ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6rD8O5M?d=n&ui=v64j8rk&e1=cUNDER WORLD = CHAPTER - 13 ============================ മറുപടി നൽകാനായി വാക്കുകൾക്ക് വേണ്ടി പരതിയ ജുവലിനെ കാത്ത് നിൽക്കാതെ അല്പം ദൂരം നടന്ന ശേഷം കിരൺ ഒന്ന് നിന്നു...! "നീ പറഞ്ഞില്ലേ... ഒരു സ്വപ്നവും... ആരാണെന്ന് അറിയില്ലാത്ത കുറെ ആളുകളുടെ പേരുകളും... പിന്നെ കുറെ FIR ഉം എന്ന്. ഒരിക്കൽ ഞാൻ ഈ കേസ് അന്വേഷിക്കാൻ ഇറങ്ങിതിരിച്ചപ്പോൾ ഇതുപോലും കണ്ടെത്താൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല, ആ സ്വപ്നം തന്നെയാണ് ഭ്രാന്ത്‌ പിടിപ്പിക്കുന്ന കുറെ വിവരങ്ങൾ ആണെങ്കിലും കണ്ടെത്താൻ സഹായിച്ചത്. നിരാശപ്പെടാതെ തീവ്ര ശ്രമം കൊണ്ട് ഇതിന്റെയെല്ലാം ചുരുളുകൾ അഴിക്കാൻ കഴിയും എന്ന് തന്നെയാണ് എന്റെ വിശ്വാസം." കിരണിന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയുള്ള സംസാരം കേട്ട് തല കുനിച്ചു നിൽക്കാനല്ലാതെ ഒരു ചുവടു പോലും മുന്നോട്ട് ചലിക്കാൻ ജുവലിന് കഴിഞ്ഞില്ല. അപ്പോഴേക്കും ഇസ്രയുടെ കല്ലറക്കരികിൽ എത്തിച്ചേർന്ന കിരൺ കണ്ണുകളടച്ചു അവൾക്ക് വേണ്ടി അൽപ നേരം പ്രാർത്ഥിച്ചതും...! "ചേച്ചീ." എന്ന് ഉറക്കെയുള്ള വിളി കേട്ട് കിരൺ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നോക്കിയതും വിറയാർന്ന കൈകളോടെ ഒരു കല്ലറയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി നിൽക്കുന്ന ജുവലിന്റെ അടുക്കലേക്ക് അവൾ വേഗത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി...! "എന്താ ജുവൽ എന്ത് പറ്റി...?" ശരീരം വിറകൊള്ളുന്നതിന് കൂടെ അവളുടെ കവിളിലൂടെ വിയർപ്പുകണങ്ങൾ ചാലിട്ടൊഴുകുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് കിരൺ അവൾ വിരൽ ചൂണ്ടിയ കല്ലറയിലേക്ക് കണ്ണുകൾ പായിച്ചു...! "കെവിൻ - ജനനം 1993, മരണം - 2013." 'ഇസ്ര കൊല്ലപ്പെട്ട അതെ വർഷം.' MYSTERY CONTINUE =================== "ഇസ്ര കൊല്ലപ്പെട്ട അതെ വർഷം." മനസ്സിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ സത്യം അറിയാതെയെന്നോണം കിരണിന്റെ നാവിൽ മൊഴിഞ്ഞു...! "അ... അപ്പൊ... ചേച്ചീ." എന്താ പറയേണ്ടത് എന്നറിയാതെ ജുവൽ അപ്പോഴും വിറപൂണ്ടു തന്നെ നിന്നു...! "ഒരുപക്ഷെ ഈ കെവിനും സ്വപ്നത്തിൽ നീ കണ്ട കെവിനും ഒന്നായിരിക്കണം എന്നില്ല, പക്ഷെ എങ്ങനെ രണ്ടുപേരും ഒരേ വർഷം തന്നെ മരണപെട്ടു എന്നാണ് എനിക്ക് മനസിലാകാത്തത്." "ചേച്ചീ... നമുക്ക് ഈ പള്ളിയിലെ." ജുവലിന്റെ ചോദ്യം പൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുൻപേ മൂസാക്കയുടെ കോൾ വന്ന് കിരണിന്റെ മൊബൈൽ ശബ്‌ദിച്ചു. ഒരു മിനിറ്റ് എന്ന രീതിയിൽ അവളുടെ നേരെ കൈ ഉയർത്തി കിരൺ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് ലൗഡ് സ്പീക്കർ ഓൺ ആക്കി...! "ഹലോ മോളെ." "ആ പറയ് ഇക്ക." "മോള് പറഞ്ഞ മൂന്ന് സ്റ്റേഷനിലെയും റിപോർട്ടുകൾ എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്." "മൂന്നും കിട്ടിയോ ഇത്ര പെട്ടന്ന്...? അതെങ്ങനെ സാധിച്ചു...?" അല്പം ഉദ്യോഗത്തോടെയുള്ള കിരണിന്റെ ചോദ്യം ജുവൽ കേട്ടു എങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും കല്ലറക്ക് മുകളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന കെവിൻ എന്ന പേരിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു...! "ഞാൻ സൗത്ത് സ്റ്റേഷനിൽ തന്നെ ആയതുകൊണ്ട് ഇവിടുത്തെ റിപ്പോർട്ട്‌ കണ്ടെത്താൻ എനിക്ക് വലിയ സമയം എടുത്തില്ല, അത് ഞാൻ നോക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ തന്നെ മുവാറ്റുപുഴയിൽ ഉള്ള സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ലക്ഷദ്വീപിൽ അവന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് ഉണ്ടെന്നും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്, അതുകൊണ്ട് റിപോർട്ടുകൾ എല്ലാം തന്നെ പെട്ടന്ന് കിട്ടി." "ഒരുപാട് നന്ദി ഇക്ക." "നന്ദിയൊന്നും വേണ്ട മോളെ... ഉറ്റ സുഹൃത്തിന്റെ മകൾ അതും IPS ഓഫീസർ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ എടുത്ത് തരാതെ ഇരിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ." "ഏതായാലും ഇത്രയും പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യം ചെയ്തതിന് ഒരുപാട് സന്തോഷം, ഇക്കയുടെ സുഹൃത്തിന് വല്ല സംശയം തോന്നുകയോ, അയാൾ ഇക്കയോട് വല്ലതും ചോദിക്കുകയോ മറ്റോ ചെയ്തോ...?" "പതിനഞ്ചു വർഷം മുൻപ് നടന്ന ഈ കേസിന്റെ റിപ്പോർട്ട്‌ എന്തിനാണ് ഇപ്പോ എന്ന് ചോദിച്ചു... അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല." "എന്നിട്ട് ഇക്ക എന്ത് പറഞ്ഞു...?" "എന്തിനാണെന്ന് അറിയില്ല സീനിയർ ഓഫീസർ ചോദിച്ചിട്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞു." "വേറൊന്നും അയാൾ ചോദിച്ചില്ലല്ലോ അല്ലെ...?" "ഇല്ല മോളെ... മോള് ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ടാ ഇതിപ്പോ വേറെ ആരും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല, അല്ല മോളെ മോൾക്കെന്തിനാ ഇപ്പോ ഈ FIR കോപി എല്ലാം...?" "അത് ഞാൻ വന്നിട്ട് നേരിൽ പറയാം ഇക്ക." "ഓക്കേ... എന്നാൽ ശെരി മോളെ... FIR കോപി എല്ലാം ഞാൻ വാട്സാപ്പിൽ അയച്ചിട്ടുണ്ട്." "ഓക്കേ ഇക്ക... താങ്ക്സ്." "ശെരി മോളെ." "അതെ... ഇക്കാ..." കിരൺ കോൾ കട്ട് ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങുന്നതിനിടയിൽ ജുവൽ ആണ് മൂസാക്കയെ ഒന്നുകൂടി വിളിച്ചത്. അവളുടെ ഉറക്കെയുള്ള വിളി കേട്ട് എന്താണെന്നുള്ള അർത്ഥത്തിൽ കിരൺ അവളുടെ നേരെ നോക്കി നിന്നു...! "എന്താ മോളെ...?" "അത് ഇക്ക... ഞാൻ അല്ല അനിയത്തിയാ ഇക്കയെ വിളിച്ചത്, അവൾക്കെന്തോ ചോദിക്കാൻ ഉണ്ടെന്ന് തോനുന്നു." "എന്താ മോളെ...?" "ഇക്ക അത്... സൂര്യ നാരായണനെ കാണാതായ ശേഷം അയാൾക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നുള്ള അന്വേഷണം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലേ...?" "സാറിനെ കാണാതായ ഒന്ന് രണ്ട് മാസം ശക്തമായ അന്വേഷണമൊക്കെ നടന്നിരുന്നു, പിന്നെ ആരുടെയൊക്കെയോ പ്രമാണിമാരുടെ കരങ്ങൾ അതിന് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന സത്യം മനസിലായതോടെ ആ ചൂടങ്ങു തണുത്തു എന്ന് വേണം പറയാൻ, മാത്രമല്ല സാറിപ്പോൾ ജീവനോടെ ഉണ്ടോ എന്ന് പോലും സംശയം ആണ്." മൂസാക്കയുടെ മറുപടി കേട്ട് കിരണും ജൂവലും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി അൽപ നേരം നിന്നു...! "ഹലോ മോളെ." "ഇക്കാ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഉണ്ട്, ഇക്ക പറഞ്ഞതൊക്കെ ആലോചിച്ചതാ അതുകൊണ്ട് മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു എന്നെ ഒള്ളു." "അല്ല... മറുപടിയൊന്നും കേൾക്കാതെ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി പറഞ്ഞതൊന്നും നിങ്ങൾ കേട്ടില്ല എന്ന്. മോളിപ്പോ എവിടെയാ...?" "ഞാൻ ഇപ്പോ ഹൈ റേഞ്ചിലാ, തറവാട്ടിൽ ഒന്ന് പോകാൻ വേണ്ടി വന്നതാ. ഇക്കാ പറഞ്ഞത് എല്ലാം ഞങ്ങൾ കേട്ടിരുന്നു." "ഇനി ഒരു കാര്യം കൂടി, ഈ സൂര്യ നാരായണന്റെ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെ ഉണ്ട്...? എവിടെയാണ് അയാളുടെ വീട്...?" കിരൺ പറയുന്നതിന് ഇടയിൽ ജുവൽ ഇടക്ക് കയറി വീണ്ടും അയാളോട് ചോദിച്ചു...! "ഓഹ്... അത് ഞാൻ പറയാൻ മറന്നു. സാറിനെ മാത്രമല്ല സാറിന്റെ കുടുംബത്തെ മൊത്തത്തോടെയാണ് അന്ന് കാണാതായത്." "എന്ത്...?" ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവർ ഒരേ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചത് കൂടാതെ ഇരുവരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി...! "അതെ മോളെ... സാറിനെയും, സാറിന്റെ ഭാര്യയെയും, രണ്ട് പെൺകുട്ടികളെയും ആണ് അന്ന് കാണാതായത്." "പെൺകുട്ടികളോ...?" ആശ്ചര്യത്തോടെ കിരൺ അത് ചോദിച്ചതും അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ വാങ്ങി ജുവൽ കോൾ കട്ട്‌ ആക്കി...! "എന്താ ജുവൽ...? എന്ത് പറ്റി...?" "നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ അല്ല ചേച്ചീ കാര്യങ്ങൾ, അതിനേക്കാൾ ഒരുപാട് മുകളിൽ ആണ് നാം നേരിടാൻ പോകുന്ന ശത്രുക്കൾ." "നീ എന്താ പറഞ്ഞു വരുന്നത്...?" കല്ലറക്ക് അരികിൽ നിന്നും എന്തോ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് പള്ളി മുറ്റം ലക്ഷ്യമായി തിരഞ്ഞു നടന്ന ജുവലിന്റെ പുറകെ കിരൺ വേഗത്തിൽ നടന്നെത്തിയെങ്കിലും അപ്പോഴും അവൾ മറ്റെന്തോ ചിന്തകളിൽ ആയിരുന്നു...! "എടി പെണ്ണെ... എന്താ നീ മിണ്ടാത്തത്...?" "ഇപ്പോഴാണ് ചേച്ചീ എല്ലാം മനസിലായി വരുന്നത്, എത്രയും പെട്ടന്ന് എന്തെങ്കിലും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ജീവൻ പോലും ആപത്തിലാണ്." "ഒന്ന് തെളിച്ചു പറ ജുവൽ... നിനക്ക് എന്ത് മനസിലായെന്നാ...?" അല്പം ശബ്ദമുയർത്തിയുള്ള കിരണിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ജുവൽ ഒന്ന് നിന്നു...! "സോറി ചേച്ചീ... അൽപ നേരം മുൻപ് ഞാൻ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞതിന്. നമ്മൾ കണ്ട സ്വപ്നം ആ പുസ്തകം വായിച്ചതിലൂടെ യാദൃശ്ചികമായി കണ്ടതാണെന്നാണ് ഞാൻ ഇത്രയും നേരം