ഭൂമിക 2 💗 11 . . . . . ടൗണിൽ തിരക്കേറിയ റോഡിലൂടെ ആ ചെറുക്കന്റെ പിന്നാലെ വാ പൊളിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഉള്ളത് പോലും അറിയാതെ ചുരുങ്ങി കൂടെ മുന്നേ ഓടുന്നവനെ കണ്ടു എന്തോ ഒരു നീരസം തോന്നി. അല്പം കയിഞ്ഞ് ആരും അധികമില്ലാത്ത എന്നാൽ ആളുകളുടെ ബോധം എത്തുന്ന ഒരു സ്ഥലത്തവൻ നടത്തം നിറുത്തി. ഇവനെ കണ്ടിട്ട് എന്തോ ചീഞ്ഞു നാറുന്നുണ്ടല്ലോ ശിവേ..നീ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ചെറുക്കാ എന്റെ പാറു അല്ലാതെ എനിക്കാരും ഇല്ല... ചെറുക്കൻ പയ്യെ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു ബാഗിൽ ഒന്നൂടെ പിടി മുറുക്കി.അവന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെ മേലെല്ലാതെ എല്ലാ ഇടതും പോകുന്നുണ്ട്. അത് കണ്ടു എന്തെന്ന പോലെ ഞാൻ കൈകെട്ടി തല ചെരിച്ചു കൊണ്ടവനെ നോക്കിയതും, അവൻ ഒന്ന് ഉമിനീർ ഇറക്കി. "ഞാ.. ഞാൻ ലെ ലക്സ്.." അയിന്.... "ഹ്മ്മ്മ്..... " "ഞാ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ക.. കമ്പനിയിലെ ലിസയുടെ ഓൺലൈൻ ഫ്രണ്ട് ആണ്..." അങ്ങനെ പറാ... കൊച്ചു കള്ളൻ ഇതിനായിരുന്നോ വന്നേ.. ഞാൻ ചുമ്മാ തെറ്റി തെരിച്ചു...നീ ബാക്കിപറ മോനെ... മനസ്സിൽ അവനെ വെല്ലാതെ ആത്മകധിക്കുമ്പോഴും ചെക്കൻ ഇന്നെ ഒരറ്റ നോക്കുന്നു കൂടി ഇല്ല. "അവൾ എന്നോട് നിങ്ങളുടെ കഥ പറഞ്ഞു തന്നു..." അത് കേട്ടു ദേവിന്റെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു എങ്കിലും പിന്നെ അത് സാധാരണയിലേക്ക് ആണ്ടു പോയി. "എന്താണ് നിനക്കിനി അതിനെ പറ്റി വല്ല തുടർ കഥ എഴുതണോ.. " അടുത്തുള്ള മതിലിലേക്ക് ചാരി കൊണ്ട് ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ തിരിക്കിയ സിഗേരറ്റ് പാക്ക് വലിച്ചെടുത്തു പൊട്ടിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒന്ന് നോക്കി കൈകൾ വീണ്ടും ബാഗിൽ തന്നെ മുറുകി ചെക്കൻ വിറയലോടെ കണ്ണുകൾ തായുത്തി കൊണ്ട് ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. "ഈ ക... കഥ നിങ്ങളിൽ നിന്നല്ലാതെ, നി.....നിങ്ങൾ പറയുന്നതിന് മുന്നേ ഞാ ഞാൻ വേറെ ഒ ഒരു ചെ.. ചേട്ടനിൽ നിന്നും കേട്ടിട്ടുണ്ട്.." വിക്കി വിക്കി കൊണ്ടുള്ള അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു ഞെട്ടലോടെ ദേവിന്റെ നോട്ടം അവന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. "നിനക്കിതൊരു തമാശ ആയി തോന്നുന്നുണ്ടോ..." ദേവിന്റെ ശബ്ദം അല്പം കടുത്തതും. ബാഗ് പിടിച്ചവൻ പുറകിലേക്ക് പോയി അവന്റെ നെറുകിൽ വിയർപ്പു കാണികകൾ മുതിർന്നു വന്നു കണ്ണുകൾ മങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു. കാലുകൾ തളരുന്ന പോലെ.. "ദ്ദേ... ചെക്കാ നിന്നു വിറക്കാതെ കാര്യം പറയടോ..." കൂടെ വന്ന ചെക്കൻ ഇപ്പോൾ ബോധം പോയി താഴെ പോകും എന്ന് മനസ്സിലായത് ദേവ് ആഞ്ഞൊരു ശ്വാസം എടുത്തു കൊണ്ടാലറി. എന്നിട്ട് പയ്യെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു അവന്റെ തോളിൽ കൈ വച്ചു "ആരുടെ അടുത്ത് നിന്നു നീ അത് കേട്ടത്....". "അയ്യോ... ക്കു കു കൂടുതൽ ഒ ഒന്നും എനിക്കറിയില്ല.... ന.. