ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6MBVQvG?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#MISSION ((13)) "കരണ്‍ ഇത് വളരെ അപകടം പിടിച്ച കളിയാണ് . ശത്രുക്കളുടെ മുന്നിലേക്ക് അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാനാണ് കരണ്‍ ഈ പറയുന്നത്..." അശ്വിനി തന്‍റെ എതിര്‍പ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചു . "എടോ താന്‍ ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചു കളിയും ഓടി കളിയും നടത്തി കൊണ്ടിരുന്നാല്‍ അതിന് മാത്രമേ നേരമുണ്ടാവൂ..." "ബട്ട് കരണ്‍ ഇത് നമ്മള്‍ അങ്ങോട്ട് ശത്രുക്കള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ കഴുത്ത് നീട്ടുന്നതിന് തുല്യമല്ലേ ?? " "നോ അശ്വിനി. എന്‍റെ ഒരു ഊഹം ശരിയാണെങ്കില്‍ ആ തറവാട്ടില്‍ വെച്ച് നിനക്ക് ഒരാപത്തും വരില്ല.. അങ്ങനെയുണ്ടേല്‍ അതൊക്കെ പണ്ടേ ആയേനെ.. ഇപ്പോള്‍ നമ്മളുടെ മുന്നിലുള്ള ഏകവഴി ഇത് മാത്രമാണ്.." അശ്വിനി അല്‍പ്പം നേരം ഒന്നാലോചിച്ചു . "ശരി.. കൊല്ലത്ത് നമ്മള്‍ എന്‍റെ തറവാട്ടില്‍ കഴിയുന്നു എന്നു തന്നെ കരുതുക. കരണിനെ ഞാന്‍ എന്ത് പറഞ്ഞ് അവരോട് പരിചയപ്പെടുത്തും...?" "അതിനാണ് നമുക്ക് ഒരു പ്ലാന്‍ വേണ്ടത്." സംശയത്തോടെ അശ്വിനി കരണിനെ നോക്കി . കരണ്‍ വിശദീകരിച്ചു : "ഞാന്‍ എന്താണെന്നോ ഏതാണെന്നോ ഉള്ള റിയല്‍ ഐഡി താന്‍ എല്ലാവരില്‍ നിന്നും മറച്ചു പിടിക്കണം . ബാംഗ്ലൂരിലെ ഒരു ബിസിനസ്സ് മാന്‍ . പേര് ശിവ . അപ്രതീക്ഷിതമായ കണ്ടു മുട്ടലില്‍ നമ്മള്‍ പരിചയക്കാരായി , കൂട്ടുകാരായി , ശേഷം ഒരു പ്രണയത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു. ദാറ്റ് മീന്‍ നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ പ്രണയിക്കുകയാണ് എന്ന് അവരോട് വരുത്തി തീര്‍ക്കണം ." "പ്രണയിക്കുന്നോ ?! നമ്മള്‍ തമ്മിലോ ?! " "ഓാാ ഇത് അഭിനയമാണ്. നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ പ്രണയത്തിലാണെന്നും വിവാഹം നടത്താനാണ് തന്‍റെ നാട്ടിലേക്കുള്ള ഈ തിരിച്ചു വരവെന്നും അവരെ പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിക്കണം . ഇത്രയും നാള്‍ തന്നെ കാണാത്തതിലുള്ള വിഷമവും മറ്റും തന്‍റെ വീട്ടുകാര്‍ പ്രകടിപ്പിച്ചേക്കാം . തനിക്കുണ്ടായ ഈ അനുഭവങ്ങളും മറ്റും അവര്‍ക്കറിയാമായിരിക്കും എന്നു വേണം നമ്മള്‍ കരുതാന്‍. പെട്ടെന്ന് എന്നെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ തന്‍റെ വീട്ടുകാര്‍ക്കാവില്ല . സ്വാഭാവികമായും ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങള്‍ എനിക്ക് നേരെയായി വരും . അതിനു വേണ്ട ഒരു കഥയാണ് നമ്മള്‍ ഇനിയുണ്ടാക്കേണ്ടത് . " കരണിന്‍റെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധയോടെ അശ്വിനി കേള്‍ക്കുകയായിരുന്നു . "ഞാനും താനും പരിചയപ്പെട്ടത് ഒരു ആറുമാസങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പാണെന്നും