ഋതുനന്ദനം... Part 20 ദേവദത്തൻ പറഞ്ഞ ദിവസം വരാമെന്നു സമ്മതിച്ചെങ്കിലും എന്തിനാവും വരാൻ പറഞ്ഞതെന്ന് അറിയാനൊരു ആകാംക്ഷ അഭിരാമിയിൽ നിറഞ്ഞു.. അവളത് ദേവദത്തനോട് ചോദിക്കാമെന്നു നിനച്ചു… "എന്താണ് അന്ന് വിശേഷം"…? അഭിരാമി ദേവദത്തനോട് ചോദിച്ചു…. "അതൊക്കെ ഉണ്ടെടോ…അത് അന്ന് പറയാം…താൻ രാവിലെ തന്നെയിങ്ങ് വന്നേക്കണം"…ദേവദത്തനൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ മറുപടി നൽകി.. "ഞാൻ വരാം "…അഭിരാമി തലകുലുക്കിക്കൊണ്ട് സമ്മതിച്ചു... പുളിമരത്തിനു ചുവട്ടിൽ പുളിയും നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് അഭിരാമി പലതരം കുസൃതികളും കാണിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു ദേവദത്തനോട്. ദേവദത്തൻ എല്ലാം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കുസൃതികൾക്കായി നിന്നു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു… വീട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ ദേവദത്തന്റെ മനസ്സിൽ തന്റെ മക്കളെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ ഓടിയെത്തി… അനുമോളും മീനുമോളും ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയായിരിക്കും കാണാൻ. അഭിയെ പോലെ സുന്ദരിമാരായിരിക്കുമോ. എവിടെയാണ് മക്കളെ നിങ്ങൾ…? ദേവദത്തൻ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…. മുറ്റത്തേക്ക് എത്താറായപ്പോൾ അവരെ കാത്തെന്നവണ്ണം രാമേട്ടൻ പൂമുഖത്തു ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു… അഭിരാമിയോടൊത്ത് ചിരിച്ചു കളിച്ചു കൊണ്ട് മുറ്റത്തേക്ക് വരുന്ന ദേവദത്തനെ കൺകുളിർക്കെ ആമോദഭരിതനായി നോക്കിയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മിഴികളിൽ ഇതിനെല്ലാം കാരണക്കാരിയായ അഭിരാമിയോടുള്ള നന്ദിയും വാത്സല്യവും നിറഞ്ഞു നിന്നു… അപ്പോഴേക്കും അഭിരാമിയും ദേവദത്തനും രാമേട്ടന്റെ അടുത്തെത്തിയിരുന്നു… "രാമേട്ടാ…എന്താ കാരണവരേ മിഴികൾ തുറന്നു കിനാവും കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. പണ്ട് തേച്ചിട്ട് പോയ കാമുകിയെയും ഓർത്തിരിക്കുവാണോ"…? ദേവദത്തൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ രാമേട്ടനോട് ചോദിച്ചു… "ദേ.. ദേവൻകുഞ്ഞേ… കുഞ്ഞ് എന്ന് വിളിക്കുന്ന നാവ് കൊണ്ട് വേറെയൊന്നും വിളിപ്പിക്കരുത് കേട്ടോ "…. രാമേട്ടൻ ദേവദത്തന് നേരെ രൂക്ഷമായൊരു നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… അഭിരാമി ഇതൊന്നും മനസ്സിലാവാതെ കണ്ണും മിഴിച്ചു നിന്നു… "അഭി….