മനസ്സറിയാതെ ഭാഗം 6 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 സഹദേവൻ ചെല്ലുമ്പോൾ രുഗ്മിണി എല്ലാം പായ്ക്ക് ചെയ്തു റെഡി ആയിട്ട് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു... അയാളെ കണ്ട് അവർ ഒന്നു ചിരിച്ചു.. അത് കണ്ട് സഹദേവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ അവർ കാണാതെ അയാൾ അവർ പായ്ക്ക് ചെയ്തു വെച്ചിരുന്ന കവർ എടുത്തു.. മനു സഹദേവൻ കാണാതെ അയാളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. "അമ്മ ഒന്നു ചിരിച്ചു കാണിച്ചപ്പോൾ അച്ഛന് ഇത്രയും സന്തോഷം ആയോ..". അവൻ ഓർത്തു... "മനുവിന് നടക്കാൻ പറ്റുമോ അതോ ഞാൻ പിടിക്കണോ...".. വാതിലിൽ വരെ എത്തിയ സഹദേവൻ തിരിഞ്ഞു രുഗ്മിണിയോടായി ചോദിച്ചു "എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല.."... മനു പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.... തന്റെ ചോദ്യത്തിന് ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ലാതെ മനു മറുപടി പറഞ്ഞത് കേട്ട് സഹദേവന്റെ മുഖം വിടർന്നു.... മനു അത് കണ്ടതായി ഭാവിക്കാതെ പുറത്തേക്കു നടന്നു... പിന്നാലെ രുഗ്മിണിയും... ഒരു നിമിഷം നിന്നിട്ട് സഹദേവൻ അവരുടെ ഒപ്പം ചെന്നു.. ഓട്ടോയിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും മൂന്നു പേരുടെയും മനസിൽ പലവിധ ചിന്തകൾ ആയിരുന്നു... വീട്ടിൽ എത്തിയ ഉടൻ രുഗ്മിണി ഇറങ്ങി വാതിൽ തുറന്നു... മനു സഹദേവന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് കവർ വാങ്ങി അകത്തേക്ക് നടന്നു.. സഹദേവൻ ഓട്ടോ ചാർജ് കൊടുത്തിട്ട് അവർക്കൊപ്പം ചെന്നു.. "ഹോ സമാധാനമായി.".. തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു കൊണ്ട് മനു പറഞ്ഞു.... "ഇനിയും ഇതുപോലെ ഉണ്ടാകാതെ നോക്കണം..."... അവന്റെ മരുന്നുകൾ റൂമിലേക്ക് വെയ്ക്കാൻ ആയി വന്ന രുഗ്മിണി അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് പറഞ്ഞു.. "ഇനി ഇതുപോലെ നടന്നാൽ ചേച്ചി എന്നെ കൊല്ലും...".. അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... "അവൾ നല്ല കുട്ടി ആണ്.. നല്ല പെരുമാറ്റം... രാജീവിനെ കൊണ്ട് അവളെ കെട്ടിച്ചാലോ...".. രുഗ്മിണി ചോദിച്ചു... "എനിക്കും ആഗ്രഹം ഉണ്ട്.. പക്ഷേ ചേച്ചിയെ പറ്റി നമുക്ക് പൂർണമായും ഒന്നും അറിയില്ലല്ലോ... അവരുടെ അച്ഛനും അമ്മയും എങ്ങനെ ആണ് മരിച്ചതെന്നും മറ്റും.. അഥവാ വേറെ ആരെങ്കിലുമായി ചേച്ചിയുടെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു പോലും നമുക്ക് അറിയില്ല.. എന്തായാലും ഞാൻ ഈ കാര്യം ചേച്ചിയോട് ഒന്ന് സൂചിപ്പിക്കട്ടെ..."... "അപ്പോൾ രാജീവിനോട് ചോദിക്കേണ്ടേ..".... "രാജീവേട്ടന് ചേച്ചിയെ ഇഷ്ട്ടം ആണ്... അമ്മ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേ ഞാനും ചേച്ചിയും അടുത്തിരുന്നപ്പോൾ രാജീവേട്ടന്റെ മുഖം..".. "മ്.. അവന്റെ മുഖത്തു എന്തോ വിഷമം പോലെ തോന്നിയിരുന്നു.."... "അത് തന്നെ.. പ്രേമം... രാജീവേട്ടന് ചേച്ചിയോട് പ്രേമം ആണ്.... അത് കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ എന്റെ വിവാഹ കാര്യം ഒക്കെ അന്നേരം പറഞ്ഞത്...". "ആഹാ.. അതായിരുന്നോ നിങ്ങൾ രണ്ടും കൂടെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞത്..".... "പിന്നല്ലാതെ.. രാജീവേട്ടന് ചേച്ചിയോട് ഇഷ്ടം ഉണ്ടോ എന്നു നോക്കിയത് അല്ലെ.."