ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6awdXeM4?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി.... Part 35💞 വല്ലപ്പോഴും ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട്‌ ചെയ്തു രുദ്രനും ഗൗരിയും ജിജോയുടെ ബൈക്കിൽ എറണാകുളത്തെ മാളുകളിലും മറ്റും അവരുടെ പ്രണയനിമിഷങ്ങൾ ചിലവഴിച്ചു. കോളേജ് ടൈമിനുള്ളിൽ തന്നെ തിരിച്ചെത്താനും മറ്റും ഗൗരിയെ പരിചമുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ പെടാതിരിക്കാനും തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാനുമൊക്കെ അവർ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു…. സുഗമമായൊഴുകിയ അവരുടെ പ്രണയബന്ധത്തിലേക്ക് രുദ്രന്റെ കലാലയജീവിതത്തിന്റെ അവസാനനാളുകൾ വന്നെത്തി….. ഇനി രുദ്രനും ഗൗരിയ്ക്കും തങ്ങളുടെ ക്ലാസുകൾ തീരാൻ കഷ്ടിച്ച് ഒരു മാസമേ ഉള്ളൂ. ചില ഗവണ്മെന്റ് ടെസ്റ്റുകൾക്കൊക്കെ രുദ്രൻ അപ്ലിക്കേഷൻ അയക്കാനൊക്കെ തുടങ്ങിയിരുന്നു അതിനിടയിൽ. ഒരു സ്ഥിരം ജോലി എന്നത് അവനു അത്യന്താപേക്ഷിമാണല്ലോ…. ഒരു ലഞ്ച് ബ്രേക്കിൽ ഗ്രൗണ്ടിനടുത്തു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു രുദ്രനും അവന്റെ ചുമലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗൗരിയും… "അപ്പൊ മോനെ ദേവേട്ടാ…എന്താ മോന്റെ ഭാവി പരിപാടി…." "കോഴ്സ് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്‌താൽ എവിടെയെങ്കിലും ചെറുതെങ്കിലും ആയ ഒരു ജോബ് നോക്കണം. കൂട്ടത്തിൽ ബാങ്ക് ടെസ്റ്റുകളും മറ്റു ഗവണ്മെന്റ് എക്സാംസും. എങ്കിലല്ലേ നന്ദൂ എനിയ്ക്ക് നിന്നെ സ്വന്തമാക്കാൻ ഒരു ബേക്കപ്പ് ഉണ്ടാവൂ……" രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ മിഴികളിലേക്ക് നോക്കി പ്രണയാർദ്രമായി മൊഴിഞ്ഞു…. "എന്റെ ദേവേട്ടന് എല്ലാം നേടാനാവും….എന്റെ പ്രാർത്ഥന ദേവേട്ടന്റെ കൂടെയെപ്പോഴും ഉണ്ട്"…. ഗൗരിയവന്റെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…. "പിന്നെ വേറൊരു ആഗ്രഹം ഉണ്ട് എനിയ്ക്ക്"…..ഗൗരിയവനെ നോക്കി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു… "എന്താണാവോ നന്ദു മോളുടെ ആഗ്രഹം….പറഞ്ഞെ…." "അതേ ദേവേട്ടാ….നമുക്ക് ഒരുമിച്ചതിനു ശേഷം ഒരു യാത്ര പോകണം…." "എങ്ങോട്ടാണാവോ…വല്ല കാശിയിലോട്ടുമാണോ "… രുദ്രനൊരു ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു…. "കാശിയിലേക്ക് ഒന്നുമല്ല….." "പിന്നെ…?" "പുഷ്കാർ തടാകത്തെ കുറിച്ചു കേട്ടിട്ടുണ്ടോ ദേവേട്ടൻ….." "ഉവ്വ്…അത് രാജസ്ഥാനിൽ അജ്മീറിൽ അല്ലെ….നന്ദു മോൾക്ക് അങ്ങോട്ടാണോ പോകേണ്ടത്….." "അതെ…..