ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6OXxWa6?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിഴിയോരങ്ങളിൽ.. 16. 🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫 ആശാലത തിരികെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ അഞ്ചര മണി കഴിഞ്ഞു. ഗേറ്റിന് വെളിയിൽ ഓട്ടോ നിർത്തി കൂലി കൊടുക്കുമ്പോൾ അശോകൻ ആക്ടിവായിൽ പുറത്ത് നിന്നും വന്ന് അവളുടെ അടുത്ത്‌ വണ്ടി നിർത്തി സഹോദരിയെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയ ശേഷം ആക്ടിവാ ഓടിച്ചു കൊണ്ട് പോയി മുറ്റത്ത്‌ നിർത്തി. അതിന് ശേഷം അയാൾ അവിടെ തന്നെ ആശാലത വരുന്നതും നോക്കി നിന്നു. "ങാ, നീ വന്നോ. എന്താമോനെ അവിടെ തന്നെ നിൽക്കുന്നത്.. ആശ അവൾക്ക് പുറത്തേയ്ക്ക് പോകണമെന്നും പറഞ്ഞു ഈ വണ്ടി അന്വേഷിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നെടാ.." അശോകൻ വന്നത് കണ്ടിട്ട് ഭാനുമതിയമ്മ പുറത്തേയ്ക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. അശോകൻ അതിന് മറുപടി പറയാതെ ഗേറ്റിന് നേർക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. അവിടെ, മുറ്റത്തേയ്ക്ക് കയറി നിന്ന ശേഷം ആശാലത ഗേറ്റ് അടച്ചു ഓടാമ്പൽ ഇടുന്ന കാഴ്ചയാണ് അവർക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. ആശാലത നടന്നു വരുന്നത് കണ്ട് ഭാനുമതിയമ്മ മെല്ലെ അകത്തേയ്ക്ക് മാറി. "നീ എവിടെ പോയതാരുന്നു ആശേ.." താൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും കാണാത്ത ഭാവത്തിൽ അകത്തേയ്ക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങിയ ആശയോട് അശോകൻ ചോദിച്ചു. "ആവണിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയതാ. അവൾ ഇന്ന്‌ കല്യാണ നിശ്ചയം കൂടാൻ വന്നില്ലാരുന്നല്ലോ. അത് എന്താണെന്നൊന്നറിയണം എന്ന് തോന്നി." ആശാലത വരാന്തയിലേക്ക് കയറി അവിടെ നിന്നെങ്കിലും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ മറുപടി കൊടുത്തു. "എന്നിട്ട് നീ അവളെ കണ്ടോ. അവളെന്താ ഇത്ര വലിയ കൂടിയുകാരിയായിട്ടും നിനക്കൊരു നല്ലത് വരുന്നത് കാണാൻ വരാതിരുന്നത്.." "അവളിവിടില്ല. കുറച്ച് നാളേക്ക് വയനാട്ടിലേക്ക് സ്ഥലം മാറ്റം കിട്ടി പോയിരിയ്ക്കയാ.." "ആ വിവരം അവൾ നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ലാരുന്നോ.. അങ്ങനെ വരാൻ വഴിയില്ലല്ലോ. അത്രയ്ക്ക് അടുപ്പമല്ലാരുന്നോ രണ്ടും തമ്മിൽ.." ആശാലത അതിന് മറുപടി പറയാതെ തന്റെ റൂമിലേക്ക് പോന്നു. അശോകൻ ആക്ടിവാ കൊണ്ട് ചെന്ന് കാറിന് അരികിൽ വച്ചു. ഒരു വലിയ ടാർപ്പാളിൻ വാങ്ങി നാല് വശവും തെങ്ങിലേക്കും, മറ്റ് മരങ്ങളിലേക്കും വലിച്ചു