ShareChat
click to see wallet page
search
#✍️ विचार
✍️ विचार - सोडुन आई जेव्हा जाते.. आई जेव्हा सोडून जाते , तेव्हा घरातली भिंत उभीच असते पण आधार कोसळलेला असतो. तिचा आवाज थांबतो , पण प्रत्येक कोपऱ्यात तिची आठवण बोलत स्वयंपाकघरात भांडी असतात, पण चव नसते; राहते. अंगणात पाऊलखुणा असतात, पण उब नसते. आई गेल्यावर कळतं की ती फक्त माणूस नव्हती, ती सवय होती, ती सुरक्षिततेची खात्री होती. आजारी पडलो की नाव न घेता धावणारी, चुका केल्या तरी गिळून करणारी , आणि स्वतःचं दुःख माफ आपल्यासाठी हसणारी तीच तर आई होती. तिच्या अनुपस्थितीत जग चालू राहतं, पण मन थांबतं. लोक म्हणतात वेळ सगळं भरून काढतो , पण आईची जागा वेळ नाही , कोणीच भरु शकत नाही. तिचं जाणं म्हणजे नात्याचं संपणं नसतं, तर आयुष्यभराची एक शांत पोकळी असते, जी कधीच भरून निघत नाही. सोडुन आई जेव्हा जाते.. आई जेव्हा सोडून जाते , तेव्हा घरातली भिंत उभीच असते पण आधार कोसळलेला असतो. तिचा आवाज थांबतो , पण प्रत्येक कोपऱ्यात तिची आठवण बोलत स्वयंपाकघरात भांडी असतात, पण चव नसते; राहते. अंगणात पाऊलखुणा असतात, पण उब नसते. आई गेल्यावर कळतं की ती फक्त माणूस नव्हती, ती सवय होती, ती सुरक्षिततेची खात्री होती. आजारी पडलो की नाव न घेता धावणारी, चुका केल्या तरी गिळून करणारी , आणि स्वतःचं दुःख माफ आपल्यासाठी हसणारी तीच तर आई होती. तिच्या अनुपस्थितीत जग चालू राहतं, पण मन थांबतं. लोक म्हणतात वेळ सगळं भरून काढतो , पण आईची जागा वेळ नाही , कोणीच भरु शकत नाही. तिचं जाणं म्हणजे नात्याचं संपणं नसतं, तर आयुष्यभराची एक शांत पोकळी असते, जी कधीच भरून निघत नाही. - ShareChat