അമ്മയുടെ കൈയ്യും പിടിച്ചു, മുളവേലി കടന്ന്,തൊട്ടടുത്ത ആ ചെറിയ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് ചെല്ലുമ്പോൾ, വരാന്തയിൽ കാലും നീട്ടിയിരുന്നു, പെറ്റിക്കോട്ട് ഇട്ട ഒൻപത് വയസ്സുകാരിയും, നിക്കർ മാത്രമിട്ട ഒരു അഞ്ചു വയസ്സുകാരനും വെള്ളയപ്പത്തിന്റെ ലേസ് ചിക്കൻ കറിയുടെ ചാറിൽ മുക്കി നാവിലേക്ക് വയ്ക്കുകയായിരുന്നു.. ആർക്കോ, കഴിക്കാൻ പ്ലേറ്റിൽ വിളമ്പി വച്ചിട്ടുണ്ട്..പാലൊഴിച്ച ചായ ചില്ലുഗ്ലാസിൽ ഒഴിച്ച് വച്ചിട്ടുണ്ട്. നോക്കരുത് എന്ന് കരുതിയിട്ടും എന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ അതിലേക്ക് പാളി വീണു. വയറ്റിനുള്ളിൽ ഒരു ആളൽ തോന്നി.. അമ്മയുടെ വിളി കേട്ട് നാൻസി ആന്റി, നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ ഇറങ്ങി വന്നു.. "എന്താ ചേച്ചി, പതിവില്ലാതെ ?" എന്റെ മുടിയിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തഴുകി കൊണ്ടാണ് ചോദ്യം.. " അത് നാൻസി .... അമ്മ പതറി, അമ്മയുടെ തല കുനിഞ്ഞു. എന്താ ചേച്ചി.. കാര്യം പറ ആന്റി അമ്മയെ നിർബന്ധിച്ചു... "അത് എനിക്കൊരു നൂറു രൂപ തരുമോ, രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു തരാം.. " അമ്മ ഒറ്റ വീർപ്പിൽ പറഞ്ഞു നിർത്തി. അമ്മ അതെങ്ങനെ തിരിച്ചു കൊടുക്കും, എന്നൊന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല "അയ്യോ, ചേച്ചി കുറിക്ക് വയ്ക്കാൻ വച്ച പൈസയെയുള്ളൂ.. അത്യാവശ്യം ആണോ..? "അത്, അരി വാങ്ങാൻ.. അമ്മ ഇടറി ""ഞാൻ പോട്ടെ.." അമ്മ എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു തിരിഞ്ഞു. "ചേച്ചി നിൽക്ക്, " ആന്റി അമ്മയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി, വേഗം അകത്തേക്ക് പോയി. തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ കൈയിൽ നൂറിന്റെ ഒരു നോട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു, അത് അമ്മയുടെ കയ്യിൽ തിരുകി, "കുറിയല്ലേ, അത് സാരമില്ല. ഇത് കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോ.." ആന്റി എന്റെ മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു, "നീയെന്താ കഴിച്ചേ ", എന്നോമനിച്ചു.. ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല. "ഡാ.. കേട്ടില്ലേ," ആന്റി വീണ്ടും ചോദിച്ചു.. "അവൻ ഇന്നലെ രാവിലെയോ മറ്റോ ഇത്തിരി കഞ്ഞി കുടിച്ചതാണ് നാൻസി..അതോണ്ടാ ഞാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചേ.."അമ്മ വിതുമ്പി.. നാൻസിയാന്റി പകച്ചു പോയി.. പെട്ടന്ന് എന്നെ വാരിയണച്ചു, കൊണ്ട് ആന്റി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. "എന്റെ പൊന്ന് മോനേ.. " എന്ന് അവരെന്റെ നെറുകയിൽ തെരു തെരെ ചുംബിച്ചു.. "ആന്റി അറിഞ്ഞില്ല മുത്തേ.. ക്ഷമിക്ക്.." തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിൽ രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങൾ വിശന്നിരിക്കുന്നത് ആന്റി സങ്കല്പിച്ചു പോലുമില്ല.." എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു.. ആന്റിയുടെ മക്കൾ, കഴിക്കുന്നത് നിർത്തി, പകച്ചു നോക്കി.. അവർ എന്റെ കൂട്ടുകാർ അല്ലാഞ്ഞിട്ട് കൂടി എനിക്ക് കുറച്ചിൽ തോന്നി. ആന്റിയുടെ ഭർത്താവ്, തോർത്ത്‌ മുണ്ടിൽ കൈ തുടച്ചു കൊണ്ട്, വന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നു. ഞങ്ങളെ നോക്കി ചിരിച്ചെങ്കിലും, എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്ന് അയാൾക്ക് വേഗം മനസ്സിലായി.. ആന്റി നൊടിയിടയിൽ, ഭക്ഷണം വച്ചിരുന്ന പാത്രം റാഞ്ചിയെടുത്തു. കറിയുടെ പാത്രം കൂടി എടുത്തു വേഗം എന്റെ കൈയിൽ തന്നു, മേശപ്പുറത്ത് വച്ചിരുന്ന ചായ എടുത്ത് ആന്റി അമ്മക്ക് കൊടുത്തു. ""പോ മോനേ.. വേഗം പോ.. ചേച്ചിക്കും കൊടുത്തു മോനും കഴിക്ക് ", ആന്റി എന്റെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു.. "നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ചോറ് തരാം.പോരെ " ആന്റി ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു. അയാൾ ചിരിച്ചു. "മതിയെടീ.." അമ്മ വീണ്ടും കരഞ്ഞു.. ഒരാൾ കഴിക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് അയാളുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം എടുത്തു മറ്റൊരാൾക്ക്‌ കൊടുക്കുന്നത്., അത് നിരസിക്കാനുള്ള അഭിമാന ബോധത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു അമ്മക്ക് മക്കളുടെ വിശപ്പ്.. ഞാൻ മടിച്ചു മടിച്ചാണ് പിന്തിരിഞ്ഞതെങ്കിലും, മുറ്റം കടന്നയുടൻ ഓടുകയായിരുന്നു.. അമ്മ വരുമ്പോഴേക്കും ഞാനും ചേച്ചിയും കഴിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.. "പല്ല് തേച്ചോ മക്കളെ.. "ഞങ്ങൾ പല്ല് തേച്ചിരുന്നില്ല.. " പല്ല് തേച്ചാൽ വേഗം വിശക്കും "എന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞത് ഞാനും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.. "അമ്മയും കഴിക്ക് " ഞാൻ വിളിച്ചു, അമ്മ വായ് തുറന്നു ഒരു തുണ്ട് വാങ്ങിയിട്ട്, "ഇനി നിങ്ങൾ കഴിക്ക്" എന്ന് നിറഞ്ഞു ചിരിച്ചു. അൽപ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, നാൻസിയാന്റിയുടെ വിളി മുറ്റത്തു കേട്ടു, അമ്മ നൈറ്റി മാറ്റി, കടയിൽ പോകാൻ ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു..ആന്റിയുടെ കൈയിൽ ഒരു സഞ്ചിയും പാത്രവും ,പാത്രം അമ്മക്ക് നീട്ടി ആന്റി ചിരിച്ചു, "കുറച്ചു ചോറാണ്..ഇത് കഴിച്ചിട്ട് ഒക്കെ സാവകാശം പോയാ മതി ചേച്ചി.." "പിന്നെ, ഇത് കുറച്ചു റേഷനരിയാ, നിങ്ങൾ കഴിക്കുമോ എന്നറിയില്ല.. അങ്ങേർക്ക് ഇത് വല്യ ഇഷ്ടം അല്ലാത്തോണ്ട്,ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ അവിടെയുണ്ട്.. മക്കൾ കഴിക്കുമെങ്കിൽ ഇത് ഇവിടിരിക്കട്ടെ.." അമ്മ, വീണ്ടും കരഞ്ഞു തുടങ്ങി.. " ചേച്ചി, എന്തിനാ കരയുന്നെ., എല്ലാം ശരിയാകും ന്നേ.. ആന്റി അമ്മയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.. അമ്മ നാൻസി ആന്റിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു. " ഇന്നലെ ഞാൻ ചേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ പോയി, എന്തെങ്കിലും സഹായം കിട്ടുമെന്നോർത്ത്, പക്ഷേ, അവർ .. " അമ്മ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. ശരിയായിരുന്നു, അമ്മയുടെ ഒപ്പം പോയത് ഞാൻ ആയിരുന്നു.. ഞങ്ങൾ ബാധ്യത ആകുമെന്ന് കരുതിയിട്ടാകും, ആദ്യത്തെ വരവിൽ തന്നെ ഇളയച്ഛൻ ആട്ടി ഓടിച്ചത്.. അച്ഛമ്മ എന്നെ നോക്കി സങ്കടപ്പെട്ടു.. എനിക്കൊന്നും തരാനില്ല കുട്ടീ.. എന്ന് അമ്മയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.. "ഒന്നും വേണ്ട, അമ്മേ.. അമ്മ വരുമോ എന്റെ കൂടെ ?? "ഒറ്റക്ക് പേടിയാണമ്മേ.."