കെട്ടി അതിന് കീഴെയാണ് അശോകൻ തന്റെ പുതിയ കാർ മഞ്ഞും മഴയും വെയിലും കൊള്ളാതെ സംരക്ഷിയ്ക്കുന്നത്. അശോകൻ തിരികെ ഹാളിലേക്ക് ചെന്നിരുന്ന ശേഷം വൃന്ദയെ വിളിച്ചു. "അമ്മയെവിടെ.." അവൻ ജാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വെള്ളം എടുത്ത്‌ വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "അമ്മ അടുക്കളയിൽ.." "വിളിയ്ക്ക്.. അമ്മയെ മാത്രമല്ല ആശയേ കൂടി വിളിയ്ക്ക്. ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറയ്‌. ഞാൻ വിളിയ്ക്കുന്നു എനിയ്ക്ക് സംസാരിയ്ക്കാൻ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞേക്ക്.'' എന്തിനെന്നോ, ഏതിനെന്നോ ചോദിയ്ക്കാതെ വൃന്ദ പോയി ഭാനുമതിയമ്മയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വന്നു. അതിന് ശേഷം അവൾ ആശാലതയുടെ റൂമിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ തന്റെ ബെഡിൽ , ശരീരത്തിന് ഇരുവശവുമായി കൈകൾ കുത്തിയിരുന്ന് എന്തോ ചിന്തിച്ചിരിയ്ക്കയാണ് ആശാലത. വൃന്ദ അവളോട് അശോകേട്ടന് നിന്നോടെന്തോ സംസാരിയ്ക്കാനുണ്ടെന്നും ഹാളിലേക്ക് വരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും അറിയിച്ചു. ആശാലത ഒന്നും മിണ്ടാതെ എണീറ്റ് വൃന്ദയ്ക്ക് പിന്നാലേ അശോകന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. അവിടെ അശോകനുമായി എന്തോ സംസാരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന ഭാനുമതിയമ്മ ആശയേ കണ്ടതോടെ പെട്ടന്ന് സംസാരം നിർത്തി. "നീ ഇരിയ്ക്ക് ആശേ.." അവൻ തനിയ്ക്ക് എതിരെ കിടന്ന ഡിവോൺ കോട്ടിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. "അശോകേട്ടൻ പറഞ്ഞോ. ഞാനിവിടെ നിന്നോളാം." അവൾ ഇരിയ്ക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. "രണ്ടാഴ്ച സമയമേയുള്ളൂ നിന്റെ കല്യാണത്തിനെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ.. അതിനിടയിൽ നമുക്ക് ഈ വീടിന് ഒരു മിനുക്കു പണി നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. നമ്മുടേതും, രതീഷിന്റേതുമായ ഒരു പാട് അതിഥികളൊക്കെ വന്നു പോകേണ്ട വീടല്ലേ ഇത്.. അപ്പോൾ അതിന്റേതായ ഒരു എടുപ്പ് നമ്മുടെ വീടിന് ഇല്ലാതിരിയ്ക്കുന്നത് മോശമല്ലേ.. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഈ വീടിന്റെ ഷെയ്‌പ്പാ ഒന്ന് മാറ്റി പിടിപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അത് നിങ്ങളെ അറിയിയ്ക്കാനാ എല്ലാവരോടും ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞത്.'' അവൻ ഒന്ന് നിർത്തിയ ശേഷം എല്ലാവരെയും മാറി മാറി നോക്കി. "വീട് പുതുക്കിപണിയാനോ.. അതിനൊക്കെ ഇനി സമയമുണ്ടോ മോനേ. രണ്ടാഴ്ച എന്നുള്ളത് ദാ എന്നങ്ങു പോകും. കല്യാണ തിരക്കിനിടയിൽ വീട് പണിയൊന്നും നടക്കത്തില്ലെടാ.." ഭാനുമതിയമ്മ തന്റെ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു. "എന്താ നടക്കാതിരിയ്ക്കാൻ. നമ്മൾ അത് ആൾക്കാരേ കൊണ്ട് ജോലിയ്ക്ക് നിർത്തി ചെയ്യിപ്പിയ്ക്കുവല്ലല്ലോ അമ്മേ. പറഞ്ഞാൽപണി പറഞ്ഞ സമയത്തു തീർത്തുകൊടുക്കുന്ന കൊണ്ട്രാക്ടർ മാരുണ്ട്. അവരെ കൊണ്ട് ചെയ്യിപ്പിയ്ക്കാൻ പോവല്ലേ നമ്മൾ.. അവർ അതിന്റേതായ വഴിയ്ക്ക് ജോലി തീർത്തു തന്നോളും. നമ്മളൊന്നും അറിയേണ്ട കാര്യമില്ല. പൈസ മാത്രം കയ്യിൽ കരുതി വച്ചിരുന്നാൽ മതി.." "പൈസയോ.. അതിനൊക്കെയുള്ള കാശ് നിന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടോ അശോകാ.. എത്രലക്ഷം രൂപയുണ്ടേലാടാ ഇതിന്റെപണി തീർക്കാൻ പറ്റുന്നത്.." ഭാനുമതിയമ്മയ്ക്ക് അതൊരുനല്ലകാര്യമാണെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും പൈസയുടെ കാര്യമോർക്കേ അവർക്ക് നിരാശ തോന്നി. "ഒരുപാട് കാശാവാൻ വീട് മുഴുവൻ പൊളിച്ച് ഒന്നേ എന്ന് തുടങ്ങുവല്ല അമ്മേ നമ്മൾ.. മുൻ വശത്തെ ഷീറ്റിട്ട ആ വണ്ടി വയ്ക്കുന്ന സ്ഥലം പൊളിച്ചുമാറ്റിയിട്ട് നീളത്തിൽ ഒരു ലിവിങ് ഏരിയായും. പുറത്തൊരു കാർ പോർച്ചും സിറ്റൗട്ടും... ഈ ചെറിയ ഹാൾ ഒരു ബാത്ത് അറ്റാച്ഡ് ബെഡ് റൂം കൂടി ആക്കി മാറ്റിയിട്ട് ഒരു കോമൺ ബാത്ത് റൂമും കൂടി നിർമിയ്ക്കുന്നു. പിന്നെ ഫിനിഷ് ചെയ്തെടുക്കുമ്പോ ഇതൊരു പുതിയ വീടിന്റെ പ്രൗഡിയിൽ ആയിക്കഴിയും.. അതുകഴിഞ്ഞാൽ കുറച്ച് ഫർണിച്ചർ.. തീർന്നു പണി.. എങ്ങിനെ ഉണ്ട് അമ്മേ എന്റെ ഐഡിയ." "കേൾക്കാൻ സുന്ദരം.. പറഞ്ഞപ്പോൾ കാര്യവും കഴിഞ്ഞു.. അതിനുള്ള പൈസ വേണ്ടേ മോനേ നമ്മുടെ കയ്യിൽ..." "പൈസയൊക്കെ നമുക്ക് ഉണ്ടാക്കാവുന്നതെല്ലാ ഉള്ളോ അമ്മേ... ഞാൻ അതിനൊരു വഴി കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. നിന്റെ കയ്യിൽ കാശ് എന്തെങ്കിലും മിച്ചമുണ്ടോ ആശേ. ഉണ്ടെങ്കിൽ താടീ.. വെറുതെയല്ല, കടമായിട്ട്. ഞാനങ്ങ് തിരിച്ച് തന്നോളാം. എന്താ." അവൻ ആശാലതയോട് ചോദിച്ചു. ആശാലത അതുകേട്ട് ഭാനുമതിയമ്മയെ നോക്കി. അമ്മയാണ് ഇതിന് മറുപടി പറയേണ്ടത് എന്നായിരുന്നു ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം. "അവളുടെ കയ്യിൽ എവിടുന്നു കാണാനാടാ.. അവൾക്ക് കിട്ടുന്ന ശമ്പളത്തിന്റെ പകുതിയും ലോണിന്റെ അടവ് പോകുവല്ലേ.. ഈ വീടിന്റെ ചുറ്റും ഇടിഞ്ഞിറങ്ങി കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന വസ്തുവിൽ പാറ ഇറക്കി മതിൽ കെട്ടി തിരിച്ചതിനു പത്ത്‌ ലക്ഷത്തിൽ പരം രൂപ ചിലവായതല്ലേ.. അവള് ലോണെടുത്തിട്ടല്ലേ അതും വീടിന്റെ മുകളിലെ ചോർച്ച മാറ്റാൻ കൂര അടിയ്ക്കാനും ചെയ്യാൻ പറ്റിയത്.. പിന്നെ അവളുടെ വണ്ടിക്കൂലി, മറ്റു ചിലവ്.. