ഖൽബിലെ കിനാവ്✍️📖 PART 3 സന കൈകൾ ഉയർത്തി, നിസ്സഹായതയോടെയും കണ്ണീരോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ‘ടിക്... ടിക്...’ രാവിലെ തന്നെ നജ്മ നിഫാസിന്റെ റൂമിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടി... "ഇക്കാ.... എഴുനേൽക്ക്.... നേരം വെളുത്തു...." ക്ഷീണതോടുകൂടി നിഫാസ് കണ്ണുകൾ മെല്ലെ തുറന്നു.. അവൻ വാതിലിന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി... കതക് തുറന്നു.. "എന്ത് ഒച്ചയാ നജൂ... ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കില്ലേ നീ"... "പിന്നെ.... സമയം 10 മണി ആയി... വന്നു വല്ലതും കഴിക്ക്" നജ്മ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു താഴേക്ക് ചെന്നു.. "ഓ... ഇനി അവളെ കാണാൻ പോകണമല്ലോ"... നിഫാസ് മനസിൽ പിറുപിറുതു.... "ഉമ്മാനോട് ഒന്ന് സോപ്പ് ഇട്ടു നോക്കാം..." അവൻ രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു.. ഉമ്മ പാത്രങ്ങൾ ഒക്കെ കഴുകുക ആയിരുന്നു.. അവൻ ഉമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.. "ഉമ്മ.... ഇന്ന് നമ്മൾ പെണ്ണ് കാണാൻ പോകണം എന്ന് നിർബന്ധമുണ്ടോ?"... അവൻ ഒരു ചമ്മലോടെ ചോദിച്ചു "മ്മ്... നിർബന്ധമായും പോകണം.. എന്തേ?"... ഉമ്മ കുറച്ച് ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.. "അല്ല... എനിക്ക് ഇപ്പോ ഇതിനു ഒന്നും താൽപര്യമില്ല എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ ഉമ്മ... പിന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ...." അവൻ മാക്സിമം ഉമ്മയെ സോപ്പ് ഇടാൻ നോക്കുന്നുണ്ട് അപ്പോഴാണ് അടുക്കളയിലേക്ക് നജ്മ വന്നത്.. "ഇക്കാ... ഒരു ന്യായവും പറയണ്ട.. അവരോട് നമ്മൾ ഇന്നു വരും എന്ന്‌ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... പോയില്ലെങ്കിൽ അവരെ ആക്ഷേപിക്കുന്നു എന്ന് വരും... ഒന്ന് പോയി നോക്കാം..." നജ്മ ടേബിളിൽ ഇരുന്ന പാത്രങ്ങൾ തുടച്ചു വെക്കാൻ തുടങ്ങി.. മനസ്സില്ല മനസോടെ നിഫാസ് റൂമിലേക്ക് പോയി.. ******************************************** "മോളെ.. ഇന്ന് കോളജിൽ നിന്ന്‌ നേരത്തെ ഇറങ്ങാൻ നോക്ക്.. ഞാൻ മൂത്തുമ്മയെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്.. എല്ലാവർക്കും റെസ്റ്റോറന്റിൽ എത്താൻ..." "മ്മ്... നേരത്തെ ഇറങ്ങാൻ നോക്കാം..." സനയുടെ മുഖത്ത് യാതൊരു സന്തോഷവുമില്ലാതെ പറഞ്ഞു... അവൾ ബാഗ് എടുത്ത് ബസ് സ്റ്റാന്റിലേക്കു പോയി... കോളജിൽ എത്തി അവൾ ക്ലാസിലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോൾ പിറകിൽ നിന്ന് ഒരു വിളി കേട്ടു "സന.. ഒന്ന് നിന്നേ.." സന തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അമീന ആയിരുന്നു അത്.. "ഏടാ ...