ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6B1kMx4?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം 8 ~~~~~~~~~~~ പത്ത് ദിവസവും കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഗൾഫിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകും അതുവരെ നിൽക്കണേൽ നിൽക്കാം അല്ലെങ്കിൽ നല്ലതന്നെ തിരിച്ചുപോകാം.. നിന്റെ വീട്ടിലോട്ട്.. അതും കൂടി കേട്ടുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ റസിയ ശെരിക്കും തളർന്നു പോയിരുന്നു. ◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾ റസിയയുടെ ഉള്ളം വിങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു.. "റസിയ... എന്താണ് നിന്റെ തീരുമാനം എന്നെനിക്കറിയില്ല.. എങ്കിലും എനിക്ക് ഒരാഗ്രഹം ഉണ്ട്.." "ഞാൻ ഗൾഫിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുന്നത് വരെ എന്റെ ഉപ്പയും, ഉമ്മയും ഒന്നും അറിയരുതെന്നുണ്ട് എനിക്ക്...അവരുടെ സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊരു വേഷം കെട്ടിയത് തന്നെ. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ തിരിച്ചുപോകുന്നത് വരെ. റസിയ ഇവിടെ ഉണ്ടാവണം... എന്റെ മനസ്സ് നിനക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വാസിക്കുന്നു.." "വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലങ്കിലും സാധാരണ പെൺകുട്ടികളെപോലെ നല്ല കുടുംബം കുട്ടികൾ അത്രയൊക്കെയേ ഞാനും ആഗ്രഹിചൊള്ളു." "എന്നിട്ടും എന്റെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് ആകുന്നില്ലല്ലോ.. പിന്നേ..ഞാൻ എന്തിന് നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കണം." "നീ... പറയുന്നത് ഒന്നും ശെരിയല്ല എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല.. പക്ഷെ എനിക്കതിനു കഴിയുന്നില്ല എന്നെ ഞാനും പറഞൊള്ളൂ.." "നീ.. ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കും എന്ന് കരുതിയ ഞാനൊരു വിഡ്ഢിയാണ്.." "എത്ര സഹിക്കുന്നവൾ ആയാലും, ക്ഷെമിക്കുന്നവൾ ആയാലും..ഇതെല്ലാം ഉൾകൊള്ളാൻ എനിക്ക് എന്നല്ല ഒരു പെൺകുട്ടിക്കും കഴിയില്ല.." കണ്ണിൽ നിന്നും ഉതിർന്നുവീഴുന്ന നീർമുത്തുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു. "റസിയ.. നീയിങ്ങനെ കരയല്ലേ.. എന്റെ ഉപ്പയും ഉമ്മയും അറിഞ്ഞാൽ.." "ഞാനിങ്ങനെ കരഞ്ഞാൽ നിങ്ങളുടെ ഉപ്പയും ഉമ്മയും അറിയും അവർക്ക് വിഷമമാവും അല്ലേ...നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ കാര്യം മാത്രം.." "ഇവിടുത്തെ ഉപ്പയെയും, ഉമ്മയെയും പോലെ എന്റെ വീട്ടിലും ഉണ്ട് രണ്ട് പേര്..അവർക്കുമുണ്ട് നോവുന്ന മനസ്സ്... അതെന്താ..നിങ്ങൾ ഓർക്കാത്തത്.. നിങ്ങൾ ഈ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവർ അറിഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ ഹൃദയം പൊട്ടിമരിക്കും പാവങ്ങൾ..." "എന്നെ ഭാര്യയായി കാണാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ കാരണം ഒന്നും ഞാൻ ചോദിക്കുന്നില്ല. എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന നല്ലൊരു മനസ്സുണ്ടെനിക്ക്. എല്ലാം മറന്ന് നമുക്ക് ഒന്നിച്ചൊരു ജീവിതം തുടങ്ങിക്കൂടെ.." അവളുടെ..