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ബാക്കിയുള്ള അയ്യായിരം പോലും അവളെന്റെ കയ്യിലാ തരുന്നത്.." "എനിയ്ക്കറിയാം അമ്മേ. എന്നാലും ഞാൻ ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളൂ. ചിലപ്പോൾ നമ്മളാരും അറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും സ്വന്തം സമ്പാദ്യം ഉണ്ടെങ്കിലോ എന്ന് കരുതി... ഞാനൊരു ലോണിന് അപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് അനുവദിച്ചു കിടക്കുവാ.. രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസത്തിനുള്ളിൽ കാശ് കയ്യിൽ കിട്ടും.. പക്‌ഷേ ആ മൂന്ന് ദിവസത്തേക്ക് വീടിന്റെ പണി നീട്ടി വയ്ക്കേണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതിയാ ഞാൻ നിങ്ങളോട് തിരക്കിയത്.." "എന്റെ കയ്യിൽ ഒരു മാലയും വളയും ഉണ്ട് മോനേ. പണയം വച്ചാൽ അത്യാവശ്യത്തിന് അതുപകാരപ്പെടും.. നിന്റെ ലോണിന്റെ പൈസ കിട്ടുമ്പോ തിരിച്ചെടുത്ത്‌ തന്നാൽ മതി.." ഭാനുമതിയമ്മ മാലയും വളയും ഊരി അപ്പോൾ തന്നെമകന്റെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച്ചു. അശോകന്റെ കണ്ണുകൾ തന്റെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന മാലയുടെ നേർക്ക് നീണ്ടു വരുന്നത് കണ്ടതോടെ ആശാലത ആമാലയും ഊരി അവന്റെ മുമ്പിൽ കിടന്ന ടീപ്പോയുടെ പുറത്തേക്ക് വച്ചു. "പണയം വച്ചു വെറുതേ പലിശ കൊടുക്കേണ്ട അശോകേട്ടാ. വിറ്റെക്ക്. അശോകേട്ടന്റെ ആവശ്യം നടക്കട്ടെ." ആശാലത പറഞ്ഞു. അശോകൻ അവൾ നൽകിയ മാല കയ്യിലെടുത്തു തൂക്കം നോക്കി. "എന്റെ ആവശ്യമോ.. എന്താ ആശേ നീ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞത്. നിന്റെ കല്യാണം ആയതുകൊണ്ടല്ലെടീ ഞാനിപ്പോൾ വീട് മെയിന്റനൻസ് ചെയ്യാൻ മുതിർന്നത്. അല്ലാതെ വെറുതേ കാശ് വാരി ചിലവാക്കാൻ എനിയ്ക്കെന്താ ഭ്രാന്തുണ്ടോ.. കല്യാണത്തിന് മുമ്പ് വീടിന്റെ പണി മുഴുവൻ തീർത്തില്ലെങ്കിലും വരുന്നവർക്ക് മുമ്പിൽ ഈ പഴയ വീടും വച്ചു നമുക്ക് നാണം കെട്ടു നിൽക്കേണ്ടല്ലോ.. നമ്മുടെ ആൾക്കാരുടെ കാര്യം പോട്ടെന്നു വയ്ക്കാം. രതീഷിന്റെ വീട്ടുകാരൊക്കെ അങ്ങിനെയാണോ.. അറ്റവും മൂലയുമൊക്കെ ഇടിഞ്ഞ ഈ വീട് അവരൊക്കെ കാണാൻ ഇടയായാൽ. അതിന്റെ നാണക്കേട് ഞങ്ങൾക്കല്ല, നിനക്കാണ്. നീ അവിടെ ചെല്ലുമ്പോ ചിലപ്പോൾ അവന്റെ ബന്ധുക്കളൊക്കെ നിന്നെ അതും പറഞ്ഞു പരിഹസിച്ചെന്നും ഇരിയ്ക്കും." "എന്ന് തുടങ്ങും മോനേ പണി... പണിക്കാരു വരും മുമ്പേ മുറിയിൽ നിന്നും മാറ്റാനുള്ളതൊക്കെ മാറ്റി കൊടുക്കണ്ടേ നമ്മൾ" "അതെല്ലാം അവര് നോക്കിക്കോളും അമ്മേ. അമ്മ ഈ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കാൻ പോലും വരേണ്ട. പറ്റുമെങ്കിൽ പണിക്കാർക്ക് നാല് മണിയാകുമ്പോ ഒരു ചായയിട്ട് കൊടുക്കുക. അതിനപ്പുറം ഒരു സഹായവും അവർക്ക് നമ്മളിൽ നിന്നും ആവശ്യമില്ല. നാളെ രാവിലെ മുതൽ ജോലിക്കാർ കാണും. നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന് വച്ചാൽ ഇടയ്ക്കിടെ നിങ്ങളാരും അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് അതുവേണോ, ഇത് വേണോ എന്നൊന്നും ചോദിച്ചു അവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കുക.. അത്രേയുള്ളൂ." അശോകൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി. അതിന് ശേഷം അവനെണീറ്റ് പുറത്തെ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കുളിയ്ക്കാനായി പോവുകയും ചെയ്തു. ♦️ രാത്രി.. അടുക്കളയിലെ ജോലിയൊക്കെ തീർത്ത ശേഷം വൃന്ദ ഉറങ്ങാനായി കിടക്കറയിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ അശോകൻ ഫോണിൽ ആരോടോ സംസാരിച്ച് കൊണ്ടിരിയ്ക്കയാണ്. ദേവൂട്ടി അവൾ വരും മുൻപേ ഉറക്കംപിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അശോകൻ ഫോൺ ചെയ്തു തീരുവോളം അവൾ കഴുകി ഉണക്കി കസേരയിൽ കൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന തുണികൾ മടക്കി വച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അശോകൻ ഫോൺ ചെയ്തു തീർന്ന ശേഷം'നീ കിടക്കുമ്പോൾ ലൈറ്റ് അണച്ചേരെ'എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. "അശോകേട്ടൻ ഉറങ്ങാൻ പോവാണോ.." വൃന്ദ ചോദിച്ചു. "ഉം. എന്താ.." അവൻ അങ്ങിനെ തന്നെ കിടന്നുകൊണ്ട് ശിരസ്സ് ചെരിച്ചു അവളെ നോക്കി. "നാളെ രാവിലെ വീടിന്റെ പണിതുടങ്ങുമെന്ന് അശോകേട്ടൻ പറഞ്ഞത് നേരാണോ അശോകേട്ടാ.." അവൾ ചോദിച്ചു. "ഉം.. പിന്നല്ലാതെ. ഇക്കാര്യത്തിൽ ഞാനെന്തിനാ നിങ്ങളോട് കള്ളം പറയുമോ." "അല്ല.. എന്നാലും അതിനുള്ള പൈസ.. അതും ഇത്ര പെട്ടന്ന്.." "നിനക്കെന്താടീ ഇത്ര സംശയം. രണ്ട് ദിവസത്തേക്കുള്ള പണി യ്ക്ക് വേണ്ടാകാശ് ഈ മാലയും വളയും പണയം വച്ചാൽ കിട്ടും.." "അന്നന്നു ചെയ്യുന്ന ജോലിയുടെ കൂലി അന്നന്നു കൊടുത്താൽ മതിയോ അശോകേട്ടാ. വർക്ക് കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനിക്ക് കൊടുക്കുമ്പോ മുൻപേ കാശ് കൊടുക്കണമെന്നും, അവർ വന്നു കണ്ട് വീടിന്റെ പണിയൊക്കെ എങ്ങിനെ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടേ തുടങ്ങൂ എന്നുമൊക്കെയാണല്ലോ ഞാൻ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. ഇവിടാണെങ്കിൽ ആരും വന്നിട്ടുമില്ല, ഇവിടൊന്നും കണ്ടിട്ടുമില്ല." "അവര് നാളെ വന്നോളും. ജെ സി ബി യുടെ പണിക്കാരാടീ നാളെ വരാൻപോകുന്നത്. അവർക്ക് വാനം എടുക്കാനുള്ള പണി തുടങ്ങണ്ടേ. അതിന്റെ കൂടെ പാറ കൊണ്ട് വരും, മെറ്റൽ പാറപ്പൊടി, ഹോളോ ബ്രിക്സ് എല്ലാം എത്തും.. അതിന്റെ കൂടെത്തന്നെ കൺട്രാക്കും വന്ന് നിർദേശങ്ങൾ കൊടുത്തോളും. അയാൾക്ക് ഒരുപാടിടത്ത്‌ പണി നടക്കുന്നതാ. അതുകൊണ്ട് സമയം കിട്ടുമ്പോ മാത്രമേ ഇങ്ങോട്ട് വരൂ. പണിക്കാർക്കുള്ള നിർദേശങ്ങളൊക്കെ അയാൾ ഫോണിലൂടെ നൽകിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കും.തീർന്നോ നിന്റെ സംശയങ്ങൾ" "ഇല്ല ഒന്ന് കൂടിയുണ്ട്.. അശോകേട്ടൻ ലോണിന് അപ്ലെ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നും അത് അനുവദിച്ചു കിട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്നും ഇതുവരെയായി എന്നോട് പറയാതിരുന്നതെന്താ.. ഇങ്ങനായിരുന്നില്ലല്ലോ അശോകേട്ടൻ. സ്റ്റേഷനിലെ പോലും ഓരോ കൊച്ച് കൊച്ച് കാര്യങ്ങളും എന്നോട് പറയാറുള്ളഅശോകേട്ടൻ ഇത് മാത്രം എന്നിൽ നിന്നും ഒളിച്ചു വച്ചു." അവൾ പരിഭവത്തോടെ അവനെ നോക്കി. അശോകൻ ഇടതുകയ്യുടെ മുട്ട് കിടക്കയിൽ കുത്തി പകുതി ശരീരം ഉയർത്തി നിന്നു. "ഞാനത് നിന്നോടുപറയാതിരുന്നതൊന്നും അല്ലെടീ. ലോണിന്റെ കാര്യമല്ലേ, എന്നാ, എപ്പോഴാ കിട്ടുന്നതെന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. സാങ്ഷൻ ആയ കാര്യം ആശയുടെ നിശ്ചയത്തിന്റെ തിരക്കിനിടയിൽ പറയാനും വിട്ടുപോയി. അതാ നേര്. അതിനാണോ നീയിങ്ങനെ മുഖം വീർപ്പിയ്ക്കുന്നത്.. വാ കിടക്കാം..." അവൻ കൈനീട്ടി അവളുടെ കൈക്ക് പിടിച്ചെങ്കിലും അവൾ മറുകൈ കൊണ്ട് അവന്റെ പിടുത്തം വിടുവിച്ചു. "കുറച്ച് ജോലി കൂടിയുണ്ട്. ഇത് കൂടി തീർക്കട്ടെ.." അവൾ പറഞ്ഞു. അവൻ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്ന് അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. താൻ പറഞ്ഞത് പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിയ്ക്കാത്ത ഒരു ഭാവം കാണാനുണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ മുഖത്ത്. എന്നാൽ അത് കാണാത്ത മട്ടിൽ അശോകൻ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. അശോകേട്ടൻ തന്നെ എന്തൊക്കെയോ ഒളിയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്നൊരു ചിന്ത വൃന്ദയിലും ഉടലെടുത്തു. അല്ലെങ്കിൽ സഹോദരിയുടെ കല്യാണം അടുത്തിരിയ്ക്കുന്ന ഈ നേരത്ത്‌ ലോണെടുത്ത്‌ കല്യാണം നടത്തേണ്ടതിനു പകരം വീടുപണി ചെയ്യുന്നത് എന്തിനാണ്... എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടുo വൃന്ദയ്ക്ക് അതിനൊരു മറുപടി കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. (തുടരും) കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