നീ ഇന്നലെ ഒരു ബുക്ക് ക്ലാസിൽ വെച്ച് മറന്നു... ഞാൻ അത് എടുത്ത് മാറ്റി വെച്ചിരുന്നു.. ദാ.." അമീന അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് ബുക്ക് നീട്ടി "ഓ.. താങ്ക് യൂ അമീന.. ഇന്നലെ ഞാൻ വീട്ടിൽ കുറേ നേരം ബുക്ക് തപ്പിക്കൊണ്ട് ഇരുന്ന്..." സന ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു. അവൾ ബുക്ക് വാങ്ങി ബാഗിലാക്കി ക്ലാസിലേയ്ക്ക് നടന്നു.. ******************************************* (വൈകുന്നേരം 4 മണി) "അതെ.. ഞാൻ ലൊക്കേഷൻ മൊബൈൽ നമ്പറിലേക്ക് അയച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഞങ്ങൾ റെസ്റ്റോറന്റിൽ ഉണ്ട്" സനയുടെ ഉമ്മ നജ്മയെ ഫോൺ ചെയ്തു.. സന യാതൊരു താൽപര്യവുമില്ലാതെ ഇരുന്നു. അവൾ ഒരുക്കങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാതെ സാധാരണ ഒരു plain churidhar ധരിച്ച് വന്നു.. മൂത്തമ്മയും അനിയത്തി ഉമ്മയും മാത്രം ഉള്ളു.. "അവർ വരാന്‍ സമയം എടുക്കും... അവർ വരുന്നതിനു മുൻപ് ഒന്നെന്തെങ്കിലും കഴിക്കുമോളെ.. നീ കോളജിൽ നിന്നു വന്നിട്ട് ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ" മൂത്തമ്മ പറഞ്ഞു.. "ഹാ.. മൂത്തുമ്മാ.. എനിക്ക് നല്ല വിശപ്പുണ്ട്.. ഒരു സമോസ ഓർഡർ ചെയ്യാം.." സന ഓർഡർ ചെയ്യാൻ വേണ്ടി വെയ്റ്ററെ കൈ കാണിച്ചു വിളിച്ചു... നല്ല ചൂടുള്ള സമോസാ കൊണ്ടു ടേബിളിൽ വെച്ചു... സനക്ക് അടങ്ങാത്ത വിശപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു, അവൾ അത് എടുത്ത് വായിൽ വെക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് റെസ്റ്റോറന്റിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു രണ്ട് പേർ അകത്തേക്ക് കയറിയത്, വേറെ ആരുമല്ല, നജ്മയും വേറെ ഒരു കസിനും ആയിരുന്നു... അവരെ കണ്ടപ്പോൾ സന കൈയിൽ ഉള്ള സമോസാ പ്ലേറ്റ്‌ തിരിച്ചു വെച്ചു... സന എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.. നജ്മയുടെ പിറകിൽ ആയിട്ട്... നിഫാസ് ഉണ്ടായിരുന്നു.. നല്ല വെളുത്ത ഷർട്ടും കറുത്ത പാന്റ്സും ധരിച്ച് ആയിരുന്നു അവന്‍ വന്നത് ജനലിലൂടെ ആഴത്തില്‍ പതിക്കുന്ന സൂര്യ രശ്മികള്‍ അവന്റെ പൂച്ച കണ്ണുകള്‍ക്ക് തിളക്കം കൂട്ടി ഏതോ ഹിന്ദി സിനിമകളില്‍ കാണുന്ന നടനെ പോലെ അവന്‍ നടന്നു വന്നു.. സന ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദമായി നിന്നു.. "റബ്ബേ... ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട അതേ സീൻ അല്ലേ ഇത്... ഇനി ഇവൻ ആകുമോ ആ പയ്യൻ" .... സന മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചു.. നജ്മ സനക്ക് ആയൊരു ചോക്ലേറ്റ് ഹാംപർ കൊണ്ടു വന്നു... അവൾ അത് സനയുടെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി.. സന സന്തോഷത്തോടെ അത് എടുത്തു.. കടയിൽ എന്തോ തിരക്ക് ആയതിനാൽ അവരുടെ ഉമ്മക്ക് വരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, നിഫാസ് ഉം നജ്മ ഉം മൂന്ന് കസിനുകൾ ഉം ആണ് വന്നത്. അവർ സനയുടെ നേരെ എതിരെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു... "പടച്ചോനെ... പെണ്ണ് ഞാൻ വിചാരിച്ച പോലെ അല്ലല്ലോ... കാണാൻ ഒരു ചന്തം ഒക്കെ ഉണ്ട്..." നിഫാസ് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു... അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ അവന്‍ അവളെ നോക്കി ഇരുന്നു... "ഈ പൊട്ടന്‍ എന്താ എന്നെ തന്നെ ഇങ്ങനെ തുറിച്ച് നോക്കുന്നതു...