തുടര്‍ന്ന് നമ്മള്‍ പ്രണയത്തിലായി എന്നും വേണം അവരെ ധരിപ്പിക്കാന്‍. ബിസിനസ്സ് സംബന്ധമായ ഒരു ആവശ്യത്തിന് ഞാൻ കൊച്ചിയില്‍ വന്നപ്പോഴാണ് നമ്മള്‍ പരിചയപ്പെട്ടതും എന്നും ധരിപ്പിക്കണം . എന്‍റെ അച്ഛനും അമ്മയും ബാംഗ്ലൂരില്‍ തന്നെ സെറ്റില്‍ഡാണെന്നും പറയണം . ഈ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാനോ താനോ മാറി പറയാന്‍ പാടില്ല.." "ബട്ട് കരണ്‍, ആറു മാസം കൊണ്ട് ഒരാളെ പരിചയപ്പെട്ട് പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങീ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ ഇതൊക്കെ വിശ്വസിക്കോ ?! " "സോഷ്യല്‍ മീഡിയകള്‍ വഴി വെറും രണ്ടോ മൂന്നോ ആഴ്ചയുടെ പരിചയത്തിന്‍റെ പുറത്ത് പ്രേമത്തിലാവുകയും പിന്നീട് കിടക്ക വരെ പങ്കിടുകയും ചെയ്യുന്ന കമിതാക്കള്‍ വിലസുന്ന നാടാണിത് മോളേ . അങ്ങനെയുള്ള ഈ നാട്ടില്‍ ആറു മാസം എന്നുള്ളത് കുറച്ചു കൂടുതലായി പോയോ എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത് . " അശ്വിനി മൗനം പാലിച്ച് നിന്നു . "ഇതില്‍ ഇത്ര ആലോചിക്കാനൊന്നുമില്ല . ഞാന്‍ ആരാണ് , എന്താണ് എന്‍റെ ഉദ്ധേശം എന്നറിയാന്‍ സ്വാഭാവികമായും നിന്‍റെ ചെറിയച്ഛനോ മറ്റാരെങ്കിലുമോ ഇതിനെ കുറിച്ചന്വേഷിക്കും . ചിലപ്പോള്‍ പോലീസ് അന്വേഷണം തന്നെയുണ്ടാവും . അവര്‍ എന്‍റെ റിയല്‍ ഐഡി കണ്ടുപിടിക്കുന്നത് വരെയുള്ള ആ ഏതാനും നാളുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ കൊലയാളിയെ നമ്മള്‍ കണ്ടെത്തണം . അതായത് കുറച്ചു നാളുകളേ നമ്മുടെ മുന്നില്‍ കിട്ടുകയുള്ളൂ എന്നര്‍ത്ഥം.." "ആ ചുരുങ്ങിയ നാളുകള്‍ കൊണ്ട് നമുക്കയാളെ കണ്ടെത്താനാകുമോ കരണ്‍ ??!! " "ഉറപ്പില്ല.. ബട്ട് എന്‍റെ മനസ്സ് പറയുന്ന ഏക വഴി ഇതാണ് . " അശ്വിനി വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു . കരണ്‍ തുടര്‍ന്നു : "ഈ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നമ്മള്‍ മറ്റൊരാളെയും കൂടി അറിയിക്കണം..." വീണ്ടും സംശയത്തോടെ അവൾ നോക്കി. "അത് മറ്റാരുമല്ല , രേണുകയാണ് . രേണുകയെ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞ് ധരിപ്പിച്ച് നിര്‍ത്തണം . ആവശ്യം വന്നാല്‍ തന്‍റെ തറവാട്ടിലേക്ക് അവളെ വിളിക്കുകയും വേണം . " "എപ്പോൾ പുറപ്പെടണമെന്നാണ് കരണ്‍ ഉദ്ധേശിക്കുന്നത് ?? " "എത്രയും വേഗം . ചിലപ്പോള്‍ നാളെയോ അല്ലെങ്കില്‍ അതിനു ശേഷമോ. നീ തയ്യാറാണോ അശ്വിനി..??" കരൺ അവസാനമെന്നോണം ചോദിച്ചു. ഒന്നു ആലോചിച്ച ശേഷം അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു : "യെസ് കരണ്‍. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് തന്നെയാ ശെരി.. ഇനിയും ഇങ്ങനെ കിടന്ന് ഓടാന്‍ എനിക്കു വയ്യ. മരിക്കുന്നെങ്കില്‍ മരിക്കട്ടെ. ആ മരണത്തെ ഞാൻ ധൈര്യത്തോടെ നേരിടാം. കരണിന്‍റെ പ്ലാന്‍ പോലെ എന്റെ നാട്ടില്‍ തിരിച്ചു പോകാന്‍ ഞാനൊരുക്കമാണ്.." അശ്വിനി ഉറച്ചു നിന്ന് പറഞ്ഞു. തന്റെ പ്ലാൻ വർക്ക് ആവുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ കരൺ ഒന്നു ചിരിച്ചു. ********************************************************************************** അടുത്ത ദിവസം ഇരുവരും രണ്ട് സ്ഥലങ്ങളിലായി തിരിഞ്ഞു. എസ്ഐ ചന്ദ്രചൂഢന്‍റെ അവസ്ഥയറിയാന്‍ കരണ്‍ സിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലില്‍ പോകുമ്പോള്‍ അശ്വിനിയാകട്ടെ രേണുകയുടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി. ആര്‍ക്കും സംശയം തോന്നാത്ത രീതിയില്‍ ചന്ദ്രചൂഢന്‍റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയെ കുറിച്ച് കരണ്‍ ഒരു അന്വേഷണം നടത്തി . തലയ്ക്കേറ്റ സാരമായ പരിക്ക് ചന്ദ്രചൂഢന്‍റെ വിധിയെ തന്നെ മാറ്റുകയായിരുന്നു . കോമാ സ്റ്റേജിലാണ് അയാളെന്നും ഒരു റിക്കവറിക്ക് ചിലപ്പോള്‍ കുറേ നാളുകള്‍ തന്നെ വേണ്ടി വരുമെന്നും കരണ്‍ മനസ്സിലാക്കി. അവൻ നേരെ രേണുകയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഫോൺ ചെയ്തു : "ഹലോ രേണുക , അശ്വിനി എല്ലാം തന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ ?? " "യെസ് കരണ്‍ . കരണിന്‍റെ പ്ലാന്‍ പോലെ മുന്നോട്ട് പോവാന്‍ ഞാനും തയ്യാറാണ്.." രേണുക കൂടെ നിന്നുകൊണ്ട് ഉറപ്പ് പറഞ്ഞു. "ഉം ഗുഡ് . ഒരു കൈ വിട്ട കളിക്കാണ് ഞാനും അശ്വിനിയും ഇറങ്ങാന്‍ പോകുന്നത്..." "അതെനിക്കറിയാം കരണ്‍ . എന്തു വില കൊടുത്തും ആ കൊലയാളിയെ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തണം . എന്‍റെ റോള്‍ ആകാന്‍ നേരം എന്നെ വിളിച്ചാൽ മാത്രം മതി. ഞാൻ എത്തിയേക്കാം.." "ശരി . അശ്വിനിയോട് താന്‍ തിരിച്ച് ഹോട്ടലിലേക്ക് പോകാന്‍ പറഞ്ഞോളൂ ." കരണ്‍ കോള്‍ കട്ട് ചെയ്ത് അടുത്ത നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു . "നിരഞ്ജന്‍ ഇറ്റ്സ് മി കരൺ.." "ഓഹ്.. യെസ്.. പറയൂ കരൺ സാബ്..." "I need some stuffs . " "എന്തിനാണ് സാബ് ?! " നിരഞ്ജൻ കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി. "അതൊക്കെ ഞാന്‍ വഴിയേ പറയാം . ഞാനിപ്പോള്‍ ഒരു പുതിയ മിഷനിലാണ് എന്നു മാത്രം തല്‍ക്കാലം താന്‍ മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ മതി . പട്ടേല്‍ സാബിനോട് എല്ലാം ഞാന്‍ ഫോൺ ചെയ്ത് പറഞ്ഞോളാം . എനിക്ക് വേണ്ട സ്റ്റഫ്സ് തയ്യാറാകുമ്പോള്‍ താന്‍ എന്നെ കോള്‍ ചെയ്യണം . അത് എവിടെ എത്തിക്കണം എന്ന് ഞാന്‍ അപ്പോള്‍ പറയാം . " "ശെരി സാബ് . സാബിന്‍റെ ഈ മിഷന്‍ വിജയിക്കട്ടേയെന്ന് ഞാൻ ആശംസിക്കുന്നു.. ജയ്ഹിന്ദ് സാബ്." ആ കോളും കട്ട് ചെയ്ത് കരണ്‍ അടുത്ത നമ്പര്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു. അത് പട്ടേലിലേക്കായിരുന്നു . പട്ടേലിനോട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവൻ വിശദീകരിച്ചു . "നോ കരണ്‍ ഇത് കൈ വിട്ട കളിയാണ്. വലിയൊരു ശത്രു വലയത്തിലേക്കാണ് ആ പെൺകുട്ടിയുമൊത്ത് നീ കയറി ചെല്ലാൻ പോകുന്നത്.. നമുക്ക് ലോക്കൽ പോലീസ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിന് കേസ് കൈ മാറാം . ഇതൊന്നും നീ അന്വേഷിക്കേണ്ട കേസൊന്നുമല്ല . നീ തിരിച്ചിങ്ങ് പോരണം..." പട്ടേൽ ഉറച്ചു പറഞ്ഞു. "നോ സാബ്... എനിക്കത് പറ്റില്ല.. ഈ കേസിൽ പോലീസിനെയും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയില്ല.. പിന്നെ സത്യസന്ധമായ പോലീസ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റിനോട് വിശ്വാസവും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല . അശ്വിനിയുടെ കേസ് എനിക്കെന്തോ ബന്ധമുണ്ട് സാബ്. അവള്‍ക്ക് പുറകില്‍ ആരായാലും അത് എന്നെ നന്നായി ബന്ധമുള്ളയാള്‍ തന്നെയാണ്... ഈ കാര്യം അവള്‍ക്കറിയില്ല . അവളുടെ കഥ കേട്ട് ഞാനത് ഊഹിക്കുകയായിരുന്നു . അവളെ കൊല്ലാന്‍ തുനിയുന്ന ആ കൊലയാളി തീര്‍ച്ചയായും എനിക്കും ബന്ധം ഉള്ളയാള്‍ തന്നെയാണ് . അതുകൊണ്ട് ഈ കേസ് എനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് അന്വേഷിക്കണം സാബ്. വിത്ത് യുവര്‍ പെര്‍മിഷന്‍..." കുറച്ചു നേരം ഒന്നാലോചിച്ച് പട്ടേൽ മറുപടി കൊടുത്തു : "ശരി സമ്മതിച്ചു. നിനക്ക് ഞാൻ തരുന്ന സമയം പത്ത് നാളുകളാണ്.. അതിനുള്ളിൽ നീ ആ കൊലയാളിയെ കണ്ടെത്തണം കരൺ. ഇനിയഥവാ കൊലയാളിയെ കണ്ടെത്തിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും പതിനൊന്നാം നാള്‍ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് നീ തിരിച്ചു പോരുകയും വേണം. എന്തു പറയുന്നു കരൺ??" കരണും കുറച്ചു നേരം ചിന്തിച്ചു. ശേഷം മറുപടി പറഞ്ഞു : "ഷുവര്‍ സര്‍ , ഈ പത്തു നാളിനുള്ളില്‍ കൊലയാളിയെ കണ്ടെത്താനാവുമെന്നാണ് എന്‍റെ വിശ്വാസം . അതിന് കഴിഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും പതിനൊന്നാം നാള്‍ ഞാന്‍ അങ്ങയുടെ മുന്നിലുണ്ടാവും.... ബട്ട് സര്‍ എനിക്ക് കുറച്ച് കാര്യങ്ങള്‍ വേണം . അതിന്‍റെ ലിസ്റ്റ് ഞാന്‍ നിരഞ്ജന് കൈ മാറിയിട്ടുണ്ട് . സര്‍ അത് പെര്‍മിഷന്‍ ചെയ്തു തരണം... " "ലിസ്റ്റ് എന്താണെന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഉചിതം പോലെ ഞാനത് പെർമിഷൻ ചെയ്തു തരാം...." "താങ്ക്യു സര്‍.. ജയ്ഹിന്ദ്..." ആ ഫോൺ സംഭാഷണവും മുറിച്ച് കരണ്‍ ഹോട്ടലിലേക്ക് യാത്രയായി. ********************************************************************************** അശ്വിനിയും കരണും തമ്മിൽ അവസാനമായി ഒരു ചർച്ച ; "സിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെന്ന് എസ്ഐ ചന്ദ്രചൂഡനെ കുറിച്ച് രഹസ്യമായി ഞാൻ തിരക്കി. തലെയ്ക്കേറ്റ സാരമായ പരിക്ക് മൂലം അയാളിപ്പോൾ കോമാ സ്റ്റേജിലാണ്.. കുറേ നാൾ കഴിയും അയാൾ തിരികെ യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരാൻ.." കരൺ പറഞ്ഞു. അശ്വിനി അവനെ ഒന്നു നോക്കി. "ഒരു വലിയ പോലീസ് സന്നാഹം