ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6A0ER0b?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ 5 പുറം ഭാഗത്ത് 'അക്ക' യുടെ തടിച്ച കരം സൃഷ്ടിച്ച പ്രഹരം വട്ടത്തിൽ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്ന പോൽ തോന്നി മിശ്വക്ക്. കണ്ണ് നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പിയെങ്കിലും അവളുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞില്ല. തന്നെ ആകെ ഒരു മരവിപ്പ് ചൂഴ്ന്നു തിന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് മിശ്വ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. "ഇങ്ങോട്ടെഴുന്നേറ്റ് വാടീ!!" കണ്ണ് തുറിച്ച് ഭാവമേതുമില്ലാതെ ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ അക്ക പിടുത്തമിട്ടു. ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ നിന്നും ഒരു അനങ്ങിയില്ല മിശ്വ. അക്ക അവളെ പല്ല് ഞെരിച്ച് കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞൊരു നോട്ടം നോക്കി. അവരുടെ നോട്ടം കണ്ട അംശി ഉമിനീരിറക്കിപ്പോയിരുന്നു. "നിന്നോടല്ലഡീ എഴുന്നേറ്റ് വരാൻ പറഞ്ഞേ **** മോളേ!" ആ സ്ത്രീ ചീറിക്കൊണ്ട് മിശ്വയെ ഒരൊറ്റ വലിക്ക് കട്ടിലിന് താഴേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. നിലം പതിച്ച മിശ്വ കട്ടിലിന്റെ കാലിലേക്ക് കൈനീട്ടി പിടിത്തമിട്ടു. അക്ക അവളെ പിടിച്ച് വലിച്ചെങ്കിലും മിശ്വ അതിലുള്ള പിടി മുറുക്കിയതേ ഉള്ളു. അവരുടെ പിടിവലി ശക്തി പ്രാപിച്ചതും മിശ്വയുടെ ഒപ്പം തന്നെ കട്ടിലും മുൻപോട്ട് നീങ്ങി. അരിശം കേറിയ അക്ക അവളുടെ നടു നോക്കി വലം കാല് വെച്ചൊരൊറ്റ തൊഴി ആയിരുന്നു.! അംശി ഓടിച്ചെന്നവരെ പിടിച്ചു മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. "അയ്യോ.. വേണ്ട അക്കാ. അവൾക്ക് ആളെ അറിയാത്തോണ്ടാ. ഞാനൊരുക്കി നിർത്താം." അംശി പറഞ്ഞു തീർന്നില്ല അവളുടെ കരണം നോക്കിയൊന്ന് പൊട്ടിച്ചു കൊണ്ടാണ് അക്ക ദേഷ്യം തീർത്തത്! മുഖം പൊത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് അംശി വിറങ്ങലിച്ചു നിന്നുപോയി. അക്കയുടെ ചെരിപ്പ് ധരിച്ച കാലുകൾ വീണ്ടും മിശ്വയിലേക്ക് ഉയർന്ന് താഴ്ന്നു. ഇരുകൈകളും കട്ടിലിന്റെ കാലിൽ കോർത്ത് പിണച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെയടച്ച് കിടക്കുന്ന മിശ്വയെ കാണെ അംശിയുടെ മിഴികൾ ഈറനണിഞ്ഞു. ചവിട്ടിക്കൂട്ടിയൊരു പഴംതുണി കണക്കെ പാകപ്പെടുത്തിയിട്ടും ഒരണുവിട ചലിക്കാത്ത അവളെ നോക്കി അമർഷത്തോടെ അക്ക, സാരിക്കുത്തിൽ പരതിക്കൊണ്ട് ഒരു സിഗരറ്റെടുത്ത് കത്തിച്ച് ചുണ്ടോട് ചേർത്തു വെച്ചു. അതിന്റെ ലഹരി പകരുന്ന ശാന്തിയിൽ അവർ ചെന്ന് അംശിയുടെ ബെഡിലേക്കമർന്നു. പെടുന്നനെയാണ് ആ മുറിയിൽ ഒരു ഫോണിന്റെ റിങ്ങുയർന്ന് കേട്ടത്. ഭിത്തിയിൽ ചാരി ഭയത്തോടെ നിന്നിരുന്ന അംശി ഒന്ന് നടുങ്ങിപ്പോയി. മിശ്വക്ക് ചെവി പോലും കേൾക്കുന്നില്ലെന്ന് തോന്നി. അവളുടെ കൃഷ്ണമണി പോലും ചലിച്ചില്ല. അക്ക പുരികം ചുളിച്ച് കൊണ്ട് ചുറ്റിലുമൊന്ന് നോക്കി. "നിന്റെ ഫോൺ ആണോടീ..? " അക്ക അംശിയെ നോക്കി. "അ… അല്ല. മിശ്വയുടേതാ." രക്തം മരവിപ്പിച്ചു കളയുന്ന അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ പതറിക്കൊണ്ട് അംശി പറഞ്ഞു. "ഓഹോ.. ഈ നേരത്ത് വിളിക്കാനൊക്കെ ഇവൾക്ക് ആളുണ്ടോ." അവരൊരു പുച്ഛഭാവത്തോടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നിടത്തേക്ക് എഴുന്നേറ്റ് നടന്നു. മേശയിലിരിക്കുന്ന ചെറിയ ബാഗിൽ നിന്നും മിശ്വയുടെ ഫോണെടുത്ത് കൊണ്ട് ആ സ്ത്രീ കണ്ണ് കുറുക്കിയൊന്ന് നോക്കി. "തരുൺ... " അവരുടെ ചുണ്ട് മന്ത്രിക്കുന്നത് അംശിക്കും മിശ്വക്കും കേൾക്കാമായിരുന്നു. മിശ്വയുടെ കണ്ണിലൊരു മിഴിനീർക്കണം പ്രത്യക്ഷമായി. റിങ്ങ് തീർന്ന് ഫോൺ കട്ടായതും, അക്ക മിശ്വക്ക് നേരെ നടന്നു. അവൾക്കഭിമുഖമായി കുന്തക്കാലിൽ ചെന്നിരുന്ന് വലം കയ്യിലെ സിഗരറ്റ് എടുത്ത് ചുണ്ടോട് ചേർത്തൊന്ന് ആഞ്ഞ് പുകയെടുത്ത അക്ക, മിശ്വയുടെ മുഖത്തേക്കത് ഊതിവിട്ടു. മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ചുമക്കുന്ന മിശ്വയെ നോക്കി അവർ അട്ടഹസിച്ചു. ശേഷം വികൃതമായ ഒരു ചിരിയോടെ അവർ, എരിയുന്ന സിഗരറ്റ് കുറ്റി മിശ്വയുടെ കൈവിരലിന്റെ നഖത്തിലേക്കൊന്നിൽ കുത്തിക്കെടുത്തി! കണ്ണ് മുറുകെ അടച്ചു കൊണ്ട് എരിവ് വലിച്ചു പോയി മിശ്വ. എങ്കിലുമവൾ കട്ടിലിന്റെ കാലിലെ പിടുത്തം വിട്ടില്ല. "ഇത് വേറെ എവിടെയെങ്കിലും കുത്തിക്കെടുത്താൻ എനിക്കറിയാൻ പാടില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല! നിന്റെ മാർക്കറ്റ് കുറഞ്ഞു പോകും. അത് കൊണ്ടാ.. കേട്ടോഡീ!" കേട്ടാലറക്കുന്ന ഒരു തെറിയും ചേർത്ത് പറഞ്ഞിട്ട് ഇടം കയ്യിൽ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ച മിശ്വയുടെ ഫോൺ അവർ ഭിത്തിയിലേക്ക് ഒരൊറ്റ ഏറായിരുന്നു! ഛിന്നഭിന്നമായ ആ ഫോണിലേക്ക് കണ്ണുകൾ പാളിയെങ്കിലും മിശ്വ പകച്ചില്ല. "ഒരു തുള്ളി വെള്ളം കൊടുത്ത്പോകരുത് ഇവൾക്ക്. ഇന്ന് മുതൽ നീ വേറെ മുറിയിൽ കിടന്നാൽ മതി. ചെല്ല്." അംശിയെ നോക്കി വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് അക്ക ആജ്ഞാപിച്ചു. "പിന്നേയ്, ഈ പുതപ്പും വിരിപ്പുമൊക്കെ എടുത്ത് കൂടെ കൊണ്ടു പൊക്കോ. നീളമുള്ള ഒരു വസ്ത്രവും ഇവിടെ വെക്കണ്ട. എന്തേലും വലിച്ചു ചുറ്റി കെട്ടിത്തൂങ്ങി ചത്താൽ മെനക്കേടാകും!" പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ അംശിയെ അവർ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. തുണികളെല്ലാം വാരിക്കൂട്ടിയെടുത്ത അംശിയെ അവർ പുറത്താക്കി. വാതിലടച്ച് പൂട്ടാൻ നേരം എന്തോ ഓർത്ത പോൽ അക്ക മുറിയിലേക്ക് കയറിച്ചെന്ന് മിശ്വയുടെ ഹാഫ് സാരിയും പാവാടയും വലിച്ച് കീറി കയ്യിലെടുത്തു. അർദ്ധനഗ്നയാക്കിക്കൊണ്ട് അവളെ മുറിയിലിട്ട് പൂട്ടി താക്കോലുമായി അക്ക മടങ്ങി. മിശ്വ കട്ടിലിന്റെ കാലിൽ നിന്നും കൈ മോചിപ്പിച്ച് മുഖം