തനിക്കറിയുമോ…ഈ രാമേട്ടൻ കാരണവർ ഒരു പ്രണയകഥയിലെ തേപ്പ് കിട്ടിയ കാമുകനാണ് "… കണ്ണും മിഴിച്ചു നിന്ന അഭിരാമിയോട് ദേവദത്തൻ രാമേട്ടനെ ചൂണ്ടി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "അതെന്താ രാമേട്ടാ സംഭവം…ഞാനും കേൾക്കട്ടെ ആ കഥ "…ദേവദത്തൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ അഭിരാമിയിലും താല്പര്യമുണർന്നു… "ഒന്നുമില്ല മോളെ… തൃശൂർ വടക്കാഞ്ചേരി ഭാഗത്താണ് എന്റെ വീട്. വീടിനടുത്തുള്ള ഒരു കുട്ടിയോട് എനിക്കൊരിഷ്ടം തോന്നിയപ്പോൾ ഞാനവളോട് പറഞ്ഞു. അച്ഛനമ്മമാരില്ലാത്ത ഒരനാഥനായ ചെറുക്കനെ അവൾക്ക് വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്റെ ശുദ്ധഗതിക്ക് ഞാനിക്കാര്യം പണ്ടൊരിക്കൽ ഈ ദേവൻ കുഞ്ഞിനോട് പറഞ്ഞു പോയി…അന്ന് തൊട്ട് ഇതും പറഞ്ഞെന്നെ ഇടയ്ക്കിടെ കളിയാക്കുന്നതാ "… രാമേട്ടൻ ഒരു ചെറുചിരിയോടെ തന്റെ ഭാഗം വിവരിച്ചു…. രാമേട്ടൻ തന്റെ കഥ മുഴുമിപ്പിക്കുമ്പോഴേക്കും ദേവദത്തനിൽ നിന്നുമൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയുയർന്നു…. അഭിരാമിയും അത് കേട്ടൊന്നു ചിരിച്ചു… "എന്നാൽ ഞാനിറങ്ങട്ടെ …. പിന്നെ കാണാം.." അഭിരാമി ദേവദത്തനോടും രാമേട്ടനോടുമായി പറഞ്ഞു… "നിൽക്കെടോ …ഞാൻ കൊണ്ടുവിടാം തന്നെ"… പോകാൻ അനുവാദം ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഇറങ്ങാൻ നിന്ന അഭിരാമിയെ ദേവദത്തൻ വിലക്കി… അല്പസമയത്തിനകം ദേവദത്തനും അഭിരാമിയും ഇറങ്ങി. ദേവദത്തന്റെ വണ്ടിയിൽ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അഭിരാമി പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഹൈദരാബാദിലെയും ജേർണലിസം പഠിക്കുന്ന കാലത്തുള്ള കോളേജ് വിശേഷങ്ങളും മറ്റുമൊക്കെ അവൾ പറയുന്നത് ദേവദത്തൻ വളരെ താല്പര്യത്തോടെ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ അവൾ പറയുന്നത് ആദ്യമായിട്ടാണെന്നത് ദേവദത്തനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി…. കുറച്ചു സമയത്തെ ഡ്രൈവിന് അവസാനം അവർ അഭിരാമിയുടെ ഹോസ്റ്റലിലെത്തി. ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ അഭിരാമി തന്റെ തലതാഴ്ത്തി ദേവദത്തന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി…. "നരസിംഹം.. ഞാൻ പറഞ്ഞത് മറക്കണ്ട.. ഞാൻ ഇല്ലെന്നും കരുതി ഇനി സങ്കടം വരുമ്പോൾ വലിയ്ക്കാനൊന്നും നിൽക്കരുത്…കേട്ടല്ലോ "…. അഭിരാമി മുഖത്തൊരു താക്കീത് നൽകുന്നൊരു ഭാവം വരുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "ഉത്തരവ് മാഡം "…ദേവദത്തൻ ചിരിയോടെ കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… ദേവദത്തനെ നോക്കിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അഭിരാമി ഹോസ്റ്റലിന്റെ ഗേറ്റിലേക്ക് നീങ്ങി… അഭിരാമി പോകുന്നതു ഒരു വാത്സല്യത്തോടെ ദേവദത്തൻ നോക്കിയിരുന്നു… ഈ കുട്ടിയുടെ മുൻപിൽ താൻ തോറ്റു പോകുന്നു എപ്പോഴും. അവളിന്ന് കാണിച്ച കുസൃതികൾക്ക് മുൻപിൽ താനും ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. ഈ കുട്ടിയെയാദ്യമായി കണ്ട ദിവസം താൻ പരുഷമായി സംസാരിച്ചിട്ടും സമചിത്തത വിടാതെ തന്നെ വായടപ്പിക്കുന്ന മറുപടിയായിരുന്നു. അതും ധൈര്യത്തോടെ ഒട്ടും കൂസാതെ… ഇന്ന് തന്നോട് ലച്ചുവിനെ പറ്റി പറഞ്ഞപ്പോൾ പോലും ദേഷ്യം ആദ്യം തോന്നിയെങ്കിലും അതൊക്കെ എത്ര ഭംഗിയായാണ് ഇവൾ കൈകാര്യം ചെയ്തത്. സിഗരറ്റ് ബലമായി തന്റെ കൈയിൽ നിന്നു പിടിച്ചു വാങ്ങുമ്പോൾ തനിക്കെതിർക്കാൻ പോലും തോന്നിയില്ല. നരസിംഹം എന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ പോലും അവളങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത് ആസ്വദിക്കാനാണ് തോന്നിയത് ….തന്റെ അനുമോൾ ഇവളെ പോലെയായിരിക്കുമോ….ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് നടന്ന് പോകുന്ന അഭിരാമിയെ നോക്കി ദേവദത്തൻ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… ഞാൻ തല്ക്കാലം അനുമോൾ ആയേക്കാം ഒറിജിനൽ അനുമോൾ വരുന്നത് വരെ എന്ന് അഭിരാമി പറഞ്ഞതോർത്തപ്പോൾ ദേവദത്തന്റെ ചൊടികളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു… അപ്പോഴേക്കും അഭിരാമി അയാളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും മറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു… ================================ അടുത്ത ആഴ്ച ദേവദത്തൻ വീട്ടിലേക്ക് തീർച്ചയായും ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞ ദിവസം അഭിരാമി രാവിലെ ഒരു പത്തു മണിയോടെ എത്തിച്ചേർന്നു. ദേവദത്തനെ ചന്ദനക്കുറിയൊക്കെ തൊട്ട് പതിവിലധികം സന്തോഷത്തോടെ കാണപ്പെട്ടു…. അടുക്കളയിലേക്ക് ഒന്നെത്തി നോക്കിയപ്പോൾ രാമേട്ടൻ എന്തോ സദ്യവട്ടങ്ങൾക്കുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണെന്ന് അഭിരാമിയ്ക്ക് തോന്നി… എന്താണാവോ ഇന്നിവിടെ വിശേഷം. നരസിംഹം ഇന്ന് കുറിയൊക്കെ തൊട്ട് ഒന്ന് കൂടി ചുള്ളനായിരിക്കുന്നു…ഉള്ളിലെ ഒരുക്കങ്ങൾ കണ്ട അഭിരാമി മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു… അഭിരാമി ഉടനെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു… "രാമേട്ടാ "…. അടുക്കളയിൽ എത്തിയ അഭിരാമി പച്ചക്കറികൾ അരിയുന്ന രാമേട്ടനെ വിളിച്ചു…. "ആ മോളോ… ഞാൻ കുറച്ചു പണിയിലായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് മോള് വന്നത് ഞാനറിഞ്ഞില്ല കേട്ടോ…" രാമേട്ടനൊന്ന് മന്ദഹസിച്ചു കൊണ്ട് അഭിരാമിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു… അഭിരാമിയെ പിന്നാലെ ദേവദത്തനും അപ്പോഴേക്കും അവിടെയെത്തി…. "എന്താ നരസിംഹം ഇന്ന് വിശേഷിച്ച് "…? " എന്തോ ഒരു ആഘോഷത്തിനുള്ള പുറപ്പാട് ആണല്ലോ കണ്ടിട്ട്. എന്താ കാര്യം "….? ഒരുക്കങ്ങൾ കണ്ട അഭിരാമി ദേവദത്തനോട് ചോദിച്ചു… "അതൊക്കെയുണ്ടെടോ അഭി"….