ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6OwNpg4?d=n&ui=v64j8rk&e1=cMISSION ((23)) ••••••••••സമയം പുലര്‍ച്ചേ 3 മണി••••••••••• കരണും ടീമും ആയുധ സന്നാഹങ്ങളുമായി ജീപ്പില്‍ കയറി കാടിന്‍റെ തേക്കേ അതിര്‍ത്തിയിലേക്ക് ലക്ഷ്യം വച്ചു . മോച്ചയുടെ നിര്‍ദ്ദേശ പ്രകാരം കാട്ടിലെ ഇരുട്ടിന്‍റെ ഭീകരതയെ മുറിച്ച് അവര്‍ മുന്നോട്ട് പോയി കൊണ്ടിരുന്നു. വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്‍റെ അലയൊച്ച കാടിന്‍റെ ഇരുട്ടിന് കൂടുതല്‍ ഭീതി പടര്‍ത്തി. അരികില്‍ക്കൂടി പോകുന്ന തുരങ്കത്തില്‍ അവര്‍ ജീപ്പ് കയറ്റി ഇറങ്ങി . "സാബ് ??" മോച്ച കരണിനെ വിളിച്ചു . "ഉം ?!" കരണ്‍ വിളി കേട്ടു . "സാബ് ഇവിടെ നിന്നങ്ങോട്ട് വണ്ടി മെല്ലെ പോകണം . കാരണം എവിടെയാണ് അപകടം പതിയിരിക്കുന്നതെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.." മോച്ച പറഞ്ഞതു പ്രകാരം ജീപ്പ് പതുക്കെ പോകുവാന്‍ യാദവിന് കരണ്‍ നിര്‍ദേശം കൊടുത്തു . "ഹലോ ?? ഹലോ മിസ്റ്റര്‍ കരണ്‍ ?? കാന്‍ യു ഹിയര്‍ മി ?? കരണ്‍...??" കരണിന്‍റെ കൈയ്യിലുള്ള വയര്‍ലസ് ശബ്ദിച്ചു . ഡിജിപി ആയിരുന്നു മറുപുറത്ത്. "യെസ് സര്‍, വിശ്വം നായ്കിന്‍റെ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് ഞങ്ങള്‍ എത്തുകയാണ്.." കരണ്‍ തങ്ങളുടെ സ്റ്റാന്‍ഡ് അറിയിച്ചു . "ഓക്കെ കരണ്‍ .." സങ്കേതത്തിന് ഏകദേശം ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ ഇപ്പുറം ജീപ്പ് നിശ്ചലമായി. "Boys Are You Ready...??!!" കരണ്‍ ചോദിച്ചു. "Yes Sir.." അവര്‍ മറുപടി കൊടുത്തതും നല്ലൊരു മഴ അവിടെ കോരി ചൊരിഞ്ഞു. "മോച്ച താങ്കള്‍ ഇവിടെയുണ്ടാവണം . ഇവിടെ ആയിരിക്കണം മിഷന്‍റെ എന്‍ഡിങ് പോയിന്‍റ് ." മോച്ച ശിരസ്സനക്കി. കരണ്‍ ഒരു ഗൺ ലോഡ് ചെയ്ത ശേഷം മോച്ചയ്ക്ക് കൈ മാറി : "ഇതിരിക്കട്ടെ ഒരു ധൈര്യത്തിന് ." അയാള്‍ അതു വാങ്ങി തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു കാണിച്ചു. കരണ്‍ തന്‍റെ കാല്‍മുട്ടിന് താഴെ വച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ കഠാരയുടെ ബെല്‍റ്റ് അല്‍പ്പം കൂടി മുറുക്കി കെട്ടി : "Boys. This is the Time.. ഞാന്‍ വീണ്ടും പറയുകയാണ്, നമുക്കുള്ളത് ആകെ ഒന്നര മണിക്കൂര്‍ . അതിനുള്ളില്‍ പെണ്‍കുട്ടികളെ എല്ലാവരേയും ഇതിനുള്ളില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ പുറത്തു കൊണ്ടുവരണം . ഈ ഒന്നര മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ അവരെ എല്ലാവരേയും കിട്ടിയാല്‍ പിന്നെ നമ്മള്‍ ആര്‍ക്കു വേണ്ടിയും വെയിറ്റ് ചെയ്യില്ല . ബി ടാര്‍ഗറ്റിലേക്ക് പിന്നീട് മിഷന്‍ കടക്കുകയായി . ഈ ഞാന്‍ പോലും തിരിച്ചെത്തിയില്ലെങ്കില്‍ എന്‍റെ ചുമതല മിസ്റ്റര്‍ ഹരീന്ദറിനാണ് . ഡിജിപിക്ക് ബി ടാര്‍ഗറ്റിന്‍റെ വയര്‍ലസ് മെസ്സേജ് ഹരീന്ദര്‍ പാസ്സ് ചെയ്യണം . എന്നെ കാത്ത് ഒരിക്കലും സമയം പാഴാക്കരുത് . ഇനി അഥവാ നിങ്ങള്‍ ആരേലും തിരിച്ചെത്താതിരുന്നാല്‍ ഈ പറഞ്ഞ ബി ടാര്‍ഗറ്റിലേക്ക് തീര്‍ച്ചയായും ഞാന്‍ കടക്കും.. You Get Me..??" "Yes Sir.." "Good.. So Split Your Positions.." നിര്‍ദ്ദേശം കിട്ടിയതും ബഡ്ഡികള്‍ അഞ്ചു പേരും ആ സാമ്രാജ്യം വലം ചെയ്യുന്ന രീതിയില്‍ ജാഗ്രതയോടെ മുന്നോട്ട് പോയി . ജാഗരൂകരായി ആറ് പേരും പിന്‍ഭാഗത്തെ ആ ആറ് ഏര്‍മാടങ്ങളില്‍ താഴെയായി വന്നു ചേര്‍ന്നു . പകര കാവല്‍ക്കാരുടെ വരവും കാത്ത് അവര്‍ നിന്നു . കുറച്ചു നേരത്തെ കാത്തരിപ്പിനൊടുവില്‍ ഗാര്‍ഡ്സ് ഓരോരുത്തരായി ഏര്‍മാടം ഇറങ്ങി . കരണും ടീമും ഇരുട്ടിനെ മറവ് പിടിച്ചു . "𝗡𝗢𝗪..!!" കരണിന്‍റെ ആജ്ഞ കിട്ടിയതും ആറ് പേരും തങ്ങളുടെ വാച്ചിലെ ടൈമര്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്ത് അകത്തേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറി. നിര്‍ത്താതെ പെയ്യുന്ന മഴ...!! തന്‍റെ ബഡ്ഡികളെ നോക്കി കരണ്‍ കൈ ഉയര്‍ത്തി വീശി . ആയുധങ്ങളുമായി അവര്‍ അഞ്ച് ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങി . യാദവ് തൊട്ടടുത്ത വലിയ മരത്തില്‍ കയറി സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു . സ്‌നൈപ്പർ ഗണ്‍ തയ്യാറാക്കി നിര്‍ത്തി യാദവ് അഞ്ചു പേരേയും നീരീക്ഷിച്ചു . തങ്ങളുടെ സാമ്രാജ്യത്തില്‍ നുഴഞ്ഞു കയറ്റം നടക്കുന്നതറിയാതെ പകര കാവല്‍ക്കാര്‍ ഏര്‍മാടങ്ങളില്‍ കയറി സ്ഥാനം പിടിച്ചു . ഓരോ ഹട്ടിലും ടൈം ബോംബ് വച്ച് കരണും ടീമും മുന്നോട്ട് പോയി കൊണ്ടിരുന്നു . അഴിഞ്ഞാട്ട കേന്ദ്രത്തിലാണ് ഹരീന്ദര്‍ എത്തിപ്പെട്ടത് . അവിടെ അയാള്‍ കണ്ട കാഴ്ച തീര്‍ത്തും കരളലിയിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു . ഉടുതുണിയില്ലാതെ ഭയന്ന് വിറച്ച് നില്‍ക്കുന്ന നേപ്പാളി പെണ്‍കുട്ടികളെ തട്ടികളിക്കുകയായിരുന്നു വിശ്വം നായ്കിന്‍റെ ചെന്നായ് ശിങ്കിടികള്‍ . മുഖം പൊത്തിയും മാറ് മറച്ചും അവര്‍ ഉച്ചത്തിൽ വിലപിച്ചു കരഞ്ഞു. ഹഹഹഹ....!!! മദ്യ കുപ്പികള്‍ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ തലയില്‍ കമഴ്ത്തി ആ രാക്ഷസന്മാർ അട്ടഹസിച്ചു. എതിര്‍ക്കുന്നവരെ മുഖത്തും ശരീരത്തുമായി അവര്‍ ശക്തിയായി പ്രഹരിച്ച് ആനന്ദം കണ്ടെത്തി. ഒന്നിനും കഴിയാതെ ഒരിടത്ത് കൂനിക്കൂടി ഇരിക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടികളെയും അവര്‍ വെറുതെ വിട്ടില്ല. ബൂട്ട് ധരിച്ച കാല് കൊണ്ട് ആ പെണ്‍കുട്ടികളെ തൊഴിക്കാനും അവര്‍ മറന്നില്ല. ചില പെൺകുട്ടികളുടെ കഴുത്തിൽ ബെൽറ്റ്‌ കൊണ്ട് മുറുക്കി നായയെ പോലെ കുരയ്ക്കാൻ കൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു ബെൽറ്റ്‌ കൊണ്ട് മുതുക് നോക്കി ആഞ്ഞു പ്രഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ചില രക്ഷസന്മാർ പെൺകുട്ടികളുടെ കഴുത്തിൽ മുറുക്കിയ ബെൽറ്റ്‌ ആഞ്ഞു വലിച്ച് ഹരം കണ്ടെത്തുന്നു. നരകത്തിൽ പോലും കാണാത്തത്ര ഭീകരതയും ദയനീയതയുമായ കാഴ്ച്ച! ക്രൂരമായ മര്‍ദ്ദനങ്ങള്‍ ഏറ്റു വാങ്ങിയും പീഡനങ്ങള്‍ സഹിച്ചും നഗ്നമായ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ആ കാട്ടാളന്മാര്‍ക്കിടയില്‍ അലമുറയിട്ട് കരയുകയായിരുന്നു. ചിലര്‍ ഓരോ പെണ്‍കുട്ടിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. "പൊലയാടി മക്കള്‍..." ഹരീന്ദറിന്‍റെ രക്തം