എനിക്കും ദേവേട്ടനും കൂടി അങ്ങോട്ട് ഒരു ട്രിപ്പ്‌ പോകാം…നല്ല രസമായിരിക്കില്ലേ "…. ഗൗരിയുടെ മുഖത്തെ ചിരി വിട്ടിരുന്നില്ല അപ്പോഴും.. "സംഗതിയൊക്കെ കേൾക്കാനൊരു സുഖമൊക്കെയുണ്ട്… എന്തേ ഇപ്പോൾ എന്റെ നന്ദു മോൾക്ക് ട്രിപ്പ്‌ പോകുന്നതിനെ പറ്റിയൊക്കെ ചിന്തിക്കാൻ മാത്രമുണ്ടായത്. അതും ആരും അത്ര ചിന്തിക്കാത്ത അജ്മീറിലോട്ട് "…… രുദ്രന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരത്ഭുതം നിറഞ്ഞു… "അത് ഞാനൊരു ആർട്ടിക്കിൾ വായിച്ചു പുഷ്കാർ നദിയിൽ കാർത്തിക പൗർണമി ദിവസം പുണ്യസ്നാനം ചെയ്യുന്നതിനെ പറ്റി. അപ്പോൾ എന്തോ എനിക്കവിടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും അവിടെ പോകണമെന്ന് "…. ഗൗരി പറഞ്ഞു നിർത്തി…. "ഓഹോ….അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ നമുക്ക് പോയ്ക്കളയാം…ട്രെയിനിൽ മൂന്നു ദിവസത്തെ യാത്രയുണ്ട് അജ്മീറിലോട്ട്"….രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "അതേ…..ദേവേട്ടാ…. നമുക്ക് ട്രെയിനിൽ പോകണ്ട…. ബൈക്കിൽ പോയാൽ മതി. എറണാകുളം തൊട്ട് അജ്മീർ വരെ…" ഗൗരിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…. "ഹ ഹ ഹ…നന്ദു….നിന്റെ പിരി ലൂസായോ…. ഇവിടുന്നു അജ്മീർ വരെ ബൈക്കിൽ. ഇവിടുന്നു അടുത്ത ജില്ലകളിലേക്ക് പോലും ഞാൻ ബൈക്ക് ഓടിച്ചിട്ടില്ല അപ്പോഴാ രണ്ടായിരം കിലോമീറ്ററിനു അടുത്ത് ദൂരത്തേക്ക് "… രുദ്രന് ചിരിയടക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല…. "ഇത്രയ്ക്കു ഇളിക്കാൻ മാത്രമെന്താ…ഇപ്പോൾ തന്നെ പോകാനല്ലല്ലോ ഞാൻ പറയുന്നത്. ചിലരൊക്കെ ബൈക്ക് റൈഡ് നടത്തുന്ന പിക്സ് ഒക്കെ പല മാഗസിനുകളും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കത് പോലെ എന്റെ ദേവേട്ടനെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു പോകാൻ ഒരാഗ്രഹം തോന്നി…അപ്പോൾ ഇരുന്നു കളിയാക്കുന്നു… എത്രത്തോളം റൊമാന്റിക് ആയിരിക്കും ആ യാത്രയെന്നു ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ….കൊരങ്ങൻ"…. ഗൗരിയുടെ സ്വരത്തിൽ പരിഭവം കലർന്നു…. "എന്റെ നന്ദു മോള് പിണങ്ങല്ലേ…..നമുക്ക് പോകാമെടോ…അജ്മീർ മാത്രമല്ല എന്റെ നന്ദുവിനെയും കൊണ്ട് കാശ്മീർ ദാൽ തടാകത്തിന്റെ കരയിലും ഈ ദേവേട്ടൻ പോകും പോരെ "…..ഗൗരിയുടെ കയ്യെടുത്ത് അതിൽ ഒരു ചുംബനമർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ പറഞ്ഞു…. "താങ്ക്സ് ദേവേട്ടാ "… രുദ്രനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു അവന്റെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി മൊഴിഞ്ഞു… "പിന്നെ ദേവേട്ടന് തരാൻ ഒരു കാര്യം കൊണ്ട് വന്നിരുന്നു. അത് മറന്നു…" അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗൗരി തന്റെ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു ബുക്ക്‌ എടുത്തു…. അവൾ അത് അവന്റെ നേരെ നീട്ടി… രുദ്രനത് വാങ്ങി നോക്കി…. 'ശ്രീ എപിജെ അബ്ദുൽ കലാമിന്റെ വിങ്‌സ് ഓഫ് ഫയർ…' രുദ്രനത് തുറന്നു നോക്കി…. അതിന്റെ ആദ്യ പുറത്തിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ എഴുതിയിരുന്നു… 'എന്റെ ദേവേട്ടന്….. സ്വന്തം നന്ദു…' രുദ്രനവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി….അവളുടെ മുഖം പ്രണയത്താൽ തുളുമ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു… "താങ്ക്സ് നന്ദു…." "അതൊക്കെ വരവ് വച്ചേക്കുന്നു…അതൊന്നു മറിച്ചു നോക്ക് "…ഗൗരി രുദ്രനോടാവശ്യപ്പെട്ടു… രുദ്രൻ രണ്ടു മൂന്നു താളുകൾ കൂടി മറിച്ചു. അതിനുള്ളിൽ നിന്നും അവൻ ഒരു ഫോട്ടോ കണ്ടു….അവനതെടുത്തു അതിലോട്ടു നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു… നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ഗൗരിയുടെ ഒരു ഫോട്ടോയായിരുന്നു അത്. സ്റ്റേജിൽ അല്ലാതെ അവൾ പദങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ വച്ചെടുത്തതായിരിക്കും. അതിൽ അവളുടെ അഴകുകൾ അതേ പടി നടനമുദ്രയോടെ പതിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു… "എങ്ങനുണ്ട് ദേവേട്ടാ… ദേവേട്ടന്റെ നന്ദു സുന്ദരിയായിട്ടില്ലേ ആ മുദ്രയിൽ "….. ഗൗരി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…. "പിന്നില്ലാതെ….ഏത് മുദ്രയിലും വേഷത്തിലും എന്റെ നന്ദു സുന്ദരിയല്ലേ "…. രുദ്രൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "ഇനിയൊറ്റക്കാണെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ ഈ ചിത്രം ഞാനാണെന്ന് കരുതി നെഞ്ചോട് ചേർത്തു പിടിച്ചോ എന്റെ കലിപ്പൻ"….രുദ്രന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി പറഞ്ഞു…. "എന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ നീ മാത്രമല്ലെ എപ്പോഴും. അതിനു ഈ ചിത്രം തന്നെ വേണമെന്നില്ല നന്ദു…." രുദ്രനവളെ തന്നോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 അങ്ങനെ രുദ്രന്റെ ലാസ്റ്റ് സെമെസ്റ്റർ എക്സാമും വന്നെത്തി. ഒന്നു രണ്ട് മാസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ഗൗരിയുടെ എക്സാമും കഴിയുന്നതോടെ അവളുടെ കോഴ്സും കഴിയും. കോളേജിലെ തന്റെ അവസാന നാളുകളിൽ കൂടുതൽ സമയവും രുദ്രൻ ഗൗരിയോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… രുദ്രന്റെ എക്സാമുകൾ തുടങ്ങി.എല്ലാ എക്സാമും രുദ്രന് നന്നായെഴുതാൻ കഴിഞ്ഞു. അവസാനത്തെ എക്സാം കഴിഞ്ഞ ദിവസം രുദ്രനും ഗൗരിയും ഗ്രൗണ്ടിനടുത്ത് ഒഴിഞ്ഞൊരു മൂലയിൽ തോളോട് തോളും ചാരിയിരുന്നു. തങ്ങളുടെ കോളേജിനോടുള്ള യാത്ര അതിലുപരി പഴയത് പോലെയിനി പരസ്പരം കാണാൻ കഴിയില്ലെന്ന ദുഃഖവും അവരുടെ മുഖഭാവങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു… "ദേവേട്ടാ…..