ദേവദത്തൻ ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി… "എന്താണ് ആ വിശേഷം "…? "നരസിംഹത്തിന്റെ വിവാഹനിശ്ചയമോ അതോ രാമേട്ടന്റെ സപ്തതിയോ "….? ദേവദത്തൻ പറയാത്തതിൽ അരിശം കൊണ്ട അഭിരാമി രണ്ടു പേരോടുമായി ചോദിച്ചു…. അഭിരാമിയുടെ മുഖഭാവം കണ്ട ദേവദത്തനും രാമേട്ടനും ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി… അഭിരാമിയാകട്ടെ രണ്ട് പേരെയും നോക്കി കണ്ണുരുട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു… "എടോ…പ്രത്യേകിച്ച് വിശേഷമൊന്നുമില്ല.. ഇന്ന് അനുമോളുടെ പിറന്നാളാണ്. അവളിവിടെയില്ലെങ്കിലും ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും കൂടി എല്ലാ വർഷവും അവളുടെയും മീനു മോളുടെയും പിറന്നാൾ ഒരു ചെറിയ സദ്യയൊക്കെയൊരുക്കി ആഘോഷിക്കാറുണ്ട് "….ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ ദേവദത്തന്റെ ശബ്ദം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോഴേക്കും അതിടറിപ്പോയി…. അഭിരാമിയുടെ ഉള്ളിൽ അതൊരു നോവുണർത്തി. സ്വന്തം മകളെ കാണുക പോലും ചെയ്യാതെ അവളെവിടെയാണെന്നോ മറ്റും അറിയാതെ അവളുടെ പിറന്നാൾ ദിവസം തനിച്ചു ആഘോഷിക്കേണ്ടി വരുന്ന ആ അച്ഛന്റെ അവസ്ഥയോർത്തപ്പോൾ അഭിരാമിയ്ക്ക് മക്കൾക്ക് സ്വന്തം അച്ഛന്റെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും നിഷേധിച്ച ദേവദത്തന്റെ ഭാര്യ ശ്രീലക്ഷ്മിയോട് അവൾക്ക് അങ്ങേയറ്റത്തെ വെറുപ്പ് തോന്നി… "ദേ നരസിംഹം… ഇത് പോലെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞൊരു ദിവസം ശോകമാക്കാനാണ് ഭാവമെങ്കിൽ ഞാൻ പോകും കേട്ടോ…"സങ്കടം നിറഞ്ഞ ദേവദത്തന്റെ മനസ്സിനെ അതിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുവാനായി അഭിരാമി കൃത്രിമ ഗൗരവം വാക്കുകളിൽ നിറച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു…. "ഇല്ലെടോ…എങ്ങനെയായാലും ഞാനൊരു പച്ചയായ മനുഷ്യനല്ലേ. അറിയാതെ അങ്ങനെയൊക്കെ ആയിപ്പോകും…" ദേവദത്തൻ ഒരു വിളറിയ ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി… "മോളെ…മോളിന്ന് അമ്പലത്തിൽ പോയോ"…? പെട്ടെന്ന് രാമേട്ടൻ അഭിരാമിയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. അപ്പോഴാണ് ദേവദത്തനും അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഇന്ന് പതിവില്ലാതെ അവൾ ചന്ദനക്കുറിയണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ദേവദത്തൻ അതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അഭിരാമിയുടെ മറുപടി വന്നു… "അതെ രാമേട്ടാ….ഇങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് അവിടെ അടുത്തുള്ള ഒരു അമ്പലത്തിൽ കയറി "…. അഭിരാമിയൊരു ചെറുചിരിയോടെ രാമേട്ടന് മറുപടി നൽകി… "ആഹാ…ഇന്നെന്തെങ്കിലും വിശേഷമുണ്ടോടോ "…? ദേവദത്തൻ അവളോട് തിരക്കി… "ആ ഉണ്ടല്ലോ…ഇന്ന് ചെറിയൊരു വിശേഷമുണ്ട് "…ഒരു മന്ദഹാസം തൂകിക്കൊണ്ട് അഭിരാമി മറുപടി നൽകി… അതെന്താണെന്നുള്ള ആകാംക്ഷ ദേവദത്തന്റെയും രാമേട്ടന്റെയും വദനത്തിൽ നിറഞ്ഞു… "ഇന്നെന്റെ പിറന്നാളാണ് "…. അഭിരാമി ചിരി തൂകിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… അഭിരാമിയുടെ മറുപടി ഇരുവരിലും ഞെട്ടലുണ്ടാക്കി… "എന്തേ രണ്ട് പേർക്കും ഷോക്കടിച്ചോ"…? ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവരുടെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കി ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അഭിരാമി ചോദിച്ചു… പെട്ടെന്ന് സ്ഥലകാല ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ദേവദത്തൻ നിറഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അഭിരാമിയ്ക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി… "മെനി മെനി ഹാപ്പി റിട്ടേൺസ് ഓഫ് ദി ഡേ അഭി "… ദേവദത്തൻ അഭിരാമിയ്ക്ക് ആശംസയർപ്പിച്ചു… താങ്ക് യൂ മൈ സ്വീറ്റ് നരസിംഹം... അഭിരാമിയൊരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി... രാമേട്ടനപ്പോഴും അസ്ത്രപ്രജ്ഞനായിരിക്കുകയായിരുന്നു… "അഭി…. വളരെ ആശ്ചര്യമായിരിക്കുന്നു തന്റെയും അനുമോളുടെയും പിറന്നാൾ ഒരേ ദിവസം….ആട്ടെ പിറന്നാൾ ആയിട്ട് ഒരു മിഠായി പോലുമില്ലേ ഞങ്ങൾക്ക്"...?ദേവദത്തൻ അഭിരാമിയോട് ചോദിച്ചു… അഭിരാമിയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മങ്ങി… "സാർ…ഞാനിത് വരെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങനെ പറയാവുന്ന രീതിയിൽ പിറന്നാൾ ആഘോഷിച്ചിട്ടൊന്നുമില്ല. പിറന്നാളിന് അമ്മ പായസമുണ്ടാക്കുന്നതിൽ കവിഞ്ഞു ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ അതൊന്നും ഒരു ആഘോഷമേ ആയിരുന്നില്ല. ചെറുപ്രായത്തിൽ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ കൂടെ പഠിക്കുന്നവർ ആഘോഷിക്കുന്നതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ പലപ്പോഴും കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട് അത് പോലെ ആഘോഷിക്കാനൊക്കെ. അന്നൊന്നും അതിന് പാങ്ങുണ്ടായിരുന്നില്ല. പിന്നെ മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ച സമയങ്ങളിലൊന്നും നടക്കാത്തത് കൊണ്ട് പിന്നെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുമില്ല…ആഘോഷിച്ചിട്ടുമില്ല"…പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോഴേക്കും അഭിരാമിയുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി... അഭിരാമി പറഞ്ഞത് കേട്ട് നിന്ന ദേവദത്തന്റെയും രാമേട്ടന്റെയും മുഖങ്ങളിൽ ഒരലിവ് പ്രകടമായി. ഇരുവരുടെയും മനസ്സിൽ ഒരു വിങ്ങൽ നിറഞ്ഞു... പെട്ടെന്ന് ദേവദത്തൻ അഭിരാമിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നവളുടെ നിറഞ്ഞൊഴുകിയ മിഴികൾ തുടച്ചു കൊടുത്തു… ദേവദത്തൻ രാമേട്ടന്റെ നേരെ നോക്കി… "രാമേട്ടാ…." "എന്താ കുഞ്ഞേ "… രാമേട്ടൻ വിളി കേട്ടു… "രാമേട്ടാ….