... മനു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "എന്നാൽ നമുക്ക് ഈ ആലോചനയുമായി മുന്നോട്ട് പോയാലോ..".. രുഗ്മിണി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു... "വരട്ടെ.. രാജീവേട്ടന്റെ മനസിൽ ചേച്ചിയോട് തോന്നിയത് ശരിക്കുള്ള ഇഷ്ടം ആണോ എന്ന് മനസിലാക്കേണ്ടി ഇരിക്കുന്നു.. കൂടാതെ ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതു പോലെ ചേച്ചിക്ക് വേറെ ആരെയെങ്കിലും ഇഷ്ടമാണോ എന്നു കൂടെ നോക്കണം... രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഞാൻ രാജീവേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്..."... "ഞാൻ കൂടെ വരാം.."... രുഗ്മിണി പറഞ്ഞു.. മനു അവരെ മിഴിച്ചു നോക്കി.... "എന്താടാ നീ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്...".. "അല്ല എന്റെ അമ്മ തന്നെ ആണോ ഈ കാര്യം പറഞ്ഞത് എന്നോർത്തു നിന്നത് ആണ്...".. "എല്ലാ കാലവും വെറുപ്പും വെച്ചു കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നത് എന്തിനാ.. എനിക്ക് ആരോടും ഇപ്പോൾ ദേഷ്യം ഒന്നും തോന്നുന്നില്ല...".. അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവർ പുറത്തേക്ക് പോയി.. "ധാ ചായ....".. വൈകുന്നേരം ആയപ്പോൾ രുഗ്മിണി ചായയും ആയി സഹദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.. ഒട്ടൊരു അമ്പരപ്പോടെ അയാൾ അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചായ വാങ്ങി.. "രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു രമണിയുടെ അടുത്തു വരെ ഒന്നു പോകണം...".. രുഗ്മിണി പറഞ്ഞത് കേട്ട് സഹദേവൻ അവരെ ഒന്നു നോക്കി... "എനിക്ക് ആരോടും ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ല.. പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഞാനിപ്പോൾ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുക ആണ്...". അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവർ അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഗ്ളാസ് വാങ്ങി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി... മനു ഈ സമയം പുറത്തേക്ക് വന്നു... അയാൾ ഇരുന്ന് കസേരയുടെ അടുത്തായി അവൻ ഇരുന്നിട്ട് റിമോട്ട് എടുത്തു ടി വി ഓണാക്കി... ഇടയ്ക്ക് സഹാദേവനും മനുവും മുഖാമുഖം നോക്കി... മനു അയാളെ ഒന്നു ചിരിച്ചു കാണിച്ചു.... തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന മനുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അയാളും അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.. അതിനു ശേഷം അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിലേക്ക് പോയി.. മനു ഫോണ് എടുത്ത് ലക്ഷ്മിയെ വിളിച്ചു... "എന്താടാ.."... കോൾ എടുത്ത ഉടനെ ലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു.... "എനിക്ക് ചേച്ചിയെ വിളിക്കണം എന്ന് തോന്നി..."... അവൻ പറഞ്ഞു... "വീട്ടിൽ എത്തിയോ.. മരുന്നൊക്കെ കഴിച്ചോണം... ഇനിയും ഇതുപോലെ നടന്നാൽ ആദ്യം അടി കിട്ടുന്നത് എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നായിരിക്കും..."... ലക്ഷ്മി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... "അയ്യോ നിർത്തിയെ... ഇനി നല്ല കുട്ടി ആയിട്ട് നടന്നോളാം".. മനു അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ചിരിച്ചു... അവർ കുറച്ചു നേരം ഓരോന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.. "എനിക്ക് ചേച്ചിയോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാൻ ഉണ്ട്..".. "എന്ത് കാര്യം...".... "അതൊക്കെ ഉണ്ട്... തിങ്കളാഴ്ച വൈകിട്ട് ഞാൻ ടൗണിലേക്ക് വരാം.. ചേച്ചി സ്കൂളിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നാൽ മതി...".... "ശരി..".. അതും പറഞ്ഞു ലക്ഷ്മി ഫോണ് കട്ട് ചെയ്തു.... "എന്തായിരിക്കും മനുവിന് എന്നോട് പറയാൻ ഉള്ളത്..."... അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ഇരുന്നു... 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 "ഒരു കാര്യം ശരിക്ക് വെയ്ക്കില്ല..".. വൈകിട്ട് വീട്ടിലേക്കു ചെന്ന ഉടൻ തന്നെ രാജീവ് ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.... "എന്താ ഏട്ടാ കാര്യം.. ഏട്ടൻ എന്തിനാ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്...".. ചിത്തു ചോദിച്ചു... "കുന്തം... എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ഉടനെ തറുതല പറഞ്ഞോണം..".. രാജീവ് വീണ്ടും അവൾക്ക് നേരെ ചാടി... "എന്താടാ.. എന്താ കാര്യം... നീ എന്തിനാ അവൾക്ക് നേരെ ചാടുന്നത്...".... അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് രമണി അകത്തു നിന്നു വന്നു... "ഒ.. ഇനി അമ്മയുടെ വക ചോദ്യം ചെയ്യൽ ആണോ.."... "നിനക്ക് എന്തു പറ്റി.. എന്തിനാ ഇപ്പോൾ ഒരു ദേഷ്യം.".... "ഇവിടം കിടക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ.. ഇവൾക്ക് ഇതൊക്കെ ഒന്ന് അടുക്കി വെച്ചാൽ എന്താ..."... "അതിന് എല്ലാം വൃത്തിയായി ആണല്ലോ ഇരിക്കുന്നത്..."... "ഓഹോ... എന്തു പറഞ്ഞാലും മറുപടി പറയാൻ റെഡി ആയി ഇരിക്കുക ആണല്ലോ..".. രാജീവ് ചവിട്ടി തുള്ളി അകത്തേക്ക് പോയി.. "ഈ ചെക്കന് ഇതെന്തോ പറ്റി...".. മൂക്കത്ത് വിരൽ വെച്ചു കൊണ്ട് രമണി അവൻ പോയത് നോക്കി പറഞ്ഞു.. "ബാധ കേറിയത് ആയിരിക്കും.. അമ്മ പോയേ..".. ചിത്തു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.. "എന്തായാലും കൊള്ളാം.."... രമണി വീണ്ടും അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി... പിന്നാലെ ചിത്തുവും ചെന്നു... അവൾ ഒരു ഗ്ലാസ്സിൽ വെള്ളം എടുത്തു കുടിച്ചിട്ട് ഗ്ളാസ് താഴെവെച്ചു കൊണ്ട് രമണിയെ നോക്കി... "ഞാൻ ഇനി രാജീവേട്ടനോട് മിണ്ടില്ല... ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ എന്റെ നേരെ ചാടുന്നു...".. ഇതൊക്കെ ഞാൻ എത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നുള്ള ഭാവത്തോടെ രമണി അവളെ നോക്കി.... "അമ്മ ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ...".. താൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന രമണിയെ കണ്ട് ചിത്തുവിന് ദേഷ്യം വന്നു... "കേട്ടു.."... അവർ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.... "എന്നിട്ട് അമ്മയ്ക്ക് ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലേ..".... "എന്റെ ചിത്തു നീയൊന്നാടങ്... നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉള്ള വഴക്കും പിണക്കവും ഒക്കെ ഒരുപാട് പ്രാവശ്യം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളത് അല്ലേ.. അതു കൊണ്ട് നീ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ട് എനിക്ക് ഒന്നും തോന്നുന്നില്ല...".... ചിരിയോടെ പറഞ്ഞിട്ട് രമണി പച്ചക്കറി നുറുക്കാൻ തുടങ്ങി.. "എന്നും പറയുന്നത് പോലെ അല്ല... ഞാൻ മിണ്ടില്ല എന്നു പറഞ്ഞാൽ മിണ്ടില്ല.. അത്ര തന്നെ.......".. അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ ഹാളിലേക്ക് ചെന്ന് മൊബൈൽ എടുത്ത് അതിൽ നോക്കി ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങി... "നിനക്ക് അമ്മയെ പോയി സഹായിച്ചു കൂടെ.."