ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6OgreWM?d=n&ui=v64j8rk&e1= part....20.. എല്ലാവർക്കും ഒരേ നിമിഷം തന്നെ ശക്തമായ ശ്വാസം മുട്ടൽ അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങി..തങ്ങളുടെ ചുറ്റും പൊതിഞ്ഞ കോടമഞ്ഞിൽ നിന്ന് കൊണ്ടു അടുത്ത് ഉള്ളവരെ കൂടി കാണാത്ത അവസ്ഥ ആയിരുന്നു എല്ലാവർക്കും.. സുറുമി തന്റെ തൊണ്ടയിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു കൊണ്ടു ചുമച്ചു കൊണ്ടു കൂട്ടുകാരികളെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. ജോണി ചുറ്റും നോക്കി കൊണ്ടു എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു കൊണ്ടു മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി.. ഇതിനിടയിൽ നിരഞ്ജൻ നിലത്തു മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു കൊണ്ടു ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... ഇതാ അവിടുത്തേക്ക് ഉള്ള ബലി..സ്വീകരിച്ചാലും.. പെട്ടന്ന് പിടിച്ചു നിർത്തിയ പോലെ മഴ നിന്നു.. കോടമഞ്ഞ് മെല്ലെ മാഞ്ഞു പോയി തുടങ്ങി.. സുറുമി ചുറ്റും നോക്കി..നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്ന ഐശ്വര്യയും ആതിരയും..?? അവൾ വേഗം തന്നെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു..കൂട്ടുകാരികളെ വിളിച്ചു സുറുമി കരയുക ആയിരുന്നു..തന്റെ വാക്ക് കേട്ട് കൂടെ വന്നവർ ആണ്. ആതിരയുടെ കവിളിൽ തട്ടി കൊണ്ട് സുറുമി വിളിച്ചു.. എടി എഴുന്നേൽക്കു.. അപ്പോഴേക്കും ജീപ്പിൽ നിന്ന് കുപ്പിയിൽ കുറച്ചു വെള്ളം എടുത്തു കൊണ്ടു വന്നു പ്രകാശ് അവരുടെ മുഖത്ത് തളിച്ചു.. ആതിരയും.ഐശ്വര്യയും മെല്ലെകണ്ണുകൾ തുറന്നു.. പിന്നെ എഴുനേറ്റു നിന്നു കൊണ്ടു സുറുമിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു പോയി.. പ്രകാശ് അവരെ നോക്കി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.. കുട്ടികളെ നിങ്ങൾ ok അല്ലേ. കുറച്ചു സമയം ഞാനും വേറെ ഏതോ ലോകത്തു ആയ പോലെ തോന്നി പോയി.. ഇവിടെ എപ്പോ മഴ പെയ്യും കോടഇറങ്ങും എന്നൊന്നും പറയാൻ ആവില്ല.. നിങ്ങൾ ആദ്യം ആയതു കൊണ്ടു ആണ് ഭയന്ന് പോയത്.. സുറുമി കൂട്ടുകാരികളെ തന്നോട് കൂടുതൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.. നിങ്ങൾ ok അല്ലേ.. മതി ഇനി നമുക്ക് തിരിച്ചു പോയേക്കാം. ജീപ്പ് വരുന്നത് നോക്കണ്ട ഈ വഴി നേരെ തിരിഞ്ഞു നടന്നാൽ നമ്മൾ റോഡിൽ എത്തും.. അത് കേട്ടപ്പോൾ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.. അല്ല കുട്ടികളെ ജോണിയും നിരഞ്ജനും എവിടെ..?? അപ്പോഴാണ് എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിച്ചത്.. ജോണിയും നിരഞ്ജനും കൂടെ ഇല്ല.. അവർ ചുറ്റും നടന്നു നോക്കി.. പ്രകാശ് ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു അവരെ.. അവർ നാലു പേരും ഒരുമിച്ചു കൂടി നിന്നു.. സുറുമി അയാളെ നോക്കി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. സാർ എനിക്കു എന്തോ ഭയം തോന്നുന്നു.. ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട വേഗം താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ നോക്കാം പ്ലീസ്.. കുട്ടി എന്താ ഈ പറയുന്നത്.