ഇ നോവൽ മുഴുവൻ ആയി രണ്ടു വർഷം മുൻപ് ഇട്ടിരുന്നു ഇപ്പോ കുറച്ചു part ഇതിൽ കാണുന്നില്ല എന്ന് msg ഒരുപാട് പേര് പറഞ്ഞു അവർക്ക് വേണ്ടി മൂന്ന് ദിവസം കൊണ്ട് ഫുൾ part ഇടുകയാണ് ഒരു ദിവസം 10 part വച്ചു ആവശ്യം ഉള്ളവർ വായിക്കുക അയലത്തെ അമ്പിളി 🌜 " നീയിത് ഇപ്പോഴേ എവിടെ പോകുന്നു കാവ്യെ? " കുളി കഴിഞ്ഞു ബാത്ത് റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നേരം കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് ഒരുങ്ങുന്ന കാവ്യയെ കണ്ട് രുദ്രൻ അമ്പരന്നു. അവന്റെ നോട്ടം ക്ലോക്കിലേക്ക് നീണ്ടു. ഏഴു മണി ആകുന്നേയുള്ളൂ.... " എനിക്കിന്ന് നേരത്തെ പോണം.... " തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ അവൾ മറുപടി നൽകി. " എന്തിന്? " തല തുവർത്തിയ തോർത്ത്‌ സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് വിരിച്ചിട്ട് കൊണ്ട് അവൻ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. " ഓഫീസിലെ ഒരാവശ്യത്തിന്... " കാവ്യ കണ്ണാടിയിൽ നിന്നും മുഖം തിരിച്ചു രുദ്രനെ നോക്കി. " അപ്പൊ അപ്പു മോളോ? ഇന്ന് ശനിയാഴ്ച അവൾക്ക് ക്ലാസ്സില്ല എന്ന് നിനക്ക് അറിയില്ലേ? രുഗ്മിണിയമ്മ വരുന്നത് വരെയെങ്കിലും നിനക്കവിടെ നിന്നൂടെ കാവ്യെ? " " ഞാൻ തന്നെ നിക്കണം എന്ന് എന്താ നിർബന്ധം? നിങ്ങൾക്കും നിക്കാല്ലോ? കൊച്ച് എന്റെ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്തം ആണോ? " കാവ്യ രുദ്രന് നേരെ ചീറി. " കാവ്യെ....! " രുദ്രന്റെ ഒച്ച ഉയർന്നു. " കടമയുടെയോ ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെയോ ഒന്നും പ്രശ്നം അല്ലിത്. നിന്നോട് ഞാൻ ഇന്നലെയേ പറഞ്ഞതാണ്. എനിക്കിന്ന് രാവിലെ കടയിലേക്ക് സാധങ്ങൾ എടുക്കാൻ പോണമെന്ന്... ഞാൻ രാവിലെ ഏഴരയ്ക്ക് മുന്നേ പോകുമെന്നും പറഞ്ഞിരുന്നു. അന്നേരമൊന്നും നിനക്കിന്ന് രാവിലെ നേരത്തെ പോണമെന്നു നീ പറഞില്ലല്ലോ? ഇന്നലെ രാത്രി വരെ ഇല്ലാതിരുന്ന എന്ത് ഓഫീസ് കാര്യമാണ് നിനക്കിന്ന് രാവിലെ പൊട്ടി മുളച്ചത്? " ഒച്ച ഉയർത്തിയാൽ കുഞ്ഞുണരുമെന്ന് പേടിച്ചു ശബ്ദം താഴത്തിയാണ് രുദ്രൻ സംസാരിച്ചത്. " അത് എന്താണെന്ന് പറഞ്ഞാ പത്താം ക്ലാസ് തോറ്റ നിങ്ങക്ക് മനസിലാവോ? " പോര് കോഴിയെപ്പോലെ കാവ്യ അവന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു. രുദ്രനത് കേട്ട് നന്നായി ദേഷ്യം വന്നു. ഈയിടെയായി അവൾക്ക് തുടങ്ങിയതാണ് തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത പറഞ്ഞുള്ള ഈ താഴ്ത്തി കെട്ടല്... അവൻ തല ചരിച്ചു കട്ടിലിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിന് നേരെ നോക്കി. ശേഷം കൈ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി വന്ന ദേഷ്യം അടക്കി. " പലതും എനിക്ക് മനസിലാവുന്നുണ്ട് കാവ്യെ... പിന്നെ ഒന്നും മനസിലാവുന്നില്ല എന്ന് നടിക്കുന്നത് ദേ ആ കിടന്നുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഓർത്ത് മാത്രമാണ്..." പല്ല് കടിച്ച് പിടിച്ച് ശബ്ദം ഒതുക്കി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രുദ്രൻ കട്ടിലിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. " നിങ്ങളോട് തർക്കിച്ചു നിക്കാൻ എനിക്ക് നേരമില്ല. നിങ്ങൾ എന്താന്ന് വച്ചാ ചെയ്യ്... " കാവ്യ വെട്ടിതിരിഞ്ഞു കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന ഹാൻഡ് ബാഗ് എടുത്തു തോളിലേക്ക് തൂക്കി. " പിന്നെ.... ഞാൻ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല. കൊച്ചിന് വേണേൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്ക്‌. ഇല്ലേൽ കടേന്നു വല്ലോം വാങ്ങി കൊടുക്ക്.... " അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ ധൃതിയിൽ റൂമിന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഇടാനായി കയ്യിലെടുത്ത ടീ ഷർട്ടും കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു രുദ്രൻ കട്ടിലിലേക്ക് തന്നെ തളർന്നിരുന്നു. അല്പസമയം കഴിഞ്ഞ് മുറ്റത്ത് ഒരു സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ആകുന്നതും അത് അകന്ന് പോകുന്നതും അവനറിഞ്ഞു. മനസ്സൊന്നു ശാന്തമാക്കാനെന്ന വണ്ണം രുദ്രൻ ഒന്ന് ശ്വാസം എടുത്തു വിട്ടു. കട്ടിലിൽ നിന്നും മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു. അച്ഛനമ്മമാരുടെ വഴക്കൊന്നും അറിയാതെ നാല് വയസ്സുകാരി അനാമിക എന്ന അപ്പുമോള് അപ്പോഴും നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. രുദ്രൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ അൽപനേരം നോക്കി നിന്നു. കുനിഞ്ഞു അവളുടെ കുഞ്ഞ് നെറ്റിയിലായി ചുണ്ട് ചേർക്കവേ ഉറക്കത്തിലും ആ മാലാഖ കുഞ്ഞൊന്ന് വിടർന്നു ചിരിച്ചു. അത് കണ്ട് രുദ്രന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി. ഉറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിനരികിലായി അവൻ തലയണ എടുത്തു വച്ചു. പുതപ്പെടുത്തു കുഞ്ഞിനെ നന്നായി പുതപ്പിച്ചു. ഫാനിന്റെ സ്പീഡ് കുറിച്ചിട്ടു കൊണ്ട് രുദ്രൻ അലമാരിക്ക് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. കയ്യിലിരുന്ന ടീ ഷർട്ട് അലമാരിക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ വച്ചു കൊണ്ടവൻ സ്റ്റാൻഡിൽ നിന്നൊരു ഷർട്ട് വലിച്ചെടുത്തു. ടേബിളിരുന്ന മൊബൈലും കയ്യിലെടുത്തു രുദ്രൻ മുറിക്ക് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അപ്പോഴും കാവ്യയെ ഓർത്ത്, ശിഥിലമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തന്റെ കുടുംബ ജീവിതമോർത്ത് അവന്റെ ഉള്ളം നീറിപ്പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 🌜 ഷർട്ടിന്റെ കുടുക്കുകൾ ഓരോന്നായി ഇട്ടു കൊണ്ട് രുദ്രൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അടുക്കളയിൽ എത്തി ആദ്യം തന്നെ, ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന് മാവെന്തെങ്കിലും ഇരിപ്പുണ്ടോ എന്നാണ് അവൻ നോക്കിയത്. കുറച്ചു ദോശമാവ് ഇരിപ്പുണ്ടെന്ന് കണ്ടതും അതെടുത്തു പുറത്ത് വച്ചു. അപ്പു മോൾക്ക് രാവിലെ ഉറക്കം ഉണർന്നാൽ ഉടനെ വിശക്കും. വെറും