ഭൂമിക 2💗. 5 . . . സമയം ഉച്ചയാകെ വെല്യമ്മയെ അലക്കിയ തുണികൾ എല്ലാം വിരിക്കാൻ സഹായിച്ചു കുളിക്കാൻ ആയി കയറുമ്പോൾ ആണ്. ദേഷ്യത്തോടെ പടികയറി വരുന്ന അമ്മയെ കണ്ടത്. എന്ത് പറ്റി എന്നറിയാൻ അവിടെ പോകാൻ നിന്നതും. വെള്ളം കൊണ്ട് മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രം കണ്ടു പെട്ടന്ന് കുളിമുറിയിലേക്കു കയറി. അല്ലെങ്കിൽ മുഷിഞ്ഞിലോടെ കയറി എന്ന് പറഞ്ഞു അവിടെ ഉള്ള ദേഷ്യം എല്ലാം എന്നോട് തീർക്കും.റിസ്ക് എടുക്കണ്ട. അതോണ്ടന്നെ പെട്ടന്നൊരു കാക്ക കുളി പാസ്സാക്കി അകത്തേക്ക് കയറിയതും ടേബിളിൽ താടിക്കും കൈ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന രണ്ടു പേരെ കണ്ടു ഞാൻ അവരുടെ അരികിലായി ഒരു കസേര വലിച്ചിരുന്നു. "എന്ത് പറ്റി മമ്മി..." "എന്ത് പറ്റാൻ... എനിക്ക് വയ്യ ജോലിക്ക് പോകാൻ.ഒരു പെണ്ണ് ഡിവോഴ്സ് ആയ അപ്പൊ വേറെ കെട്ടണം എന്നാണോ. ഒരാൾക്ക് എന്താ ഒറ്റക്കു ജീവിച്ചൂടെ.." ദേഷ്യത്തോടെ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നു കൊണ്ട് ബാർഗവി പറഞ്ഞതും. പാറു മേശയിൽ വെച്ച കവറിൽ നിന്നൊരു പേരക്ക എടുത്തു ഉടുത്തിരുന്ന ഉടുപ്പിൽ ഒന്ന് ഉരസിക്കൊണ്ട് പയ്യെ അത് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നിട്ടു എന്തോ ചിന്തിച്ച പോലെ അമ്മയെ നോക്കി. "അല്ലേൽ..എന്താ അമ്മക്ക് കെട്ടിക്കൂടെ.?.." പാറുവിന്റെ സംസാരം കേട്ടു എന്തോ ദേഷ്യത്തോടെ പറയാൻ പോയെങ്കിലും, പാറുവിന്റെ മുഖം കണ്ടവർ എന്തോ ചിന്തയിലേക്ക് വീണു. "മോളെ... നിനക്കമ്മയോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടോ..." ബാർഗവിയുടെ നന്നേ പതിഞ്ഞിരുന്നു. "അതെ നല്ല ദേഷ്യം ഉണ്ട്..." ചോദ്യം അവസാനിക്കും മുന്നേ ഒത്തിരി ദേഷ്യത്തോടെ പാറു പറഞ്ഞതും ബാർഗവി ഞെട്ടി. "മോളെ..." "പിന്നെ... വിശന്നിട്ടു കണ്ണ് കാണാൻ മേല അപ്പോഴാ അമ്മേടെ.. കൊണ കൊണ.. വെല്യമ്മേ എന്താ കഴിക്കാൻ.." പകുതി അമ്മയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ കാര്യം പിടി കിട്ടിയത് കൊണ്ട് ബാക്കി സംസാരം ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ആക്കാം എന്ന് കരുതി ഞാൻ ചോറെടുക്കാൻ ആയി തിരിഞ്ഞതും. അമ്മ ദേഷ്യത്തോടെ തലക്കൊരു കൊട്ട് തന്നു.. "ഹാ... " "എന്താ ചേച്ചി.. ആരാ ഇന്ന് പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയെ..." പയ്യെ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ട് ചിത്ര(വെല്യമ്മ)ചോദിച്ചതും ബാർഗവി അവരുടെ പയ്യെ നടന്നു. "വേറെ ആര്..ആ ഗോപി തന്നെ. അവന്റെ ഒക്കെ.. ഇത്ര പ്രായം ആയില്ലേ.." "ഇത്ര പ്രായം ആയാൽ എന്താ അമ്മേ.. ഗോപി മാമനെ എനിക്ക് ഇഷ്ട നല്ലൊരു മനുഷ്യൻ. അയാൾക്കെങ്ങനെ മമ്മയെ ഇഷ്ടമായി.