Part 21 " ഈ നിൽക്കുന്ന ഗൗരി നന്ദ എന്ന പെണ്ണിനെ എനിക്ക് കെട്ടിച്ച് തന്നത് നിങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും പൂർണ സമ്മതത്തോടെ ആണെന്നും, കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ നിങ്ങൾ എന്നിൽ നിന്ന് എട്ട് ലക്ഷം കൈ പറ്റുന്നു എന്നും അതോടു കൂടി നിങ്ങളും ഇവളും ഞാനും ആയി യാതൊരു വിധ ബന്ധവും ഇല്ല എന്നും. നാളെ ഒരു കാലത്ത് നിങ്ങൾ ഇത് എന്റെ മോൾ ആണ് മരുമോൻ ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞ് വരില്ല എന്നെല്ലാം ആണ് ഈ പ്രമാണത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. ഇതിൽ ഒപ്പിട്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഈ പണവും ഞാൻ തരും. " അവൻ തീർത്തും ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവരോട് പറഞ്ഞു. ____________________________________________ എന്നാൽ ആ ചോദ്യം ചെന്ന് തറച്ചത് ഗൗരിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. കൂടാതെ എല്ലാം കൊണ്ടും തന്നെ ഇവരിൽ നിന്ന് ഒക്കെ അകറ്റി കണ്ണന്റെ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് അറിയാതെ അവൾ ആകെ നട്ടം തിരിഞ്ഞ് പോയി. ഇതുവരെ ഒരു മാന്യന്റെ രൂപത്തിൽ ആണെങ്കിലും ഇനി അങ്ങോട്ട് എങ്ങനെ ആണെന്ന് അറിയില്ലല്ലോ. സമൂഹത്തിൽ നിലയും വിലയും ഉള്ളവർ പോലെ പകൽ മാന്യൻമാരുടെ മുഖം മൂടി അണിഞ്ഞ് നടക്കുന്ന ഈ കാലത്ത് എങ്ങനെ കണ്ണനെ പോലെ ഒരു തെമ്മാടിയെ വിശ്വസിക്കും. രണ്ടോ മൂന്നോ മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് എവിടുന്നോ ഊര് കറങ്ങി വന്ന ഒരുവൻ, വന്നിട്ടോ എപ്പോഴും അടി, പിടി, കേസും കള്ളും ഒക്കെ ആയിട്ട് നടക്കുന്ന ഒരുവൻ, ആ ഒരുവൻ ആണ് തന്റെ മേലുള്ള അധികാരം മുഴുവനും എഴുതി വാങ്ങുന്നത്. അത് അച്ഛൻ എങ്ങാനും ഒപ്പിട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ സ്വന്തം അവസ്ഥ ഓർത്ത് അവൾക്ക് തൊണ്ട വരണ്ടു. ഒരു ആവിശ്യം വന്നാൽ പിന്നെ ആരോട് ചോദിക്കും എവിടേക്ക് പോകും. തലേന്ന് രാത്രിയിലെ ഉറക്കം ഇല്ലായിമയും ഇപ്പോൾ മുന്നിൽ അരങ്ങേരുന്ന ഓരോന്ന് ഓർത്തും അവൾക്ക് ആകെ തല പെരുക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. എങ്കിലും എല്ലാം കേട്ടും കണ്ടും ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാൻ കഴിയാതെ അവൾ ആ ബാഗും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് ആ ഭിത്തിയോട് ചേർന്ന് നിന്ന് കണ്ണീരോടെ എല്ലാത്തിനും സാക്ഷി ആയി. എന്നാൽ അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഏറെ സന്തോഷത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി ഇരിക്കുവാണ് സതീഷനും കുടുംബവും. എത്രയും പെട്ടന്ന് അത് ഒപ്പിട്ട് ആ പൈസ കയ്യിൽ കിട്ടാൻ ഉള്ള വ്യാഗ്രത ആയിരുന്നു അവരുടെ ഉള്ളം. അവിടെ എതിരെ നില്കുന്നത് തന്റെ മകൾ ആണെന്ന് സതീശനോ, തന്റെ കൊച്ചുമകളെ പോലെ അല്ലെങ്കിൽ മകളെ പോലെ ഒരു പെണ്ണ് ആണെന്ന് ലതയോ സരശ്വതിയോ, തന്റെ സഹോദരി ആണെന്നോ അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ കളികൂട്ടുകാരി ആണെന്നോ അതും അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ പോലെ തന്റെ പ്രായം വരുന്ന പെണ്ണ് ആണെന്നോ ലെച്ചുവും കാര്യം ആകുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. " അതിനെന്താ മോനെ ആ പ്രമാണം ഇങ്ങ് താ സതീശൻ ഒപ്പിട്ട് തന്നോളും. " : ആരും ഒന്നും പറയുന്നില്ല എന്ന് കണ്ട് ലതയാണ് മുന്നിട് ഇറങ്ങിയത്. ലതയുടെ ശബ്ദം ആണ് മറ്റ്‌ മൂന്ന് പേരെയും  സ്വപ്നലോകത്ത് നിന്ന് ഉണർത്തിയത്. " ഹാ അതെ നീ അതിങ്ങ് താ ഞാൻ ഇപ്പൊ തന്നെ ഒപ്പിട്ട് തരാം. " : പണത്തോട് ഉള്ള ആർത്തി കൊണ്ട് സതീശൻ ഒരു വെപ്രാളത്തോടെ പറഞ്ഞു. അതൊന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ ചുണ്ട് കൊട്ടി. മതിലിനോട് പറ്റി ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നവളിലേക്ക് നോട്ടം ചെന്ന് പതിച്ചതും ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവരിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. " ഹ്മ്മ് പെട്ടന്ന് ആകട്ടെ എന്താ തീരുമാനം. " : സ്ഥായി ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ അവൻ ചോദിച്ചു. " ഇയ്യോ അതിങ്ങ് തന്നേരെ മോനെ സതീഷേട്ടൻ ഇപ്പൊ ഒപ്പിട്ട് തരും. " : സരസ്വതി ഒരു തിടുക്കത്തോടെ കണ്ണന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് പ്രമാണം വാങ്ങി സതീശൻ നേരെ നീട്ടാൻ നിന്നതും കണ്ണന്റെ സ്വരം അവിടെ ഉയർന്നു. " അയാളുടെ മാത്രം അല്ല നിങ്ങളുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ഒപ്പ് ഇതിൽ വേണം. " കണ്ണൻ പല്ല്കടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ഉടനെ ലെച്ചു സരസ്വതിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് പ്രമാണം വാങ്ങി അതിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പേന കൊണ്ട് ഒന്ന് വായിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ ഒപ്പിട്ട് അത് ലതക്ക് കൈ മാറി. ലതയും സരസ്വതിയും എല്ലാം തങ്ങളുടെ ഊഴം കഴിഞ്ഞ് സതീശന് കൈ മാറി. അത് വാങ്ങി ഒപ്പ് ഇടുന്നതിനു തൊട്ട് മുൻപ് അയാൾ ഗൗരിയെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. അവിടെ കണ്ണും നിറച്ച് തന്നിൽ തന്നെ നോട്ടം എറിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അയാളുടെ കൈ ഒന്ന് വിറച്ചു. തന്നെ എന്നെന്നേക്കുമായി കണ്ണന് തീറെഴുകി കൊടുക്കുന്നത് മനസിനെ പഠിപ്പിക്കാൻ ആണ് മുന്നിൽ നടക്കുന്ന കാഴ്ച തന്നെ അത്രയും കീറി മുറിക്കുന്നത് ആയിരുന്നിട്ടും ഗൗരി തല ഉയർത്തിപിടിച്ച് നിന്നത്. എന്നാൽ സതീശന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവളുടെ ചുണ്ട് ഒന്ന് വിതുമ്പി പോയി. അതെ സമയം തന്നെ അയാളോട് ഉള്ള ഭയം കാരണം തല താന്ന് പോവുകയും ചെയ്തു. സതീശന്റെ ഭാവം കണ്ട് കണ്ണന്റെ കണ്ണ് ഒന്ന് കുറുകിയപ്പോൾ ബാക്കി ഉള്ളവരൊക്കെ അയാളുടെ ഭവമാറ്റത്തിൽ ആകെ അമ്പരന്ന് നില്കുവാണ്. അവസാന നിമിഷം അയാൾ കാല് മാറുമോ എന്ന് ഓർത്ത് ലതയും സരസ്വതിയും പല്ല്കടിച്ചപ്പോൾ ലെച്ചുവിന്റെ മുഖം പാടെ ഇരുണ്ട് പോയി. മിനിറ്റുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും അയാളിൽ നിന്ന് പ്രതികരണം ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് കണ്ട് കണ്ണൻ എന്തോ പറയാൻ വരുന്നത് കണ്ടതും ലെച്ചു ചാടി എണീറ്റു സതീശൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. " അച്ഛാ ഒപ്പ് ഇടുന്നില്ലേ...? പണം വേണ്ടേ..? " : സതീശന്റെ കയ്യിൽ അമർത്തി കൊണ്ട് ലെച്ചു ചോദിച്ചതും. എന്തോ ചിന്തയിൽമുങ്ങി പോയ അയാൾ സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്തു. തല ചെരിച്ച് ലെച്ചുവിനെ ഒന്ന് നോക്കിയതും   കണ്ണ് കൊണ്ട് പ്രമാണം കാണിച്ച് കൊടുത്തു. അത് കണ്ടതും ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ എന്തോ പറയാൻ ആയി കണ്ണൻ നേരെ തിരിഞ്ഞതും അയാളുടെ കാഴ്ച അവന്റെ മുഖത്ത് എത്തുന്നതിനു മുന്നേ അവന്റെ കയ്യിലെ പൊതിയിലേക്ക് നീണ്ടതും അതുവരെ ഗൗരി എന്ന മകൾക്ക് വേണ്ടി ഉണർന്ന മനസ്സ് അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ പണത്തോട് ഉള്ള ആർത്തി നിറഞ്ഞു. അയാൾ പൊടുന്നനെ തന്നെ പ്രമാണം ഒപ്പിട്ട് അതും കൊണ്ട് എണീറ്റ് കണ്ണന് നേരെ നീട്ടി, അയാൾക്ക് പിന്നാലെ തന്നെ ബാക്കി ഉള്ളവരും എണീറ്റു. കണ്ണൻ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ അത് വാങ്ങി മടക്കി വെച്ചു. " ഇന്നാ പറഞ്ഞ തുക മുഴുവൻ ഉണ്ട്. ഇനി ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ  പേരും പറഞ്ഞ് എന്റെയോ ഇവളുടെയോ നിഴൽ വെട്ടത്ത് പോലും നിങ്ങളെ ആരെയും കണ്ട് പോകരുത്. അത് ഇനി എന്ത് സാഹചര്യം ആണെങ്കിൽ പോലും. മനസ്സിലായോ..? ഹ്മ്മ് എന്നാൽ പൊക്കോ. " : സതീശൻ കയ്യിൽ ഇരുന്ന പൊതി നൽകി കൊണ്ട് എല്ലാരേയും നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞ് നിർത്തി. പണം കയ്യിൽ കിട്ടിയതും ഒരു ആർത്തിയോടെ എല്ലാരും അവനെ നോക്കി വെളുക്കനെ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ഇറങ്ങി. അപ്പോഴും ഒരാളുടെയും നോട്ടം ആ തകർന്ന് ഇരിക്കുന്ന പെണ്ണിൽ എത്തിയില്ല. എല്ലരും പോയെന്ന് കണ്ടതും കണ്ണൻ ഗൗരിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. സർവ്വതും തകർന്നവളെ നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവനിൽ നിന്ന് ഒരു ദീർക്കാശ്വാസം ഉതിർന്ന് വീണു. " ഗൗരി " : താൻ വിളിച്ചിട്ട് കേൾക്കാതെ മറ്റൊരു ലോകത്ത് നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും. അവന്റെ മുഖം ഗൗരവത്തിലായി. " ഗൗരി നന്ദ " തന്റെ പേര് ആരോ ഉറക്കെ വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് ആണ് ഗൗരി ഞെട്ടി മുഖം ഉയർത്തിയത്. അവിടെ അവളെ തന്നെ നോട്ടം ഏയ്ത് നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ചുറ്റും നോക്കിയതും അവിടം ശൂന്യം ആയിരുന്നു. ' തന്നെ വിറ്റ കാശും കൊണ്ട് പോയി എല്ലാരും ' അത് ഓർമ വന്നതും അവൾ വീണ്ടും വിങ്ങി പൊട്ടി. " ഗൗരി നന്ദ അകത്ത് പോയി വിശ്രമിച്ചോളൂ ഞാൻ ഒന്ന് പുറത്ത് പോകുവാ. ഇവിടെ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ വരുമ്പോൾ കഴിക്കാനും കൂടി വെടിച്ചിട്ട് വരാം. " : അവളുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടോ എന്തോ അവനൻ അല്പം സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു. ഇത്രയും ഒക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ഒരു അനക്കവും ഇല്ലാത്തവളെ കണ്ടതും നെറ്റി ഒന്ന് തടവി കൊണ്ട് പോകാൻ ആയി ഇറങ്ങി. " ഞാൻ പോകുന്നു, ഉടനെ വരാൻ നോക്കാം കതക് അടച്ചോ. " : അത്രയും പറഞ്ഞ് കതകും ചാരി അവൻ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി. കണ്ണൻ പോയെന്ന് കണ്ടതും അതുവരെ പിടിച്ച് വെച്ച സങ്കടങ്ങൾ എല്ലാം ഒരു പൊട്ടി കരച്ചിലോടെ പുറത്ത് വന്നതും അവൾ ആ ബാഗും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് അവിടെ വെറും നിലത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു. എത്ര നേരം ആ ഇരുപ്പ് ഇരുന്നെന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ല. ഏറെ നേരം കരഞ്ഞത് കൊണ്ട് മനസിന് അല്പം ആശ്വാസം കിട്ടിയതും അവൾ പതിയെ അവിടുന്ന് എണീറ്റു. ഉറക്കം ഇല്ലായിമയോ അതോ ഭക്ഷണം നേരെ ചെല്ലാത്തത് കൊണ്ടോ തലയിൽ ആകെ ഒരു മന്ദത തോന്നി അവൾക്ക്. പതിയെ വീഴാതെ വേച്ച് വേച്ച് നടന്ന് കൊണ്ട്  നേരത്തെ ഇറങ്ങി വന്ന മുറിയിലേക്ക് കയറിയതും മുൻവശത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് കണ്ണൻ വന്നതും ഒരുമിച്ച് ആയിരുന്നു. " ഗൗരി നന്ദയോട് ഈ കതക് അടക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് അല്ലെ പോയത്. എന്നിട്ട് എന്താ ഇത് തുറന്ന് കിടക്കുന്നത്...? " : പൊതുവെ ഉള്ള ഗൗരവത്തിൽ ആണ് അവൻ ചോദിച്ചതെങ്കിലും തന്നോട് ദേഷ്യത്തിൽ വഴക്ക് പറയുന്നത് പോലെ ആണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്. ആ ഭയത്തോടെ തന്നെ മതിലിനോട് ചേർന്ന് നിന്നു. പറഞ്ഞത് കേൾക്കാത്തത്തിന് തന്നെ ഉപദ്രവിക്കുമോ എന്നും അവൾക്ക് പേടി തോന്നി. " ഹ്മ്മ് ഇന്നാ കഴിക്കാൻ ഉള്ളതാ എടുത്ത് കഴിച്ചോണം. ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ കതക് അടച്ചോ. " : ഭക്ഷണം അവിടെ ടേബിളിൽ വെച്ച് അതും പറഞ്ഞ് അവൻ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. അവൻ കതക് കടന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങിയതും ഗൗരി മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ കതക് അടച്ച് കുറ്റി ഇട്ടു. താൻ ഇറങ്ങിയതിന് പിന്നാലെ കതക് അടഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടതും തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ തന്നെ അവന് ആത്മാനിന്ദ തോന്നി. അതെ ഭാവത്തോടെ തന്നെ അവൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. കതക് അടച്ച് നിന്നവൾ ആ വീട് മുഴുവൻ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. അവസാനം അത് അവൻ കൊണ്ട് വെച്ച പൊതിയും വന്ന് നിന്നതും പതിയെ അതിന് അടുത്തേക്ക് ചുവട് വെച്ച്. അതും കയ്യിൽ എടുത്ത് അവിടെ നിലത്ത് തന്നെ ഇരുന്ന് പൊതി തുറന്നു. നാല് ദോശയും ചമ്മന്തിയും സാമ്പാറും ആയിരുന്നു അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. കൂടെ തന്നെ ഒരു കുപ്പി വെള്ളവും. വിശപ്പിന്റെ വിളി വന്നത് കൊണ്ടും ഇനി താൻ കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ അതിന് ഉപദ്രവിക്കുമോ എന്ന പേടി ഉള്ളത് കൊണ്ടും അവൾ എങ്ങനെ ഒക്കെയോ രണ്ടെണ്ണം കഴിച്ചു. ബാക്കി വന്നത് ആ പൊതിയും തന്നെ മടക്കി വെച്ച് അതും കൊണ്ട് അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ____________________________________________ " എന്താ കണ്ണാ നിന്റെ ഉദ്ദേശം...? എന്ത് ഉദ്ദേശത്തില നീ അവളെ കെട്ടിയെ...? " തുടരും...... #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #viral