ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aKvQNyx?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം.3 *********************** രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു പോയി.. ഫോൺ വഴി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ചർച്ചകൾ നടന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു.. നല്ലൊരു ഡേറ്റ് തീരുമാനിച്ച് നിശ്ചയം നടത്താൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു. സുബൈറിന്റെ ഒരു വാക്കുകൾക്കും വില കൽപ്പിക്കാതെ.. ******************* "എടി... സൈനു.. അവരിപ്പോ ഇങ്ങെത്തും അവർ പത്തോ.. പന്ത്രണ്ടോ..ആളുണ്ടാവും എന്നല്ലേ..പറഞ്ഞത്.." "സുബൈർ എവിടെ..? "അവനെ വിളിക്ക് വന്നവർക്ക് ഇരിക്കാൻ ഹാളിൽ കസേര റെഡിയാക്കാൻ പറ.. അവനോട്.." "അടുക്കളയിലെ കാര്യങ്ങൾ എന്തായി. നീ...അന്വേഷിച്ചിരുന്നോ..? എല്ലാം റെഡിയല്ലേ..?" "നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ വെപ്രാളപെടാതെ മനുഷ്യ.." "അതെല്ലാം... റെഡിയാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്."" "സുബൈറിനെ വിളിച്ചാൽ അവൻ വരുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.. അവൻ വലിയ ദേഷ്യത്തിലാണ്. ഈ ബന്ധം ഉറപ്പിക്കാൻ പോകുന്നത് അവന് ഒട്ടും ഇഷ്ടായിട്ടില്ല.." "സൈനോ.. മിണ്ടാതിരിക്ക്. ന്റെ..വായിന്ന് വല്ലതും കേൾക്കും...നീ.." "അവന് ഇഷ്ടായിട്ടില്ല പോലും...പണ്ട്..എന്നോ ഒരു പെണ്ണിനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്ന് കരുതി. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവൻ അവന്റെ ജീവിതം അവൾക്കുവേണ്ടി ത്യജിക്കണോ.." "അവൻ കാത്തിരിക്കുന്നതിൽ തെറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവളുടെ കല്ലിയാണം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലേൽ. ഇതിപ്പോ.. അവളുടെ കല്യാണവും കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് കുട്ടികളുമായി.. അവളെയാ..അവൻ മനസ്സിലിട്ട് നടക്കുന്നത്." "ന്നെ " കൊണ്ടൊന്നും പറയിപ്പിക്കണ്ട.. അവന്റെ ദേഷ്യം. മതി അവന്റെ റൂമിലുള്ള ഇരുപ്പ്.. അവനോട് ഇങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങി വരാൻ പറ.. അല്ലേൽ എന്റെ സ്വഭാവം എന്താന്ന് ശെരിക്കും അറിയും നിന്റെ മോൻ." "വെറുതേ ഓരോന്ന് പറഞ് നിങ്ങൾ ബഹളം വെക്കണ്ട.. ഞാൻ സമാധാനത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കിക്കാം അവനെ..." "ആവശ്യം ഇല്ലാത്തതിനും ഉള്ളതിനുമെല്ലാം സപ്പോർട്ട് കൊടുത്ത് അവനെ വഷളാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നത് നീ..ഒരുത്തിയാണ്." "ഇനിപ്പോ...ന്റെ നേരക്കായോ.. ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല..