काय फक्त दुःखच लिहिलं आहे का माझ्या नशिबात…? नशीब की शिक्षा? — दोम दोम दावल मलिक बाबा कधी कधी माणूस स्वतःच्या आयुष्याकडे पाहून थकून जातो. प्रत्येक सकाळी एक आशा घेऊन उठतो… आणि प्रत्येक रात्री तीच आशा तुटताना पाहतो. मनात वारंवार एकच प्रश्न घुमत राहतो— “माझ्या नशिबात फक्त दुःखच लिहिलं आहे का?” का प्रत्येक रस्ता अडचणींनी भरलेला असतो? का प्रत्येक आनंद अर्ध्या वाटेतूनच परत फिरतो? का प्रत्येक आपला माणूस वेळ आल्यावर परका होतो? तेव्हा मन स्वतःलाच विचारतं— हे माझं नशीब आहे… की काही शिक्षा? पण बाबा… हा प्रश्न जेव्हा मनाच्या खोलातून निघून तुमच्या दरबारापर्यंत पोहोचतो, तेव्हा त्याचा अर्थच बदलून जातो. बाबा आम्हाला शिकवतात— दुःख नेहमी शिक्षा नसतं… कधी कधी तेच दुःख माणसाला तुटण्यापासून वाचवण्याचा मार्ग असतो. आपण ज्या गोष्टींना पराभव समजतो, त्याच आपल्याला अहंकारापासून वाचवतात. आपण ज्या नात्यांच्या तुटण्यावर रडतो, तीच नाती कधी कधी खोट्या आधारांपासून मुक्त करतात. माणूस जेव्हा सुखात असतो, तेव्हा तो स्वतःलाच सर्व काही समजतो. पण जेव्हा दुःख येतं, तेव्हाच तो खऱ्या अर्थाने वरच्या शक्तीला आठवतो. बाबा… कदाचित म्हणूनच दुःख माणसाला मिळालं आहे. कारण ज्या हृदयाने कधी तुटणं शिकलं नाही, त्या हृदयाला कधी नम्र व्हायला देखील शिकता येत नाही. आज जो माणूस डोकं झुकवून बसला आहे, डोळ्यांत अश्रू घेऊन, खामोशीमध्ये हरवलेला… तो हरत नाही आहे— तो स्वतःला तुमच्या हवाली करत आहे. कारण जेव्हा सगळे रस्ते बंद होतात, तेव्हा एक रस्ता उघडतो— बाबांचा रस्ता. लोक म्हणतात— “सब्र ठेव, वेळ बदलून जाईल.” पण बाबा… तुम्ही शिकवता— वेळ नाही बदलत… माणूस बदलतो. आणि जेव्हा माणूस बदलतो, तेव्हा त्याचं नशीब आपोआप बदलायला लागतं. आपण अनेकदा विचार करतो— जर देव आपल्यावर प्रेम करतो, तर आपल्याला दुःख का देतो? पण सत्य असं आहे— बाबा आपल्याला दुःख देत नाहीत… बाबा आपल्याला त्या मार्गावरून बाहेर काढतात ज्या मार्गावर चालून आपण स्वतःलाच हरवत असतो. कधी कधी जे आपल्याकडून निघून जातं, तेच आपल्याला वाचवत असतं. कधी कधी जे तुटतं, तेच आपल्याला मजबूत बनवतं. आणि कधी कधी जे दुःख मिळतं, तेच आपल्याला तुमच्या चरणांपर्यंत घेऊन येतं. बाबा… जेव्हा माणूस पूर्णपणे थकून जातो, जेव्हा समजून घेणारा कोणी उरत नाही, जेव्हा मनात फक्त शांतता उरते… तेव्हाच तुमची उपस्थिती सर्वात जास्त जाणवते. ना कोणताही आवाज… ना कोणतंही प्रदर्शन… फक्त मनात एक हलकीशी हाक— “घाबरू नको… मी आहे.” बाबा… आज समजतंय— माझ्या नशिबात फक्त दुःख नव्हतं लिहिलं, माझ्या नशिबात तुमच्या दरबारापर्यंत पोहोचण्याचा मार्ग लिहिला होता. जर आयुष्य इतकं सोपं असतं, तर कदाचित मी कधीच तुमच्यासमोर डोकं झुकवलं नसतं. जर सर्व काही सहज मिळालं असतं, तर कदाचित मी कधीही मनापासून तुम्हाला हाक मारली नसती. म्हणून आज हा प्रश्न बदलतो— नशीब की शिक्षा? आता उत्तर स्पष्ट दिसतं… 👉 ही शिक्षा नव्हती… 👉 हा सुधार होता… 👉 हे एक बोलावणं होतं… 👉 हा बाबांकडे नेणारा मार्ग होता… आणि खरं सांगायचं तर— ज्याच्या नशिबात दोम दोम दावल मलिक बाबा यांचं नाव येतं, त्याच्या नशिबातलं दुःखसुद्धा दुआ बनून जातं. 🙏 बाबा… जर आयुष्यात अश्रू मिळाले, तर तेही तुमची इच्छा समजून स्वीकारू… फक्त तुमची छाया आमच्या डोक्यावर कायम राहू द्या. ‼️ ॐ नमो दोम दोम आदेश 🚩🔱 दोम दोम दावल मलिक बाबा भक्त गुरुवर्य चौधरी बाबा 📞 9075471763 / 8080451464 #🎬 गुड मॉर्निंग व्हिडीओ स्टेटस #📹Video स्टेट्स #😎आपला स्टेट्स #🎭Whatsapp status #दोम दोम दावल मलिक बाबा भक्त परीवार