ഇനിയെന്താ ദേവേട്ടന്റെ പ്ലാൻ…." "തല്ക്കാലം ആ ഹോട്ടലിൽ തന്നെ നിൽക്കണം. എന്നിട്ട് ഏതെങ്കിലും സെയിൽസ് എക്സിക്യൂട്ടീവിന്റെയൊക്കെ വേക്കൻസിയുടെ ഇന്റർവ്യൂ വല്ലതും അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് കയറിപ്പറ്റണമെന്നാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത് "….. രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി… "ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു എന്ത് ചെയ്യാനാ നന്ദു നിന്റെ പ്ലാൻ…അന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ നൃത്തത്തിൽ ഡിഗ്രി എടുക്കാൻ നോക്കുന്നുണ്ടോ "…. രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് സംശയരൂപേണ ചോദിച്ചു…. "എന്റെയൊരു സ്വപ്നമാണ് ചെന്നൈ കലാക്ഷേത്രയിൽ നിന്നോ കലാമണ്ഡലത്തിൽ നിന്നോ നൃത്തം അഭ്യസിക്കുക എന്നത്. പക്ഷെ വീട്ടുകാർ വിടില്ല. എന്റെ അമ്മ കാരണമാണ് നൃത്തം എനിയ്ക്ക് പഠിയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് തന്നെ. അച്ഛനും ചേട്ടന്മാർക്കും ഞാൻ ആ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ പോകുന്നത് പോലും ഇഷ്ടമല്ല…പിന്നെ ഞാൻ ഇക്കാര്യത്തിൽ അവരെ വകവയ്ക്കാറില്ല "…ഗൗരിയുടെ മറുപടിയിൽ വിഷാദം കലർന്നിരിന്നു…. "അപ്പോൾ ഡിഗ്രിയോടെ താൻ നിർത്തുവാണോ "… (രുദ്രൻ ) "മിക്കവാറും പി ജി ചെയ്യാൻ നോക്കും. അതിവിടെ തന്നെയായിരിക്കും. ഇവിടെയാവുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കെനിയ്ക്ക് ദേവേട്ടനെ കാണാനും ബുദ്ധിമുട്ടില്ലല്ലോ "….(ഗൗരി) "എന്നും കോളേജിൽ വരുമ്പോൾ നിന്നെ കാണുന്നതായിരുന്നു എനിക്കുള്ള ഒരാശ്വാസം. നാളെ തൊട്ട് ഈ കോളേജുമായും ബന്ധമില്ല "…(രുദ്രൻ) "സാരമില്ല ദേവേട്ടാ….എന്നായാലും ഇത് നടക്കില്ലേ. പിന്നെ ദിവസവും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഇല്ലാതാവുന്നതാണോ നമ്മുടെ സ്നേഹം. നമ്മുടെ പ്രണയം നമ്മുടെ മനസ്സിൽ അല്ലെ "….. ഗൗരിയവന് ആശ്വാസം പകരാൻ ശ്രമിച്ചു,... "അതൊക്കെ ശരിയാണ് നന്ദു…എന്നാലും ഇവിടെ വിടുന്നതോർക്കുമ്പോൾ ഒരു സങ്കടം"…. രുദ്രന്റെ മുഖത്ത് വിഷാദം നിറഞ്ഞൊരു ചിരി പടർന്നു…. "അതേ…. എന്റെ കലിപ്പനിങ്ങനെ സെന്റിയടിക്കാതെ എന്നെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂട്ടാനുള്ള പ്ലാനിങ് തുടങ്ങ് വേഗം "…. ഗൗരി ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സ്വരമിടറിപ്പോയി.. രുദ്രനൊന്നും പറയാതെ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ചുംബിച്ചു… 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 എക്സാം കഴിഞ്ഞ രുദ്രൻ താൻ പാർട്ട്‌ ടൈം ജോലിയെടുത്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഹോട്ടലിൽ തന്നെ തുടർന്നു. റിസൾട്ട്‌ ചിലപ്പോൾ രണ്ട് മാസം കൊണ്ട് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും…. ജിജോയ്ക്ക് സി എ ചെയ്യാൻ താല്പര്യമുള്ളത് കൊണ്ട് അവൻ തല്ക്കാലം നാട്ടിലേയ്ക്ക് പോയില്ല. ജിജോ എറണാകുളത്ത് ഒരു ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ടിൽ ചേർന്നു സി എ കോഴ്സിനുള്ള പരിപാടികൾ തുടങ്ങിയതിനാൽ ജിജോയെ കണ്ടു മുട്ടുന്നത് വൈകീട്ടും രാവിലെയും മാത്രമായിരുന്നു. കുറച്ചു ദൂരം പോകാനുള്ളത് കൊണ്ട് അവൻ തന്റെ ബൈക്ക് ദിവസവും രാവിലെ രുദ്രനെ ഏൽപ്പിച്ചു വൈകുന്നേരം വന്നു വാങ്ങിക്കാറാണ് പതിവ്… ഗൗരിയുടെ ക്ലാസുകൾ കഴിയുന്നത് വരെ ഇടയ്ക്കിടെ രുദ്രൻ ജിജോയുടെ ബൈക്കും കൊണ്ട് കോളേജിന് വെളിയിൽ വച്ചു ഗൗരിയെ കാണാൻ പോകുകയും ചെയ്യും…. രുദ്രന്റെ എക്സമുകൾ കഴിഞ്ഞിപ്പോൾ ഒരു മാസത്തോളം കടന്നു പോയിരിക്കുന്നു... രുദ്രനതിനിടയിൽ ചില വാക് ഇൻ ഇന്റർവ്യൂകൾ ഒക്കെ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒന്നും ശരിയായില്ല. അതിൽ അവൻ വളരെ നിരാശനുമായിരുന്നു. ഗൗരിയെ വിളിക്കുമ്പോൾ അവളവന് എപ്പോഴും സാന്ത്വനം പകർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരിക്കൽ കോളേജിന് പുറത്തു ഗൗരിയുമായി ഒരു ഹോട്ടലിൽ ഇരുന്നു സംസാരിക്കുമ്പോൾ രുദ്രൻ അറ്റൻഡ് ചെയ്യുന്ന ഇന്റർവ്യൂകളിൽ ഒന്നും ലഭിക്കാത്തതിൽ നിരാശനായി… "ദേവേട്ടാ…ഫ്രഷേഴ്‌സിനു ഒരു സ്റ്റാർട്ടിങ് കിട്ടുവാൻ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകും. ദേവേട്ടനാ യാഥാർഥ്യം ഉൾക്കൊള്ളാൻ ശ്രമിയ്ക്കൂ. ദേവേട്ടന് കിട്ടേണ്ട സമയമാകുമ്പോൾ അത് വരും. അതിന് ഇങ്ങനെ നിരാശപ്പെടല്ലേ"…ഗൗരി രുദ്രന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "ശരിയാണ് നന്ദു…പക്ഷെ ഒന്നും ശരിയാവാത്തതിൽ ഒരു വിഷമം. എന്തെങ്കിലും ഒരു ജോബ് നേടിയാൽ ഒരു ധൈര്യമാണ് മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണത്തിനു…." രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി…. "അതൊക്കെ ശരിയാവും ദേവേട്ടാ…. രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഏതോ സ്വകാര്യ ബാങ്കിൽ എക്സിക്യൂട്ടീവിന്റെ ഇന്റർവ്യൂ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞില്ലേ. അതെന്താ"…. (ഗൗരി) "അത് പേർസണൽ ലോൺ സെക്ഷനിലോട്ട് എക്സിക്യൂട്ടീവ് ആയിട്ട്. കിട്ടിയാൽ കുറച്ചു പിടിച്ചു നിൽക്കാം. സാലറി അധികമില്ല.പിന്നെ ടാർഗറ്റ് അനുസരിച്ചുള്ള ഇൻസെന്റീവ് ഒക്കെയുണ്ട്. ചിലപ്പോൾ ഫീൽഡിൽ നല്ല അലച്ചിൽ ആയിരിക്കും…" "അത് സാരമില്ല ദേവേട്ടാ…ഇപ്പോൾ നമുക്ക് ഒരു ബേസ് അല്ലെ വേണ്ടത്. ഇത് കിട്ടുമെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു. ദേവേട്ടൻ ധൈര്യമായി ഇന്റർവ്യൂ നേരിട് "…. ഗൗരിയവന്റെ മിഴികളിലേക്ക് നോട്ടമെറിഞ്ഞു ആത്മവിശ്വാസം പകർന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… രുദ്രനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി…. കുറച്ചു നേരമവിടെ ചിലവിട്ടവർ പിരിഞ്ഞു…. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു രുദ്രന് ഗൗരിയോട് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത് നല്ലൊരു വാർത്തയായിരുന്നു. പ്രമുഖ സ്വകാര്യ ബാങ്കിന്റെ മൂവാറ്റ്പുഴ ബ്രാഞ്ചിൽ പേർസണൽ ലോൺ സെക്ഷനിൽ എക്സിക്യൂട്ടീവ് ആയിട്ട് ജോലി കിട്ടിയ വിവരം… തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