രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 9 ഭൈരവിയുടെ വാക്കുകൾ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി. മാനസസരോവരത്തിലെ പവിത്രമായ ജലം രുദ്രാവതിയെ രക്ഷിക്കുമെങ്കിലും, അവിടേക്കുള്ള വഴിയിൽ കാലഭൈരവൻ വെച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ പരീക്ഷണമുണ്ട് ദൃഷ്ടിദാനം. കാലഭൈരവൻ നൽകിയ ആ അമാനുഷിക കണ്ണുകൾ തിരികെ നൽകിയാൽ മാത്രമേ ആ പവിത്ര ജലം സ്പർശിക്കാൻ ഇന്ദ്രജിത്തിന് അനുവാദം ലഭിക്കൂ…. "കാഴ്ചയില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ ഇവളെ സംരക്ഷിക്കും" ഇന്ദ്രജിത്ത് ചോദിച്ചു… "നിന്റെ പുറത്തുള്ള കണ്ണുകളല്ല ഉള്ളിലെ ഭക്തിയാണ് നിനക്ക് വഴികാട്ടേണ്ടത്" ഭൈരവി അഘോരനന്ദന്റെ മന്ത്രങ്ങളെ തടുക്കുന്നതിനിടയിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു… ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ഇടതുകണ്ണിലെ ചുവന്ന ജ്വാലയെ സ്വയം അടക്കി. കാഴ്ച മങ്ങിയതോടെ അവന്റെ ലോകം ഇരുളിലായി…. രുദ്രാവതിയുടെ തളർന്ന ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മാത്രമായിരുന്നു അവന്റെ വഴികാട്ടി. എന്നാൽ ഈ സമയം അഘോരനന്ദൻ തന്റെ ക്രൂരത പുറത്തെടുത്തു…. അവൻ മഞ്ഞുകാറ്റിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ഭീകരരൂപികളെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവർക്ക് ശരീരമില്ലായിരുന്നു, വെറും ശബ്ദങ്ങൾ മാത്രം. രുദ്രാവതിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ അവർ ഇന്ദ്രജിത്തിനെ വിളിച്ചു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്... ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട് എന്നെ രക്ഷിക്കൂ".. യഥാർത്ഥ രുദ്രാവതി ഏതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാനാവാതെ ഇന്ദ്രജിത്ത് പതറി. അവന്റെ കാലുകൾ ഹിമപാതത്തിൽ താഴ്ന്നുപോയി…. ഓരോ ചുവടിലും അദൃശ്യമായ കൈകൾ അവന്റെ ദേഹത്ത് മാന്തിക്കീറി. കാഴ്ചയില്ലാത്തവനെ വേട്ടയാടുന്നത് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അസുരന്മാർ അട്ടഹസിച്ചു…. പെട്ടെന്ന് തന്റെ ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ കാലഭൈരവന്റെ രൂപം ഇന്ദ്രജിത്ത് ദർശിച്ചു. അവൻ പുറത്തുള്ള ശബ്ദങ്ങളെ അവഗണിച്ചു…. രുദ്രാവതിയുടെ ആത്മാവിന്റെ താളം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ ശൂലം നിലത്ത് കുത്തി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി…. "രുദ്രാവതീ... നിന്റെ കൈ എനിക്ക് തരണ്ട, നിന്റെ പ്രാർത്ഥന മതി എനിക്ക് വഴികാട്ടാൻ".. അവൾ വിളറിവെളുത്ത ചുണ്ടുകളാൽ ഭൈരവ മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ടു. ആ മന്ത്രത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ ഇന്ദ്രജിത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു വെളിച്ചത്തിന്റെ പാത തെളിഞ്ഞു.. കണ്ണുകൾക്കല്ല അവന്റെ ആത്മാവിന് മാത്രം കാണാൻ കഴിയുന്ന പാത... താഴെ ഭൈരവി തന്റെ ഭീകരരൂപം പൂണ്ടു. അവൾ തന്റെ കപാലത്തിൽ നിന്ന് രക്തം തളിച്ചു. അഘോരനന്ദൻ പ്രയോഗിച്ച നാഗപാശം അവൾ തന്റെ ദന്തങ്ങൾ കൊണ്ട് കടിച്ചു മുറിച്ചു…. "നീ ശിഷ്യനെപ്പോലെ തന്നെ അഹങ്കാരിയാണ് അഘോരനന്ദാ.. ഭൈരവന്റെ കാവൽക്കാരൻ പരാജയപ്പെടില്ല"... ഭൈരവി അലറി…. അഘോരനന്ദൻ തന്റെ അവസാന തന്ത്രമായി മൃത്യുപാശം ഇന്ദ്രജിത്തിന് നേരെ എറിഞ്ഞു. അത് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ പ്രാണനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞുചെന്നു… ഇന്ദ്രജിത്ത് ഒടുവിൽ സരോവരത്തിന്റെ തീരത്തെത്തി. നീലനിറത്തിലുള്ള ആ തടാകം പ്രകാശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ രുദ്രാവതിയെ തീരത്ത് കിടത്തി….. "മഹാദേവാ... ഇതാ നിന്റെ ദൃഷ്ടി" ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ഇടതുകണ്ണിൽ കൈവെച്ചു. അസഹനീയമായ വേദനയോടെ അവൻ ആ ശക്തി തിരികെ സമർപ്പിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് രക്തം മണ്ണിൽ വീണതും, സരോവരത്തിലെ ജലം ഉയർന്ന് വന്ന് രുദ്രാവതിയെ പൊതിഞ്ഞു…. പെട്ടെന്ന് ആകാശത്തുനിന്ന് ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങി. രക്തരക്ഷസ്സിന്റെ അവർക്ക് മേലുള്ള ശാപം നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ വിഷം ശാന്തമായി. അവൻ മെല്ലെ രുദ്രാവതിയെ സ്പർശിച്ചു. അവൾ കരിഞ്ഞുപോയില്ല.. ആ സ്പർശനത്തിൽ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ ഒരു കുളിർമ പടർന്നു….. രുദ്രാവതി കണ്ണുതുറന്നു. അവൾ കണ്ടത് കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെട്ട് രക്തം ഒലിക്കുന്ന കണ്ണുകളുമായി നിൽക്കുന്ന തന്റെ പ്രിയതമനെയാണ്. അവൾ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു….. പക്ഷേ സന്തോഷം അധികം നീണ്ടുനിന്നില്ല. സരോവരത്തിന് നടുവിൽ നിന്ന് അഘോരനന്ദൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ ഉയർന്നു വന്നു. ഇന്ദ്രജിത്തിന് ഇപ്പോൾ ശക്തിയില്ല കാഴ്ചയുമില്ല…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്... നീ ദൃഷ്ടി നൽകി പക്ഷേ നിന്റെ പ്രാണൻ ഇപ്പോഴും എന്റെ ലക്ഷ്യമാണ്" അഘോരനന്ദൻ തന്റെ വാൾ ഉയർത്തി….. തുടരും…. ✍️ സന്തോഷ്‌ ശശി… #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