വിചാരിച്ചത്, പക്ഷെ അങ്ങനെ അല്ല എന്ന് കെവിന്റെ കല്ലറ കണ്ടതോടെ എനിക്ക് മനസിലായി. ആ പുസ്തകത്തിൽ വരച്ചു ചേർത്തിരിക്കുന്ന മുഖം ആണ് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടതെങ്കിലും, യാഥാർഥ്യത്തിൽ സംഭവിച്ചത് പോലെ തന്നെ കെവിന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം ഇപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ട്." "ആഹ്... ഇതാണോ നിനക്ക് മനസിലായി എന്ന് പറഞ്ഞത്...? അത് സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട ആളുടെ പേര് കല്ലറയിൽ കണ്ടത് കൊണ്ട് നിനക്ക് തോന്നുന്നതായിരിക്കും, മാത്രമല്ല നീ നല്ലപോലെ ടെൻഷൻ ആയിട്ടും ഉണ്ട്." കിരണിന്റെ മറുപടി കേട്ട് ജുവൽ രൂക്ഷമായി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി...! "അത് മാത്രമല്ല ചേച്ചീ... എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട് നമ്മുടെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും സാത്താൻ സേവകരുമായി ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു, സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടത് പോലെ തന്നെ അവർ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളെ ആ പള്ളിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നില്ലേ...? അത് സൂര്യ നാരായണന്റെ മക്കൾ ആയിക്കൂടെ...? അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അയാൾ എഴുതി തയ്യാറാക്കിയ FIR കളുടെ കോപി എങ്ങനെ നമ്മുടെ അമ്മയുടെ കേസ് ഫയലുകളിൽ വരും...?" അപ്പോഴാണ് അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും കൂടെ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട പെൺകുട്ടികളെ പറ്റി കിരൺ ആലോചിച്ചത്. മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ തന്നെ കിരൺ വാട്സ്ആപ്പ് തുറന്ന് മൂസക്കയുടെ മെസ്സേജ് ഓപ്പൺ ചെയ്തു...! "IPC - 309." മൂന്ന് FIR ന്റെ കോപ്പികളും പരിശോധിച്ച ഉടനെ തന്നെ കിരൺ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ജുവൽ അവളെ നോക്കി...! "ആത്മഹത്യയോ...?" ജുവലിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ഫോണിൽ നിന്നും തല ഉയർത്തി കിരൺ അവളെ നോക്കി...! "അതെ... മൂന്ന് കേസുകളും സെക്‌ഷൻ 309 പ്രകാരം ആത്മഹത്യ ആക്കി FIR ക്ളോസ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു." "ഇപ്പോ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായി ചേച്ചീ... ഈ മൂന്ന് കൊലപാതകങ്ങളും ചെയ്തത് ഒരാൾ അല്ലെങ്കിലും അതിന് പിന്നിലുള്ള കരങ്ങൾ ഒന്നാണ്, അതിന്റെ യാതാർഥ്യം കണ്ടെത്തിയ സൂര്യ നാരായണനെയും അയാളുടെ കുടുംബത്തെയും വരെ അവർ ഇല്ലാതാക്കി. ആ വലിയ ശക്തി തന്നെ ആയിരിക്കണം ഇസ്രയേയും, കെവിനെയും ഇല്ലാതാക്കിയത്." "അതെ ജുവൽ... നീ പറഞ്ഞതെല്ലാം സത്യം ആണെന്ന് തോനുന്നു, ഇപ്പോ നമ്മൾ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട ഓരോ കാര്യങ്ങളും കണക്ട് ആയി വരുന്നുണ്ട് അല്ലെ...?" "ഗബ്രിയേലിനെയും... ഡോക്ടർ അലക്സിനെയും കൂടി കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞാൽ ഇതിന് പിന്നിൽ ഉള്ളവരെ എല്ലാം നമുക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞേക്കും." കിരണിന്റെ മറുപടിക്ക് കാത്ത് നിൽക്കാതെ ജുവൽ വേഗത്തിൽ കാറിനരികിലേക്ക് നടന്നു...! "അല്ല ജുവൽ... മൂസാക്കയുടെ കോൾ വന്നപ്പോൾ നീ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയില്ലേ... അത് എന്തായിരുന്നു...?" "അത്... ഈ പള്ളിയിലെ അച്ഛനോട് കെവിനെ പറ്റി ചോദിച്ചാൽ എന്തെങ്കിലും അറിവ് കിട്ടാതിരിക്കില്ല എന്ന് പറയാൻ വന്നതാ, പക്ഷെ അതിനേക്കാൾ നമുക്ക് ഇപ്പോൾ ആവശ്യം ഗബ്രിയേലിനെയും, അലക്സിനെയും കണ്ടെത്തുക എന്നതാണെന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ടാണ് അത് പറയാതെ അച്ഛന്റെ ബിസിനെസ്സ് ഫയലുകൾക്കുള്ളിൽ എന്താണെന്ന് കൂടി നോക്കാൻ വന്നത്. ഇതിൽ നിന്നും ഗബ്രിയേലിനെയോ അലക്സിനെയോ കണ്ടെത്താനുള്ള വല്ല വഴിയും കിട്ടിയാലോ എന്നൊരു തോന്നൽ." പറഞ്ഞവസാനിച്ചപ്പോഴേക്കും കാറിനകത്ത് നിന്നും അവൾ ഫയലുകൾ രണ്ടും കയ്യിലെടുത്തിരുന്നു...! "എന്നാൽ നമുക്ക് തിരിച്ചു പോയാലോ...?" കിരണിന്റെ ചോദ്യം ശെരിവെച്ചുകൊണ്ട് ജുവൽ കാറിനകത്തേക്ക് കയറി... പുറകെ കിരണും. കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് തിരിക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ ഇസ്രയുടെ കല്ലറയുടെ ഭാഗത്തേക്ക്‌ അവൾ ഒന്ന് നോക്കി... ഒപ്പം തന്നെ വേഗത്തിൽ "OPIUM FARMING IN MALWA" എന്നെഴുതിയ ഫയൽ തുറക്കുന്ന ജുവലിനെയും...!!! "OPIUM FARMING എന്നാൽ കറുപ്പ് കൃഷിയാണല്ലേ ചേച്ചീ." ഫയൽ തുറന്ന് അകത്തു നിന്നും കുറച്ചു പേപ്പറുകൾ എടുത്തുള്ള ജുവലിന്റെ ചോദ്യം കേൾക്കാത്ത വിധം എന്തോ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് പള്ളിയുടെ ഗേറ്റ് കടന്ന് കിരൺ റോഡിലേക്ക് കാർ ഇറക്കി...! "ചേച്ചീ." ഉച്ചത്തിലുള്ള അവളുടെ വിളി കേട്ട് കിരൺ ഒന്ന് ഞെട്ടി...! "എന്തുവാടി പെണ്ണെ...?" "ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേൾക്കാത്ത വിധം എന്ത് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുവാ...?" "അത് പിന്നെ... പണ്ട് ഇസ്ര മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവളിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ച് ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നവോമി ടീച്ചറോട് അവളുടെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ടീച്ചറുടെ ഹസ്ബൻഡ് അലൻ സൈക്യാർട്ടിസ്റ്റ് ആണെന്നും, ഇസ്രയെ കൊണ്ടുപോയി ഹസ്ബന്റിനെ കാണിക്കാമെന്നും എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അതിന് ഒരാഴ്ചക്ക് ശേഷം ജീവനറ്റ ഇസ്രയെ ആണ് ഞാൻ കണ്ടത്, അന്ന് അതിനെപ്പറ്റി ടീച്ചറോട് ചോദിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല, ഒരുപക്ഷെ ഇസ്രയെ ടീച്ചർ അലൻ ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് കൊണ്ടുപോയിരുന്നു എങ്കിൽ നമുക്ക് ഗുണമുള്ള