ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6eDGMB0?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ 06 കല്ലഹള്ളി ഗ്രാമം. കുത്തിയൊലിച്ചൊഴുകുന്ന ഹേമാവതി പുഴയിൽ നിന്നും, വഴി പിരിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഒരു കൈത്തോടുണ്ട്. കണ്ടാൽ പ്രകൃതിയാൽ രൂപപ്പെട്ടതാണെന്ന് കരുതുമെങ്കിലും അത് ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ എന്നുതന്നെ വേണമെങ്കിൽ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന സാക്ഷാൽ ദിനകർ റെഡ്ഡിയുടെ കാർഷികാവശ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കൃത്രിമമായി സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തതാണ്. കൈത്തോട് ചെന്നവസാനിക്കുന്നിടത്ത് നിന്നും ഉയരത്തിൽ മുകളിലേക്ക് മല നിരകളാണ്. അതിലൊന്നിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പടുക്കൂറ്റൻ ജലസംഭരണിയിലേക്ക് മോട്ടോർ ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളമടിച്ചു കയറ്റുന്നത് ഈ കൈത്തോടിൽ നിന്നുമാണ്. ജലസംഭരണിയിൽ നിന്നും ജലം കുടങ്ങളിലേറ്റി, മല നിരകളിലെ വിവിധയിനം ധാന്യകൃഷികൾക്ക് വെള്ളമെത്തിക്കാൻ മാത്രമായി അഞ്ഞൂറിൽ പരം സ്ത്രീ തൊഴിലാളികൾ ദിനകർ റെഡ്ഡിയുടെ കീഴിലുണ്ട്. ധാന്യകൃഷിക്ക് പുറമേ മുന്നൂറോളം ഏക്കർ വരുന്ന അയാളുടെ ഭൂമിയിൽ പലയിനം പച്ചക്കറി വിളവെടുപ്പും നടക്കുന്നുണ്ട്. അന്ന് രാവിലെ മുതൽ അദ്ദേഹം കൃഷിസ്ഥലത്തുണ്ടായിരുന്നു. ചില ദിവസങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ്‌. തന്റെ ജോലിക്കാരുടെ വിശേഷങ്ങൾ, അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് നേരിട്ടു ചെന്ന് ഒരു സ്വഭാവമുണ്ടായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‌. ആ ഗ്രാമത്തിലെ നാനൂറില്പ്പരം കുടുംബങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിനു നേരിട്ടു പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു കൊച്ചുകുഞ്ഞു പോലുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരുപാടു പേർ അദ്ദേഹത്തിനെ ഒന്നു കാണാനും പരാതികൾ അറിയിക്കാനുമായി തടിച്ചുകൂടിയിരുന്നു. കല്ലഹള്ളിയിലെ പൊലീസും കോടതിയുമെല്ലാം ‘റെഡ്ഡിയങ്ങുന്നാണ്‌.’ അയാളുടെ തീരുമാനങ്ങൾ അന്തിമമാണ്‌. എതിർത്തൊരു വാക്കു മിണ്ടിയാൽ പിന്നെ എന്താണുണ്ടാകുകയെന്ന് ഊഹിക്കാൻ പോലുമാകില്ല. പക്ഷേ, എതിർക്കാൻ പോയിട്ട്, ദിനകർ റെഡ്ഡിയുടെ നേരെ നിന്ന് സംസാരിക്കാൻ പോലും ധൈര്യമുള്ള ഒരൊറ്റ മനുഷ്യക്കുഞ്ഞും ആ കല്ലഹള്ളി ഗ്രാമത്തിൽ ഇല്ല. സമ്പന്നത കൊണ്ടും ആൾബലം കൊണ്ടും ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ അധിപൻ തന്നെയാണ് ദിനകർ റെഡ്ഡി. കവലയിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയരികിൽ ബുള്ളറ്റിൽ ചാരി പുകച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുകയാണ് തരുൺ. അരികിൽ തന്നെ വണ്ടിയുടെ പാർട്സ് പരിശോധിച്ചു കൊണ്ട് ചോട്ടുവും ഇരുപ്പുണ്ട്. റോഡിന് വശത്തുള്ള കാട്ടുവഴിയിലൂടെ തങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നടക്കുന്ന മിശ്വയുടെ അമ്മയെ കണ്ടതും തരുൺ സിഗരറ്റ് കുറ്റി നിലത്തേക്കിട്ട് ചവിട്ടിഞെരിച്ചു. "ഹാ. സുഖമാണോ അമ്മേ ?" തരുൺ പുഞ്ചിരിയോടെ അന്വേഷിച്ചു. "മോനേ... മിശ്വ വിളിച്ചിട്ട് മൂന്നാല് ദിവസമായി. അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചിട്ടും കിട്ടുന്നില്ല. ഒരു വിവരവുമില്ല എന്റെ മോളെ കുറിച്ച്. എനിക്കെന്തോ ഭയം തോന്നുന്നു കുഞ്ഞേ" ആ സ്ത്രീ ആധി കലർന്ന സ്വരത്തോടെ തരുണിന്റെ അടുക്കലേക്ക് നടന്നു. "മ്മ്. എനിക്കറിയാം. ഞാനും വിളിക്കാറുണ്ട് ആദ്യമൊക്കെ ഫോൺ അടിക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പൊ ഓഫ് ആണ്." തരുൺ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. "എനിക്കൊരു സമാധാനവും കിട്ടുന്നില്ല കുഞ്ഞേ. നമുക്കൊന്ന് അവിടം വരേ പോയി നോക്കിയാലോ ?" അവരുടെ സ്വരം ചിലമ്പിച്ചു. "അതിന് അമ്മക്കൊരു സത്യം അറിയുമോ?" തരുൺ അവരെ ഉറ്റു നോക്കി. “എന്താ കുഞ്ഞേ?" "മിശ്വ എങ്ങോട്ടാ പോയിരിക്കുന്നേ?" "എനിക്കറിയില്ല മോനേ” ആ സ്ത്രീ കൈ മലർത്തി. "അതെ. അതാണ്. എനിക്കുമറിയില്ല. അവൾ എങ്ങോട്ടാണ് പോയിരിക്കുന്ന തെന്ന്. പിന്നെ എവിടെ ചെന്ന് അന്വേഷിക്കും?" തരുണിന്റെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. "എനിക്കറിയാൻ പാടില്ല മോനേ. പക്ഷേ എന്റെ മോള് എന്തോ അപകടത്തിൽ കുടുങ്ങി കിടക്കുകയാണെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു. രണ്ട് ദിവസമായിട്ട് എനിക്കൊരു ജോലിയും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ല കുഞ്ഞേ." അവർ തേങ്ങി. തരുണിനും വല്ലാതെ തോന്നി. "നമുക്കൊന്ന് അയ്യാവോട് പറഞ്ഞു നോക്കിയാലോ കുഞ്ഞേ. അദ്ദേഹത്തിന് പട്ടണത്തിലും ഒരുപാട് സുഹൃത്ത് ബന്ധങ്ങളില്ലേ." മിശ്വയുടെ അമ്മ കരച്ചിലടക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ങ്ഹാ കൊള്ളാം! എന്റെ അച്ഛനെ തന്നെ അല്ലേ അമ്മ ഉദ്ദേശിക്കുന്നെ? അമ്മ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലാൻ നോക്ക്” തരുൺ ബുള്ളെറ്റ് വൃത്തിയാക്കൽ പണി തുടർന്നു. "അല്ല മോനേ ഞാൻ..." അമ്മ പറഞ്ഞു തീർന്നില്ല. ആ വഴിയിലൂടെ ഒരു ബൈക്ക് കുതിച്ചു വരുന്നത് കണ്ടു. "മകാ... അയ്യ വരുന്നുണ്ട്. ആ വളവ് കഴിഞ്ഞു” ഗുണ്ടയുടെ വിവരം കൊടുപ്പിൽ തരുൺ മിശ്വയുടെ അമ്മക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. "അമ്മ വന്ന വഴിയേ തന്നെ വേഗം വിട്ടോളൂ. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വന്നോളാം" തരുൺ പറഞ്ഞതും ആ സ്ത്രീ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് കൈകൂപ്പി അവിടെ നിന്നും മടങ്ങി. അതിന് പിന്നാലെ തന്നെ ദിനകർ റെഡ്ഡിയുടെ വാഹനം തരുണിന് മുൻപിൽ വന്ന് നിന്നു. തരുൺ നേർമ്മയായോന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. റെഡ്‌ഡി തല ഒന്നനക്കി. പുഞ്ചിരി വരുത്തിയ പോലെ. "അവനെ പോയി കണ്ടോ. ?" "ഉവ്വ്‌ അച്ഛാ" "വല്ല ഗുണ്ടായിസവും വേണ്ടി വന്നോ.?" "ഇല്ല. പണം തന്നു." "ആ. എന്നാ വേഗം വീട്ടിലേക്ക്‌ ചെല്ല്. രാവിലെ തന്നെ എറങ്ങിക്കോളും ഒരു ബൈക്കും കാലിന്റെടേൽ വെച്ചോണ്ട്. ഒരു ദിവസം ഞാനിതെടുത്ത് കത്തിക്കും. അതുവരെയുണ്ടാകും." കടുപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് റെഡ്ഡി, തന്റെ ഡ്രൈവറോട് വാഹനം മുൻപോട്ടെടുക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ബുള്ളറ്റിന്റെ മറവിലേക്ക് വലിഞ്ഞ ചോട്ടുവിനെ നോക്കി തരുൺ ചിരിച്ചു. "എന്ത്‌ നല്ല മനുഷ്യനാ എന്റെ തന്ത. നിങ്ങളൊക്കെ കൂടി ചുമ്മാ..." "നീ ആളുടെ 'മക' ആണെന്നൊനും ഞാനോർക്കില്ല. വല്ല തെറിയും പറഞ്ഞു പോകും." ചോട്ടു പറഞ്ഞതും തരുൺ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. "എന്നാ നീ വിട്ടോടാ. ഞാൻ വീട്ടിലോട്ട് പോട്ടെ. നിങ്ങളുടെ അയ്യ എന്നെ കാണാതെ ഉണ്ണില്ല." തരുൺ ചിരിയൊതുക്കിക്കൊണ്ട് ബുള്ളറ്റിലേക്ക് കയറി. "അപ്പൊ അണ്ണാ... രാത്രി ഉത്സവത്തിന്." തരുണിന്റെ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട്‌ ആയതും ചോട്ടു ഉറക്കെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. *** ഹേമാവതി പുഴയുടെ തീരത്ത്, കല്ലഹള്ളി എന്ന ആ കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഭൂവരാഹ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ രാത്രിയോടെ വിജയദശമിയുടെ ആഘോഷങ്ങൾക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുകയാണ്. സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞതും ഗ്രാമത്തിലെ സർവ്വജനങ്ങളും ക്ഷേത്ര പരിസരത്തേക്കൊഴുകിയെത്തി. വഴിയോര വാണിഭക്കാരും, അലങ്കാര ബൾബുകളും, മാനത്ത് വർണ്ണവിസ്മയം തീർക്കുന്ന അമിട്ടുകളും ഇരുട്ടിനെ പകലാക്കിക്കൊണ്ട് കല്ലഹള്ളിയെ അണിയിച്ചൊരുക്കി. "അണ്ണാ... ഇക്കുറി കളക്ഷൻ അത്ര പോരല്ലോ." തരുണിന്റെ ബുള്ളറ്റിന് പിറകിലിരുന്ന് കൊണ്ട് ക്ഷേത്ര പരിസരത്തുള്ള തരുണീ മണികളെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുക്കുന്നതിനിടയിൽ ചോട്ടു പറഞ്ഞു. "മ്മ്." തരുൺ ഒന്ന് മൂളി. "അണ്ണനെന്താ ഒരു ഉഷാറില്ലാത്തേ. അയ്യോ നമ്മുടെ സ്മൃതി അല്ലയോ അത്." വളക്കടയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് വള ഇട്ട് നോക്കുകയായിരുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടതും ചോട്ടു ഓടുന്ന ബുള്ളറ്റിൽ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങി. തരുൺ അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ മുൻപോട്ട് നീങ്ങി. ക്ഷേത്ര പരിസരത്തെ ഒഴിഞ്ഞ മൈതാനത്തിൽ കൊണ്ടു പോയി ബുള്ളെറ്റ് ഒതുക്കി നിർത്തിക്കൊണ്ട് തരുൺ ക്ഷേത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. നടക്ക് മുന്നിൽ വരിക്ക് നിൽക്കുകയായിരുന്ന ജനക്കൂട്ടം തരുണിനെ കണ്ടതും ആദരവോടെ മാറിക്കൊടുത്തു. ദിനകർ റെഡ്ഡിയുടെ മകനാണ്‌. കാര്യം അവനൊരു പഞ്ചപാവമാണ്‌. പക്ഷേ, അബദ്ധത്തിൽ പോലും അവനൊരു അനിഷ്ടമുണ്ടായാൽ അത് ഗുരുതരമായ ഭവിഷ്യത്തുകളുണ്ടാക്കും. റെഡ്ഡിയുടെ അനുചരന്മാർ ഇറങ്ങിയാൽ പൊടി പോലും ബാക്കി വെക്കില്ല. തൊഴുതുകഴിഞ്ഞ് പ്രസാദം വാങ്ങി തിരിച്ചിറങ്ങുന്ന വഴി ചോട്ടു എവിടെ നിന്നോ ഓടി വന്ന് തരുണിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. "അണ്ണാ. എല്ലാം സെറ്റ് ആണ് കേട്ടോ. ഞാനവിടെ കാണും” ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചോട്ടു അപ്രത്യക്ഷമായി. തരുൺ ചുറ്റുപാടും വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്നൊന്ന് കറങ്ങി. അച്ഛന്റെ സഹചാരികളുടെ ആരെയും ദൃഷ്ടി തന്നിലേക്ക് പാളുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ അവിടെ നിന്നും മെല്ലെ വലിഞ്ഞു. ക്ഷേത്രത്തിനു പിറകിലായി ഹേമാവതി തീരത്ത് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന മാല ബൾബുകൾക്കിടയിലൂടെ തരുൺ നടന്നു. അതിനോരത്തായി നിലാവിനെ മുട്ടി നിൽക്കുന്ന മലനിരയുടെ മുകളിലേക്കവൻ ആയാസം നടന്നു കയറി. മലയുടെ കിഴക്ക് വശത്തെത്തിയതും സിഗരറ്റും പുകച്ച് മദ്യക്കുപ്പികൾ നിരത്തുന്ന ചോട്ടുവിനെ കണ്ടു. അവിടെ നിന്നും കുറച്ച് അകലത്തിൽ മലയ്ക്ക് മീതെ ചാഞ്ഞ് കിടന്നു കൊണ്ട് മദ്യലഹരിയിൽ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ട് സുന്ദരികളും! "അണ്ണാ... വാ അണ്ണാ!" ചോട്ടു ആ പെൺകൊടികൾക്ക് നേരെ കണ്ണ് കാണിച്ചതും അവരിവരും എഴുന്നേറ്റ് മന്ദം മന്ദം തരുണിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. ഒരുവൾ തരുണിന്റെ കവിളിലൂടെ ഒന്ന് തഴുകി. മറ്റവൾ അവന്റെ ദേഹത്ത് മുട്ടിയിരുമ്മി നിന്നു. ശേഷം കൈയിൽ തല ചേർത്തു വെച്ചും വിരലുകൾ കോർത്ത് പിടിച്ചും വശ്യതയോടെ അവർ അവനെ ആനയിച്ചു. മുന്നിലെ പാറക്കെട്ടുകളിലൊന്നിൽ അവൻ ചെന്നിരുന്നതും കയ്യിൽ വിരൽ കോർത്തവൾ പെടുന്നനെ അവന്റെ കവിളിലേക്ക് അധരങ്ങൾ ഇറുകെ ചേർത്തു. തരുൺ ഒന്ന് വിറകൊണ്ടു. അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവരിരുവരും മത്സരിച്ച് അവന്റെ മുഖം തുരു തുരാ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, പെട്ടെന്നു തന്നെ താൽപ്പര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട തരുൺ ഇരുകൈകൾ കൊണ്ടും അവരെ വകഞ്ഞു മാറ്റി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു മദ്യക്കുപ്പി എടുത്ത് ചുണ്ടോട് ചേർത്തു. ചോട്ടു ചുറ്റിലും വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് അവർക്ക് കാവലെന്നെ പോൽ ഒന്ന് പുകച്ചു കൊണ്ട് അല്പം മാറിയിരുന്നു. ക്ഷേത്ര പരിസരത്തെ ആരവാരങ്ങൾ ഉയർന്നു