ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/X6KX5q9J?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി.... Part 27💞 രുദ്രൻ ലാപ്ടോപ്പ് ഓൺ ചെയ്തു… നന്ദു… എന്താ ഇതിന്റെ പാസ്സ്‌വേർഡ്‌….. ദേവനന്ദിനി ( Devanandhini )…. ഡി ക്യാപിറ്റൽ… ഗൗരി മറുപടി നൽകി.. രുദ്രനത് കേട്ട് ഞെട്ടിത്തരിച്ചു…. അവൻ തല തിരിച്ചു ഗൗരിയുടെ നേരെ നോക്കി… പ്രണയാർദ്രമായ മുഖത്തോടെ ഒരു പുഞ്ചിരിയണിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗൗരിയവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിനിന്നു… അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിനിൽക്കെ രുദ്രന്റെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പാൻ തുടങ്ങി…. തമ്മിൽ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ തൊട്ട് രുദ്രനും ഗൗരിയും കൂടി ഒരുമിച്ചെടുത്ത തീരുമാനമായിരുന്നു മെയിൽ ഐഡിയ്ക്കും സോഷ്യൽ മീഡിയ അക്കൗണ്ടുകൾക്കുമൊക്കെ ഇരുവരുടെയും പേരുകൾ ചേർത്തു ദേവനന്ദിനി എന്ന പാസ്സ്‌വേർഡ്‌… ഇവളിപ്പോഴും അത് തന്നെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നു…. രുദ്രന്റെ മനസ്സിലൂടെ ഈ വിധം ചിന്തകൾ കടന്നു പോയി… "ദേവേട്ടാ…. എന്റെ കലിപ്പന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞല്ലോ. ദേവേട്ടന് ഈ കണ്ണുനീർ ചേരില്ല കേട്ടോ "…. അവന്റെ മിഴികളിലേക്ക് പ്രണയവും വാത്സല്യവും കലർത്തിയൊരു നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു… ഗൗരിയുടെ അധരങ്ങൾ അവന്റെ കണ്ണീരുപ്പ് നിറഞ്ഞ ഇരുമിഴികളിലുമമർന്നു… "ദേവേട്ടനെ എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും പറിച്ചെറിയാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല"…..ഗൗരിയുടെ അധരങ്ങൾ രുദ്രന്റെ അധരങ്ങളിൽ അമർന്നു… അവന്റെയധരങ്ങൾ അവൾ നുണഞ്ഞു….. അല്പനേരത്തെ അധരപാനത്തിനു ശേഷം ഗൗരി രുദ്രന്റെ മുഖത്തേക്ക് പ്രണയപൂർവം നോക്കി നിന്നു… "മോനെ….ദേവേട്ടാ….എന്റെ കലിപ്പൻ സുഖിച്ചത് മതി "… ഇനിയെനിക്ക് കാണിച്ചു തരാമെന്നു പറഞ്ഞത് ഒക്കെ കാണിച്ചു താ….. "പോടീ….കരിമ്പനയക്ഷി "…. രുദ്രനൊരു ചിരിയോടെ അവളുടെ തലയിൽ മൃദുവായൊന്നു കിഴുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… പാസ്സ് വേർഡ് ടൈപ്പ് ചെയ്തു സ്ക്രീൻ തുറന്നപ്പോഴും രുദ്രൻ അതിശയിച്ചു… സ്ക്രീൻ സേവർ ആയി പണ്ട് ഗൗരിയും രുദ്രനും കൂടി എടുത്തൊരു ഫോട്ടോയും, മുൻപ് രുദ്രൻ ബൈക്കിൽ യാത്ര പോകുമ്പോൾ എടുത്തൊരു ഫോട്ടോയും…. രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ നേരെ നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു ചുംബനമായിരുന്നു മറുപടി…. രുദ്രൻ പിറ്റേന്ന് കാണാൻ പോകുന്ന സംഗതികൾ ഒക്കെ കാണിച്ചു കൊടുക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ഗൗരിയവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു എല്ലാം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു….. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഒരു ഒമ്പതു മണിയോടെ രുദ്രനും ഗൗരിയും കൂടി അംബികാ നികേതൻ മന്ദിറിലേക്ക് പോകാനിറങ്ങി. ബൈക്കുമെടുത്ത് കേരള റെസ്റ്റോറന്റിൽ നിന്നും ബ്രേക്ക്‌ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചു അംബികാനികേതൻ മന്ദിർ ലക്ഷ്യമാക്കിയിറങ്ങി. അഡാജൻ - ഹജിറ റോഡിലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി ഒരു ജംഗ്ഷൻ എത്തിയപ്പോൾ രുദ്രൻ ബൈക്ക് ഇടത്തോട്ട് തിരിച്ചു. തുടർന്നു ബൈക്ക് തപ്തിനദിയുടെ മുകളിലൂടെ ഒരു പാലത്തിലേക്ക് കടന്നു…. "ദേവേട്ടാ ഇത് തൂക്കുപാലമാണോ "….