അർജുനും ശിവയും മീൻ മാർക്കറ്റിൽ എത്തി. ​"നീ ഇവിടെ നിൽക്ക്, ഞാൻ പോയി സംസാരിച്ച് വരാം," എന്ന് പറഞ്ഞ് അർജുൻ ശിവയെ മാർക്കറ്റിന്റെ വെളിയിൽ നിർത്തി അകത്തേക്ക് പോയി. ​മാർക്കറ്റിന്റെ അകത്തേക്ക് പോയ ഉടനെ അർജുൻ കണ്ടത്, ആ മൊട്ടത്തലയൻ ഒരു പ്രായമായ സ്ത്രീയെ വിരട്ടുന്നതാണ്. ​"തള്ളേ, മര്യാദയ്ക്ക് പൈസ എടുക്കാനാണ് പറഞ്ഞത്!" ​"എൻ്റെ കൈയ്യിൽ ഇല്ല..." ​"നിങ്ങളുടെ കൈയ്യിൽ ഉണ്ടോന്ന് നോക്കട്ടെ!" എന്നും പറഞ്ഞ് ആ മൊട്ടത്തലയൻ അവരുടെ പെട്ടി തുറന്ന് അതിലുള്ള ക്യാഷ് എടുക്കാൻ നോക്കി. ​അത് കണ്ടതും ആ സ്ത്രീ: "ടാ, ഞാൻ രാവിലെ മുതൽ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയതാണ്, എടുക്കല്ലേ!" എന്നും പറഞ്ഞ് അവൻ്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു. ​"മാറി നിൽക്ക്, തള്ളേ!" എന്നും പറഞ്ഞ് അയാൾ ആ സ്ത്രീയെ തള്ളി മാറ്റി. ആ സ്ത്രീ നിലത്തേക്ക് വീണു. ​അയാൾ മുഴുവൻ പൈസയും എടുത്തു. "ടാ കാലമാടാ, നീ എൻ്റെ വയറ്റിൽ തന്നെ പിറന്നല്ലോ! നീ ഒരിക്കലും ഗുണം പിടിക്കില്ല!" എന്നും പറഞ്ഞ് ആ സ്ത്രീ അവിടെയിരുന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി. മീൻ വാങ്ങാൻ വന്ന ആൾക്കാർ ഇതൊക്കെ കണ്ടു ചുറ്റുംകൂടി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ​മൊട്ടത്തലയൻ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ, "മാറി നിൽക്കടാ!" എന്നും പറഞ്ഞ് ചുറ്റും കൂടി നിൽക്കുന്നവരെ തള്ളിമാറ്റി നടന്നതും മുന്നിൽ കൈയുംകെട്ടി നിൽക്കുന്നു അർജുൻ. അവനെ കണ്ടതും അയാൾ ഒന്ന് പേടിച്ച് പിറകോട്ടേക്ക് നടന്നു. ​"കുറേ ആയല്ലോ നിന്നെ കണ്ടിട്ട്, സുഖമല്ലേ?" അർജുൻ്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അയാൾ ഒന്ന് പരുങ്ങി. ​"നീ എപ്പൊ പുറത്തിറങ്ങി?" വിക്കിവിക്കി അയാൾ ചോദിച്ചു. ​"അതൊക്കെ ഇറങ്ങി. എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്," എന്നും പറഞ്ഞ് അർജുൻ അയാളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നതും അയാൾ പേടിച്ച് ഓടി. ​"ടാ, നിൽക്കടാ അവിടെ!" എന്നും പറഞ്ഞ് അർജുൻ പിറകെ ഓടി. ​"പോടാ തെണ്ടി, നീ എന്നെ ജീവിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ലേ!" എന്നും വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാൾ ഓട്ടം തുടർന്നു. ​ഓടി ഓടി അവസാനം അയാൾ ഒരു റൂമിൽ കയറി ഒളിച്ചു. അയാൾ ശ്വാസം ഒന്ന് നേരെയാക്കിയതും, വാതിൽ ചവിട്ടിപ്പൊളിച്ച് അർജുൻ റൂമിൻ്റെ അകത്തേക്ക് വന്നു. ​അത് കണ്ടതും അയാൾ ഞെട്ടി വിറച്ചു. ​"ടാ, എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്. അതിനുവേണ്ടിയാണ് ഞാൻ വന്നത്. വെറുതെ എൻ്റെ കൈക്ക് പണിയുണ്ടാകേണ്ട," എന്നും പറഞ്ഞ് അർജുൻ അവൻ്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നതും ആ മൊട്ടത്തലയൻ അർജുനെ തല്ലാൻ വേണ്ടി കൈ ആഞ്ഞു. അർജുൻ അവൻ്റെ ആ കൈ പിടിച്ചുതിരിച്ച് മൂക്കിനിട്ട് കുത്തിയതും അവൻ്റെ ബോധം പോയി നിലത്തേക്ക് വീണു. ​അപ്പോഴാണ് അങ്ങോട്ടേക്ക് ശിവ കടന്നുവന്നത്. നിലത്തുവീണുകിടക്കുന്ന അവനെ കണ്ടത് "എന്തോന്ന് ഇത്!" എന്ന ഭാവത്തിൽ അവൻ അർജുനെ നോക്കി. അൽപ്പം മാറി, പച്ചക്കറി മാർക്കറ്റിൻ്റെ അധികം ആരും വരാത്ത സ്ഥലത്ത്, ഒരു ക്യാപ് വെച്ച് അത്യാവശ്യം മുഖം മറച്ച് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ജിഷ്ണു. അവൻ്റെ അരികിലേക്ക് ആ മൊട്ടത്തലയൻ പതുക്കെ നടന്നു വന്നു. അവനെ കണ്ടതും ജിഷ്ണു സന്തോഷംകൊണ്ട് ചാടി എഴുന്നേറ്റു. ​"ടാ വിമൽ, സാധനം കിട്ടിയോ?" അവൻ്റെ രണ്ട് ഷോൾഡറിലും പിടിച്ച് ജിഷ്ണു ചോദിച്ചു. ​അവൻ 'ആ' എന്ന് തലയാട്ടി പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു പാസ്‌പോർട്ട് എടുത്തു കൊടുത്തു. ​അത് കണ്ടതും ജിഷ്ണുവില്‍ സന്തോഷംകൊണ്ട് കണ്ണ് വിടർന്നു. "ഇത് കൈയ്യിൽ കിട്ടി! ഇനി വേണം മോനേ, ആരുമറിയാതെ നാടുവിടാൻ!" എന്നും പറഞ്ഞ് മൊട്ടത്തലയനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചതും അവൻ വേദനകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു. ​"ടാ, എന്ത് പറ്റി? ആരെങ്കിലും നിനക്കിട്ട് പണിതോ?" അവൻ്റെ നിലവിളി കേട്ട് ജിഷ്ണു ചോദിച്ചു. മൊട്ടത്തലയൻ ഒന്നും പറയാതെ അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ചലിപ്പിച്ചു. ​അത് കണ്ടതും ജിഷ്ണുവിന് എന്തോ ഒരു അപകടം മണത്തു. ​"ടാ, സത്യം പറ! എന്താ കാര്യം?" ജിഷ്ണു വീണ്ടും ചോദിച്ചു. പക്ഷെ മൊട്ടത്തലയൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അത് കണ്ട് ദേഷ്യം വന്ന ജിഷ്ണു ഒരു കത്തി എടുത്തു അവൻ്റെ കഴുത്തിനു വെച്ചു ചോദിച്ചു: ​"ടാ, നിന്നെ ഒരു കാര്യം ഏൽപ്പിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ എനിക്ക് സംശയമാണ് ഏതേലും പണിയുംകൊണ്ടേ വരുമെന്ന്. സത്യം പറ, എന്താ കാര്യം?" ​"ജിഷ്ണു!" എന്നും വിളിച്ച് അർജുൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവനെ കണ്ടതും ജിഷ്ണു മൊട്ടത്തലയൻ്റെ കാലിന് ചവിട്ടി അവനെ മുട്ടുകുത്തിയിരുത്തി. ​"എന്നെ ചതിച്ചല്ലേ തെണ്ടി!" എന്നും പറഞ്ഞ് അവൻ്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് കത്തി കഴുത്തിനുവെച്ച് ജിഷ്ണു പറഞ്ഞു: "അടുത്ത് വരരുത്, കൊല്ലും!" ​എന്നാൽ ഇതൊന്നും കേട്ടിട്ടും കണ്ടിട്ടും അർജുന് ഒരു കൂസലും ഉണ്ടായില്ല. ഇവനെ കൊന്നാൽ എനിക്ക് പുല്ലാണ് എന്ന ഭാവത്തിൽ അവൻ ജിഷ്ണുവിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ​എൻ്റെ ഭീഷണി ഒന്നും ഇവൻ്റെ അടുത്ത് വിലപ്പോകില്ല എന്ന് കണ്ട ജിഷ്ണു മൊട്ടത്തലയനെ തള്ളിയിട്ട് ഓടാൻ നോക്കിയതും അവൻ്റെ നേരെ ശിവ വന്നു. ​ഒരു ഭാഗത്ത് അർജുൻ, മറുഭാഗത്ത് ശിവ. നടുവിൽപ്പെട്ട അവസ്ഥയിൽ ജിഷ്ണു. ​'ഇതൊക്കെ എവിടുന്ന് കുറ്റിയും പറിച്ചു വരുന്നു!' എന്ന് ചിന്തിച്ച ജിഷ്ണു, രണ്ടാളെയും കബളിപ്പിച്ച് ഓടി. ​മാർക്കറ്റിലൂടെ മുന്നിൽ കാണുന്ന എല്ലാ സാധനങ്ങളും തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചാണ് ജിഷ്ണു ഓടുന്നത്. പിറകെ വിടാതെ അർജുനും ശിവയും... ​ഓടി ഓടി അവസാനം ജിഷ്ണു അവൻ്റെ ബൈക്കിൻ്റെ അരികിലെത്തി. അതിൽ കയറി പറപ്പിച്ചു. പിറകിൽ നിന്ന് ഓടി വന്ന അർജുനും ശിവയും അവരുടെ ജീപ്പിൽ കയറി അവൻ്റെ പിറകെത്തന്നെ കുതിച്ചു. ​ജിഷ്ണു വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോഴും പിറകെയുള്ള അവന്മാരെ ഇടയ്ക്ക് നോക്കുന്നുണ്ട്. തന്നെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്ന അവരെ കണ്ട് "ഈ കുരിശുകൾ എന്നെയുംകൊണ്ടേ പോകൂ," എന്ന് അവന് തോന്നി. ​അങ്ങനെ സ്പീഡിൽ വണ്ടിയിൽ കുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവൻ ഒരു ഇടവഴി കണ്ടത്. ഒരാൾക്ക് മാത്രം കഷ്ടിച്ച് നടന്നുപോകാവുന്ന വഴി ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ ജിഷ്ണു ബൈക്ക് അങ്ങോട്ടേക്ക് തിരിച്ചു. അതിലൂടെ പോയി. പിറകിൽ വന്ന അവരുടെ വണ്ടി ജീപ്പ് ആയതുകൊണ്ട് അവൻ്റെ പിറകെ പോകാൻ പറ്റാതെ ബ്ലോക്കായി നിന്നു. വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ രണ്ടാളും ജിഷ്ണു പോകുന്നതും നോക്കി ത്രിജി (3G) ആയി അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