ഇരച്ചു കയറുകയായിരുന്നു. റൈഫിള്‍ തയ്യാറാക്കി ഹരീന്ദര്‍ എയിം ചെയ്തതും "Hey Don't.." ഒരു കൈ അയാളെ പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു . കരണ്‍ ആയിരുന്നു അത്. "Harindar Don't Do That.." ശബ്ദം വളരെ താഴ്ത്തി കരണ്‍ പറഞ്ഞു . "സര്‍, കണ്ടില്ലേ ഇത് ?! എന്തൊരു ക്രൂരതയാ ആ പാവം പെണ്‍കുട്ടികളോട് ഈ നായ്ക്കള്‍ ചെയ്യുന്നത് . എനിക്ക് സഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല സര്‍ ." ഹരീന്ദര്‍ തന്‍റെ അമര്‍ഷം അടക്കിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു . "I Know Harindar.. I Know.. ബട്ട് തന്‍റെ ഫീലിംഗ്സും ഇമോഷന്‍സും കാണിക്കാനുള്ള സമയമല്ല ഇത്..... ഓരോ ചുവടും വളരെ ജാഗ്രതയോടെ മുന്നോട്ട് വെക്കണം . കാര്യങ്ങള്‍ അനുകൂലമാണെന്ന് തോന്നുന്ന ആ മിന്നല്‍ സെക്കന്‍റില്‍ ആക്രമണം നടത്തണം . ആക്രമിക്കുന്ന രീതി സാഹചര്യങ്ങളെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയായിരിക്കണം . ഇതൊക്കെ ട്രെയിനിംഗ് പിരീഡില്‍ താന്‍ പഠിച്ചതല്ലേ ?!" ഹരീന്ദര്‍ തല കുലുക്കി . "And Remember One thing.. സ്വന്തം ജീവന്‍ ബലിയര്‍പ്പിക്കേണ്ടി വന്നാലും ഈ സങ്കേതത്തിലെ മുഴുവന്‍ പെണ്‍കുട്ടികളെയും നമ്മള്‍ രക്ഷിച്ചിരിക്കും.. ഓക്കെ...??!!" ഉം .. ഹരീന്ദര്‍ വീണ്ടും തലയാട്ടി.. "Good. എങ്കില്‍ ഹരീന്ദര്‍ തന്‍റെ പൊസിഷനിലേക്ക് പൊയ്ക്കോളൂ..." കരണ്‍ നിര്‍ദ്ദേശം കൊടുത്ത് തന്‍റെ പൊസിഷനിലേക്ക് നീങ്ങി . "Boys.. How is your positions..??" ഇയര്‍ ബഡ് വഴി കരണ്‍ ചോദിച്ചു . "All Good Sir.." അവര്‍ റിപ്ലേ കൊടുത്തു. ********************************************************************************** ഹരീന്ദര്‍ തന്‍റെ റൈഫലേന്തി പന്നി കൂടിന്‍റെ മറവിലേക്ക് നീങ്ങി. തകര്‍ത്തു പെയ്യുന്ന മഴ, അല്‍പ്പം പോലും ശമിച്ചിട്ടില്ല. അഴിഞ്ഞാട്ട കേന്ദ്രത്തില്‍ നിന്നും ഒരു ശിങ്കിടി, നേപ്പാളി പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കഴുത്തിൽ മുറുക്കിയ ബെൽറ്റ്‌ പിടിച്ച് വലിച്ചു കൊണ്ടു വരുന്നത് ഹരീന്ദര്‍ കാണാന്‍ ഇടയായി. കാട്ടുപന്നികളെ മറപറ്റി അയാള്‍ കാത്ത് നിന്നു. ശിങ്കിടിയുടെ കൈപ്പിടിയില്‍ നിന്നും കുതറിയ പെണ്‍കുട്ടി താഴെ വീണ് അയാളെ നോക്കി കരഞ്ഞു കെഞ്ചി . ഹഹഹഹഹ...........!!!! വലിയൊരു അട്ടഹാസമായിരുന്നു പ്രതികരണം. ശേഷം അയാൾ മദ്യക്കുപ്പി വായിൽ കമഴ്ത്തി. പന്നി കാഷ്ടവും ചെളിയും കലര്‍ന്ന മിശ്രിതത്തില്‍ ഉടുതുണിയില്ലാതെ ആ പെൺകുട്ടി പിന്നോക്കം ഞെരങ്ങി ഞെരങ്ങി നീങ്ങി. ശിങ്കിടി തന്‍റെ ജീന്‍സ് അഴിച്ചു മാറ്റി അവളെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ തയ്യാറായി. പേടിച്ചരണ്ട അവള്‍ പന്നിക്കൂട്ടിലേക്ക് ഞെരങ്ങി കയറിയതും ഹരീന്ദര്‍ അവളെ പിന്നില്‍ നിന്നും വാ പൊത്തി : ശ് ശ് ശ് ശ് .. തന്‍റെ ചുണ്ട് പൊത്തി ഹരീന്ദര്‍ അവളെ പന്നികളുടെ മറവിലേക്ക് വലിച്ചു നിര്‍ത്തി . അട്ടഹാസത്തോടെ അര്‍ദ്ധ നഗ്നമായി ശിങ്കിടി, പന്നിക്കൂട്ടിലേക്ക് കയറി ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ തിരഞ്ഞതും പെട്ടന്നായിരുന്നു ഹരീന്ദറിന്‍റെ ആക്രമണം . ശിങ്കിടിയുടെ ലിംഗത്തിൽ താഴെ നിന്നും മേലോട്ട് കഠാര കൊണ്ട് ഹരീന്ദർ കുത്തി കയറ്റി. ചുടു രക്തം പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു. ആാാാ...........!!!!! വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞ് അയാള്‍ നിലവിളിച്ചു തുടങ്ങിയതും ഹരീന്ദര്‍ അയാളുടെ ലിംഗത്തിൽ കുത്തിയ കത്തി ഊരി. ചോര തുള്ളികൾ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്ത് ചീറ്റി തെറിച്ചു. മിന്നൽ വേഗതയിൽ ഹരീന്ദർ ശിങ്കിടിയുടെ വാ പൊത്തി, ഊരിയ കത്തി അയാളുടെ കഴുത്തിൽ ആഞ്ഞു കുത്തി കയറ്റി. കുത്തിയും ഊരിയും മൂന്നു തവണ അയാളുടെ കഴുത്തിൽ കഠാര പ്രയോഗിച്ചു. ഒന്നു നിലവിളിക്കാൻ പോലുമാകാതെ ശിങ്കിടി നിലം പതിച്ചു....!! ചത്തവന്‍റെ വസ്ത്രമൂരി ആ പെണ്‍കുട്ടിക്ക് കൊടുത്ത് ഇരുവരും പതിയെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ഹരീന്ദറിന്‍റെ നിഴലെന്ന പോലെ അവള്‍ അയാളോടൊപ്പം ഒരോ ചുവടും മുന്നോട്ട് വച്ചു. ********************************************************************************** കോളേജ് വിദ്യാര്‍ത്ഥിനികളെ ബന്ദിച്ച ഹട്ടില്‍ മൂന്ന് ശിങ്കിടികളെത്തി . അയാളെ കണ്ടതും കൂട്ട നിലവിളിയും കരച്ചിലുമായി പെണ്‍കുട്ടികള്‍ പിന്നോക്കം മാറി. അമലയെന്ന വികലാംഗ ആയിരുന്നു അവരുടെ ടാര്‍ഗറ്റ് . "ഹരേ ചുപ്പ്...." കൂട്ടത്തിലൊരാള്‍ അലറിയതും പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഒന്നടങ്കം കരച്ചിലടക്കി ശ്വാസം പിടിച്ചു നിന്നു. അമലയുടെ നേരെ അയാള്‍ അടുത്തതും വീണ്ടും കരച്ചിലും ബഹളവും ഉയര്‍ന്നു . അമലയുടെ കൈയ്യില്‍ പിടിത്തമിട്ട് അയാള്‍ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചു . മറ്റു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കരച്ചിലോടെ അമലയെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചു . "പ്ലീസ് .. എന്നെയൊന്നും ചെയ്യരുത് .. ഞാനൊരു പാവമാ... പ്ലീസ്.." അമല അയാളെ നോക്കി ദയനീയമായി കരയുകയായിരുന്നു. "അവളെ വെറുതേ വിടടാ . അവളൊരു വികലാംഗയാണ് . നിന്‍റെയൊക്കെ സൂക്കേട് തീര്‍ക്കാന്‍ ഞങ്ങളിലാരെയെങ്കിലും കൊണ്ടു പോടാ . അവളെ വെറുതേ വിട്ടേക്കടാ..." കൂട്ടുകാരികളില്‍ ചിലര്‍ അമലയെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചു പറഞ്ഞു . "അരേ സാലേ കുത്തേ.." അരിശം പൂണ്ട അയാള്‍ എല്ലാത്തിനേയും നോക്കി ആഞ്ഞു പ്രഹരിച്ച്‌ അമലയെ അവര്‍ തങ്ങളില്‍ അടുപ്പിച്ചു . "ഏയ് അവളെ വെറുതേ വിടടാ . അവളൊരു പാവമാ .." പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കരഞ്ഞ് ബഹളം വച്ചു . "എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യരുത് . ഒന്നും ചെയ്യരുത്..." തൊഴുകൈയ്യോടെ അമല അയാളെ നോക്കി കരഞ്ഞു കേണു . ഹഹഹഹഹ............!!! വലിയൊരു അട്ടഹാസമായിരുന്നു പ്രതികരണം . "ഞാ .. ഞാന്‍ .. നിങ്ങളുടെ കാ .. കാല് പിടിക്കാം . എന്നെ വെ .. വെറുതേ വിടൂ..." അമല അയാളുടെ കാല്ക്കല്‍ വീണു കരഞ്ഞു . "ഹേയ് സാലേ...." ബൂട്ട് ധരിച്ച കാല് കൊണ്ട് അമലയുടെ വയറ്റിൽ അയാൾ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. അമ്മേേേേ.......!!!!! തൊഴി കൊണ്ട് അമല താഴേക്ക് നിലവിളിയോടെ അലച്ചു വീണു . അമലാാാാ............!!!! കൂട്ടുകാരികള്‍ അലറിയുതും മറ്റു രണ്ട് ശിങ്കിടികള്‍ അവരെ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി. അമലയുടെ കഴുത്തിൽ ബെൽറ്റിട്ട് മുറുക്കി അയാള്‍ വലിച്ചെഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചു. ഏന്തിയേന്തി അവള്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു . "ടാ അവളെ വിടടാ .. പ്ലീസ്... ദയവ് ചെയ്ത് അവളെ വിട്ടേക്കടാ..." കൂട്ടുകാരികള്‍ ഒന്നടങ്കം തൊഴു കൈയ്യോടെ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു. പെൺകുട്ടികളെ വീണ്ടും പ്രഹരിക്കാൻ അയാൾ മുന്നോട്ട് വന്നതും പെട്ടെന്നാണ് അയാളുടെ വയര്‍ലസ് ശബ്ദിച്ചത് : "ഏയ് പഡോ .. ആ ഞൊണ്ടി പെണ്ണിനെ മൂന്നാമത്തെ ഹട്ടില്‍ രുദ്രന്‍റെ അടുത്ത് എത്തിക്കൂ . വിശ്വം നായ്ക് അല്‍പ്പം തിരക്കിലാണ്..." സായ് യുടെ വയര്‍ലസ് മെസ്സേജ് കിട്ടിയതും ക്രൂരമായ ചിരിയോടെ അയാള്‍ അമലയെ പൊക്കി തന്‍റെ തോളിലിട്ടു . "പ്ലീസ് എന്നെ വിടൂ .. ഞാനൊരു പാവമാ...." അയാളുടെ തോളില്‍ കിടന്ന് അമല കൈയ്യിട്ടടിച്ചു. "ടാ നായേ , അവളെ കൊണ്ടു പോകല്ലെടാ . ദൈവം പോലും നിന്നോടൊന്നും പൊറുക്കില്ലടാ .." കൂട്ടുകാരികള്‍ ഒന്നടങ്കം മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞതും ശിങ്കിടികള്‍ രണ്ടു പേര്‍ അവരെ ചാട്ടവാർ കൊണ്ട് വീണ്ടും പ്രഹരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പ്ഠേ! .. പഠേ! .. പ്ഠേ! .. "അയ്യോ..... അമ്മേേേേ......!!!!" അടിയുടെ ആഘാതത്തില്‍ അവര്‍ ഓരോരുത്തരായി അലച്ചു വീഴുമ്പോള്‍ ക്രൂരമായ അട്ടഹാസത്തോടെ പഡോ അമലയെ തോളിലേറ്റി മറയുകയായിരുന്നു. പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ഹട്ടിന്‍റെ കതകടച്ച് മറ്റു രണ്ട് ശിങ്കിടികള്‍ അവിടം കാവല്‍ നിന്നു . വികലാംഗയായ അമലയെ തോളിലേറ്റി പോവുന്ന പഡോയെ ഇരുട്ടിന്‍റെ മറവില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് രണ്ടു കണ്ണുകള്‍ തീക്ഷണതയോടെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ; കരണ്‍....!!! ഇതേ സമയം അഴിഞ്ഞാട്ട കേന്ദ്രത്തിലെ ശിങ്കിടികളെ കൊന്നു തള്ളുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു ഹരീന്ദര്‍ . മരിച്ചു വീഴുന്ന ഓരൊരുത്തരുടേയും വസ്ത്രങ്ങള്‍ രക്ഷിച്ചെടുക്കുന്ന ഓരോ പെണ്‍കുട്ടിക്കും കൈ മാറി ജാഗ്രതയോടെ അവര്‍ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി . അല്‍പ്പം പോലും ശമിക്കാന്‍ നില്‍ക്കാതെ മഴ തകര്‍ത്താടുകയാണ് . "Harindar Whats Your Stand..??" ഇയര്‍ ബഡ് വഴി കരണ്‍ ചോദിച്ചു. "I'm OK Sir.. ഇവന്മാരുടെ തോന്ന്യാസ കേന്ദ്രത്തില്‍ ഞാനിപ്പോള്‍ വളരെ ബിസിയാണ്.." ഹരീന്ദർ അറിയിച്ചു. "ഹരീന്ദര്‍ ബി കേയര്‍ഫുള്‍ .." "ഓക്കെ സര്‍..." ********************************************************************************** അക്ഷയ് തന്‍റെ പൊസിഷനിലേക്ക് നീങ്ങിയതും "Hey...??" പിന്നിലെ വിളി കേട്ട് അക്ഷയ് തിരിഞ്ഞു നോക്കി . മറ്റൊരു