മനസ്സറിയാതെ ഭാഗം 11 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 "അമ്മായി...".. രാജീവ് പെട്ടന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു... രുഗ്മിണി ദേഷ്യത്തോടെ സഹദേവന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു.. "ഞാൻ ഈ കേട്ടതൊക്കെ സത്യം ആണോ.... "... രുഗ്മിണി ദേഷ്യത്തോടെ സഹദേവനെ നോക്കി... "അമ്മായി... അത്.."... രാജീവ് എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങി.. "നീ ഒന്നും പറയേണ്ട... ഞാൻ ഇയാളോട് ആണ് ചോദിച്ചത്..."... അവർ രാജീവിനെ തടഞ്ഞു.... സഹദേവൻ വിഷമത്തോടെ രാജീവിനെ നോക്കി... "അവൾ എന്റെ രക്തമാണ്.. എനിക്ക് സുധയിൽ ജനിച്ച എന്റെ മോള്..."... അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു.. പിന്നാലെ വന്ന മനുവും ചിത്തുവും രമണിയും രുഗ്മിണി ദേഷ്യത്തോടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് എന്തു പറ്റി എന്നുള്ള ഭാവത്തോടെ അവരെ നോക്കി.. "ഏട്ടത്തി എന്തിനാണ് ഇപ്പോൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടത്... ഏട്ടന്റെ ഒപ്പം കഴിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞല്ലേ ഏട്ടത്തി പെട്ടെന്ന് ഇവിടേക്ക് വന്നത്... ഇപ്പോൾ എന്തു പറ്റി... "പെട്ടന്ന് വന്നത് കൊണ്ട് എനിക്ക് എല്ലാം അറിയാൻ പറ്റി.. നിന്റെ ഏട്ടന്റെ ജാര സന്തതിയെ പറ്റി..."... അവർ ദേഷ്യത്തോടെ രമണിയെ നോക്കി.... "എന്താ ഏട്ടാ... ഏട്ടത്തി എന്തൊക്കെ ആണ് പറയുന്നത്...".... അവർ സഹദേവനെ നോക്കി... "അവൾ പറയുന്നത് സത്യം ആണ്... എനിക്ക് ഒരു മകൾ ഉണ്ട്.. സുധയിൽ ജനിച്ച എന്റെ മകൾ.."... സഹദേവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് വിശ്വസിക്കാൻ ആകാതെ അവർ നിന്നു... "അച്ഛൻ എന്താ പറഞ്ഞത്..."... മനു അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.. "അതേ മോനെ... നിനക്ക് മൂത്തത് ആയി ഒരു പെണ്കുട്ടി ഉണ്ട്... പക്ഷേ അത് നിന്റെ അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ ജനിച്ചത് അല്ലെന്ന് മാത്രം..."... "ആരാണ് ആ പെണ്കുട്ടി...".... മനു ചോദിച്ചു.... "ലക്ഷ്മി...". സഹദേവൻ പറഞ്ഞു.... അയാൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് രമണിയും മനുവും ചിത്തുവും ഒരു പോലെ ഞെട്ടി.. രുഗ്മിണി അപ്പോഴും ദേഷ്യത്തോടെ സഹദേവനെ നോക്കി നിൽക്കുക ആയിരുന്നു... "എങ്ങനെ.. എങ്ങനെ ആണ്... ഏട്ടന് ഞങ്ങളോട് പറയില്ലായിരുന്നോ.. ഏട്ടന് ഒരു പെണ്കുട്ടിയോട് ഇഷ്ടം ഉണ്ടെന്ന് അല്ലാതെ വേറൊന്നും ഞങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.."... "ഓഹോ.. അപ്പോൾ നാത്തൂന് എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു അല്ലേ...".... "അത് ഏട്ടത്തി...".... രമണി വിഷമത്തോടെ അവരെ നോക്കി... ഈ സമയത്താണ് ലക്ഷ്മി അവിടേക്ക് വന്നത്... "എന്താ എല്ലാവരും കൂടി ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്.... അവൾ ചോദിച്ചു... "ഏയ് ഒന്നുമില്ല.. ലക്ഷ്മി ഇപ്പൊ പൊയ്ക്കോ.."... രുഗ്മിണി ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.... "അമ്മയ്ക്ക് എന്തു പറ്റി... എന്തിനാ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്...".... അവൾ ചോദിച്ചു.... "അമ്മയോ... ആരുടെ അമ്മ... ഞാൻ നിന്റെ അമ്മ ആണോ... ആണൊടി..."... രുഗ്മിണി ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു... "അത്... ഞാൻ....".. പെട്ടെന്നുള്ള അവരുടെ വാക്ക് കേട്ട് ലക്ഷ്മി കരഞ്ഞു... "മോളെ...".. സഹദേവൻ അവളെ വിളിച്ചു.... ലക്ഷ്‌മി എല്ലാവരെയും സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.. തന്നെ നോക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തെ ദയനീയതയും സഹതാപവും അവൾ കണ്ടു... "ഞാൻ എന്റെ അമ്മയെ പോലെ..."... അവൾ രുഗ്മിണിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.... "നിന്റെ അമ്മ ചത്തു പോയില്ലേ... പിന്നെ നിന്നെ ഈ ഭൂമിയിൽ ജനിപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കിയവനെ നിനക്ക് കാണേണ്ടേ... നിന്റെ അമ്മയെ ആളുകളുടെ പരിഹാസത്തിനും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾക്കും ഇടയാക്കിയവനെ...".. രുഗ്മിണി ദേഷ്യത്തോടെ ലക്ഷ്മിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു സഹദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് നിർത്തി.... "കണ്ണു നിറച്ചു കണ്ടോ... ദേ ഈ കിടക്കുന്ന ആൾ ആണ് നിന്റെ അമ്മയെ പിഴപ്പിച്ചു വയറ്റിൽ ഉണ്ടാക്കി കടന്നു കളഞ്ഞവൻ..".... രുഗ്മിണിയുടെ വാക്കുകൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെ ആണ് അവൾ കേട്ടത്... അവൾ എല്ലാവരെയും ഒന്നു കൂടെ നോക്കി.. പെട്ടെന്ന് അവൾ പൊട്ടി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഓടി... രാജീവ് പിന്നാലെ പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ സഹദേവൻ അവനെ പിടിച്ചു നിർത്തി... "അവൾ ഇപ്പോൾ പോകട്ടെ... ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറയാം....".... സഹദേവൻ പറഞ്ഞു... "ഞാൻ ഇടുക്കിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന സമയത്താണ് ഒരു പെണ്കുട്ടിയെ കാണുന്നത്.. ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസിനോട് ചേർന്നുള്ള സൊസൈറ്റിയിൽ എന്നും വൈകിട്ട് പാൽ കൊടുക്കാൻ വരുന്ന ഒരു പെണ്കുട്ടി.. ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.. പിന്നീട് എപ്പോഴോ അവൾ എന്റെ മനസിൽ കയറി കൂടി... അത് ഒരിക്കലും പിരിയാൻ ആകാത്ത ബന്ധം ആയി വളർന്നു.. മനസ്സു കൊണ്ടും ശരീരം കൊണ്ടും ഞങ്ങൾ ഒന്നായി... വീട്ടിൽ വന്ന് അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പറയാൻ ഇരുന്നതാണ്... അപ്പോഴാണ് അച്ഛന് അസുഖം കൂടുതൽ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു കോൾ വന്നത്... അവളെ ഒന്ന് കണ്ട് യാത്ര പറയാൻ പറ്റിയില്ല... വീട്ടിൽ വന്നപ്പോഴേക്കും എല്ലാം കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. അച്ഛന്റെ വേർപാട് എന്നെ വളരെ വിഷമിപ്പിച്ചു.. എല്ലാ ചടങ്ങുകളും കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചവിടെക്ക് പോകുന്നതിനുമുന്നേ ഞാൻ സുധയുടെ കാര്യം അമ്മയോടും രമണിയോടും പറഞ്ഞിരുന്നു... പിന്നീട് അവിടേക്ക് പോയ സമയത്താണ് അപകടം നടക്കുന്നത്... ഞാൻ കേറിയ ബസ്സ് അപകടതിൽ പെട്ടു... ആ അപകടത്തോട് കൂടി എനിക്ക് ഓർമ്മ നഷ്ടപ്പെട്ടു.... പിന്നീട് രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞു ഓർമ്മ വരുമ്പോൾ എന്റെ വിവാഹം രുഗ്മിണിയും ആയിട്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നും ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു മകൻ ഉണ്ടായി എന്നും അറിഞ്ഞു... ഓർമ്മ വന്നതിനു ശേഷം എനിക്ക് പഴയത് പോലെ രുഗ്മിണിയോട് അടുത്തിടപെടാൻ മടി തോന്നി... ഞാൻ എല്ലാം ഇവളോട് പറഞ്ഞു... അതിന്റെ ദേഷ്യത്തിൽ ആണ് എന്നോട് ഇവൾ അകൽച്ച കാണിച്ചത്.. ഒപ്പം മനുവിനെ കൂടി എന്നിൽ നിന്ന് അകത്തി... എങ്കിലും ഞാൻ കെട്ടിയ താലി ആണ് ഇവളുടെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്നത്... എന്റെ മകന്റെ അമ്മ.. അതിനാൽ ഞാൻ പിന്നീട് സുധയെ പറ്റി അന്വേഷിച്ചില്ല... പക്ഷെ... അന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വെച്ച് ലക്ഷ്മിയെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ എവിടെയോ കണ്ട് മറന്നത് പോലെ തോന്നി.. ലക്ഷ്മിയുടെ പെരുമാറ്റം സുധയുടെ പോലെ ആയിരുന്നു.. സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു പെണ്കുട്ടി.. എന്റെ മനസിലെ സംശയം മാറ്റാൻ വേണ്ടി ആണ് ഞാൻ അന്ന് ഇടുക്കിയിലേക്ക് പോയത്.... പക്ഷേ എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രഘു പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി...".... സഹദേവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി ഒന്ന് ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചു... രാജീവ് അയാളുടെ അടുത്തിരുന്ന് നെഞ്ചു തിരുമി കൊടുത്തു.... "എന്റെ അമ്മാവൻ ആണ് ഞങ്ങളെ തമ്മിൽ പിരിച്ചത് എന്ന് രഘു പറഞ്ഞു....".... രുഗ്മിണി അത് കേട്ട് ഞെട്ടലോടെ അയാളെ നോക്കി... "അച്ഛൻ എന്തിന് വേണ്ടി അങ്ങനെ ചെയ്തു...".... അവർ ചോദിച്ചു.... "നിന്റെ ഭാവിക്ക് വേണ്ടി.... എന്നെ മാത്രം മനസിൽ ഇട്ട് കഴിയുന്ന നിന്നെ ഓർത്താണ് അമ്മാവൻ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ വയറ്റിൽ ഉള്ളവളോട് പണം കൊടുത്ത് അതിനെ ഒഴിവാക്കാൻ പറഞ്ഞത്... എനിക്ക് ഓർമ്മ പോയത് ഒന്നും ആ സമയത്തു സുധ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.... അമ്മാവൻ കൊടുത്ത പണം വലിച്ചെറിഞ്ഞിട്ട് അവൾ പോയി.. എന്റെ കുഞ്ഞിനെ പെറ്റു വളർത്തി.... ആളുകളുടെ കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും പരിഹാസവും സഹിച്ചു അവൾ ലക്ഷ്മിയെ വളർത്തി... പക്ഷേ വിഷമങ്ങൾ എല്ലാം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി ഒരു ദിവസം അവൾ അങ്ങു പോയി.... പിന്നീട് സൗദാമിനി അമ്മ ലക്ഷ്മിയെയും കൊണ്ട് ഇവിടേക്ക് വന്നു.. ആളുകൾ ഒരൊന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ ലക്ഷ്‌മി വീട്ടിൽ ചെന്ന് കരയുമായിരുന്നു.. അതു കൊണ്ട് അച്ഛൻ മരിച്ചു പോയി എന്നാണ് ലക്ഷ്മിയെ അവർ ധരിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്.... "... കണ്ണീരോടെ സഹദേവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.... "ഈശ്വര... എന്റെ ഭാവിക്ക് വേണ്ടി അച്ഛൻ ഇങ്ങനൊക്കെ ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ...".. രുഗ്മിണി വിഷമത്തോടെ കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നു... "ഞാൻ ഏട്ടത്തിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുക ആണെന്ന് വിചാരിക്കരുത്. എന്തായാലും ഏട്ടത്തി ആ കുട്ടിയോട് പറഞ്ഞത് ശരിയായില്ല.. