നിഴൽ രചന : ജാസി Part 6 കലിപ്പന് പിന്നില് മറഞ്ഞ് നിന്ന് അവരെ പേടിയോടെ നോക്കി. ഞാന് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആണ് അവരെന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് മുന്നോട്ട് നിര്‌ത്തിച്ചത്. കലിപ്പന് ഒന്നുമറിയാതെ ഞങ്ങളെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി നില്ക്ക. കണ്ണ് നിറഞ്ഞ് വരുന്നുണ്ട്. 'ആരാ പടച്ചോനെ എന്നെ ഇവരെ കൈയീന്ന് രക്ഷിക്കാ?? . എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കുന്നെ??' എന്നെ പിടിച്ച് വലിച്ച് കൊണ്ട് പോകാൻ നിന്നതും ഞാൻ പൊട്ടി കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് കലിപ്പന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. "പ്ലീസ്... എന്നെ കൊണ്ട് പോകല്ലെന്ന് പറ. ഞ.. ഞാന് നാളെ ഇവിടെ നിന്ന് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പൊക്കോളാം." അവരുടെ കൈയിൽ നിന്നും കുതറി മാറി കൊണ്ട് ഞാൻ കലിപ്പന് നേരെ ചെന്ന് യാചിച്ചു. പക്ഷേ എന്നെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ തള്ളി മാറ്റി കൊണ്ട് അവിടെ നിന്നും മാറി നിന്നു. വിജയി ഭാവത്തിലുള്ള അവരുടെ ചിരിയും അയാളുടെ ഈ പ്രവര്ത്തിയും എല്ലാം എന്നെ വല്ലാതെ തളര്ത്തിയിരുന്നു. നിസ്സഹായതയോടെ ഞാൻ അയാളെ നോക്കിയെങ്കിലും എന്നില് നിന്നും മുഖം തിരിച്ച് കൊണ്ടുള്ള അയാളുടെ സ്വഭാവം പോലും മനസ്സിനെ വല്ലാതെ നോവിച്ചു. "എന്തൊരു ശല്യ പൊയ്ക്കൂടെ നിനക്ക്. എന്റെ ജീവിതത്തില് വന്ന് എൻ്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചത് ഒന്നും പോരെ." അയാളുടെ ഓരോ വാക്കില് നിന്നും ഞാന് എത്രത്തോളം അവന് ഭാരമായിയെന്ന് മനസ്സിലായി. വേണ്ടിയിരുന്നില്ല ഒന്നും അന്നേ ജീവിതത്തിന് ഒരു അവസാനം കാണാമായിരുന്നു. പക്ഷേ മരണം അതൊന്നിനും പരിഹാരമല്ല. എന്റെ ഉപ്പയും അങ്ങനെ അല്ല പഠിപ്പിച്ചെ. കാലുകൾ അവര്ക്ക് ഒപ്പം ചലിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മനസ്സ് ആകെ മരവിച്ച അവസ്ഥയില് ആയിരുന്നു. കാറിലേക്ക് എന്നെ തള്ളി കയറ്റുമ്പോഴും കണ്ണീരോടെ ഞാൻ ആ വീടിനെ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. കാറ് നീണ്ട റോഡുകളും ഇടവഴികളും കടന്ന് ഒരു മണ് പാതയിലേക്ക് നീങ്ങി. ആ വഴി ചെന്ന് അവസാനിച്ചത് ഒരു വലിയ രണ്ട് നില വീടിന് മുന്നില് ആയാണ്. പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതും ഞാൻ ചുറ്റുമൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. ഞാൻ ജനിച്ച് വളര്ന്ന എന്റെ വീട് പക്ഷേ ഇപ്പോ ഞാൻ ഇവിടെ ആരുമല്ലാതെ ആയി. ഈ വീടും സ്ഥലവും കുടുബവും എല്ലാം എനിക്ക് നഷ്‌ടമായി അല്ല നഷ്ടമാക്കി. ഒരു പ്രതിയെന്ന പോലെ എന്നെ അവർ ആ വീടിനുള്ളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. ഡൈനിങ്ങ് ഹാളിലേക്ക് തള്ളിയതും നിൽക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാന് നിലത്തേക്ക് വീണു. മുന്നില് ആയി നില്ക്കുന്ന രണ്ട് കാലുകള് കണ്ടതും അത് ആരാണെന്ന് മനസ്സിലായി ഹൃദയം വേഗത്തില് മിടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. തൊണ്ട വരണ്ട പോലെ. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ ആകെ കുഴങ്ങി. അവള് പോയതിന് പിന്നാലെ ഉപ്പയെ കൊണ്ട് അവർ വന്നിരുന്നു. വന്നപ്പോ തന്നെ അന്വേഷിച്ചത് അവളെയാണ് ഈ കുറഞ്ഞ ദിവസം കൊണ്ട് തന്നെ ഇവിടെയുള്ളവരുടെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ സ്ഥാനം തന്നെ ഉണ്ട് അവള്ക്ക്. പക്ഷേ എന്തോ എനിക്ക് അവളെ ഉള്കൊള്ളാന് കഴിയുന്നില്ല. "അത് അവളെ അവരുടെ കുടുംബക്കാര് വന്ന് കൊണ്ട് പോയി." എങ്ങനെയോ അവരോട് പറഞ്ഞ് ഒപ്പിച്ച് ഞാൻ പോകാൻ നിന്നതും എന്റെ കൈയിൽ ആയി ഒരു പിടി വീണു. തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോ ഫെമിയാണ് ദേഷ്യത്തോടെ അവൾ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു എൻ്റെ കൈയിലേക്ക് നോക്കി ആ നോട്ടം അവളില് രൂക്ഷമാക്കി. 'ഫെല്ല എവിടെ സത്യം പറ? നീ എന്താ അവളെ ചെയ്തെ. ഇവിടെ നിന്ന് പുറത്താക്കിയോ??" (ഫെമി) "അത് തന്നെ അല്ലെ പറഞ്ഞെ അവള് പോയെന്ന്. നിനക്ക് എന്താ പറഞ്ഞ മനസ്സിലാവില്ലെ. അവള് ആരുടെ കൂടെ വേണലും പൊയ്ക്കോട്ടേ അത് എന്നെ ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്‌നമല്ല." " ആര് പറഞ്ഞു അല്ലെന്ന്. നീ അവളുടെ ഭര്ത്താവ് ആയിരിക്കും കാലത്തോളം അവളുടെ മുഴുവന് ഉത്തരവാദിത്വവും നിനക്കെ. അവള്ക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാല്." (ഫെമി) അവൾ പറയുന്നത് കേട്ടതും ആദ്യം തന്നെ എന്റെ നോട്ടം ചെന്നെത്തിയത് ഉമ്മിയിലാണ്. കേട്ടത് ഒന്നും വിശ്വാസം ആവാതെ ഫെമിയെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഇവരെ ഒക്കെ ഇനി എങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കും. ആ കാല് ശക്തമായി എൻ്റെ വയറില് പതിച്ചതും വേദന കാരണം ആര്ത്ത് കരഞ്ഞു. എൻ്റെ കൈയിൽ ചെരുപ്പ് ഇട്ട് ചവിട്ടി കൊണ്ടും പിന്നീട് എൻ്റെ തലയില് ആയും അവർ എനിക്ക് വേദന നല്‌കി കൊണ്ടിരുന്നു. "എ.. എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ. ഇനി ഒരിക്കലും ഞാന് ഇവിടെ നിന്നും പോകില്ല. പ്ലീസ്.... പ്ലീസ്" തേങ്ങി കൊണ്ട് അവരുടെ കാലിലായി പിടിച്ച് പറഞ്ഞു. എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നവര് എന്നേയും കൊണ്ട് ഒരു റൂം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. വേദന കാരണം ഇടക്ക് വീഴാന് പോയെങ്കിലും വേച്ച് വേച്ച് നടന്നു. അവിടെ എന്നെ ആക്കി കൊണ്ട് പുറത്ത് നിന്നും പൂട്ടി അവര് പോയി. ആ ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ച് നിലത്തായി ഇരുന്നു. ചുവരിലെ ചെറിയ ദ്വാരത്തിലൂടെ ഉള്ള വെളിച്ചമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ ഇരുട്ടില് കൂട്ടായി ആ വെളിച്ചത്തിൽ എന്റെ മുന്നിലായി കാണുന്ന മങ്ങിയ "നിഴല്* അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്ക് കൂട്ടിന് ഇല്ല. ഇരുട്ടിയാല് ആ "നിഴല്* പോലും എന്നെ തനിച്ച് ആക്കും. * എന്റെ നിഴല് ആയി എന്നും എന്റെ കൂടെ നിൽക്കാൻ ആരാ എൻ്റെ ജീവിതത്തില് ഉണ്ടാവുക. ആഗ്രഹിക്കാന് പോലും അര്ഹത ഇല്ലാത്തവൾ ആണ് ഞാൻ. കാൽ മുട്ടില് മുഖം പൂഴ്ത്തി എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ നല്ലതും ഞാൻ ഓര്ക്കാന് ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതുമായ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു. #📙 നോവൽ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