കേൾക്കാം. അതിനിടയിൽ നദീ തീരത്തെ വഴിയിലൂടെ കുപ്പികളുമായി മുകളിലേക്ക് കയറാൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്ന ഒരു കൂട്ടം ചെറുപ്പക്കാരെ അവൻ ഓടിച്ചു വിട്ടു. മലമുകളിൽ നിലാവിലേക്ക് കണ്ണുകൾ നട്ട് സാവധാനം ആ പാറപ്പുറത്തേക്ക് മലർന്നു തരുൺ. ചിന്താ നിമഗ്നനായിരുന്നു ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ. ഇരുവശത്തായി അവനെ തഴുകിയും തലോടിയും ഉന്മാദത്തിന്റെ ഉന്നതിയിൽ വിഹരിക്കുന്ന രണ്ട് കുമാരികളും! പെട്ടെന്നെന്തോ ഓർത്തപോലെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൻസ് ഇട്ട് കൊണ്ട് തരുൺ എഴുന്നേറ്റു. "എന്താ. എന്ത്പറ്റി അണ്ണാ... കൊള്ളില്ലേ?” തന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വരുന്ന തരുണിനെ കണ്ടതും ചോട്ടു നെറ്റി ചുളിച്ചു. തരുൺ ഒന്നും പറയാതെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നിരുന്ന് ഒരു സിഗരറ്റ് എടുത്ത് കത്തിച്ചു. "അണ്ണനിതെന്തു പറ്റി? ഞാൻ നേരത്തേ മുതൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. പതിവ് ഉത്സാഹം ഒന്നും അണ്ണന്റെ മുഖത്തില്ല. സാധാരണ ഉത്സവത്തിന്റെ അന്ന് രാത്രി അണ്ണൻ ഇങ്ങനെ ആണോ? എന്താ കാര്യം?" തരുൺ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. "അണ്ണാ... ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ലേ” ചോട്ടു അവന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചൊന്ന് കുലുക്കി. "ഈ ട്രെയിനിൽ എങ്ങനാടാ... ആദ്യം ടിക്കറ്റ് എടുക്കണോ? അതോ നമ്മടെ ബസിലത്തെ മാതിരി, ഇടയ്ക്ക് കണ്ടക്ടർ വരുവോ ?" തരുണിന്റെ വിചിത്രമായ ചോദ്യം കേട്ടതും ചോട്ടുവിന്റെ കണ്ണ് തുറിച്ചു. "അണ്ണനെന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? ആ മിശ്വയെ തേടി പോകാനാണോ? അണ്ണന് വട്ടുണ്ടോ ?" ചോട്ടു പുച്ഛത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചു. "അല്ലടാ. അവൾ വല്ല അപകടത്തിലും പെട്ടോന്ന്... അമ്മമാരുടെ ഊഹം അങ്ങനെ തെറ്റില്ലല്ലോ.” തരുൺ പറഞ്ഞതും ചോട്ടു പല്ല് കടിച്ചു. "ഇത്രേം കാലത്തെ ബന്ധമുണ്ടായിട്ടും അണ്ണനോട് പറഞ്ഞോ അവൾ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന്? ഇല്ല. അപ്പൊ അത്രയേ ഉള്ളു അവൾക്ക്. അപ്പൊ ആ പെണ്ണിന് എന്ത് വന്നാലും നമുക്കെന്താ.” ചോട്ടു ദേഷ്യത്തോടെ തല തിരിച്ചു. "നാളെ തന്നെ ഈ ട്രെയിനിന്റെ ഇടപാടൊക്കെ ഒന്ന് അന്വേഷിക്കണം” അവൻ പറഞ്ഞതൊന്നും തരുണിന്റെ ചെവിയിൽ എത്തിയിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നി. “അവളങ്ങനെയങ്ങ് രക്ഷപ്പെട്ട് പോയാലെങ്ങനെയാ ശരിയാവുക ?” "ഉം. അങ്ങ് ചെല്ല്. അവളു പട്ടീടെ വില തരില്ല. നോക്കിക്കോ. ഇനി അതെല്ലാം പോട്ടെ. അണ്ണൻ ആ പെണ്ണിനേയും തിരഞ്ഞ് പട്ടണത്തിലേക്ക് പോകുവാണെന്ന് അണ്ണന്റെ അച്ഛൻ അറിഞ്ഞാൽ?" തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