നമ്മളെ ഇവിടേക്ക്കൊണ്ടു വന്ന. ഡ്രൈവർ.. പിന്നെ ആ നിരഞ്ജൻ. അവരെ കൂടാതെ നമ്മൾ മാത്രം താഴെ എത്തിയാൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വന്നേക്കും.. അത് മാത്രം അല്ല ഇത്രയുംനേരം നമ്മുടെ കൂടെ നിന്നവർ അല്ലേ അവർ.. ഇപ്പോൾ നിങ്ങളിൽ രണ്ട് പേര് ആയിരുന്നു ഈ അവസ്ഥയിൽ എങ്കിൽ ഇങ്ങനെ പറയുമോ.. പ്രകാശൻ അവരെ മാറി മാറി നോക്കി കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.. അയാളുടെ ചോദ്യത്തിന് സുറുമിക്ക് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ ഞാൻ കുറച്ചു മുന്നോട്ട് പോയി നോക്കാം നിങ്ങൾ ഈ ജീപ്പിൽ തന്നെ ഇരുന്നോളൂ.. പ്രകാശ് അവരെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കിക്കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് പോയി.. സുറുമിയും കൂട്ടുക്കാരികളും ജീപ്പിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ആതിര സുറുമിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.. സുറുമി ഇനി ഇതെല്ലാം ആ കഥ പോലെ തന്നെ ആണോ. നമ്മൾ ശരിക്കും ട്രാപ്പിൽ ആണോ എന്നൊരു തോന്നൽ.. ഏയ്‌ ഇല്ലെടോ അങ്ങനെ ഒന്നും ചിന്തിക്കല്ലേ. നമുക്ക് ജീപ്പിലേക്ക് കയറി ഇരിക്കാം നിങ്ങൾ വാ.. സുറുമി അവരെയുംകൊണ്ടു ജീപ്പിന്റെ പിറകിലെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു.. സമയം കടന്നു പോയി കൊണ്ടിരുന്നു.. ചുറ്റും കോട വീണ്ടും വ്യാപിച്ചു തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞു.. ഒരു പുക മറയിൽ എന്ന പോലെ അവർ ജീപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇരുന്നു.. സുറുമിയുടെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു കൊണ്ടു ആതിരയും ഐശ്വര്യയും മെല്ലെ മയങ്ങി തുടങ്ങി.. സുറുമി അവരുടെ തല മുടിയിൽ തലോടി കൊണ്ടു ജീപ്പിന്റെ മുന്നിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.. പെട്ടന്ന് മഞ്ഞിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു.. സുറുമി ഇവിടേക്ക് നോക്ക്. ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ. ഇങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങി വരൂ. ഞാൻ നിന്നെ കാണാൻ ആണ് കാത്തിരുന്നത്..?? സുറുമി ഒന്ന് ഞെട്ടി.. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ ദിക്കർ.ചൊല്ലാൻ തുടങ്ങി.. കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു കൊണ്ടു അവൾ ശബ്ദത്തിൽ ദിക്കർചൊല്ലി കൊണ്ടിരുന്നു.. ഇതേ സമയം കോതമംഗലം പള്ളിയിൽ നിന്ന് കുറച്ചു ദിവസത്തെ ലീവ് പറഞ്ഞു കൊണ്ടു അലക്സ് കട്ടപ്പനക്ക് വരിക ആയിരുന്നു.. കാർ ഓടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അലക്സ് ചിന്തിച്ചത് മുഴുവൻ. തന്റെ കൂട്ടുകാരനെ കുറിച്ച് ആയിരുന്നു.. കോളേജ് ടൈം മുതൽ ഉള്ള ആത്മാർഥത സുഹൃത്ത് ആയ. ദേവനാരായണൻ. പാഴൂർ പടിപ്പുരയിലെ ബ്രഹ്മദത്തന്റെ. മകൻ.അച്ഛനേക്കാൾ സമർത്ഥൻ. . ഇടക്ക് വിദേശ യാത്രകഴിഞ്ഞു എത്തിയത് ഒള്ളു നാട്ടിൽ..തനിക്ക് .പള്ളിയിൽ വെച്ച് ഉണ്ടായ അനുഭവം അവനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.. എല്ലാം കേട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അവന്റ നിർദേശപ്രകാരം ആയിരുന്നു ഈ യാത്ര.. അലക്സ് ഇടക്ക് മൊബൈൽ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.. ഹരിനാരായണൻ കട്ടപ്പനയിൽ എത്താം എന്ന് ആയിരുന്നു പറഞ്ഞിരുന്നത്.. അവൻ ഇടക്ക് വിളിച്ചു കൊള്ളാം എന്നും പറഞ്ഞു.. കാർ വേഗത്തിൽ പോയി കൊണ്ടിരുന്നു... ഇതേ സമയം ജീപ്പിൽ ഇരുന്ന സുറുമി കണ്ണുകൾ തുറന്നു കൊണ്ടു മുന്നോട്ട് നോക്കി.. പെട്ടന്ന് ജീപ്പിന്റെ ബോണറ്റിൽ എന്തോ വന്നു വീണു..?? അവൾ അവിടേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.. ആ വസ്തു ഒരു മനുഷ്യന്റെ തല ആയിരുന്നു.. അതിന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു തന്നെ ആയിരുന്നു ഇരുന്നത്..?? സുറുമി ഉറക്കെ അലറി കൊണ്ടു കൂട്ടുകാരികളെ വിളിച്ചു ഉണർത്തി.. പിന്നെ വേഗം തന്നെ ജീപ്പിന് പുറത്തു ഇറങ്ങി.. അപ്പോൾ അവരുടെ മുന്നിലേക്ക് തലയില്ലാത്ത ഒരു ശരീരം വന്നു വീണു..?? ഡ്രസ്സ് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ സുറുമി ഞെട്ടി.. അത് പ്രകാശ് ആയിരുന്നു..?? അതോടെ കൂട്ടുകാരികളുടെ കയ്യ് പിടിച്ചു കൊണ്ടു സുറുമി വേഗത്തിൽ താഴേക്കു ഓടാൻ തുടങ്ങി.. ഇടക്ക് എവിടെയൊക്കെയോ ഉരുണ്ട് വീണെങ്കിലും അവർ മുന്നോട്ട് ഓടി കൊണ്ടിരുന്നു.. പുറകിൽ നിന്ന് എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടു ഇടക്ക് ആതിര തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. തലയില്ലാത്ത ആ ഉടൽ പിറകെ തന്നെ വരുന്നത് കണ്ടു.. സർവ്വശക്തിയും എടുത്തു അവർ ഓടി കൊണ്ടിരുന്നു.. മുന്നിൽ ഒരു വാഹനം വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കൈകൾ ഉയർത്തി കൊണ്ടു അവർ റോഡിൽ നിന്നു.. വന്നത് ജോണി വിളിച്ച ജീപ്പ് ആയിരുന്നു.. ജീപ്പ് നിന്നപ്പോൾ തന്നെ സുറുമി ഓടി അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.. അവിടെ.. അയാൾ മരിച്ചു.. കുന്നിന്റെ മുകളിൽ.. ജീപ്പ് ഡ്രൈവർ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി..സുറുമി ജീപ്പിലേക്ക് കുഴഞ്ഞു വീണു പോയി.. ആതിരയും ഐശ്വര്യയുംവേഗം തന്നെ അവളെ താങ്ങി പിടിച്ചു.. ജീപ്പ് ഡ്രൈവർ വേഗം തന്നെ അവരെ കയറ്റി ഇരുത്തി കൊണ്ടു അവിടെ തന്നെ ജീപ്പ് തിരിച്ചു കൊണ്ടു. മുന്നോട്ട് പോയി. പോകുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ അയാൾ ചോദിച്ചു.. നിങ്ങൾ ജോണി കൊണ്ടു പോയ ആളുകൾ അല്ലേ.. രണ്ട് പേർ കൂടി ഉണ്ടല്ലോ അവർ എവിടെ പോയി.. ജോണി പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു ഞാൻ ഇവിടെ ഒക്കെ വന്നു നോക്കി.. പിന്നെ തിരിച്ചു പോയി. അത് കഴിഞ്ഞു കുന്നിന്റെ മുകളിൽ നിന്ന് ഒരു അലർച്ച കേട്ട പോലെ തോന്നിയത് കൊണ്ടു തിരിച്ചു വന്നത് ആയിരുന്നു.. ആതിരകരഞ്ഞു കൊണ്ടു.. ഉണ്ടായത് മുഴുവൻ അയാളോട് പറഞ്ഞു.. ജീപ്പ് കട്ടപ്പനലക്ഷ്യമാക്കി പോയി കൊണ്ടിരുന്നു... ഇതേ സമയംഅലക്സിന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു.. കാർ റോഡിന്റെ സൈഡിൽ ഒതുക്കി കൊണ്ട് അലക്സ് ഫോൺ എടുത്തു.. ദേവനാരായണൻ ആയിരുന്നു വിളിച്ചത്... ഹലോ അലക്സ്.. അവന്റെ ശബ്ദം കുറച്ചു പരിഭ്രാന്തി നിറഞ്ഞത് ആയിരുന്നു.. അലക്സ് ഞാൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കണം.. നീ കരുതും പോലെ.. അല്ല കാര്യങ്ങൾ.. നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത്. നിന്റെ അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞആൾ അല്ല..?? അലക്സ് ദേവനാരായണൻ പറയുന്നത് കേട്ട് കാറിൽ ഇരുന്നു വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി..?? ഇതേ സമയം കുന്നിറങ്ങികൊണ്ടിരുന്ന ജീപ്പിൽ ആതിരയുടെ മടിയിൽ കിടന്നിരുന്ന സുറുമി മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ക്രൂരമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു..?? തുടരും.. കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