ശിങ്കിടി ആയിരുന്നു അത് . അയാള്‍ തോക്ക് ചൂണ്ടി അക്ഷയ്നെ അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി . അക്ഷയ് പതിയെ തന്‍റെ ഇരു കരങ്ങളും ഉയര്‍ത്തി . കഴുത്തില്‍ കെട്ടിയ വിസില്‍ ശിങ്കിടി വായില്‍ വെച്ചു . അപായ അറിയിപ്പ് കൊടുക്കാനായി അയാള്‍ വിസില്‍ ഊതാന്‍ ഒരുങ്ങിയതും ഫ്യൂ...!!! ഒരു ബുള്ളറ്റ് ശിങ്കിടിയുടെ തല തകര്‍ത്തു. അക്ഷയുടെ മുഖത്ത് രക്തം തെറിച്ചു. സൈലന്‍സര്‍ ഘടിപ്പിച്ച സ്നൈപ്പറുമായി മരത്തില്‍ ഇരിക്കുന്ന യാദവിന്‍റെ അത്യുഗ്രന്‍ ക്ലിയര്‍ ഹെഡ് ഷോട്ട് ആയിരുന്നു അത്.! പുഞ്ചിരിയോടെ അക്ഷയ് തന്‍റെ തള്ള വിരല്‍ ഉയര്‍ത്തി യാദവിന് കാണിച്ചു . തിരിച്ച് യാദവും . താമസിച്ചില്ല, ഇരുട്ടിന്‍റെ മറവിലേക്ക് ശിങ്കിടിയുടെ ബോഡി മാറ്റിയിട്ട് അക്ഷയ് ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ട് വച്ചു . ഇതേ സമയം മറ്റൊരിടത്ത് മോച്ച അക്ഷമയോടെയും ഭീതിയോടെയും കാത്തു നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു . പെട്ടെന്നാണ് അയാള്‍ അതോര്‍ത്തത് കരണ്‍ തന്നെ ഏല്‍പ്പിച്ച ചുമതല . സാമ്രാജ്യത്തിനകത്ത് ടീം പ്രവേശിച്ച് പതിനഞ്ച് മിനുറ്റ് കഴിഞ്ഞാല്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം ചെയ്യണമെന്ന് മോച്ചയോട് കരണ്‍ രഹസ്യമായി നിര്‍ദേശം കൊടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു . ഇപ്പോള്‍ പതിനഞ്ച് മിനുറ്റ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . "ദൈവമേ...!!" നെഞ്ചില്‍ കൈ വച്ച് മോച്ച പറഞ്ഞു. ********************************************************************************** അജയും ദേവും തങ്ങളുടെ പൊസിഷനുകള്‍ ക്ലിയര്‍ ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി . ഓരോരുത്തരേയായി കവര്‍ പ്രൊട്ടക്ട് കൊടുക്കുകയായിരുന്നു യാദവ്. അമലയെ പൊക്കി കൊണ്ടു പോയവൻ അവളെ താഴെയിട്ട് ബെൽറ്റിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചിഴച്ചു. ശ്വാസം കിട്ടാതെ അമല പിടയുകയായിരുന്നു. ഈ ക്രൂരത കണ്ട് പിന്നാലെ കരണ്‍ മെല്ലെ ചെന്നു. രക്ഷപ്പെടാനാവാതെ അമല അയാളുടെ ബെൽറ്റ്‌ പിടിയിൽ കിടന്ന് പിടയുകയായിരുന്നു . സായ് പറഞ്ഞതു പ്രകാരം പഡോ ആ ഹട്ടിന്‍റെ കതക് തുറന്നു . മേശപ്പുറത്ത് കാല്‍ കയറ്റി വച്ച് കസേരയില്‍ ഇരിക്കുകയാണ് രുദ്രന്‍. അമലയെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടു പോയി അയാള്‍ക്കു മുന്നിലിട്ടു കൊണ്ട് പഡോ പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോയി . ഭയത്തോടെ അമല രുദ്രനെ നോക്കി. പൂട്ടാത്ത കതകിനടുത്തേക്ക് അവള്‍ ഓടാന്‍ തുനിഞ്ഞതും രുദ്രന്‍ ചാടി എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ പുറം നോക്കി ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. അമ്മേേേേ.......!!!! അലച്ചു തല്ലി അവള്‍ ഹട്ടിന് പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീണു . വീഴ്ചയുടെ ആഘാതത്തില്‍ അവളുടെ മരക്കാല് ഊരി തെറിച്ചു പോയി. "ഹഹഹഹഹ.....!! നീ അപ്പോള്‍ ഒറ്റക്കാലിയാണ് അല്ലേടി... വെറുമൊരു ഞൊണ്ടി...!!!" ചുവന്ന കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു വെച്ച് ഉച്ചത്തിൽ അയാൾ പുലമ്പി. പെരുമഴ കൊണ്ട് അമല അയാളെ ദയനീയമായി നോക്കി : "എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യരുത് . വികലാംഗയെന്ന കരുണയെങ്കിലും എനിക്കു തരണം..." രുദ്രനെ നോക്കി അവള്‍ തൊഴുകൈയ്യോടെ കരഞ്ഞു യാചിച്ചു . "ആരു പറഞ്ഞു നിന്നോട് ഞാൻ കരുണ കാണിക്കില്ലെന്ന്....?? അത്രയ്ക്ക് കണ്ണില്‍ ചോരയില്ലാത്തവനൊന്നുമല്ല ഞാന്‍ . എല്ലാവരോടും ക്രൂരമായി മാത്രമേ ഞാന്‍ പെരുമാറുള്ളൂ . പക്ഷേ നിന്നോട് ഞാന്‍ ക്രൂരത കാണിക്കത്തില്ല . തൊട്ടും തലോടിയും ഈ രാത്രി നമുക്ക് തീര്‍ക്കാം . നീയായിട്ട് നിന്‍റെ വസ്ത്രമുരിഞ്ഞ് തന്നാല്‍ അത്രയും നല്ലത്..." ക്രൂരമായ ചിരിയോടെ അയാള്‍ പറഞ്ഞു . "പ്ലീസ് എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്..." എഴുന്നേറ്റ് നില്‍ക്കാനാവാതെ അവള്‍ പിന്നോക്കം നിരങ്ങി നീങ്ങി. "ഇങ്ങോട്ട് വാഡീീീ...." ഗര്‍ജ്ജനത്തോടെ അയാള്‍ അമലയുടെ ബെൽറ്റിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു . "അയ്യോ...... അമ്മേേേേ......!!!" നിലവിളിയോടെ അവള്‍ കരയുവാൻ തുടങ്ങി . ചെളിയിലൂടെ അവളെ അയാള്‍ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടു പോയി അകത്തേക്ക് ഇട്ടു . ഭീതിയോടെ അമല പിന്നോക്കം നീങ്ങി . "നിന്നെ പോലെയൊരു ഞൊണ്ടിയെ ഞാന്‍ ഇതുവരെ നുണഞ്ഞിട്ടില്ല . ആഹ..!! എന്താ ഒരു ചരക്ക് . ആ തുളുമ്പുന്ന രണ്ട് മുലകൾ എന്നെ മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു. അവയെ ഞെരിച്ചുടയ്ക്കാൻ എന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ ദാഹിക്കുന്നു.. വെറുതെയല്ല നായ്ക് സാബ് നിന്നെ കണ്ട് മോഹിച്ചത് . സാബ് ബിസി ആയത് എന്‍റെ മഹാഭാഗ്യം . ഈ രാത്രി നമുക്ക് ആഘോഷിച്ച് തീര്‍ക്കാം പെണ്ണേ..." "നോ .. നോ..." തൊഴു കൈയ്യോടെ അവള്‍ അയാളോട് യാചിച്ചു . രുദ്രന്‍ ജീൻസ് മുഴുവനുമായി അഴിച്ച് തന്റെ ലിംഗം പുറത്തു കാട്ടി ഒന്നു തഴുകി അമലയ്ക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഭീതിയോടെ അവൾ പിന്നിലേക്ക് നിരങ്ങി. തനിക്കിനി രക്ഷയില്ലെന്ന് പൂർണ്ണമായും ബോധ്യമായ ആ പെൺകുട്ടി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. പെട്ടെന്നായിരുന്നു അയാളുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു പിടിത്തം വീണത്. പിന്നിലൂടെയുള്ള കരണിന്റെ ആക്രമണം!! ഞെട്ടലോടെ അമല കണ്ണുകൾ വലിച്ചു തുറന്നു നോക്കി. തന്റെ നേർക്ക് കാമത്തോടെ വന്നവനെ പെരുമ്പാമ്പ് പോലെ ചുഴറ്റിയിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ. അയാൾ തങ്ങളുടെ രക്ഷകനെന്ന് ആ നിമിഷം അവൾ മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു കൈകൊണ്ട് രുദ്രന്റെ തൊണ്ടയിൽ പിടിത്തമിട്ട് മറു കൈ കൊണ്ട് അയാളുടെ ലിംഗത്തിൽ ബലമായി പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ് കരൺ. ഒന്നനങ്ങാൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിൽ തന്റെ കരവലയത്തിൽ അയാളെ പൂർണ്ണമായും പൂട്ടുകയായിരുന്നു അവൻ. ഹ്മ്ഹ്മ്ഹ്മ്...... ഹ്മ്ഹ്മ്ഹ്മ്.... എന്നയാൾ മൂളുന്നു. വല്ലാത്ത ശക്തിയിൽ കരൺ പിടിത്തം മുറുക്കി. അയാളുടെ ജനനേന്ദ്ര്യത്തിൽ നിന്നും താഴേക്ക് രക്തം ഇറ്റുന്നത് കണ്ട് അമല ഭീതിയോടെ പുറകോട്ട് നീങ്ങി. ഏതാനും സെക്കന്ഡുകൾ രുദ്രനെ അങ്ങനെ തന്നെ നിർത്തുകയായിരുന്നു കരൺ. അവന്റെ കടുവാ പിടിത്തത്തിൽ നിന്നും ഒരിക്കലും അയാൾക്ക് മോചനമില്ല. കണ്ണുകൾ തള്ളി അമല ആ രംഗം നോക്കി നിൽക്കെ കരൺ സർവ്വ ബലത്തിൽ കൈ വലിച്ചു. രുദ്രന്റെ ലിംഗം മുഴുവനായി അവൻ പറിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു. വല്ലാത്ത ശക്തിയിൽ രക്തം പുറത്തേക്ക് ചീറ്റി. "അയ്യോ....!!!!" അമല നടുങ്ങി വാ പൊത്തി. തന്റെ കൈയ്യിലെ ഇറച്ചി കഷ്ണം കരൺ ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു. ശേഷം രുദ്രന്റെ തൊണ്ടയിൽ പിടിത്തമിട്ട കൈയ്യിലും അവൻ വീണ്ടും ബലം കൊടുത്തു. പാതി ചത്ത രുദ്രന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഇനിയില്ല. വീണ്ടും അമല നോക്കി നിൽക്കെ മുഴുവൻ ശക്തിയിൽ ആ കഴുത്ത് പിളർത്തുകയായിരുന്നു കരൺ. സ്വന്തം കണ്മുന്നിൽ നടമാടിയ ആ ബ്രൂട്ടൽ ഭീകര രംഗം കണ്ട് തൽക്ഷണം അമല ഛർദിച്ചു പോയി. രക്തത്തിൽ പൂർണ്ണമായും കുളിച്ച് രുദ്രൻ എന്ന രാക്ഷസൻ നിലം പതിച്ചു. വെറുമൊരു ശരീരം മാത്രമായി. രംഗം ശാന്തമായി. തനിക്ക് വന്ന ദുർവിധിയോർത്ത് മുഖം പൊത്തി കരയുന്ന അമലയുടെ തോളിൽ കരൺ മെല്ലെയൊന്നു സ്പർശിച്ചു. കണ്ണീരോടെ അവൾ ശിരസ്സുയർത്തി അവനെ നോക്കി. ആ കണ്ണുനീര് കരൺ തുടച്ചു നീക്കി : വിഷമിക്കണ്ട.. നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനാണ് ഞങ്ങളുടെ സംഘം എത്തിയത്.." അവൻ പറഞ്ഞു. വല്ല വിധത്തിൽ അവൾ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് പൊട്ടികരഞ്ഞുകൊണ്ട് കരണിനെ പുണരുകയായിരുന്നു : "സാബ്.. ഈ നരകത്തിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ സാബ്.." തന്റെ തോളിൽ ചാഞ്ഞ് വിലപിക്കുന്ന അമലയുടെ ശിരസ്സിൽ തൊട്ട് കരൺ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു : "ഹേയ് റിലാക്സ്... ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ കുട്ടീ നിങ്ങളെ രക്ഷിച്ചു കൊണ്ടു പോകാനാണ് ഞങ്ങള്‍ എത്തിയിരിക്കുന്നത്.." അമല പതിയെ നേരായി നിന്ന് ശിരസ്സുയർത്തി അവനെ വീണ്ടും വിളിച്ചു : "സാബ്...??" "ഭയപ്പെടേണ്ട, നിനക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല . നമുക്ക് പെട്ടെന്നു തന്നെ രക്ഷപ്പെടണം . അധികം സമയം ഇവിടെ നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റില്ല.." പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കരണ്‍ അവളുടെ കഴുത്തിലെ ബെൽറ്റ്‌ അഴിച്ചു മാറ്റിയ ശേഷം പുറത്തിറങ്ങി മരക്കാല് കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്തു . ഇരുവരും ആ ഹട്ടില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി ഇരുൾ പറ്റി നീങ്ങി. ഇതേ സമയം തന്‍റെ സാമ്രാജ്യം കരണും സംഘവും കീഴടക്കി മുന്നേറുകയാണെന്ന് അറിയാതെ വിശ്വം നായ്ക് പ്ലാനുകള്‍ എന്തോ തയ്യാറാക്കുകയായിരുന്നു. ((തുടരും)) കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