ന്റെ... റബ്ബേ..." സൈനുത്ത അടുക്കളയിലോട്ട് നടന്നു.. കോയ ഹാജി ദേഷ്യത്തോടെ തോളിലിട്ട തോർത്തെടുത്ത് കുടഞ് തോളിലേക്ക് തന്നെ ഇട്ട് പുറത്തെക്കിറങ്ങി പോയി. സമാധാനത്തിന്റെ തണുത്ത കാറ്റോടു കൂടി മഴപെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അവർ കോയഹാജിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരുമണിക്കൂറിനു ശേഷം കോയഹാജിയുടെ വീട്ടുക്കാർകൊപ്പം പുഞ്ചിരിയോടേയും താളത്തോടെയും മഴ അവരെ വരവേറ്റു.. സുബൈറിന്റെ വീട്ടുകാരും റസിയയുടെ വീട്ടുകാരും ഒന്നിച്ചിരുന്ന്.. ചർച്ചകൾക്കൊടുവിൽ വിവാഹം നിശ്ചയിച്ചു... അവരുടെ വീട്ടിലെ സൽക്കാരങ്ങളും മറ്റും സ്വീകരിച്ച് അവർ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. സുബൈറിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി.. കൂടിവന്നു. അവൻ ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തേക്ക് കാറ്റുപോലെ ബൈക്കുമെടുത്ത് പാഞ്ഞു.. ********************** "ആമിനാ... എടി... ആമിന.." ഒരു നല്ല കാര്യം പറയാൻ നോക്കുമ്പോ.. ബലാലിനെ കാണൂല... ന്ത്യേ... " വിളിച്ചോ..? " നീ എവിടെ പോയി കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു നല്ല കാര്യം പറയാൻ നോക്കുമ്പോ..നിന്നെ കാണൂല." "ദേഷ്യപ്പെടാതെ നിങ്ങൾ പോയകാര്യം എന്തായി." "അത് പറയാൻ തന്ന്യയാ നിന്നെ തിരഞ്ഞു നടക്കുന്നത്.." "ഞങ്ങൾ ഈ വിവാഹം അങ്ങ് ഉറപ്പിച്ചു. ഈ മാസം തന്നെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം തീയതി. നാളെമുതൽ തുടങ്ങണം കുടുംബത്തെയും അയൽവാസികളെയും വിവാഹത്തിന് ക്ഷണിക്കാൻ കാലത്തെ ഇറങ്ങണം..ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ചാൽ ഇത്രയേ...ഒള്ളൂ അല്ലേ..ആമിനു.' ഹംസക്ക നിറപുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.. "ഈ..സന്തോഷവാർത്ത മോളോട് പോയി പറയടി അവൾ സ്വപ്നം കാണാൻ തുടങ്ങിക്കോട്ടെ.." "നിങ്ങളെ ഓരോരോ വാർത്താനങ്ങള്.. ആമിനുമ്മ വായ പൊത്തിചിരിച്ചു... അത് നേരിട്ട്.. നിങ്ങൾ തന്നെ പറയുന്നത് അല്ലേ നല്ലത്..." "അത്‌ വേണ്ട.. നീ...പോയി.. പറഞ്ഞാൽ മതി.. അവൾക്കും ഉണ്ടാകുമല്ലോ കൂട്ടുക്കാരികൾ അവരോടൊക്കെ അവളും പറഞ്ഞു തുടങ്ങിക്കോട്ടെന്ന്." ആമിനാത്ത അവളോട് പോയി വിവരങ്ങൾ പറഞ്ഞു...അവളുടെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് ചുവന്നുതുടിച്ചു.. ഉമ്മയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അടുത്ത വീട്ടിലേ.. മൂസക്കയുടെ മകളും അവളുടെ അടുത്ത കൂട്ടുക്കാരിയുമായ നസീറയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി... അവളുടെ സന്തോഷങ്ങളും സങ്കടങ്ങളുമെല്ലാം പങ്കുവെക്കാറ് അവളുമായിട്ടാണ്.. "നസീ..." "ന്താ"... പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പാൽ പുഞ്ചിരി.." റസിയ ചെറിയൊരു നാണത്തോട് കൂടി കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. നസീറ അവളെ കളിയാക്കി കൊല്ലാൻ തുടങ്ങി. "ഒന്ന് പൊടി പെണ്ണെ നിന്റെ വിവാഹവും ഉണ്ടാവുമല്ലോ..