തന്നെയുണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ. പരിക്കേറ്റ് കിടക്കുന്നത് സ്ഥലം എസ്ഐ ആണല്ലോ. എന്തായാലും പോലീസ് അന്വേഷണം ഊർജ്ജിതമാകും. നമ്മളെ അവർ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യും.. അതിനു മുൻപ് നമുക്ക് എല്ലാം ചെയ്തു തീർക്കണം അശ്വിനി.. എന്താ തനിക്ക് ടെന്‍ഷനുണ്ടോ...??" എന്തോ ആലോചിച്ച് നില്‍ക്കുന്ന അശ്വിനിയെ നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു . "ഉണ്ട് കരണ്‍ . വല്ലാത്ത ടെന്‍ഷനുണ്ട്..." അവൾ സത്യം പറഞ്ഞു. "ഉം..." കരൺ ഒന്നു മൂളി അവളെ നേരിട്ടു നോക്കി : "നല്ല ധൈര്യത്തിൽ വേണം ഇനിയുള്ള നിന്റെ ഓരോ ചുവടും മുന്നിലേക്ക് വെക്കാൻ. നേർത്ത സംശയം പോലും ആർക്കും തോന്നരുത്.. അശ്വിനി ഒരു കാര്യം നീ മനസ്സിലാക്കണം., ഈ കളിയുടെ അവസാനം ജയവും തോൽവിയും ആയിരിക്കില്ല മറിച്ച്‌ മരണവും ജീവിതവും ആയിരിക്കും..." ഒന്നു നടുങ്ങി അശ്വിനിയുടെ മുഖം മാറി. അത് മനസ്സിലാക്കിയ കരൺ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു : "തനിക്കൊന്നും സംഭവിക്കില്ല അശ്വിനി . ഇനിയെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാല്‍ തന്നെ അത് ഞാന്‍ വീണതിന് ശേഷമായിരിക്കും.." തന്റെ തോളില്‍ തട്ടി കരൺ പറഞ്ഞ വാക്കുകളില്‍ അവള്‍ സ്വയം ആശ്വാസം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** ഒടുവിൽ ആ ദിവസം.. മേലെടത്ത് തറവാട്. "അച്ഛാ.. അച്ഛാ.. ഇതാരാണ് വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് നോക്കിയേ...." വിളിച്ചു കൂവി തറവാടിന്റെ അകത്തേക്ക് ആരതി ഓടി കയറി. അല്‍പ്പ സമയത്തിനകം തറവാട്ടില്‍ നിന്നും അശ്വിനിയുടെ ബന്ധുക്കളെല്ലാം ഓരോരുത്തരായി പുറത്തേക്ക് വന്നു. രവീന്ദ്രന്‍, ആദിത്യന്‍, ആരതി, സുമതി പിന്നെ നെഗറ്റീവ് സതീഷും. അവരെല്ലാം ഒരുപോലെ നോക്കി. ഉമ്മറത്ത് അതാ അശ്വിനി നിൽക്കുന്നു!! അവളെ നോക്കി എല്ലാവരും ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. തിരിച്ച് അശ്വിനിയും. അപ്പോഴാണ് അശ്വിനിക്ക് പുറകിൽ നിന്നും ഒരു രൂപം മുന്നോട്ട് കയറി നിൽക്കുന്നത് എല്ലാവരും ഒരുപോലെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. കരൺ!! ഓരോ മുഖത്തും അവനെ കണ്ട് വല്ലാത്ത സംശയം പൊതിഞ്ഞു. ആദിത്യൻ തന്റെ മുഷ്ടി ഒന്നു ചുരുട്ടി നിന്നു. അശ്വിനിയുടെ ബന്ധുക്കൾ ഓരോരുത്തരെ നന്നായി ഒന്നു നോക്കുകയായിരുന്നു കരൺ! ആദിത്യന്റെ ചുരുട്ടിയ മുഷ്ടിയും രവീന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിലെ കനലും നന്നായി കാണുന്ന കരൺ ഇരുവരെയും നോക്കി ഒന്നു കൈ കൂപ്പി പുഞ്ചിരിച്ചു. തനിക്ക് എന്തെക്കെയോ പിടികിട്ടിയെന്ന പോലെ രവീന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി അവൻ ചെറുതായി തല കുലുക്കി. ഒരു അങ്കത്തിനായി തയ്യാറെടുത്ത പോലെ. 🔥ɢᴇᴛ ʀᴇᴀᴅʏ ᴛᴏ ᴡɪᴛɴᴇꜱꜱ ꜰᴏʀ ᴀ ʙɪɢ ʙᴀᴀᴀᴀᴀɴɢ🔥 ആറംഭിക്കലാങ്കളാ... 🤏😎 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