ഇത്തവണ നമ്മൾ അഭിരാമിയുടെ പിറന്നാൾ ആഘോഷിക്കുന്നു…എന്താ രാമേട്ടന്റെ അഭിപ്രായം "…..? ദേവദത്തൻ രാമേട്ടനോട് ചോദിച്ചു…. "അതിനെന്താ കുഞ്ഞേ…നമുക്ക് അഭിമോളുടെ പിറന്നാൾ ആഘോഷിച്ചു കളയാം "…രാമേട്ടൻ മറുപടി നൽകി… "രാമേട്ടാ…. രാമേട്ടനെന്താ ഈ പറയുന്നത്. ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ അനുമോളുടെ പിറന്നാളല്ലേ. എല്ലാ വർഷവും മുടങ്ങാതെ നിങ്ങളത് ആഘോഷിക്കുന്നതും. അതിന് മുടക്കം വന്നു കൂടാ "…. അഭിരാമി തന്റെ വിസമ്മതം പ്രകടിപ്പിച്ചു… "അഭി… ശരിയാണ് എല്ലാ വർഷവും ഞങ്ങൾ ആഘോഷിക്കാറുണ്ട് . ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി അവളുടെ പേരിൽ അർച്ചനയും കഴിപ്പിക്കും സദ്യയും തയ്യാറാക്കും. പക്ഷേ ഇത്രയും കാലമായിട്ട് അവൾ വന്നിട്ടില്ലല്ലോ. എവിടെയാണെന്ന് പോലുമറിയില്ല. ഇത്തവണ ഒരു മാറ്റമായെന്നു വച്ചു അവൾ വന്നു ചോദിക്കാനൊന്നും പോണില്ല. അവളുടെ പേരിൽ ദേവിയ്ക്ക് അർച്ചന കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് മതി….. അത് കൊണ്ട് താൻ എതിർപ്പൊന്നും പറയേണ്ട…പിറന്നാളുകാരി സന്തോഷത്തോടെ അവിടെയെങ്ങാനും പോയിരുന്നേ… ഞങ്ങൾക്ക് കുറച്ചു പണിയുണ്ട് തീർക്കാൻ "….. ദേവദത്തൻ അഭിരാമിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… അഭിരാമിയ്ക്ക് പിന്നെയൊന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ദേവദത്തൻ അവളുടെ കൈയും പിടിച്ചു ഹാളിൽ കൊണ്ട് പോയി ഇരുത്തി…. "രാമേട്ടാ… ഞാനൊന്നു പുറത്തു പോയി വരാം "…. ദേവദത്തൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി രാമേട്ടനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു… "ശരി കുഞ്ഞേ… വേഗം പോയിട്ട് വാ…" അടുക്കളയിൽ നിന്നു രാമേട്ടന്റെ മറുപടി ഒഴുകിയെത്തി…. ദേവദത്തൻ കാറിന്റെ ചാവിയെടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങാനൊരുങ്ങിപ്പോൾ അഭിരാമിയുമെഴുന്നേറ്റു… "താനെങ്ങോട്ട് പോകുന്നു…. അവിടെ ഇരിക്ക്….ഞാൻ പോയിട്ട് പെട്ടെന്ന് വരാം"...ദേവദത്തൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അഭിരാമിയെ വിലക്കി..... "നരസിംഹം…എന്താണ് താങ്കളുടെ പ്ലാൻ…ഒന്ന് പറയുന്നതിൽ വിരോധമുണ്ടോ "…? അഭിരാമി ദേവദത്തനെ നോക്കി മുഖത്തൊരു കപടഗൗരവമണിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "ഒക്കെ ഞാനും എന്റെ കാരണവരും കൂടി നടത്തും…അഭിമോൾ എല്ലാം കണ്ടിവിടെ ഇരുന്നാൽ മാത്രം മതി…" അവളെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു മൂളിപ്പാട്ടും പാടി ദേവദത്തൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി… അഭിരാമി ഇതെല്ലാം ഒരമ്പരപ്പോടെ നോക്കികൊണ്ട് നിന്നു… തുടരും #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