അമ്മ കേണു. "ഇല്ല മോളെ, എന്നേക്കൂടി നോക്കാൻ നിനക്കാകില്ല, അച്ഛമ്മ അമ്മയുടെ അപേക്ഷ നിരസിച്ചു... ഉള്ളത് ഒരു വയറു കൂടി പങ്കിടണമല്ലോ, അത് വേണ്ട എന്നാകും അച്ഛമ്മ ചിന്തിച്ചത്. അച്ഛൻ മരിച്ച, സമയത്ത് അച്ഛമ്മയുടെ കൈയിൽ കിടന്ന രണ്ടു വളകൾ ഊരി അമ്മയുടെ കൈയിൽ ഇട്ട് കൊടുത്തിട്ടാണ് അച്ഛമ്മ പോയത്.. ചെറിയ സഹായങ്ങൾ അച്ഛമ്മ ചെയ്തു തന്നിരുന്നു, അതോടൊപ്പം അച്ഛമ്മയുടെ ആഭരണങ്ങൾ ഓരോന്നായി അപ്രത്യക്ഷമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു, അത് ഇളയച്ഛൻ കണ്ടു പിടിച്ചതാണ് , അമ്മയോടുള്ള ദേഷ്യത്തിന്റെ കാരണം.. അച്ഛൻ മരിച്ചു ഒരു വർഷത്തോളം ആയിട്ടും, ഇന്നലെ മാത്രമാണ് അമ്മ ഒരു സഹായം ആവശ്യപ്പെട്ടത്, അപ്രതീക്ഷിതമായ അവരുടെ പെരുമാറ്റം അമ്മയെ തളർത്തി.. നാൻസിയാന്റി, അമ്മയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.. "തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിൽ രണ്ടു കൂടപ്പിറപ്പുകളും, മക്കളും ആണ് ഉള്ളതെന്ന് മാത്രം ചിന്തിച്ചാൽ മതി"യെന്ന്, "എന്ത് ആവശ്യത്തിനും കൂടെ ഉണ്ടെ"ന്ന് ധൈര്യപ്പെടുത്തി.. അമ്മ കരച്ചിലിനിടയിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു..ആന്റിയുടെ മക്കൾ അമ്മയെ കാണാതെ അപ്പോഴേക്കും മക്കൾ എത്തിയിരുന്നു.. അവർ മുറ്റത്തു മടിച്ചു നിന്നു. അവരെ സംബന്ധിച്ച് ഞങ്ങൾ പണക്കാർ ആയിരുന്നു.. വലിയ വീടും വലിയ മുറ്റവും.. ഞാൻ അവരെ അകത്തേക്ക് കൂട്ടി. എന്റെ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ പങ്ക് വച്ചു. അവർ എന്റെ പഴയ കഥാ പുസ്തകങ്ങൾ മറിച്ചു നോക്കി, തപ്പിത്തടഞ്ഞു വായിച്ചു നോക്കി. അതൊക്കെ ഇംഗ്ലീഷ് ബുക്കുകൾ ആയിരുന്നു.. എന്റെ പുതിയ പുസ്തകങ്ങൾ പക്ഷേ മലയാളം ആയിരുന്നു.. ഫീസ് അടക്കാൻ മാർഗം ഇല്ലാതെ വന്നപ്പോൾ അമ്മ സ്കൂൾ മാറ്റിയിരുന്നു. അത് എനിക്കും ചേച്ചിക്കും വലിയ സന്തോഷം ആയി. പണക്കാർക്കിടയിൽ ദരിദ്രനായി നിൽക്കേണ്ടി വരുമ്പോഴുള്ള , അപമാനബോധം അസഹനീയം ആയിരുന്നു. അമ്മയും നാൻസിയാന്റിയും കുറച്ചു നേരം കൊണ്ട് വളരെ അടുത്തു.അവരുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചില്ല് മതിൽ കുറച്ചു നേരം കൊണ്ട് ഉടഞ്ഞു പോയി, അമ്മ സ്നേഹവും സന്തോഷവും കൊണ്ട് മതി മറന്നു.. ഇല്ലായ്മകളെക്കാൾ അമ്മയെ വേദനിപ്പിച്ചത്, " ആരുമില്ല " എന്ന തോന്നൽ ആയിരുന്നെന്ന് തോന്നി ആന്റി,അമ്മയെ ഒരു ജോലി കണ്ടെത്താൻ സഹായിക്കാം എന്നേറ്റു, അമ്മ വീട്ടിൽ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ആന്റി സന്തോഷത്തോടെ ഏറ്റെടുത്തു. ഒരു മണിക്കൂർ സമയം കൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ വീട് സ്വർഗമായി. ഒരു മതിലിനപ്പുറം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും പരസ്പരം പങ്ക് വയ്ക്കാതിരുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ തിരിച്ചറിവുകൾ അതി ശക്തമായ പിന്തുണയായിരുന്നു.. "എനിക്ക് ഇനിമേലിൽ വിശക്കുകയില്ല "എന്ന് തോന്നി.. വിശന്നാലും എനിക്ക് സങ്കടമില്ല. എനിക്ക് സ്നേഹം ഉള്ള ഒരു വീട് കൂടി കിട്ടിയിരിക്കുന്നു.. 📝 ആശ രാജൻ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💌 പ്രണയം #💞 പ്രണയകഥകൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