ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aRDgrqb?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം.10 ~~~~~~~~~~~~~~~ "എടൊ...നമ്മൾ യാത്ര തുടങ്ങിയിട്ട് പത്തു മിനുറ്റ് കഴിഞ്ഞു... ത്താൻ..എന്താ..ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ..." " എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പറയടോ....ജസ്റ്റ്‌ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്യടോ...എന്നിട്ട് ഈ വീർപ്പിച്ചു വെച്ച മുഖം ഒന്ന് അഴിച്ചുപിടിക്കടോ.." "എനിക്കൊന്നും പറയാനില്ല..." "തന്നെ ഭാര്യയായി കാണാൻ പറ്റില്ല എന്നല്ലേ....ഞാൻ പറഞൊള്ളൂ.... നിന്നെ നല്ലൊരു ഫ്രണ്ടായി കാണാൻ എനിക്ക് കഴിയും... അതുപോലെ എന്നെ നല്ലൊരു ഫ്രണ്ടായി നിനക്കും കണ്ടുകൂടെ.." "ഓഹോ...അങ്ങിനെ വെറും ഒരു ഫ്രണ്ടാക്കാനാണോ എന്നെ നിക്കാഹ് കഴിച്ചത്." "നിക്കാഹിന്റെ കാര്യവും പറഞ്ഞുകൊണ്ട്.. എന്റെ സ്വഭാവം മാറ്റല്ലേ..." "നിനക്ക് വേണേൽ സംസാരിക്ക്.. ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അല്ല... പിന്നേ..." " ഞാൻ വല്ലതും മിണ്ടിയാൽ... നിങ്ങളെ മനസ്സ് മാറ്റിയെടുക്കാനാണന്നോ മറ്റോ.…പറഞ്ഞാൽ ഞാനത് കേൾക്കണ്ടേ.. എനിക്ക് വെയ്യ..." "തത്കാലം ഞാൻ മിണ്ടുന്നില്ല... പോരെ.." അത്‌ പറഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ പുറത്തെ കാഴ്ച്ചകളിലേക്ക് കണ്ണുകൾ പായിച്ചു.. "ആഹാ.. അപ്പൊ അതാണ്‌ കാര്യം." "ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ നീ മനസ്സിൽ വെച്ച് നടക്കാണ്... ലേ...പെണ്ണെ... ' അത് അന്നത്തെ മാനസികാവസ്ഥയിൽ പറഞ്ഞു പോയതല്ലേ...ഞാൻ" "നീയും അന്ന് എന്തല്ലാം പറഞ്ഞു.. ഞാനതൊക്കെ എപ്പോഴേ വിട്ടു..." അതുപോലെ നീയും വിട്ടുകളാ... എന്നിട്ട് നല്ല കാര്യങ്ങൾ വല്ലതും പറ." "അങ്ങിനെ വിട്ടു കളയാൻ പറ്റുന്നവയല്ലല്ലോ അത്. അന്നത്തെ ഓരോരോ വാക്കുകളും എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇപ്പോഴും കിടന്ന് എരിയുന്നുണ്ട്. "സത്യം പറയാല്ലോ.. എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു ദേഷ്യവും ഇല്ല... നിന്റെ നല്ലത് മാത്രമേ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളു.. പോട്ടെ... ഞാനിനി അതിനെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും വീണ്ടും വേദനിപ്പിക്കുന്നില്ല." അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയി അവൾ കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുമോ.. എന്നുള്ള ഭയം അവന്റെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു... അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞവൻ അവളെ അവന്റെ വരുതിയിലേക്ക് കൊണ്ട് വരാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. "മനസ്സ് കൊണ്ടും ശരീരം കൊണ്ടും എന്റേതല്ലാത്ത ഒരാളോട് എനിക്കൊന്നും സംസാരിക്കാനില്ല." "ഓഹോ...