അപ്പോ ഞാനും പറഞ്ഞു തരാം ഇതിന്റെ ബാക്കി..." ഉവ്.. ഉവ്.. റസിയയുടെ കവിളിൽ പിച്ചികൊണ്ട് നസീറ പറഞ്ഞു. എടി... ഞാൻ പോവാ.. ഉമ്മയും ഉപ്പയും തിരക്കുന്നുണ്ടാവും.. റസിയ വീട്ടിലേക്ക് ഓടി.. ******************* റസിയ ചൂലുമായി മുറ്റത്തിറങ്ങി... ചായ പരിവാടിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ്... ആമിനഉമ്മയും ഹംസക്കയും വിവാഹത്തിന് ക്ഷണിക്കാൻ വേണ്ടി വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണ്. റസിയ ചെടികളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് പൂക്കളെ പതിയെ തലോടി. ഇനി കുറച്ചു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ വെള്ളം തരാനും നിങ്ങളെ പരിപാലിക്കാനൊന്നും ഞാൻ ഉണ്ടാവില്ലട്ടോ. നേർത്ത സ്വരത്തിൽ അവൾ അവരോട് മന്ത്രിച്ചു. ചെടികൾ തല ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ അവളെ നോക്കുന്നതായിതോന്നി റസിയക്ക്. അവൾ അവയോട് കണ്ണിറിക്കി കാണിച്ച്കൊണ്ട് മുറ്റം തൂത്തുവാരാൻ തുടങ്ങി.... ******-*************** "സുബൈറേ... സുബൈറേ...." ഈ ചെക്കനിത് എവിടെ...? സുബൈറേ...." കിടന്ന് കാറണ്ട ഞാനിവിടെ ഉണ്ട്... "എന്താ "... നീ... ഇങ്ങനെ റൂമിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചിരുന്നാൽ ശെരിയാവില്ല.. ഇനി 10 ദിവസം കൂടി ഒള്ളൂ.. എന്തെല്ലാം പണികൾ ഉണ്ട്...വിവാഹത്തിന് മുൻപ് ചെയ്ത് തീർക്കാൻ ഉള്ളത്.... ചെല്ല്.. ചെല്ലുപ്പോയി ഉപ്പാനെ സഹായിക്ക് " "ഈയൊരു കാര്യത്തിന് എന്നെ വിളിക്കണ്ട... എനിക്കു വയ്യ...എന്റെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ നടത്തുന്ന കല്യാണമല്ലേ.. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടിയങ്ങ്...പോയി ഉപ്പാനെ സഹായിക്ക്.." "സുബൈറേ... നീ..എന്താ..ഇങ്ങനെ.." "ചെറിയ കുട്ടികളെ പോലെ ഇങ്ങനെ വാശിയും കുറുമ്പും കാണിച്ചിരുന്നിട്ട്.. എന്താ.. കാര്യം.. എല്ലാം..നിന്റെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയല്ലേ.. നിന്നെ ഇട്ടിട്ട് പോയ അവളെ എന്തിനാ..നീ മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത് അവൾക്ക് വേണ്ടി എന്തിനാ... നീ.. നിന്റെ ജീവിതം കളയുന്നത്.. അവളതാ.. ഗൾഫിൽ അവളുടെ ഭർത്താവുമൊത്ത് സന്തോഷത്തോടെ സുഖായി കഴിയുന്നു... അത് പോലെ നീയും ഒരു കുടുംബമായി സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്ക്..." "ഓരോന്ന് പറഞ് ഉപ്പയുടെ വായിൽ ഉള്ളത് മുഴുവൻ കേൾക്കാൻ നിൽക്കണ്ട..ഉമ്മാന്റെ കുട്ടി ചെല്ല്..അവൾ നിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരുന്നതോടെ എല്ലാം ശെരിയാകും.." ഉമ്മാ.. നിങ്ങൾ ഒന്നും കരുതുന്നപോലെ അത്ര നിസാരം അല്ല ഒന്നും.. ഞാൻ ശ്രമിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്. "പക്ഷെ.." "എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല." നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ ഉമ്മ കാണാതെ അപ്പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് തുടച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഉപ്പക്കരികിലോട്ട് നടന്നു.. കയറിവരുന്ന കുട്ടിയെ അവൻക്ക് മനസ്സ് കൊണ്ട് സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയണേ.. കൈ ഉയർത്തികൊണ്ട് മേലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സഹതാപത്തോടെ അവൻ ഉപ്പക്കരികിലോട്ട് നടന്ന് നീങ്ങുന്നതും നോക്കി സൈനുമ്മ നിന്നു.. ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ.. (തുടരും..) കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