹാരകണങ്ങളായി പെയ്തിറങ്ങി... എല്ലാവരുടെയും പ്ളേറ്റിലേക്ക് ശ്രീലക്ഷ്മി പ്രാതൽ വിളമ്പി.. അമ്മയെന്താണ് ഉണ്ടാക്കിയതെന്നറിയാൻ ആകാംഷയോടെ പ്ളേറ്റിലേക്ക് നോക്കി നിന്ന അഭിരാമിയും മിത്രയും അമ്പരന്നു... ഇത് വരെ അമ്മയിത് പോലെ ഒന്നുണ്ടാക്കിത്തന്നില്ല. എന്തോ പറാത്ത ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ തൈരും ഉള്ളിയും ചേർത്ത സലാഡും... തങ്ങൾക്ക് വിളമ്പുന്നതിനു മുമ്പ് ദേവദത്തന്റെ പ്ളേറ്റിൽ വിളമ്പിയതിലേക്ക് അച്ഛൻ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് അഭിരാമിയും മിത്രയും അമ്പരപ്പോടെ ശ്രദ്ധിച്ചു... പ്ളേറ്റിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ വദനത്തിൽ ആമോദത്തിന്റെ ഇന്ദ്രധനുസ്സിൻ സപ്തവർണ്ണങ്ങൾ പെയ്തിറങ്ങുന്നത് ഇരുവരും ശ്രദ്ധിച്ചു... ലച്ചു ഇന്ന് തനിക്കേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട വിഭവം ഉണ്ടാക്കിത്തന്നിരിക്കുന്നു. തന്റെയിഷ്ടപ്പെട്ട വിഭവം ഇതാണെന്ന് അറിഞ്ഞതിനു ശേഷം ലച്ചു രാമേട്ടനെ കൊണ്ട് പോലും ഉണ്ടാക്കാൻ സമ്മതിക്കാറില്ലായിരുന്നു. അവൾക്ക് ഉണ്ടാക്കിത്തരണമെന്ന വാശി പോലെയായിരുന്നു. ലച്ചു പോയതിനു ശേഷമിന്നാണ് ഇത് കഴിക്കുന്നത്... പറാത്ത മുറിച്ചു സലാഡ് കൂട്ടിക്കഴിക്കുമ്പോൾ ദേവദത്തൻ ചിന്തിച്ചു. അയാളുടെ മനസ്സിൽ ആദ്യമായി ശ്രീലക്ഷ്മിയ്ക്കീ വിഭവം വിളമ്പിയ ദിനത്തിലെ ഓർമ്മകൾ നിറഞ്ഞു... ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ ദേവദത്തനത് കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... "അമ്മാ....അമ്മയിതെന്താ ഉണ്ടാക്കിയേക്കുന്നത്...ഇതൊക്കെ ഈ തൈര് മാത്രം കൂട്ടി എങ്ങനെ കഴിക്കും"...? അഭിരാമി പ്ളേറ്റിലേക്ക് നോക്കിയൊരു സംശയത്തോടെ ശ്രീലക്ഷ്‌മിയോട് ചോദിച്ചു... "ഗോബി പറാത്ത"...ശ്രീലക്ഷ്‌മി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മറുപടിയിൽ അഭിരാമിയും മിത്രയും അമ്പരന്ന് പോയി... ഒരിക്കൽ അമ്മയോട് ആലൂ പറാത്ത ഉണ്ടാക്കി തരുമോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അമ്മയുണ്ടാക്കാത്ത പുകിലൊന്നുമില്ല. നോർത്ത് ഇന്ത്യൻ വിഭവങ്ങളോട് ഭയങ്കര ദേഷ്യമുള്ളത് പോലെയായിരുന്നു അമ്മയുടെ പെരുമാറ്റം. ആ അമ്മയിന്നു നോർത്ത് ഇന്ത്യൻ വിഭവം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു...അഭിരാമി അമ്പരപ്പോടെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു... "അമ്മാ...ഈ തൈര് മാത്രം കൂട്ടിയിതൊക്കെ എങ്ങനെയാ കഴിക്കുന്നേ.. അമ്മയ്ക്ക് കുറച്ചു കറിയൊക്കെ കൂട്ടി കഴിക്കാൻ പറ്റുന്നത് വല്ലതും ഉണ്ടാക്കിയാൽ പോരെ"....?പ്ളേറ്റിലേക്ക് നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് മിത്ര ശ്രീലക്ഷ്മിയോട് തിരക്കി.. "ഞാനെനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ഉണ്ടാക്കും. സൗകര്യമുണ്ടെങ്കിൽ തമ്പുരാട്ടിമാർ കഴിച്ചേച്ചാൽ മതി".... സ്വരത്തിൽ അല്പം ഈർഷ്യ കലർത്തിക്കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി അഭിരാമിയേയും മിത്രയേയും നോക്കികൊണ്ട് മറുപടി നൽകി... തുടർന്ന് ദേവദത്തന്റെ പ്ളേറ്റിൽ നിന്നും പറാത്ത ഒരു കഷണം മുറിച്ചു സലാഡിൽ മുക്കി ശ്രീലക്ഷ്മി തന്റെ വായിലേക്ക് വച്ചു ചവക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ദേവദത്തന് വേണ്ടി പകർന്നു വച്ച ചായക്കപ്പെടുത്തു അതിൽ നിന്നും ഒരിറക്ക് അവൾ കുടിച്ചു... "ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോകട്ടെ...നിങ്ങളോട് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുവാൻ സമയമില്ല"... അതും പറഞ്ഞു ശ്രീലക്ഷ്മി കിച്ചനിലേക്ക് പതിയെ നടന്നു... അമ്മയുടെ പ്രവൃത്തികളെ അതിശയത്തോടെ നോക്കി ഇരുന്നു പോയി അഭിരാമിയും മിത്രയും. എന്നാൽ ദേവദത്തൻ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ മറ്റേതോ ലോകത്തെന്നത് പോലെ ആസ്വദിച്ചൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അയാളുടെ മനസ്സിൽ അനുഭവിക്കുന്ന ആനന്ദത്തിന്റെ അലയൊലികൾ മുഖത്തും പ്രകടമായിരുന്നു... "ചേച്ചി...അമ്മയ്ക്ക് ഇന്നെന്തു പറ്റി"..? അഭിരാമിയെ ഒന്ന് തോണ്ടിക്കൊണ്ട് മിത്രയവളോട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.. അഭിരാമി മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ഈ ലോകത്ത് തന്നെയില്ല താനെന്ന രീതിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ദേവദത്തനെ മിത്രയ്ക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു... മിത്ര അത്ഭുതത്തോടെ അച്ഛനെ നോക്കി ഇരുന്നു.... "ദേവേട്ടന് വേണ്ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇഷ്ടവിഭവം ലച്ചൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയതാ. ഈ ചായ പോലും ലച്ചൂട്ടിയുടെ ദേവേട്ടനായുള്ള സ്പെഷ്യൽ ഐറ്റമാ"... അഭിരാമി മിത്രയോട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി മിത്രയോട് മൊഴിഞ്ഞു... ഇതൊന്നുമറിയാതെ കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ദേവദത്തൻ... തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