ഇവന് വയ്യേ....ഓ...സമോസാ പോലും ഇനി കഴിക്കാൻ പറ്റില്ല..." സന മനസ്സിൽ പിറുപിറുതു.... "നിങ്ങൾ സ്ഥലം കണ്ടെത്താൻ സമയം എടുത്തോ?" സനയുടെ ഉമ്മ ചോദിച്ചു.. "ഏയ്... ഇല്ല.. ഇടക്ക് ഡീസല്‍ അടിക്കാന്‍ കയറിയത് കൊണ്ടാണ് താമസിച്ചത്" നജ്മ പറഞ്ഞു.. "സന എവിടെ കോളേജിൽ ആണ് പഠിക്കുന്നത്?"നജ്മ സനയോട് ചോദിച്ചു "ഞാൻ ഇവിടെ സിറ്റിയിൽ ഉള്ള രാജാസ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ്" സന ഭവ്യതയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.. "ഓ.. അവിടെ ആണോ?.. അവിടെ ഒരു അമീനയെ അറിയുവോ?".. കേട്ട പാതി നിഫാസ് എടുത്തു ചോദിച്ചു.. സന കുറച്ച് നേരം ആലോചിച്ച്, പിന്നെ മറുപടി നൽകി..."ഹാ... അറിയാം.. ഇന്ന് രാവിലെയും കൂടി സംസാരിച്ചു..." "അത് ഞങ്ങളുടെ കസിന്‍ ആണ്..." നജ്മ പറഞ്ഞു.. "ഓ..അതെയോ ..ഞങ്ങൾ വലിയ കമ്പനി ഇല്ല, ഇടക്ക് ഒന്ന് കോളേജിൽ കാണും, അത്രേ ഉള്ളു".... സന പറഞ്ഞു . "നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് ഓർഡർ ചെയ്യേണ്ടത് ... ചായ പറയട്ടെ.." മൂത്തുമ്മ പറഞ്ഞു.. "ഇവർക്കു ഒറ്റക്ക് സംസാരിക്കാൻ കുറച്ച് സമയം കൊടുക്കാം.... നിങ്ങൾ അടുത്ത ടേബിളിലേക്ക് പോയി സംസാരിച്ചോ കുട്ടികളെ... നിങ്ങൾക്ക് ഉള്ള ചായ ഞാൻ അവിടെ എത്തിക്കാം.." സനയുടെ ഉമ്മ നിഫാസിനെയും സനയെയും നോക്കി പറഞ്ഞു.. "റബ്ബേ... ഞാൻ ഇവനോട് എന്ത് ചോദിക്കണം... എനിക്ക് ആണെങ്കില്‍ കാലും കയ്യും വിറക്കുന്നു.." സനയുടെ മനസ്സ് ഒന്നു പതറി.. എന്നാൽ നിഫാസ് നല്ല ചില്ല്‌ ആയി എഴുന്നേറ്റ് അടുത്തുള്ള ടേബിളിലേക്ക് നീങ്ങി.. അവർ നേര്‍ക്കുനേര്‍ ഇരുന്നു. നിഫാസ് കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുഖത്തിൽ നിന്നു എടുത്തില്ല. അവന്റെ ചുണ്ടില്‍ പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു. "ഹായ്...ഞാന്‍ നിഫാസ്...സന നല്ല tensed ആണെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ?"..നിഫാസ് ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.. "ഹാ...ഞാന്‍ അദ്യം ആയിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ ഒരാളെ നേരിട്ട് പെണ്ണ് കാണുന്നത് അതിന്റെ ഒരു ടെന്‍ഷന്‍ ആണ്" ..സന മെല്ലെ പറഞ്ഞു അവള്‍ ഉത്തരം നല്‍കിയെങ്കിലും അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാനുള്ള ദൈര്യം അവള്‍ക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു.. പെട്ടെന്ന് നജ്മ നിഫാസ്നുള്ള ചായയും സന ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്ത ഓറഞ്ച് ജ്യൂസ് കൊണ്ട് വെച്ച്... "സന ചായ കുടിക്കില്ലേ?" നിഫാസ് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു... " ഇല്ല...ഞാന്‍ കുടിക്കില്ല..." സന ഓറഞ്ച് ജ്യൂസ് കുടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "സനയുടെ കണ്ണുകള്‍ ബ്രൗണ്‍ നിറം ആണല്ലേ?" "mm..." സന അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി.... "ഇവന്‍ ഇങ്ങനെ ഇത്രേ പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു..ആരും ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചിട്ടില്ല.."സന മനസ്സില്‍ മന്ത്രിച്ചു... "സന വീട്ടുകാരുടെ വാശി പുറത്ത്‌ എന്നെ കാണാന്‍ വന്നതാണോ അതോ സ്വയം തീരുമാനിച്ചു വന്നതാണോ?"... അവന്റെ ചോദ്യം സനയുടെ ഉള്ളില്‍ അലയടിച്ചു... തനിക്ക് കല്യാണം താല്‍പര്യം ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഉമ്മ വിഷമിക്കും എന്ന് അവള്‍ക്ക് അറിയാം .അവളുടെ വലത് വശത്തുള്ള ടേബിളില്‍ ഉമ്മ അവരോട് വളരെ സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത് അവളുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടു..അത് കണ്ടിട്ട് സത്യം പറയാന്‍ അവള്‍ക്ക് തോന്നിയില്ല.. "ഞാന്‍ സ്വയം എടുത്ത തീരുമാനം ആണ് ഇത്..."സന പറഞ്ഞു.. "എനിക്കു ശെരിക്കും പറഞ്ഞാല്‍ കല്യാണം എന്നൊരു concept പോലും മനസ്സില്‍ ഇല്ല...ഞാന്‍ actually ഒരു അത്യാവശ്യം ആയിട്ട് ആണ് നാട്ടില്‍ വന്നത്...എന്നെ ശെരിക്കും ഇവര്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചു കൊണ്ട് വന്നതാണ്.."... നിഫാസ് യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ സത്യം പറഞ്ഞു.. ഇത് കേട്ടപ്പോള്‍ സനയുടെ ഉള്ളില്‍ സംശയം തോന്നി... ഈ കല്യാണം മുടങ്ങും എന്ന് അവള്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു... പക്ഷെ അവന്റെ attitude സംസാര ശൈലി നിഷ്കളങ്കമായ പുഞ്ചിരി എല്ലാം അവളെ ആകര്‍ഷിച്ചു. അത്കൊണ്ട് അവള്‍ക്ക് ഇത് മുന്നോട്ടു കൊണ്ട് പോകാന്‍ താല്‍പര്യം തോന്നി.. "പിന്നെ എനിക്ക് കുറച്ച് സങ്കല്‍പ്പങ്ങപ്പങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ട് കേട്ടോ "...അവന്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി .. "5 നേരം നിസ്കാരം മസ്റ്റ് ആണ്..എന്നെ പോന്നു പോലെ നോക്കണം..." ഇത് കേട്ടപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് സന്തോഷം തോന്നി കാരണം അവളുടെ മനസ്സില്‍ ഇതേ സങ്കല്പം തന്നെ ആണ്. "ഞാന്‍ 5 നേരം നിസ്കാരം ഉണ്ട്. എന്നാല്‍ കഴിയുന്ന പോലെ ഞാന്‍ എല്ലാരേയും നോക്കാറുണ്ട്.." സന ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.. "എനിക്കു കുറച്ച് സമയം വേണം..പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ കല്യാണം എന്ന് എനിക്ക് accept ചെയ്യാന്‍ കഴിയില്ല "....നിഫാസ് കുറച്ച് ടെന്‍ഷന്‍ ആയിട്ട് പറഞ്ഞു... "അപ്പൊ ഈ കല്യാണം വേണ്ടെന്ന് ആണോ ഇക്കാ പറഞ്ഞു വരുന്നത് " സന സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.. ഇത് കേട്ടപ്പോള്‍ നിഫാസ്നുള്ള ദൈര്യം ചോര്‍ന്നുപോയ പോലെ ആയി ... അവന്‍ അവളെ കുറച്ച് നേരം നോക്കി ഇരുന്നു....എന്നിട്ട് ചായ മെല്ലെ കുടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "വേണ്ട എന്നല്ല ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ..അത് ഇപ്പൊ പറയാന്‍ കഴിയില്ല..." ഇത് കേട്ടപ്പോള്‍ സന ആകെ mood out ആയി.... തുടരും..... ******************************************** # #📙 നോവൽ #💌 പ്രണയം #💞 പ്രണയകഥകൾ #💞 നിനക്കായ്