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഒ ഒരു ചേട്ടനിൽ നിന്നു.പക്ഷെ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതിലും കൂടുതൽ ഞാൻ കേട്ടതു പോ പോലെ...." തേങ്ങി തേങ്ങി കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞതും ദേവ് സ്വയം നെറ്റിയിലൊന്നു തടവി. വിറച്ചു വിറച്ചുള്ള അവന്റെ നിൽപ്പ് കണ്ടു ചെക്കൻ ഇപ്പോൾ വീണു പോകുമോ എന്ന് തോന്നി അവനു ... എങ്കിലും അതിനു പുറമെ ഉള്ളിലെവിടെയോ പ്രതീക്ഷയുടെ മെഴുത്തിരി കത്തി തുടങ്ങിയത് അവൻ പോലുമറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.. *********** ഇതേ സമയം പാറു കയ്യിൽ എടുത്ത പൊടി പിടിച്ച പെട്ടി കൊണ്ട് ചുമരിനോട് ചാരി നിറുത്തിയിരുന്ന കുഞ്ഞിമേശയുടെ മീതെ സ്ഥാപിച്ചു. എന്നാലും ഇത്രയും നാലായും ഞാൻ ഈ പെട്ടി എന്ത് കൊണ്ട് കണ്ടില്ലാ... നിഗൂഢത തന്നെ.. പെട്ടി ടേബിളിൽ ബച്ചു കസേര വലിച്ചിടുമ്പോൾ അവൾ ആടി പാടി പിറുപിറുത് കൊണ്ടിരുന്നു. പെട്ടി തുറക്കാനായി മുതിരും മുന്നേ ഞാൻ തലച്ചരിച്ചൊന്നു നോക്കി. പുറകിൽ തെക്കിൽ നിന്നടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റിൽ അടിച്ചു തുരുമ്പിയ വിചാഗിരി ചിലമ്പിക്കുന്നത് കണ്ടു അവിടേക്കോടി.. അടച്ചുപൂട്ടിയേക്കാം ഇനി രണ്ടും കപ്പേം കടലേം കൊണ്ട് ഇഖോട്ടു കെട്ടി എടുത്താൽ പിന്നെ സ്വര്യം ഉണ്ടാവൂല.. വാതിലിനടുത്തു നിന്നു തല പയ്യെ പുറത്തേക്കിട്ട് നോക്കിയതും താഴെ നിന്നു വെല്യമ്മയുടെയും രുദ്രയുടെ അഖിലിന്റെയും ശബ്ദം ഉയർന്നു കേൾക്കുന്നുണ്ട്. "നോക്കമ്മേ.... നിങ്ങൾക്കു ഒടുക്കത്തെ കയ്പ്പുണ്യം ആണ് കെട്ടോ..." അന്നനാളം വരെ തീറ്റ നിറച്ചു കൊണ്ട് രുദ്ര വെല്യമ്മയെ പൊക്കി പറയുന്നത് കേട്ടു നാവിൽ കൊത്തി കേറി. താഴെ പോയാലോ അവർ എന്തോ കാര്യമായി കഴിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ മേശയിൽ തന്നെ മാടി വിളിക്കുന്ന നുറുമ്പിച്ച പെട്ടി എന്നെ വിടുഎന്നില്ലല്ലോ ദേവ്യേ... എനിക്കാരുടെ സ്വഭാവം കിട്ടിയിരിക്കുന്നെ ഒരു ഷെമേം ഇല്ല. തിരിച്ചു ഓടി വന്നു മേശയുടെ ഒരത്തായി വെച്ചിരുന്ന കുഞ്ഞി കസേര വലിച്ചിട്ടു ഞാൻ അവിടെ നിന്നു. പെട്ടിയിൽ നിന്നും പരക്കുന്ന ചെറു കണികകൾ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചു കെയറിയതും മൂർത്താവിൽ നിന്നെന്തോ മൂക്കിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഡ്യൂപ്പറയുടെ അറ്റം മോകിനോട് ചേർത്തു വേച്ചു ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ഞാൻ പെട്ടി അങ്ങു തുറന്നു. ഭാഗ്യത്തിന് താകോലിട്ടൊന്നും പൂട്ടിയിട്ടില്ല. പക്ഷെ തുറന്നപ്പോൾ പരന്ന കൊല്ലങ്ങളായി കൂട്ടിവെച്ച മണ്ണിന്റെ ചിലന്തിക്കുട്ടന്റെയും കുസൃതി പണികൾ കണ്ടു കണ്ണു വരെ നിറഞ്ഞു. ജിഞ്യാസയോടെ ഉള്ളിലേക്ക് കണ്ണുറ്റു നോക്കിയതും.