സോറി ഞാനിനി നിന്നോട് ഒന്നും പറയുന്നില്ല." അങ്ങിനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് വീട് എത്തിയത് അവർ അറിഞ്ഞില്ല. "വീട് എത്തിയപ്പോ പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത് നിലാവ് പരന്നല്ലോ.. പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സുബൈർ പറഞ്ഞു.." അതൊക്കെ നിങ്ങൾക്ക് വെറുതേ തോന്നുന്നതാ.. ഉള്ളിൽ തീക്കനൽ എരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ...മുഖം അങ്ങിനെയൊന്നും തെളിയില്ല.." അതും പറഞ്ഞവൾ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി "കേറിവായോ... മോനെ കയറി ഇരിക്ക്... ഉപ്പ...ഇപ്പോവരും ഇവിടെ അടുത്തേക്ക് പോയതാ." റസിയയുടെ ഉമ്മ അവരെ സന്തോഷത്തോടെ അകത്തേക്ക് ഷണിച്ചു.. എന്നിട്ട് കസേര ശരിയാക്കി ഇട്ട് കൊടുത്തു.. "ന്റെ കുട്ടീടെ മുഖത്ത് ഒരു തെളിച്ചവും ഇല്ലല്ലോ.. എന്ത് പറ്റി..?" ഉമ്മാടെ കുട്ടിക്ക് അസുഖം വല്ലതും...?" "ഹേയ്,.... ഒന്നുല്ല ഉമ്മാ...നിങ്ങൾക്ക് വെറുതെ ഓരോന്ന് തോന്നുന്നതാ..." അതും പറഞ്ഞവൾ ഉമ്മാന്റെ പിന്നാലെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. "ഉമ്മ... ഞാൻ നസിനെ ഒന്ന് കണ്ടിട്ട് വരാം...' "അവനവിടെ ഒറ്റക്കിരിക്കല്ലേ.. ചെല്ല്... അവന്റെ അടുത്തേക്ക്... അവളെ അടുത്ത് പിന്നെ പോവാ..നിനക്ക്." മ്മ്.. " ഈ.. ഉമ്മയുടെ ഒരു കാര്യം..." അവൾ അടുക്കള വഴി പുറത്തിറങ്ങി നസിയെ വിളിച്ചു... "ഡീ... നസി... ഞാൻ വന്നു... ഓടി... വാ..." "എടി... നീ.. എപ്പോ വന്നു... നീ പോയിട്ട്.. അഞ്ചുദിവസമേ ആയൊള്ളൂ എങ്കിലും മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ പോലെ.." മ്മ്..." എന്താടി നിന്റെ മുഖത്തൊരു സന്തോഷം ഇല്ലല്ലോ...? നിന്റെ ചെറുക്കൻ എവിടെ..?" "അകത്തിരിപ്പുണ്ട്.." മ്മ്... " വായോ.. ചോദിക്കട്ടെ" നസി... അവളെയും കൂട്ടി തൊടിയിലേക്കിറങ്ങി.. "എങ്ങിനെയുണ്ട് പുതിയവീട്ടുകാരും നിന്റെ ചെറുക്കാനുമൊക്കെ.. പറയടി... കേൾക്കട്ടെ..." അതിനൊക്കെയുള്ള അവളുടെ ഉത്തരം ഒരു പുഞ്ചിരിയിൽ ഒതുക്കി അവൾ... "എന്തൊക്കെ ഉണ്ട് നിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ " "എനിക്കെന്ത്..വിശേഷം ഇപ്പൊ..നിനക്കല്ലേ.. വിശേഷങ്ങൾ.." അതും പറഞ്ഞ് നസി അവൾക്കൊരു നുള്ള് കൊടുത്തു... "എടി.. എന്നാ...ശെരി പിന്നെ കാണാട്ടോ... മൂപ്പരവിടെ... ഒറ്റക്കിരിപ്പല്ലേ..ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ.." ആ... നിനക്കിപ്പോ നമ്മളെ ഒന്നും വേണ്ടിവരില്ല... മ്മ്ഹ്.. ചെല്ല്...