... രാജീവ് ഹാളിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ മൊബൈലിൽ നോക്കിയിരിക്കുന്ന ചിത്തുവിനെ കണ്ട് ചോദിച്ചു.. "ഞാൻ സഹായിക്കുന്നൊക്കെ ഉണ്ട്..."... അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് വീണ്ടും മൊബൈലിൽ നോക്കി ഇരുന്നു... താൻ കുറച്ചു മുന്നേ അവളോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടത് അവൻ ഓർത്തു.. "ഞാൻ ഓരോ ടെൻഷനിൽ ആയിരുന്നു... അതാ നിന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടത്...". അവൻ പറഞ്ഞു.. "അയ്യോ... ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല..".. ചിത്തു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് വീണ്ടും മൊബൈൽ നോക്കുന്നത് തുടർന്നു.. "എന്റെ മോളല്ലേ... സോറി.. മോള് പോയി ഏട്ടന് ഇത്തിരി വെള്ളം എടുത്തു കൊണ്ട് വാ..".. രാജീവ് അവളുടെ ദേഷ്യം മാറ്റാൻ പറഞ്ഞു.. "ഇപ്പോൾ എന്താ ഒരു സ്നേഹം.. കുറച്ചു മുന്നേ എന്തായിരുന്നു...".... "അതിന് ഞാൻ സോറി പറഞ്ഞില്ലേ..."... രാജീവ് ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... "ഒ പിന്നേ.. ഒരു സോറിയിൽ ഒന്നും എന്റെ ദേഷ്യം മാറില്ല...".... ചിത്തു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു... "പിന്നെ എന്ത് വേണം ഏട്ടന്റെ മോൾക്ക്.."..... രാജീവ് ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു... "അത്.... ഒരു ചുരിദാർ വാങ്ങി തരാമെങ്കിൽ എന്റെ ദേഷ്യം മാറും.."... "ചുരിദാറോ.... കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച അല്ലേ നിനക്ക് പുതിയത് ഒരെണ്ണം എടുത്തത്...."... കണ്ണു തള്ളി കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു.. "ആ.. അതിനെന്താ... ഇപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യം മാറണമെന്ന് ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യണം....".... ചിത്തു പറഞ്ഞു... "ഒക്കെ... ആവശ്യം എന്റെ ആയി പോയില്ലേ... ഞാൻ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞത് എനിക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു കൊള്ളുന്നു..."... രാജീവ് ചിരിച്ചു.... ചിത്തു വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.. അവൾ ഒരു ഗ്ലാസ്സിൽ വെള്ളം എടുത്തു.... "നീ കുറച്ചു മുന്നേ അല്ലേ വെള്ളം കുടിച്ചത്... ഇത് പിന്നെ ആർക്കാണ്..."... രമണി ചോദിച്ചു... "ഇത് എട്ടനാണ്..."... ചിത്തു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പിണക്കം മാറിയോ... നീയല്ലേ കുറച്ചു മുന്നേ അവൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടതിന് അവനോട് മിണ്ടില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞത്...".. രമണി അവളെ കളിയാക്കി... "ദേ അമ്മേ കളിയാക്കരുത്... ഏട്ടന് വെള്ളം വേണം എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ... അല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല...".. "അപ്പോൾ എന്തോ ഉണ്ടല്ലോ... ഇന്ന് എന്താണ് അവനോട് വാങ്ങി തരാൻ പറഞ്ഞത്..".... രമണി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.... "അത്... ഒരു ചുരിദാർ...".... ചിത്തു ഇളിച്ചു കൊണ്ട് അവരെ നോക്കി.. "എനിക്ക് തോന്നി.."... രമണിയും ചിരിച്ചു.... "ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ.. ഇല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം കൊടുക്കാൻ താമസിച്ചു എന്നു പറഞ്ഞു ചിലപ്പോൾ ചുരിദാർ വാങ്ങാതെ ഇരിക്കും..."... അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ചിത്തു വേഗം രാജീവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.. വൈകിട്ട് അത്താഴം കഴിക്കുന്ന സമയത്താണ് രമണി മനുവിന്റെ കാര്യം തിരക്കിയത്... "അവനെ ഒന്നു പോയി കാണാൻ കൂടി കഴിഞ്ഞില്ല.."... അവർ പറഞ്ഞു... "ഇപ്പോൾ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല... ഡിസ്ചാർജ് ആക്കി... ഇനിയും ഇതുപോലെ നടക്കാതെ ഇരുന്നാൽ മതി..."... കൂടുതൽ പറയാൻ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തത് പോലെ രാജീവ് വേഗം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.. "ആ കൊച്ചു ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോയത് കൊണ്ട് അവനു കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലാതെ കിട്ടിയല്ലോ.. നല്ലൊരു കൊച്ചാണ് അത്.."... രമണി പിന്നെയും പറഞ്ഞു.. "അമ്മയ്ക്ക് വേറെ ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലേ...".. രാജീവ് ദേഷ്യത്തോടെ പാത്രം മുന്നിലേക്ക് തള്ളിയിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് പോയി... "ഇതിപ്പോ എന്താ.. ഞാൻ അവന് ദേഷ്യപ്പെടാൻ ഉള്ള കാര്യം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.."... രമണി വിഷമത്തോടെ ചിത്തുവിനെ നോക്കി... "ഏട്ടന് എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്.. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇതുപോലെ ദേഷ്യപെടില്ല..."... ചിത്തു പറഞ്ഞു.... കൈ കഴുകിയിട്ട് രാജീവ് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.. അപ്പോഴാണ് അവന്റെ മൊബൈലിൽ ഒരു കോൾ വന്നത്... നോക്കിയപ്പോൾ ലക്ഷ്മി.. അവൻ ആദ്യം കോൾ കട്ട് ചെയ്തു... വീണ്ടും കോൾ വന്നപ്പോൾ അവൻ എടുത്തു... "എന്താ.... നീയിപ്പോൾ എന്തിനാ വിളിച്ചത്..."... അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു... "ഞാൻ വെറുതെ... മനുവിന്റെ കാര്യം പറയാൻ വിളിച്ചതാണ്.." ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു... "അവന്റെ കാര്യം തിരക്കാൻ ആണെങ്കിൽ അവനെ വിളിക്കണം.. അല്ലാതെ എന്നെ അല്ല വിളിക്കേണ്ടത്..."... രാജീവ് ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് ഫോണ് കട്ടാക്കി ബെഡിലേക്ക് ഇട്ടു.. അവന് ആകെ പാടെ ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... മേശയിൽ ഇരുന്ന ഒരു ഗ്ളാസ് തട്ടി തെറിപ്പിച്ചു... ശബ്ദം കേട്ട് രമണിയും ചിത്തുവും അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു... "എന്താ മോനെ.. നിനക്ക് എന്തു പറ്റി...".... അവർ വേവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു... "എനിക്ക് ഒന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല... നിങ്ങൾ ഒന്നു പോയി തരാമോ..".. അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു പുതപ്പ് എടുത്തു തലവഴി മൂടി... രമണിയും ചിത്തുവും കൂടെ പൊട്ടിയ ഗ്ളാസ് എല്ലാം എടുത്തു മാറ്റി... രാജീവിന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ രമണിക്കും ചിത്തുവിനും വേദന തോന്നി.. അവർ അവനെ ഒന്നു നോക്കിയിട്ട് ലൈറ്റ് അണച്ചു വാതിൽ അടച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.. ഇതേ സമയം രാജീവ് തന്നോട് എന്തിനാണ് ദേഷ്യപ്പെട്ടത് എന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ട് ലക്ഷ്മിയും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.. തുടരും... ✍️ സന്തോഷ് ശശി... #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📙 നോവൽ