ആപത്തിന്റെ ഇരുണ്ട വഴികളിലൂടെ ഞാൻ വഴിതെറ്റി നിൽക്കുമ്പോൾ, ഭയത്തിന്റെ മേഘങ്ങൾ തലമുകളിൽ കെട്ടിക്കിടന്നപ്പോൾ, ഒരാൾ മാത്രം പിന്നോട്ടില്ലാതെ എന്റെ പക്കൽ നിന്നു — അത് നീയായിരുന്നു, എന്റെ കൂട്ടുകാരി. കൈ പിടിച്ച് ഉയർത്തിയത് മാത്രം അല്ല നീ ചെയ്തത്; തകർന്ന ധൈര്യത്തിന്റെ തുണികൾ ഒന്നു വീതം ചേർത്ത് “നിനക്ക് കഴിയും” എന്ന് ഹൃദയത്തിൽ എഴുതിക്കൊടുത്തു. മറ്റുള്ളവർ പ്രശ്നം കണ്ടപ്പോൾ, നീ അതിന് അപ്പുറം എന്നെ കണ്ടു. കാറ്റ് കുത്തിയടിച്ച രാത്രിയിൽ കതകായി നിന്നതും, കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ നിമിഷത്തിൽ ചിരിയായി മാറിയതും നീ. രക്ഷ എന്നത് ചിലപ്പോൾ വലിയ വാക്കുകളല്ല — ഒഴിയാതെ കൂടെ നിൽക്കുന്ന ഒരാളാണ്. ജീവിതം എന്ന പുസ്തകത്തിൽ “ധൈര്യം” എന്ന അദ്ധ്യായത്തിന് കീഴെ ഞാൻ എഴുതുന്ന ആദ്യ പേരാണ് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരി. #🤝 സുഹൃദ്ബന്ധം #💘 Love Forever #💔 നീയില്ലാതെ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🥰 ചങ്ക് കൂട്ടുകാർ