എന്തെങ്കിലും വിവരം നൽകാൻ ടീച്ചറിന് കഴിയില്ലേ...? എന്ന് ആലോചിച്ചതാ." "എന്നാൽ ചേച്ചിക്ക് ടീച്ചറെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കിക്കൂടെ...?" "അത് വേണോ ജുവൽ...? നമുക്ക് നേരിട്ട് ചെന്ന് ചോദിച്ചാൽ പോരെ...?" "അതെന്തിനാ ചേച്ചീ അത്രയും സമയം കളയുന്നത്...? നമുക്ക് ഗുണമുള്ള എന്തെങ്കിലും വിവരം ഇപ്പോൾ തന്നെ ലഭിച്ചാൽ അത്രയും സമയം നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുകയോ, അടുത്ത നടപടി എന്താണെന്ന് ആലോചിക്കുകയോ ചെയ്യാമല്ലോ...?" ജുവൽ പറഞ്ഞ സാധ്യതയെ നന്നായി ഒന്ന് ആലോചിച്ച ശേഷം കിരൺ ഫോൺ എടുത്ത് ടീച്ചറുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു...! "ഹായ് കിരൺ... എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷം...?" കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് ടീച്ചറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും ലൗഡ്‌സ്‌പീക്കർ ഓൺ ആക്കി ജുവലിന്റെ കൈകളിലേക്ക് അവൾ ഫോൺ നീട്ടി...! "സുഖം ടീച്ചർ... ടീച്ചറിന് സുഖമല്ലേ...?" "അതെ കുട്ടി... എനിക്ക് സുഖമാണ്. കുറെ നാളുകളായി വിളിയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ...? വലിയ പൊലീസുകാരി ആയപ്പോൾ നമ്മളെയൊക്കെ മറന്നു അല്ലെ...?" "ഹേയ് അതൊന്നുമല്ലട്ടോ... കുറെ ദിവസമായി വിളിക്കണം എന്നോർത്തതാ, ഒന്നിനും സമയം തികയാറില്ല." "എന്നിട്ടെന്താ ഇപ്പോ പെട്ടന്നൊരു വിളി...?" "അത് ടീച്ചറെ... ഞാൻ ഒരു അത്യാവശ്യ കാര്യം ചോദിക്കാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചതാണിപ്പോൾ." കിരണിന്റെ ശബ്ദം മാറിയത് ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് നവോമി ഒന്ന് സൈലന്റ് ആയി...! "എന്താ കിരൺ... എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം പിടിച്ച കാര്യമാണോ...? തന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ട് എന്തോ പന്തികേട് ഉള്ളതുപോലെ തോന്നുന്നല്ലോ." "അല്പം കുഴപ്പം പിടിച്ച കാര്യം തന്നെയാണ്, പണ്ട് നമ്മുടെ ഇസ്ര കൊല്ലപ്പെടുന്നതിന് മുൻപ് അവളിൽ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ടീച്ചറോട് പറഞ്ഞില്ലേ...? അന്ന് ടീച്ചർ പറഞ്ഞു അലൻ ഡോക്ടറെ ഒന്ന് കാണിക്കാമെന്ന്." "പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ ഇസ്രയെ കൂട്ടി അലനെ കാണാൻ പോയിരുന്നതാണല്ലോ." നവോമിയുടെ മറുപടി കേട്ട് ആകാംഷയോടെ ജൂവലും കിരണും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി...! "എന്നി... എന്നിട്ട് ഡോക്ടർ അവളെപ്പറ്റി ടീച്ചറോട് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ...?" "അവൾക്ക് എന്തൊക്കെയോ ടെൻഷൻ ഉണ്ടെന്നല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും എന്നോട് അലൻ പറഞ്ഞില്ല, ആളിപ്പോ ഇവിടെ ഇല്ല അല്ലെങ്കിൽ ചോദിച്ചിട്ട് പറയാമായിരുന്നു. തനിക്ക് എന്തേലും ചോദിക്കണമെങ്കിൽ നേരിൽ വന്ന് അലനോട് ചോദിച്ചുകൂടെ കുട്ടി...? ആൾ 8 മണിയാകുമ്പോഴേക്കും വരും." "ഇന്നിപ്പോ വരാൻ കഴിയില്ല ടീച്ചറെ... ഞാനും ജൂവലും കൂടി തറവാട് വരെ ഒന്ന് വന്നിരിക്കുവായിരുന്നു, അവിടന്ന് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതേയുള്ളു." "എന്നാൽ ഓക്കേ കിരൺ... നാളെ രാവിലെ അലൻ പോകുന്നതിന് മുൻപ് വീട്ടിൽ വാ, എനിക്കൊരു കോൾ വരുന്നു അപ്പോ നാളെ കാണാം." "ഓക്കേ ടീച്ചർ ബൈ." ടീച്ചർ കോൾ കട്ട് ആക്കിയതും കിരൺ ജുവലിനെ നോക്കി...! "നമുക്ക് ഉപകാരപ്രദമായ എന്തോ അലൻ ഡോക്ടറിൽ നിന്നും കിട്ടും എന്ന് മനസ് പറയുന്നു." മറുപടി ഒന്നും നൽകാതെ ജുവൽ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഇരുൾ വ്യാപിക്കുന്നതിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു...! "എന്ത് പറ്റി ജുവൽ...? എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്...?" മറുപടി ഒന്നും നൽകാതെ അവൾ താഴെയുള്ള വിശാലമായ കൊക്കയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി...! "നമ്മൾ പോകുന്ന വഴിയിൽ ഇതുപോലുള്ള ഒരു കൊക്കയിലേക്കല്ലേ അച്ഛനും അമ്മയും യാത്ര ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന കാർ മറിഞ്ഞത്...?" "അത് ഇവിടെ അടുത്ത് തന്നെയാ... അല്പം കൂടി മുന്നോട്ട് പോയാൽ മതി. നീ എന്തിനാ അതൊക്കെ ഇപ്പോൾ ആലോചിക്കുന്നത്...?" "അല്ല ചേച്ചീ... അവർ കാരണം ഒരുപാട് പെൺകുട്ടികളുടെയും അല്ലാത്തവരുടെയും ജീവിതം നശിച്ചുകാണില്ലെ...? അതിന് ദൈവം കൊടുത്ത ശിക്ഷയായിരിക്കുമല്ലേ ഇത്ര നേരത്തെ അവരെ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചത്...?" മറുത്തൊന്നും പറയാതെ ജുവലിനെ നോക്കികൊണ്ട് OPPIUM FARMING ന്റെ ഫയൽ എടുത്ത് അവളുടെ നേരെ കിരൺ നീട്ടി...! "എന്താ ഈ ഫയലിൽ ഉള്ളത്...?" "കുറെ ഫോർമുലകൾ ആണെന്ന് തോനുന്നു, പിന്നെ കറുപ്പ് കൃഷിയെ പറ്റി എന്തൊക്കെയോ എഴുതിയിരിക്കുന്നു." "അതൊന്ന് വായിച്ചേ." "മം." മൂളിക്കൊണ്ട് അത് വായിക്കാനായി കിരണിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും അവൾ ഫയൽ വാങ്ങിയതും...!!! "ചേച്ചീ." എന്ന് ജുവൽ ഉറക്കെ വിളിച്ചതിന് പുറകെ തന്നെ വളവ് വളഞ്ഞു വന്ന ഒരു ലോറി അവരുടെ കാറിനെ ഇടിച്ചു തെറിപ്പിച്ചു. മുന്നിലെ രണ്ട് ടയർ കൊക്കയിലേക്കും പുറകിലെ ടയറുകൾ റോഡിലുമായി ആടിയുലഞ്ഞ ശേഷം കാറൊന്ന് നിന്നു...! "ചേ... ചേ." ഭയത്താൽ ജുവലിന്റെ ശബ്ദം വെളിയിലേക്ക് വരാതെ അവൾ ഇരുന്ന് അണക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ ആണ് തങ്ങളെ ഇടിച്ച ലോറിയിലെ മുഖം മറച്ച രണ്ട് ആളുകൾ പരസ്പരം നോക്കിയ ശേഷം റിവേഴ്‌സ് എടുത്ത് ഒന്ന് നിറുത്തിയത്...! "ജുവൽ നീ പേടിക്കല്ലേ... ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല, ഏതായാലും അവർ നമ്മളെ കൊല്ലാൻ വന്നവരാണ് കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാനുള്ള സമയം നമുക്കില്ല, പേടിക്കാതെ ഞാൻ പറയുന്നത് പോലെ വേഗം ചെയ്യ്...!!! ===== WAIT FOR THE next കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰 #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📙 നോവൽ