വയറ്റിൽ ബിസ്കറ്റ് ഒന്നും കൊടുത്തു ശീലമില്ല. പലഹാരം എന്തെങ്കിലും തന്നെ വേണം അവൾക്ക്. അത് കൊണ്ട് ദോശ മാവുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തിയ ശേഷമാണവൻ മൊബൈൽ കയ്യിൽ എടുത്തത്. ഇനി കടയിലേക്ക് വിളിക്കണം. ഇന്ന് ലോഡ് എടുക്കാൻ പോകാൻ പറ്റില്ല എന്ന് അഭിയെ അറിയിക്കണം. ബാക്കി അവൻ നോക്കിക്കോളും. രുദ്രൻ അടുക്കളയിൽ നിന്നും വരാന്തയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. മൊബൈൽ എടുത്തു അഭിലാഷ് എന്ന് സേവ് ചെയ്തിരുന്ന നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചു. 🌜 രുദ്രന് സിറ്റിയിൽ നല്ല കണ്ണായ സ്ഥലത്തൊരു സൂപ്പർ മാർക്കറ്റുണ്ട്. പച്ചക്കറികളും പലവെഞ്ജിന സാധനങ്ങളുമായി തുടങ്ങിയ ഒരു ചെറിയ കടയായിരുന്നു ആദ്യമത്. എന്നാൽ ഇന്നവിടെ കിട്ടാത്തതായിട്ട് ഒന്നുമില്ല. രണ്ട് കടമുറിയിൽ തുടങ്ങിയ കടയിന്ന് മൂന്ന് നില കെട്ടിടമായി വളർന്നിരിക്കുന്നു. മാസാവസാനം തമിഴ്നാട്ടിലും മുംബൈയിലുമൊക്കെ നേരിട്ട് പോയാണ് രുദ്രൻ അവിടേക്ക് വേണ്ടുന്ന സാധങ്ങൾ വാങ്ങാറ്. ക്വാളിറ്റിയുടെ കാര്യത്തിൽ അവൻ കോംപ്രമൈസിന് തയാറായിരുന്നില്ല. അത് തന്നെയാണ് അവന്റെ വിജയത്തിന് കാരണവും. ഇന്നിപ്പോ രാവിലെ തന്നെ കടയിലേക്ക് വേണ്ടുന്ന കുറച്ചു സാധങ്ങൾ എടുക്കാനായി ചെന്നെയിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നതാണ് രുദ്രൻ. അതിലേക്കായി പപ്പുവേട്ടൻ എന്ന് വിളിപ്പേരുള്ള പത്മനാഭൻ ചേട്ടന്റെ വണ്ടിയും ഏർപ്പാട് ചെയ്തിരുന്നു. 🌜 രണ്ടാമത്തെ റിങ്ങിൽ തന്നെ മറുതലക്കൽ കാൾ എടുത്തു. " ഹാ... രുദ്രേട്ടാ... എത്താറായോ? " കാൾ എടുത്ത പാടേ ചോദ്യമെത്തി. " ഇല്ലഭീ... ഇന്ന് നടക്കൂന്ന് തോന്നണില്ല. കാവ്യ ഇവിടില്ല. അപ്പു മോളെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കീട്ട് എങ്ങനെ വരാനാ ഞാൻ? " " അര മണിക്കൂറൊക്കെ താമസിച്ചാലും കുഴപ്പമില്ല രുദ്രേട്ടാ... എട്ട് മണിയാവുമ്പോ രുഗ്മിണിയമ്മ വരില്ലേ? " " ഇല്ലടാ..... രുഗ്മിണിയമ്മയിന്ന് വൈകുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇന്ന് കൃഷ്ണേട്ടന് ചെക്കപ്പുണ്ട്. ഡോക്ടറിന്റെ അപ്പോയിൻമെന്റ് രാവിലെ എന്തോ ആണ്. എന്നാലും എല്ലാം കഴിഞ്ഞിങ്ങു എത്താൻ എന്തായാലും പത്ത് പന്ത്രണ്ട് മണിയൊക്കെ ആവുമായിരിക്കും. ആശുപത്രിക്കാര്യം അല്ലെ? അതിലും വൈകാനേ വഴിയുള്ളൂ.... " രുദ്രൻ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു. " അപ്പൊ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും രുദ്രേട്ടാ? ദേണ്ടേ പപ്പു മാമൻ വന്നിവിടെ നിപ്പുണ്ട്. " അഭി ഒന്ന് തല എത്തിച്ചു പുറത്ത് നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന പിക്കപ്പ് ട്രക്കിലേക്ക് നോക്കി. " ആണോ? പപ്പുവേട്ടൻ നേരത്തെ എത്തിയോ? നീ ചേട്ടന്റെല് ഫോൺ ഒന്ന് കൊടുക്ക്. ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം. " അഭി മൊബൈലുമായി പപ്പുവേട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. " രുദ്രേട്ടനാ.... " അവൻ മൊബൈൽ പപ്പുവേട്ടന് നീട്ടി. " എന്താടാ രുദ്രാ? നീയെത്താറായില്ലേ? " വായിൽ നിറഞ്ഞ മുറുക്കാൻ ചൂണ്ടു വിരലിനും നടുവിരലിനും ഇടയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നീട്ടി തുപ്പിക്കൊണ്ട് പപ്പുവേട്ടൻ ചുണ്ട് തുടച്ചു. ആളിന് ആകെയുള്ളൊരു ദുശീലമാണിത്. എത്ര മാറ്റാൻ നോക്കീട്ടും അതൊട്ട് പറ്റുന്നുമില്ല. " ഇന്ന് നടക്കൂല്ല പപ്പുവേട്ടാ... അവള് രാവിലെ എങ്ങാണ്ടോ പോയി. ഓഫീസിലെ എന്തോ ആവശ്യം ആണെന്നാ പറഞ്ഞത്. " " നീയിന്നു പോണ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നോ? " " പിന്നെ പറയാതെ...? ഇത് ഇപ്പൊ മനപ്പൂർവം ഓരോ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടിയാ..." " അപ്പൊ രാവിലെ തന്നെ നിങ്ങള് രണ്ടാളും ഉടക്കിയോ? " " മ്മ്...." രുദ്രൻ മെല്ലെ മൂളി. പപ്പുവേട്ടന് അറിയാത്തതായി രുദ്രന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒന്നും തന്നെയില്ല. അച്ഛനോളം പ്രായം ഉണ്ടെങ്കിലും അവനയാൾ ഒരു കൂട്ടുകാരനെപോലെ തന്നെയാണ്. " ഇത് ഇങ്ങനെ പോയാൽ എങ്ങനാ രുദ്രാ? " പപ്പുവേട്ടന്റെ ചോദ്യത്തിലാകെ സങ്കടമാണ്. " നേരിട്ട് കാണുമ്പോ പറയാം പപ്പുവേട്ടാ..." രുദ്രാണെന്തോ കാലത്തെ തന്നെ അതിനെക്കുറിച്ചു സംസാരിച്ച് അന്നത്തെ ദിവസം നശിപ്പിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. " പപ്പുവേട്ടന് രാവിലെ തന്നെ മെനക്കേടായല്ലേ? " " ഹാ... അതേടാ... മെനക്കേടായി. എന്നാ നീ വാ... ആ മെനക്കേടങ് തീരുമല്ലോ? " പപ്പുവേട്ടൻ ടെറർ ആയതറിഞ്ഞു രുദ്രന് ചിരി വന്നു. " എനിക്ക് ഇപ്പൊ വരാൻ സൗകര്യമില്ല. നിങ്ങള് നാളേം കൂടി മെനക്കെട്ടേക്ക്.... " അവൻ ചിരിയോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു. " അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ... അല്ല പിന്നെ! നീ ടെൻഷൻ ആവാതെടാ ചെക്കാ... നാളെ ഞാൻ ഈ നേരത്തിനു തന്നെ വന്നേക്കാം. " പപ്പേട്ടനും ചിരിച്ചു. '"എന്നാ പപ്പേട്ടൻ അഭിടെ കയ്യിൽ കൊടുക്ക്..." " ഇന്നാടാ ചെക്കാ...." പപ്പുവേട്ടൻ അഭിടെ നേർക്ക് ഫോൺ നീട്ടി. അവനത് വാങ്ങി ചെയിലേക്ക് ചേർത്തു. " ഞാൻ ഇന്ന് കുറച്ചു വൈകും കേട്ടോടാ? " " അതൊന്നും ഒരു വിഷയമല്ല. രുദ്രേട്ടൻ പതിയെ വന്നാൽ മതി. ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളാം. " അഭി ഉറപ്പ് കൊടുത്തതും രുദ്രൻ കാൾ കട്ടാക്കി. 🌜 " പപ്പു മാമാ.... " പിക്കപ്പ് ട്രാക്കിലേക്ക് കയറാൻ ഒരുങ്ങിയ പപ്പുവേട്ടൻ അഭിയുടെ വിളി കേട്ട് തിരിഞ്ഞ് നിന്നു. " ഞാൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യം രുദ്രേട്ടനോട് പറയണ്ടേ? " " ഇപ്പോ വേണ്ടടാ... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അവരത്ര സ്വര ചേർച്ചയിലല്ല. നമ്മളാ പൊടി കൊച്ചിന്റെ കാര്യം കൂടി ഓർക്കണ്ടേ? സത്യാവസ്ഥ എന്താന്ന് അറിയട്ടെ ആദ്യം. എന്നിട്ട് നോക്കാം. " " ശെരി മാമാ.... " അഭി തലയാട്ടി ക്കൊണ്ട് തിരികെ നടന്നതും പപ്പുവേട്ടൻ പിക്കപ്പിലേക്ക് കയറി ഓടിച്ചു പോയി. 🌜🌜🌜 🌜🌜🌜 തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