ആരൊ പണ്ട് ഉപയോഗിച്ചുപേക്ഷിച്ച പഴയ മുത്തുമാലയും കുപ്പിവളകളും മഞ്ചാടി മണികളും കുണ്ണികുരുവും മാങ്ങാണ്ടിയെല്ലാം. കൂടെ ഒന്ന് രണ്ടു പുള്ളി തുണികൾ... കണ്ട കാഴ്ചയിൽ കണ്ണു വിടർന്നു പോയി പാറുവിന്റെ. എന്നാലും ആരോടേതാകും ഇതെല്ലാം ഇത്രയും കാലം എന്ത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഇത് കണ്ടില്ല..ചെറുങ്ങനെ വന്ന നീരാശയിൽ ഓരോന്നും എടുത്തു പരിശോധിക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ കണ്ണുകൾ എന്തുലോ തട്ടി നിന്നത്. ഏറെ മുഷിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ പുസ്തകം പോലെ എന്തോ...കൈകൾ അതിനു മുകളിലൂടെ മാടി കടന്നു പോയതും ഒരു നീല നിറം തെളിഞ്ഞു വന്ന.. കൂടി വന്ന ആവേശത്തിൽ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ഞാൻ വലിച്ചെടുത്തു പുറത്തേക്കു വേച്ചു പെട്ടി ഒരു ഒരത്തീക്കായി മാറ്റി വേച്ചു കൊണ്ട് ജീർണിച്ചു തുടങ്ങിയ ആ ബുസ്തകത്തിന്റെ അല്പം കട്ടിയുള്ള പുറം ചട്ട ഞാൻ പയ്യെ തുറന്നു.. ആദ്യം പേജിൽ മായിൾ പീലിയുലെ വാലിനുള്ളിലെ വട്ടത്തിലായി ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു. "ചിരിയുടെ ഉടയാടകൾ അഴിച്ചുവെച്ച് മനസ്സിന്റെ കണ്ണാടി നോക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ... എന്റെ കഥ, എന്റെ മാത്രം ഭാഷയിൽ!" - എന്ന് എന്നും കിരണിന്റെ മാത്രം ഭൂമി 🦚✒️ ഡയറിയുടെ പുറംചട്ടയിലെ ആ വരികൾ പാറുവിനെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ആ കൈയക്ഷരം അവൾക്ക് അത്രമേൽ പരിചിതമായിരുന്നു.എങ്കിലും ഒന്നും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ അവളാകെ തളർന്നു, തന്റെ തലയോടിക്ക് വെല്ലാതെ ഭാരം കൂടുന്ന പോലെ. എങ്ങനെ അതൊരിക്കലും സാധ്യമല്ല..!!ഇതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും എന്താണെനിക്ക് സംഭവിക്കുന്നത്. അവൾ innoode കാണികൾ വികസിപ്പിച്ചു.പിന്നെ ഒന്ന് കുറുക്കി വീണ്ടും വീണ്ടും അവസാന ഭാഗം വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. കിരണിന്റെ മാത്രം ഭൂമി...!!! കിരണിന്റെ മാത്രം ഭൂമി....!! (തുടരും) എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു പറയു കൂട്ടുകാരെ😌. കമന്റ്‌ ഒക്കെ അങ്ങട്ട് പോരട്ടെ.. 😁 . . #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