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അവൾ അമ്മ ഇല്ലാതെ വളർന്നത് അല്ലേ.... ഏട്ടത്തിയെ അത്രക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് കൊണ്ടല്ലേ അവൾ അമ്മ എന്ന് വിളിച്ചത്..."... രമണി രുഗ്മിണിയോട് പറഞ്ഞു... "അന്നേരത്തെ എന്റെ ദേഷ്യത്തിന് ഞാൻ പറഞ്ഞു പോയതാണ്... എന്റെ അച്ഛൻ കാരണം ആണ് അവർക്ക് ഈ ഗതി വന്നത്... മരിക്കാൻ കിടക്കുന്ന സമയത്തും അച്ഛൻ ആരോടോ മാപ്പ് ചോദിക്കണം എന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞതും ഇല്ല.."... "കഴിഞ്ഞത് എല്ലാം കഴിഞ്ഞില്ലേ അമ്മേ... ഇതിന്റെ പേരിൽ ഇനി ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാൻ പാടില്ല... ലക്ഷ്മി ചേച്ചി എന്റെ സ്വന്തം ചേച്ചി ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഇന്നലെ കൂടി ഞാൻ രാജീവ് ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞു.... പക്ഷേ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ചേച്ചി എന്റെ സ്വന്തം കൂടപിറപ്പ് ആണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല...".. മനു വളരെ അധികം സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു... "എല്ലാം ദൈവ നിശ്ചയം ആണ്... അതു കൊണ്ടല്ലേ മനു അപകടത്തിൽ പെട്ട് കിടന്നപ്പോൾ ആ കുട്ടി തന്നെ അവനെ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടു പോയതും രക്തം കൊടുത്തതും ഒക്കെ..."... രമണി പറഞ്ഞു.. "എനിക്ക് അവളെ ഒന്ന് കാണണം... എന്റെ വാക്കുകൾ അത്രയ്ക്ക് അവളെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്...".. രുഗ്മിണി നിറമിഴികളോടെ പറഞ്ഞു... "നമുക്ക് അമ്മാവന് ഭേദമായിട്ട് അവിടേക്ക് പോകാം....".. രാജീവ് പറഞ്ഞു... 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 "മോള് എന്തിനാ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വരുന്നത്..".. സൗദാമിനി ആധിയോടെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ലക്ഷ്മിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു... ലക്ഷ്മി അവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് കരഞ്ഞു.... "എന്തു പറ്റി... എന്റെ കുട്ടി എന്തിനാ കരയുന്നത്...".... അവർ വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു.... "നമുക്ക് ആരും വേണ്ട അമ്മൂമ്മേ...ആരും... ആർക്കും ഒരു ശല്യം ആകാതെ നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോകാം...."... "മോള് കരയാതെ.. എന്താ സംഭവിച്ചത് എന്ന് പറ..."... "മനുവിന്റെ അച്ഛൻ ആണോ എന്റെ അച്ഛൻ..."... ലക്ഷ്മി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് സൗദാമിനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... അവർ ഞെട്ടലോടെ ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി... "മോളെ... നിന്നോട്..."