പൊത്തി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. മണിക്കൂറുകൾ കടന്നു പോയി. വെറും നിലത്ത് ഭിത്തിയോട് ചാരി മുട്ടിൽ തല പൂഴ്ത്തി ഇരിക്കുകയാണ് മിശ്വ. ചുട്ട് നീറുന്ന മിഴികളും വേദന കൊണ്ട് വെട്ടിപ്പൊളിയുന്ന ശിരസ്സും അവൾ ഉയർത്തിയില്ല. കരഞ്ഞ് കരഞ്ഞ് കണ്ണുനീർ വറ്റിയ പോൽ അവൾ തളർന്നിരുന്നു. പെടുന്നനെയാണ് മുറിക്ക് പുറത്തൊരു കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ടത് . മിശ്വ ഭീതിയോടെ തലയുയർത്തി വാതിലിന് നേരേക്ക് നോക്കി. "മോളേ.. മിശ്വാ.. " അംശിയുടെ പതിഞ്ഞ സ്വരമായിരുന്നു അത്. മിശ്വ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ വേച്ച് എഴുന്നേറ്റ് വാതിലിനരികിലേക്കോടി. "ചേ…ച്ചീ…" ഡോറിൽ കൈ ചേർത്തവൾ നിലവിളിച്ചു. മറുവശത്ത് അംശിയുടെ മിഴികളും നനഞ്ഞു. എങ്കിലും തന്റെ വിളിക്കുത്തരം ലഭിച്ചല്ലോ എന്ന സന്തോഷത്തിൽ അംശി ഡോറിൽ കൈചേർത്ത് നിലത്തേക്കിരുന്നു. "മോളേ. കരയാതിരിക്ക്." മറുപുറത്ത് വാതിലിനോട് ചേർന്നിരുന്ന് കൊണ്ട് അംശി സമാധാനിപ്പിച്ചു. "ആരാ ചേച്ചീ ഇവരൊക്കെ ? എന്തിനാ എന്നെ ഇവിടെ പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നെ ? എന്നെ കൊല്ലാനാണോ ചേച്ചീ ?" വിറയാർന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ച് കൊണ്ട് മിശ്വ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. "ആദ്യത്തെ രാത്രിയിൽ തന്നെ നിനക്കെല്ലാം മനസ്സിലായിക്കാണുമെന്നാ ഞാൻ വിചാരിച്ചത് കുഞ്ഞേ." അംശി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. "എന്ത്? എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല ചേച്ചീ." മിശ്വ കരച്ചിൽ നിർത്തിക്കൊണ്ട് ഡോറിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി. അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം അംശി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.. "ഇതൊരു ജോലിയായിട്ട് കൂട്ടിയാൽ മതി മോളേ. ഒറ്റ രാത്രിക്ക് തന്നെ കൈ നിറയേ പണം വന്ന് വീഴുന്ന ഒരു ജോലി. രാജയ്യ ആണ് ഈ ബിസിനസിന്റെ അധിപൻ . ഫോട്ടോ അയച്ചു കൊടുത്താൽ ക്ലയിന്റ്സ് അതിൽ നിന്നും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടവരെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് പറയും. അവരെ അയ്യ നേരിട്ട് വന്നോ അല്ലെങ്കിൽ അയ്യയുടെ വലംകയ്യായ അക്ക വന്നോ വിളിച്ചോണ്ട് പോകും. കൂടുതലും ഈ ജോലികൾ ഒക്കെ അക്കയ്ക്കാണ്‌ ക്ലയിന്റ്സ് അയക്കുന്ന വണ്ടിയിലോ അല്ലെങ്കിൽ നേരിട്ടോ നമ്മളെ അവിടെ കൊണ്ടാക്കി അക്ക തിരികെ പോരും. ലഭിക്കുന്ന പണം മുഴുവൻ രാജയ്യക്കാണെങ്കിലും ടിപ്സ് ആയി കിട്ടുന്ന പണം അയ്യ എടുക്കില്ല കേട്ടോ. അത് നമുക്കാണ്. അത് ഒരു ദിവസം തന്നെ അയ്യായിരം ഒക്കെ കടക്കും." "എന്ത് ജോലി.? " മിശ്വ ഇടയിൽ കയറി ചോദിച്ചു. “നിനക്കിനിയും മനസ്സിലായില്ലേ മിശ്വാ ? ഞാനിതില്ക്കൂടുതൽ എങ്ങനെയാ കുട്ടീ ഇത് വിശദീകരിക്കുക ?” തുടർന്നുള്ള ഏതാനും മിനിട്ടുകൾ അംശിയുടെ വായിൽ നിന്നും വീണ വാക്കുകൾ ഓരോന്നും ഓരോ അഗ്നിശരങ്ങൾ പോലെ ആ പാവം പെൺകുട്ടി സ്വന്തം നെഞ്ചിലേക്കേറ്റു വാങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞെട്ടിത്തരിച്ചു പോയി മിശ്വ! ഒന്നും പറയാനാവാതെ സ്തംഭിച്ചിരുന്നു പോയി ആ സാധു പെൺകുട്ടി. ഒടുവിൽ... "മോളേ.. ഈ ജോലി കൊണ്ട് മോളുടെ കഷ്ടപ്പാടെല്ലാം തീരും. പണം നാട്ടിലേക്കയച്ച് കൊടുത്താൽ അമ്മയ്ക്കും സന്തോഷമായിട്ട് കഴിയാം." "വേണ്ട. എനിക്കീ ജോലി വേണ്ട ചേച്ചീ... എനിക്കെന്റെ വീട്ടിൽ പോയാൽ മതി… തുറക്ക് ചേച്ചീ." വാതിലിൽ തല്ലിക്കൊണ്ട് മിശ്വ വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി. "വീടോ? " അംശിയുടെ ചോദ്യത്തിൽ പുച്ഛവും വേദനയും ഒരുപോൽ നിറഞ്ഞു. "ഇനി നീ നിന്റെ നാട് കാണില്ല കുട്ടീ. അതിന് ശ്രമിച്ചാൽ ആസിഡ് രാജയുടെ പ്ലാസ്റ്റിക് വീപ്പകളിൽ ഒന്നിലായി നീയും അലിഞ്ഞു ചേരും!" ആ ഓർമ്മയിൽ പോലും അംശി ഒന്ന് വിറച്ചു. മിശ്വ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ തരിച്ചിരുന്നു. അല്പനേരം വീണ്ടും മൗനം.. "നിക്ക് ദാഹിക്കുന്നു ചേച്ചീ.. ഇച്ചിരി വെള്ളം തരുവോ " മിശ്വ കെഞ്ചി. "വെള്ളം തരാൻ പറ്റില്ല കുട്ടീ… നീയിതിന് സമ്മതിക്കുവോളം അവർ നിന്നെ പട്ടിണിക്കിടും. സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഒടുവിൽ ചാകാൻ നേരത്ത് ഒരിറ്റ് വെള്ളം ഇറ്റിച്ച് തരാൻ വരും." അംശി ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. മിശ്വ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. "മോള് നന്നായിട്ടൊന്ന് ചിന്തിക്ക്‌. കിട്ടുന്ന പണം കൊണ്ട് നിനക്കും ബാക്കി വീട്ടിലേക്ക് അയച്ചു കൊടുത്ത് സന്തോഷായിട്ട് കഴിയാം." അംശിയുടെ കാൽപ്പരുമാറ്റം അകന്ന് പോകുന്നത് മിശ്വ അറിഞ്ഞു. അവൾ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് വെറും നിലത്ത് തളർന്ന് കിടന്നു. ക്ഷീണിച്ചുറങ്ങി പോയതറിഞ്ഞില്ല, പുലരുവാൻ നേരമാണ് മിശ്വ മിഴികൾ തുറന്നത്. ദാഹിച്ച് തൊണ്ട വരണ്ട് വറ്റിയിരുന്നു. അവൾ ആ മുറിയിൽ ചുറ്റും പരതി. ഒരിറ്റു വെള്ളത്തിനായി നെട്ടോട്ടമോടുമ്പോഴാണ് മിശ്വയുടെ ശ്രദ്ധ മുറിയുടെ മൂലയിലെ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് പോയത്. ഓടിപ്പോയി കതക് തുറന്ന് ടാപ്പ് തുറന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അതിലും വെള്ളമില്ല! മിശ്വ ടാപ്പിൽ തൂങ്ങിക്കൊണ്ട് ബാത്‌റൂമിലെ ടൈലിലേക്ക് ഊർന്ന് വീണു. അവളുടെ മിഴികൾ പതിയെ അടഞ്ഞു. വീണ്ടും ഉണരുമ്പോൾ ചുറ്റിലും വെളിച്ചം പടർന്നിരുന്നു. ശരീരം മുഴുവൻ കല്ലിച്ച പോലെ. വേദനയാൽ ഒന്നെഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും സാധിക്കാതെ മിശ്വ നിലത്ത് നിരങ്ങി. ശ്രമപ്പെട്ട് ബാത്‌റൂമിന്റെ ഡോറിൽ തൂങ്ങി എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ടവൾ വേച്ച് നടന്ന് കട്ടിലിൽ ചെന്ന് വീണു. അതിയായ ദാഹവും വിശപ്പും. വയറിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ കമഴ്ന്നു കിടന്നു. തളർന്നുറങ്ങുമ്പോൾ കണ്ണിലേക്ക് തെളിഞ്ഞു വരുന്ന അമ്മയുടെ പുഞ്ചിരിച്ച മുഖം അവളുടെ ചെന്നിയിലൂടെ ചുടുനീരായി ഒഴുകിയകലുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സമയം ഒരു പടക്കുതിരയെപ്പോലെ പാഞ്ഞകന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇന്നേക്ക് രണ്ടാം നാളാകുന്നു ജലപാനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ട് ആ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ മിശ്വ തേഞ്ഞു തീരാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്! പതിവുപോലെ അന്ന് വൈകീട്ടും അക്ക വന്നു. പാറിപ്പറന്ന മുടിയിഴകളും ഒട്ടിയ ശരീരവും മൂന്ന് നാൾ കൊണ്ട് മിശ്വയെ പ്രേതരൂപിയാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. ചുണ്ടനക്കി സംസാരിക്കാൻ പോലും അവൾക്കാവുന്നില്ലായിരുന്നു. എന്നിട്ടും അക്കയുടെ ചോദ്യത്തിന് അവൾ സമ്മതമല്ലെന്ന് വിലങ്ങനെ തലയാട്ടി. ദേഷ്യിച്ച് കൊണ്ടവർ വാതിൽ പൂട്ടി പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ മിശ്വ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. സമനില തെറ്റിയ കണക്കെ അവൾ പൊട്ടി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. മൂന്നാം ദിനം അക്കയുടെ കൂടെ ധനേഷ് രാജയെ കണ്ട മിശ്വ ഭയത്തോടെ മുറിയുടെ മൂലയിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. തന്റെയരികിലേക്ക് അടുത്ത് വരുന്ന ഷൂ ധരിച്ച കാലുകൾക്ക് നേരെ തലയുയർത്തി നോക്കിക്കൊണ്ട് മിശ്വ കൈകൂപ്പി. "എ..എന്റെ അമ്മക്ക് ഞാൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ.. എന്നെ കൊല്ലരുത്." പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് മിശ്വ രാജക്ക് നേരെ കേണു. "ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട് നിന്നെ ഞങ്ങൾ കൊല്ലുമോ മോളേ ?” അയാൾ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ച് എഴുന്നേല്പ്പിച്ച് ബെഡിലേക്കിരുത്തി. അവളോട് ചേർന്നു തന്നെ അയാളും ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. അടിവസ്ത്രങ്ങൾ മാത്രം ധരിച്ച, ആ കിളുന്തു ശരീരത്തിലൂടെ അയാളുടെ പരുക്കൻ വിരലുകൾ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നത് കണ്ട അക്കയുടെ മുഖത്ത് ക്രൗര്യം കലർന്ന, വികൃതമായൊരു പുഞ്ചിരി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. “നിനക്കറിയോ കുട്ടീ ?” അയാൾ അവളുടെ കാതിലേക്ക് തന്റെ കറുത്ത ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തുകൊണ്ടാണ് തുടർന്നത്. “നീയെനിക്ക് എന്റെ സ്വന്തം മോളെപ്പോലെയാ...!!” തന്റെ അനാവൃതമായ തുടകൾ തഴുകിക്കൊണ്ടുള്ള രാജയുടെ അവസാനത്തെ വാചകത്തിൽ തീപ്പൊള്ളലേറ്റ പോൽ പിടഞ്ഞു കൊണ്ട് മിശ്വ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് തലയുയർത്തി. തുടരും. കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