ചെല്ല്.. " "ഒന്ന് പോടി... പെണ്ണെ.." അതും പറഞ്ഞ് റസിയ അടുക്കളയിലോട്ട്.. കയറി... "മോളെ...ഞാൻ എടുത്തുവെച്ച ചായയും പലഹാരവും ടേബിളിൽ കൊണ്ട് വെക്ക്... ഉപ്പാനെ കാണുന്നില്ല... അവൻക്ക് ചായ കൊടുക്കാം.. നീയും ഇരുന്നോ." "റസിയ നീ എവിടെ... ഞാനിവിടെ ഒറ്റക്കാണന്നുള്ള കാര്യം നീ അങ്ങ് മറന്നുവല്ലേ.. ഉമ്മാനെ കിട്ടിയപ്പോൾ." "അല്ല മോനെ... അവൾ തൊടിയിലായിരുന്നു. അവളെ കൂട്ടുക്കാരിയുമായി സംസാരത്തിലായിരുന്നു. ചെറുപ്പം മുതലേ ഉള്ള കൂട്ടുക്കാരിയാ നസീറ." ആമിനാത്ത ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അടുക്കളയിൽ നിന്നും നോക്കിയാ കാണുന്ന ആ..വീടുതന്നയാ..." 'ഓഹ്... അതുശെരി... മ്മ്.." പലഹാരങ്ങൾ ഓരോന്നായി കൊടുന്നു വെച്ച് റസിയ ടേബിൾ നിറച്ചു... "മോളെ.. റസി... എന്താ..ഈ..മാറി നിൽക്കുന്നത്... ചെല്ല് അവന്റെ കൂടെ ഇരുന്ന് കൊട്..." "അത് വേണോ..? "ചെല്ല്... മോളെ... ഈ..പെണ്ണിന്റെ ഒരു കാര്യം..." മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ അവൾ അവന്റെ കൂടെ ഇരുന്നു... ◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾ അവർ വീട്ടിൽ നിന്നും ശേഷം സുബൈറിന്റെ ഉമ്മയും ഉപ്പയും അവരെ കുറിച്ച് തന്നെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു "നമ്മൾ പേടിച്ചത് പോലെ ഒന്നും ഇല്ല. സുബൈറിന് റസിയമോളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്." "അതേടി.. പടച്ചതമ്പുരാൻ നമ്മളെ പ്രാർത്ഥന കേട്ടു.. ഓള്.. നല്ല കുട്ടിയാ.. നമ്മുടെ മോനെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ ഓളെ കൊണ്ട് കഴിയും അല്ലെ സൈനബ..." മ്മ്..." "കണ്ടിടത്തോളം നല്ല കുട്ടിയാ.. കൊഴപ്പൊന്നും ഇല്ലാ..." "അതെ.. ഞാനതാ പറഞ്ഞത് .അവളിങ്ങോട്ട് കയറിവന്നാൽ എല്ലാം ശെരിയാവുമെന്ന്." "രണ്ടാളെ ചുണ്ടിലും എപ്പോഴും റസിയ മാത്രം. ഇപ്പൊ..എന്നെ ആർക്കും വേണ്ടാതായി..ല്ലേ..." നസിയ മുഖം വീർപ്പിച്ചു... "എന്താ... നസി ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത്.. നിന്നെ..കഴിച്ചേ ഞങ്ങൾക്കാരുമൊള്ളൂ" കോയഹാജി അവളുടെ തോളിൽ രണ്ട് തട്ട് കൊടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾ "മക്കളെ.. നിങ്ങൾ എത്തിയ നേരത്ത് എനിക്ക് എത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എനിക്കൊരു വിവാഹ നിശ്ചയം ഉണ്ടായിരുന്നു..." ഹംസക്ക അവരുടെ കൂടിയിരുന്ന് വിശേഷങ്ങൾ എല്ലാം ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. പിന്നീട് ഭക്ഷണം എല്ലാം കഴിച്ച് സുബൈറും റസിയയും റൂമിൽ എത്തി. 'ഇക്കാ..ഞാൻ താഴെ കിടന്നോളാം..