... "ആണോ അല്ലയോ.. ഇതാണ് എനിക്ക് അറിയേണ്ടത്...".. ലക്ഷ്മി ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.. "അതേ.... നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് പറ്റിയ ഒരു തെറ്റ്.. അയാളെ അന്ധമായി വിശ്വസിച്ചു.. അതിന്റെ ബാക്കി എന്നോണം നീ ജനിച്ചു. മോളോട് ആര് പറഞ്ഞു...."... സൗദാമിനി പറഞ്ഞു… ലക്ഷ്മി ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ അവരെ അറിയിച്ചു.. "അമ്മ ഇല്ലാത്ത എനിക്ക് ഒരു അമ്മയും അനുജനും ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതി... പക്ഷേ ഇന്നവർ എന്നോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മനു പോലും എന്റെ ഒപ്പം നിന്നില്ല... അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവന്റെ സ്വത്തിന് അവകാശി ആണെന്നുള്ള ചിന്ത ആയിരിക്കും... അല്ലേ അമ്മൂമ്മേ....."... "മോള് കരയാതെ...".. അവളെ എന്ത് പറഞ്ഞു ആശ്വസിപ്പിക്കണം എന്നറിയാതെ അവർ നിന്നു... "രാജീവേട്ടൻ പോലും അവരെ ഒന്ന് തടഞ്ഞില്ല... എല്ലാവരും എന്നെ സഹതാപത്തോടെ നോക്കുക ആയിരുന്നു... എനിക്ക് ആരുടെയും സഹതാപം വേണ്ട.... അച്ഛനും വേണ്ട ആരും വേണ്ട..... എനിക്ക് അമ്മൂമ്മ മാത്രം മതി..."... "എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു... എല്ലാം അറിയുമ്പോൾ അയാളുടെ വീട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ എന്റെ കുട്ടി തല കുനിച്ചു നിൽക്കേണ്ടി വരുമെന്ന്... എന്തായാലും നടന്നത് നടന്നു.. മോള് പറഞ്ഞത് പോലെ നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് പോകാം..."..... "ശരി അമ്മൂമ്മേ...".. ലക്ഷ്മി കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു.. പിന്നാലെ സൗദാമിനിയും... രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലക്ഷ്മിയും സൗദാമിനിയും അവിടെ നിന്ന് പോയി. അടുത്തുള്ള വീട്ടുകാരോട് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു എന്നാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്.... സഹദേവന് കുറവുണ്ടെന്ന് കണ്ട് ഡോക്ടർ അയാളെ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്തു... അതിനു ശേഷം അയാളും കുടുംബവും ലക്ഷ്മിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു.. അവിടെ ആരെയും കാണാത്തത് കൊണ്ട് അവർ അടുത്തുള്ള വീട്ടിൽ തിരക്കി... "അവർ രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ ഇവിടെ നിന്ന് പോയി.. നാട്ടിലേക്ക് പോകുക ആണെന്നാണ് പറഞ്ഞത്..."... അടുത്തുള്ള വീട്ടുകാർ പറഞ്ഞു.. അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ട് രുഗ്മിണി വിഷമത്തോടെ രാജീവിനെ നോക്കി... എന്തുമാത്രം വിഷമിച്ചായിരിക്കും എന്റെ കുട്ടി പോയത്...".... "അമ്മ വിഷമിക്കാതെ... ചേച്ചി എവിടെ പോയാലും ഞാൻ കണ്ട് പിടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മയുടെ മുന്നിൽ നിർത്തും..."... മനു കണ്ണീരോടെ പറഞ്ഞു... "എങ്കിലും ഇത്ര പെട്ടെന്ന് അവൾ എന്തിനാണ് ഇവിടെ നിന്ന് പോയത്...."... രാജീവ് ആലോചനയോടെ നിന്നു.. അവൻ അവളുടെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു... പക്ഷേ ആ നമ്പർ ഓഫ് ആയിരുന്നു... തുടരും... ✍️✍️സന്തോഷ് ശശി.. #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