ഈ.. വാക്കുകൾ അവനെ കൂടുതൽ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചു.. മസിൽ പെരിപ്പിച്ച് കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ചവൻ അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി. "നിന്നോടല്ലേ.. ഞാൻ പറഞ്ഞത്.. പിന്നെന്തിന് ഈ. ചോദ്യം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നത്. ഇല്ല... അതൊരിക്കലും നടക്കില്ല.. എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞല്ലോ.." അവൾ മുഖം പൊത്തി പൊട്ടികരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. "നിന്റെ കണ്ണീർ കൊണ്ടൊന്നും എന്നെ വീഴ്ത്താം..എന്ന്.. നീ...കരുതണ്ട...അങ്ങിനെയൊന്നും മാറ്റിയെടുക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒന്നല്ല എന്റെ മനസ്സ്..." "ഇതൊക്കെ കേട്ട് കരയാതിരിക്കാൻ എന്റെ മനസ്സ് കല്ല് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതൊന്നുമല്ല. എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് മാറ്റിയെടുക്കണമെന്ന് നിർബന്ധവും ഇല്ല.." ആകാശത്തു നിന്ന് മഴ വാർഷിക്കാൻ തുടങ്ങി അവളുടെ ദുഃഖമറിഞ് ഭൂമി വിങ്ങിപൊട്ടുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.. ജനൽക്കഴിയിലൂടെ തണുത്ത കാറ്റ് വന്നവളെ തലോടിപ്പോയി.. "ഈ.. വിവാഹം കഴിഞ്ഞത് കണ്ട് സന്തോഷിക്കുന്ന രണ്ട് വ്യക്തികൾ ഉണ്ടന്റെ വീട്ടിൽ അവരെ കുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോൾ പറഞ്ഞുപോയതാ.. അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ മനസ്സുമാറ്റുവാനോ.. ഇല്ലാത്തൊരിഷ്ടം പിടിച്ച് വാങ്ങുവാനോ..അല്ല.." "മതി... നിർത്തു.." "അതും ഇതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നീ..വലുതാവണ്ട.. എന്തൊക്കെ.. എങ്ങിനെയൊക്കെ പറഞ്ഞാലും സുബൈർ മാറാൻ പോകുന്നില്ല.. അവൻ തറയിൽ പുതിപ്പെടുത്ത് വിരിച്ച് ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു. അവൾ കട്ടിലിനരികിൽ ചാരിയിരുന്ന് കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും സന്തോഷങ്ങളും ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതായാവൾ പിന്നെന്ത് ചെയ്യണം.. അവളോട് അങ്ങിനെയൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവളെ വേദനിപ്പിച്ചതിൽ അവന്റെ മനസ്സ് പിടഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.. അവൾ കിടന്നോ..എന്നവൻ ഇടക്കിടക്ക് തലഉയർത്തി നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ഉമ്മയുടെയും ഉപ്പയുടെയും ചിരിക്കുന്ന മുഖം അവളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു... ഇല്ല... ഞാൻ കാരണം അവർ ഒരിക്കലും കരയരുത്..എനിക്കൊരു ജീവിതം ഇല്ലങ്കിൽ പോലും. ഞാൻ എല്ലാം ക്ഷെമിക്കാൻ തയ്യാറാണ്. എനിക്കിപ്പോ.. വലുത് അവരുടെ സന്തോഷമാണ് അത് കൊണ്ട്.. അവർക്ക് വേണ്ടി ഞാനിവിടെ നിന്നെ പറ്റു...അവൾ മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു. തറയിൽ പതിഞ്ഞിരുന്ന് കട്ടിലിൽ തലവെച്ചവൾ കിടന്നു...മിഴിനീരോടെ.. ഇടിയും മിന്നും നേരം പുലരുവോളം അവൾക്ക് കൂട്ടായി. ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️ "ആമിനാ... ആമിനാ..." സാരിയിൽ കൈതുടച്ചുകൊണ്ട് ആമിനാത്ത... അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഓടി വന്നു... "എന്താ...എന്ത് പറ്റി..?" "ഞാനിന്നലെ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു.." "എന്റെ മോൾ... കരഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ആയിട്ട്.. എന്റെ മനസ്സിന്.. എന്തോ.. വല്ലായ്മ തൊന്നുന്നു. അവൾക്കവിടെ ബുന്ധിമുട്ട് വല്ലതും ഉണ്ടോന്നാവോ..." "നിങ്ങൾ വേണ്ടാത്തെ ഓരോന്ന്.. ഓർത്ത് കിടന്നിട്ടാ..അവൾക്ക് ഒന്നും..ഉണ്ടാവില്ല. വെറുതേ..ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചുകൂട്ടി അസുഖം വരുത്തി വെക്കണ്ട... എനിക്ക് കുറച്ചുകൂടി ജോലിയുണ്ട് അടുക്കളയിൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലെട്ടെ.." "അഹ്.. നീ.. പണ്ട് തൊട്ടേ അങ്ങനെയാണല്ലോ ഒന്നും മുഴുവനായി കേൾക്കാനോ..സമാധാനം പറയാനോ..നിനക്ക് നേരം കാണില്ല... അടുപ്പത്തു മീൻ..വറുക്കാൻ വെച്ചത്. കറി തിളച്ചു തൂവി, അങ്ങിനെ ഓരോന്ന്.." "നിന്റെ പണിമുടക്കണ്ട ചെല്ല്..." എല്ലാ..പെണ്ണുങ്ങളും ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണാവോ..? " ഹംസക്ക ചിന്തിച്ചു..പിന്നേ ന്യൂസ് പേപ്പറും വായിച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മറത്ത് അങ്ങിനെയിരുന്നു. ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️ എടി ദോശ ചുടുന്ന തവികൊണ്ട് കിട്ടും നിനക്ക്..ശൂ.. ശൂ..ശു.. റസിയ ദോശ ഓരോന്നായി ചുട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്... അതിൽ നിന്നും ഓരോനെടുത്ത് ചുരുട്ടിപിടിച്ച് നെയ്യിൽ മുക്കി തിന്നുകയാണ് നസിയ... "അയ്യേ... ഈ.. പെണ്ണ് എന്തായീ..കാണിക്കുന്നത്. ഇപ്പോഴേ.. അത്യവശ്യേം വളർച്ച ഉണ്ട്.. ഇനി അത് കൂട്ടണോ.. ആയിഷുമ്മ അവളെ നോക്കി വഴക്ക് പറയുന്നുണ്ട്.. "എണീറ്റ് വന്നത് മുതൽ ഞാൻ ഇത്താനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.. എന്ത് പറ്റി... നിങ്ങൾക്ക്... ഒരു സന്തോഷവും കാണുന്നില്ലല്ലോ മുഖമൊക്കെ ആകെ വീർത്ത് കെട്ടിയിട്ടുണ്ടല്ലോ.. കരഞ്ഞോ... ഒരുപാട്.." "ഹേയ്... ഇല്ല... നല്ല തലവേദന ഉണ്ട് അതാവും.".. "അല്ലല്ല... അതൊന്നും അല്ല... സത്യം പറഞ്ഞൊ." "എടി.. നിന്നോട് ഞാനിന്നെലേ പറഞ്ഞു. നിനക്ക് വല്ലതും ചോദിക്കാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് ചോദിക്ക് എന്ന്.." 'ഞാൻ വെറുതേ തമാശക്ക്..." "നീ.. ഇപ്പൊ..അങ്ങിനെ തമാശിക്കണ്ട..." "നീ.. വേഗം കുളിച്ചൊരുങ്ങി കോളേജിൽ പോകാൻ നോക്ക്..പെണ്ണെ.." നസിയ അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്കോടി.. സുബൈർ റസിയയെ ഒന്ന് നോക്കി... അവൾ കാണാത്ത ഭാവം നടിച്ചുകൊണ്ട് ദോശകൾ ഓരോന്നായി ചുട്ടെടുത്തു. "ഉമ്മാ... നിങ്ങൾ എന്തെടുക്കുവാ.." എന്തിനാ....? "എനിക്ക് വിശക്കുന്നു." "റസിയ..ഇല്ലേ അവിടെ അവളോട് ചോദിക്ക്. ഞാനിവിടെ ചെറിയ പണിയിലാ..." "എനിക്ക് ചായ തന്നിട്ട് ബാക്കി എടുത്താൽ പോരെ... വാ.. ഉമ്മാ.. ഉമ്മാടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന അപ്പത്തിന് രുചിയൊന്ന് വേറെ തന്നെയാ..." "ഓഹോ... എന്നിട്ടാണോ നീ.. ഇന്നലെ അവളുടെ കയ്യിൽനിന്നും വാങ്ങി കഴിച്ചത്..." "അത്.. പിന്നെ.. ഉമ്മാ.." "റസിയ.. റസിയമോളെ.. മോൻക്ക് ചായ എടുത്ത് കൊടുക്ക്.. അവന് വിശക്കുന്നുണ്ടെന്ന്.." "ചെല്ലടാ... ചെല്ല്.. അവൾ എടുത്ത് തരും..." ചമ്മിയ മുഖത്തോടെ അവൻ അവൾക്കരികിലോട്ട് ചെന്നു... (തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹 #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