നിങ്ങൾ കട്ടിലിൽ കിടന്നോളു..." അങ്ങിനെ അവൾ താഴെയും ബെഡിൽ അവനും കിടന്നു. രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസത്തെ ഉറക്ക ക്ഷീണം അവളെ നിദ്രയിലേക്ക് പെട്ടന്ന് തള്ളിയിട്ടു.. സുബൈർ ഉറക്കം വരാതെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ചെരിഞ്ഞു കിടന്ന്...പിന്നെ എപ്പോഴോ ഉറങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് റസിയക്ക് വല്ലാത്ത തണുപ്പനുഭവപ്പെട്ടു.. പിന്നെ വിറച്ച് പനിക്കാൻ തുടങ്ങി..അവൾ എണീറ്റ് സുബൈറിനരികിൽ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. പനി കൂടി അവൾ എന്തൊക്കയോ പറയാൻ തുടങ്ങി. സുബൈർഅത് കേട്ട് ഞെട്ടി ഉണർന്നു.. "ഇവളിപ്പോ.. എങ്ങിനെ...? എന്റെ കൂടെ കട്ടിലിൽഎത്തി.. നല്ലോണം വിറക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. വേഗം എന്നീറ്റവൻ ഫാൻ ഓഫ്‌ ചെയ്തു. അവളുടെ അരികിലിരുന്ന് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ച് നോക്കി. " റബ്ബേ... നല്ലോണം പനിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ." വേഗം അവൻ പുതപ്പെടുത്ത് അവളെ പുതപ്പിച്ചു.എന്നിട്ടും വിറയൽ കുറയാതെ വന്നപ്പോൾ... അവനാകെ പരിഭ്രമിച്ചു എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ. സമാധാനമില്ലാതെ ഇടക്കിടക്ക്...അവളുടെ തുടുത്ത കവിളിൽ അവൻ തൊട്ടു നോക്കി. കൊണ്ടിരുന്നു.. പിന്നീട് നേരം പുലർന്നതിന് ശേഷം അവർ എല്ലാവരും കൂടി അവളെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി.. "എന്ന്തുടങ്ങിയതാ. നല്ല പനിയുണ്ടല്ലോ.."? "ഇന്നലെ കിടക്കുന്നത് വരെ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു." "മെഡിസിൻ കൊടുത്ത് നോക്കാം.. കുറഞ്ഞില്ലേൽ... ഒരു ഡ്രിപ്പ് കയറ്റാം നല്ലക്ഷീണം ഉണ്ട് ആൾക്ക്.." മ്മ്.. " "മെഡിസിൻ കൊടുത്തിട്ട് മൂന്ന് മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു പനിക്ക് ഒരു കുറവും കാണുന്നില്ല..ഡോക്ടർ രണ്ട് മൂന്ന് ടെസ്റ്റുകൾ എഴുതിത്തന്നിട്ടുണ്ട് അത് ചെയ്തിട്ട് ഡോക്ടറെ കാണിക്ക്... " സിസ്റ്റർ അവരുടെ കയ്യിലേക്ക് സ്ലിപ്പ് നീട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ടെസ്റ്റുകൾ നടത്തി റിസൾട്ടുമായി സുബൈറും ഹംസക്കയും ഡോക്ടറുടെ അടുത്തെത്തി. റിസൾട്ട് വാങ്ങി നോക്കിയിട്ട് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.. "പേടിക്കാൻ ഒന്നുല്ല.. ഇതിലൊന്നും യാതൊരു കുഴപ്പവും കാണുന്നില്ല.. ടെൻഷൻ വല്ലതും ഉണ്ടോ..?മോൾക്ക്.." ഡോക്ടറുടെ ചോദ്യം കേട്ടതോടെ.ഹംസക്കയും സുബൈറും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി... (തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