അമ്മക്കവരെ കെട്ടി കൂടെ..." "ടീ ചെറിയ വായിൽ വലിയ സംസാരം വേണ്ട.." " ഒരച്ഛനു വേണ്ടി കേയുന്ന മകളുടെ സങ്കടം കണ്ടു സഹായിക്കാൻ വന്ന ഒരു പാവം മനുഷ്യനെ അമ്മ കാണാതെ പോകുമ്പോൾ.ലജ്ജ തോന്നുന്നുണ്ട് അമ്മേ ലജ്ജ.." "മോളെ നീ... " പാറുവിന്റെ സംസാരത്തിലെ വിങ്ങൽ മനസ്സിലാക്കി എന്നോണം ആ അമ്മ അവളെ വിളിച്ചതും. പാറു അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ഇളിച്ചു.. "ചുമ്മാ... അമ്മ ഇത്ര പെട്ടന്ന് ഡെസ്പാവല്ലേ.. കഴിച്ചേ കഴിച്ചേ.. വയറു നിറയട്ടെ.. ഗോപി മാമനെ അമ്മക്ക് ഇഷ്ടം ഇല്ലെങ്കിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ പോരെ ഞാൻ പിടിക്കില്ലേ അവരെ.. ഞാനുണ്ടാകുമ്പോൾ മമ്മ ഇങ്ങനെ പേടിക്കണോ... ഹ്മ്മ്.." കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു ഉടുത്ത ചുരിദാറിന്റെ കഴുതൊന്നു കയറ്റി. ഇല്ലാത്ത ഗാഭീര്യം ഉണ്ടാക്കി അവൾ മമ്മയെ നോക്കി പിരികം ഉയർത്തിയതും. അവർ പുച്ഛത്തോടെ പാത്രത്തിലേക്കു ഇച്ചിരി ചാറൂടെ ഒഴിച്ചു. അപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന വെല്യമ്മയുമായി സംസാരത്തിലേക്കു ഊളിയിട്ടു. "ഓ എല്ലെങ്കിലും എന്റെ സ്നേഹം ഒന്നും ആർക്കും വേണ്ടല്ലോ.. ആവട്ടെ.. " തിരികെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരിക്കെ കുറുമ്പോട് പ്ലറ്റിലെ ചെറുമീനിനെ നുള്ളി ദേഷ്യം തീർത്തു കൊണ്ട് അവൾ പിറു പിറുത്തു.. ************ (ദേവ് ) നേരം ഒരു വെയികീട്ടായപ്പോയെക്കും വഞ്ചി അക്കരെ അടുത്തിരുന്നു. നെഞ്ചിലാകെ ഒരു പിടപ്പു ഒരു ഭയം. ചുറ്റും വെറുതെ കണ്ണു പായിക്കുമ്പോൾ.തേടി വന്ന മുഖം എത്രയും പെട്ടന്ന് കണ്ടതിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നവൻ ആഗ്രഹിച്ചു.. വഞ്ചിയിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ. എന്നെ കാതെന്ന പോലെ തെങ്ങിലും ചാരി നിപ്പുണ്ടായിരുന്നു ഓം.. ഇവിടുത്തെ വലിയ തറവാടി ആണ്.അവന്റെ പേരിലുള്ള ലോഡ്ജിലായിരുന്നു റൂം എടുത്തത്. കടവത് നിന്നു നീട്ടി നടന്നാൽ എത്താവുന്ന ദൂരം മാത്രമേ ലോഡ്ജിലേക്കോള്ളു എങ്കിലും നമ്മൾ അവന്റെ ബൈക്കിൽ ആണ് പോയത്.. ലോഡ്ജിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ മുഴുവൻ മനസ്സ് ചെറിയച്ഛനിൽ ആയിരുന്നു. ഒരു കാര്യവും ഇല്ലാത്ത പൊട്ടൻ തീരുമാനം ആണ് എല്ലാം. പക്ഷെ എവിടെയോ ഒരു പ്രധീക്ഷ പോലെ. ആരോ ക്ഷണിക്കുന്ന പോലെ .എവിടെയോ തന്നെ കാതെന്ന പോലെ ചെറിയച്ഛൻ ഇരിപ്പുണ്ട്.. (തുടരും) കിരണിനെ തിരിച്ചു കിട്ടുവോ ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ്.🤪.എല്ലെങ്കിൽ എവിടേലും ആരേലും കെട്ടി ജീവിച്ച പോരെ അവനു 🙊.വെറുതെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കഷ്ട പെടുന്നെ. ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ് പറ..🤭 രണ്ടു വരിയിൽ പറ.. 😌. #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #തുടർ കഥ