ആ പാലത്തിൽ കയറിയപ്പോൾ അത്ഭുതം കൂറിയ ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു….. "തൂക്കുപാലമല്ല… അതിൽ നിന്നും ചെറിയൊരു വ്യത്യാസമുണ്ട്. കാണുമ്പോൾ അത് പോലെ തൊന്നും. ഇത് കേബിൾ സ്റ്റേ ബ്രിഡ്ജ് ആണ്. തൂക്കുപാലങ്ങളുടെ പുതിയ വേർഷൻ. തൂക്കുപാലത്തിന്റെ എല്ലാ സപ്പോർട്ടും ഭൂമിയിലോട്ടാണ് വരുന്നത്. ഇത് രണ്ടോ മൂന്നോ പില്ലറിൽ സ്പാൻ കേബിൾ വഴി സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന രീതിയിൽ ആണ്"….രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി… "എന്റെ നന്ദുമോൾക്ക് സംശയം ഒഴിഞ്ഞ നേരമില്ലല്ലോ "…. രുദ്രൻ ഗൗരിയെ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു…. "പോടാ.. ഭരണി….അറിയാത്ത കാര്യം അറിയുന്നവരോട് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കണം. ദേവേട്ടന് സൗകര്യമുണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞു താ… ഞാനിങ്ങനെയൊക്കെയാ "…. ഗൗരിയതും പറഞ്ഞു മുഖം കൂർപ്പിച്ചു…. "ഇങ്ങനെ മുഖം കൂർപ്പിച്ചു എന്നെ പ്രകോപിപ്പിക്കല്ലേ. ഞാൻ വണ്ടി നിർത്തി ചുംബനപ്പൂക്കൾ വാരിയെറിഞ്ഞു പോകും"….രുദ്രൻ ചിരിയോട് കൂടി തന്നെ പറഞ്ഞു... "ഇപ്പോൾ അതിന്റെ കാര്യമേ ഓർമ്മയുള്ളൂ. ആദ്യമെന്റെ വെട്ടം കണ്ടാൽ മാറി നടക്കുന്ന മുതലാ ഇപ്പോൾ പൂമഴ വിതറാനായി നടക്കുന്നത് "… ഗൗരിയുടെ വാക്കുകളിൽ പരിഹാസം നിറഞ്ഞു "അതിപ്പോൾ കാറ്റ് മാറി വീശാൻ തുടങ്ങിയില്ലേ. അതിന്റെയാ "….. രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു… "കാറ്റിങ്ങനെ തന്നെ വീശിയാൽ കൊള്ളാം…" ഗൗരി "എന്നുമിങ്ങനെ തന്നെ വീശും… എന്റെ നന്ദൂട്ടിയ്ക്ക് അത് പോരെ "… രുദ്രൻ "എന്നാൽ കൊള്ളാം… ആട്ടെ ഈ പാലത്തിന്റെ പേരെന്താ "….. ഗൗരി "ഈ പാലത്തിന്റെ പേരാണ് പണ്ഡിറ്റ്‌ ദീൻദയാൽ ഉപാധ്യായ ബ്രിഡ്ജ്…" ബ്രിഡ്ജിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മിററിലൂടെ അവളുടെ ഈ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടു ഉള്ളിലൂറിയ ചിരിയോടെ രുദ്രനും…. ബ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും അഞ്ചു മിനിറ്റോളമെടുത്ത് അവർ അംബികാനികേതൻ മന്ദിറിൽ എത്തി… പെയ്ഡ് പാർക്കിംഗ് യാർഡിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി രുദ്രനും ഗൗരിയും ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് നടന്നു…. "ദേവേട്ടാ…. ആദ്യമായിട്ടാണ് നോർത്തിന്ത്യയിലെ ഒരു ക്ഷേത്രത്തിൽ കയറുന്നത്. ഇവിടെ പാർവതി ദേവിയല്ലേ പ്രതിഷ്ഠ "….ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഗൗരി രുദ്രനോട് സംശയം ചോദിച്ചു.. "അതെ… ശ്രീ പാർവതിയുടെ അംശാവതാരങ്ങളിൽ ഒന്നായ സിംഹത്തിലേറിയ എട്ടു കൈകളുള്ള അംബികാ ദേവിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ക്ഷേത്രമാണ് ഈ തപ്തി നദിയുടെ തീരത്ത് സൂറത്ത് അത്വരി ലൈൻസ് ഭാഗത്തുള്ള അംബികനികേതൻ മന്ദിർ. പിന്നെ നോർത്തിലെയും സൗത്തിലെയും ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ പൂജാവിധികളും മറ്റും നല്ല വ്യത്യാസമുണ്ട്. രണ്ടും രണ്ട് രീതിയിൽ ആണ്"….രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി.. ക്ഷേത്രത്തെ പറ്റി വിവരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അവർ ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിൽ എത്തി. ഇരുനില കെട്ടിട്ടം പോലെ പണിത ക്ഷേത്രസമുച്ചയതിന്റെ മുകളിലെ നിലയിലാണ് പ്രതിഷ്ഠയും മറ്റും ഉള്ളത്. താഴത്തെ നിലയിലാണ് പൂജാദ്രവ്യങ്ങളും മറ്റും കൊടുക്കുന്നത്…. ക്ഷേത്രത്തിൽ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ അനുവാദമില്ല. അതിനാൽ ഗൗരി തന്റെ ക്യാമറ എടുത്തിട്ടില്ലായിരുന്നു. നഗരത്തിന് ഉള്ളിൽ ആയിട്ട് പോലും ആ ക്ഷേത്രപരിസരത്തു ഒരു പ്രത്യേക ശാന്തത അനുഭവപ്പെട്ടു അവർക്ക്…. മുകളിലേക്ക് കയറി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്കവർ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ആരതിയുടെ സമയമായിരുന്നു. ദേവീകീർത്തനങ്ങളാൽ ഭക്തിസാന്ദ്രമായ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച നിമിഷം തന്നെ ഗൗരിയുടെ മനസ്സിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം അനുഭവപ്പെട്ടു. അതവളുടെ മുഖത്തും തെളിഞ്ഞു. അത് കണ്ട രുദ്രന്റെ മനസ്സും നിറഞ്ഞു… ആരതിയുടെ കീർത്തനങ്ങൾക്കിടയിൽ അവരിരുവരും പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അല്പനിമിഷങ്ങൾക്കകം രുദ്രൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു കഴിഞ്ഞു ഗൗരിയുടെ നേരെ നോട്ടമയച്ചപ്പോൾ അവൾ പ്രാർഥനയിൽ തന്നെ മുഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്നു…. പ്രാർത്ഥനയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന ഗൗരിയ്ക്ക് ഒന്നു കൂടി സൗന്ദര്യം വർധിച്ചത് പോലെ തോന്നി രുദ്രന്…. ഒരിക്കൽ നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് കരുതിയിടത്തു നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ എന്നെ തേടിയെത്തിയ ഇവളെ ഇനി കൈവിടാൻ വയ്യ.കൈവിടാതെ നോക്കാൻ എനിക്ക് ശക്തി പകർന്നാലും ദേവി….. രുദ്രൻ മനസ്സിൽ അപ്രകാരം ചിന്തിച്ചു പോയി…. പിന്നെയും കുറെ നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗൗരിയുടെ പ്രാർത്ഥന കഴിഞ്ഞു. അവളുടെ മിഴികൾ നീരണിഞ്ഞത് കണ്ട രുദ്രൻ വല്ലാതായി… "ദേവേട്ടാ… ഇറങ്ങാം"….കണ്ണുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഗൗരി രുദ്രന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…. അവർ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നുമിറങ്ങി… തപ്തി നദിയുടെ വാക് വേയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ നിന്നും തപ്തി നദി ഒന്നു കൂടി അടുത്തു കാണാം…. "എന്തിനാ നന്ദു….താൻ കരഞ്ഞത്. പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ "…. രുദ്രൻ "ഞാൻ ദേവേട്ടനെ എനിക്ക് തിരിച്ചു തന്നതിന് നന്ദി പറയുകയായിരുന്നു ദേവിയോട്… ഇനിയങ്ങോട്ട് എന്ത് നേരിടേണ്ടി വന്നാലും എനിക്ക് ശക്തി തരാനും…അപ്പോൾ കരഞ്ഞു പോയി "….. ഗൗരി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു…. "ദേവേട്ടനെന്താ പ്രാർത്ഥിച്ചത്…." "പ്രാർത്ഥിച്ചത് എന്താണെന്ന് ആരോടും പറയരുതെന്നാണ് പ്രമാണം. എന്നാലും നിന്നോടായത് കൊണ്ട് പറയാം…. നിന്നെ എന്റെ കയ്യിൽ എത്തിച്ചു തന്നതിന് നന്ദി പറയുകയായിരുന്നു ഞാനും "….. രുദ്രൻ ഒരു ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി… അത് കേട്ട ഗൗരി രുദ്രന്റെ അടുത്തോട്ടു ചേർന്നു നിന്നു. രുദ്രനവളെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു തന്നോട് ചേർത്തു നിർത്തിക്കൊണ്ട് നടന്നു…. വാക്ക് വേയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് കുറച്ചു നേരമവർ തപ്തി നദിയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു പല കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു നിന്നു…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 അംബികാനികേതനത്തിൽ നിന്നുമിറങ്ങിയ രുദ്രനും ഗൗരിയും സൂറത്തിലെ ഏറ്റവും പഴയ മാർക്കറ്റ് എന്ന് തന്നെ പറയാവുന്ന ചൗട ബസാർ ഭാഗത്തേക്ക്‌ നീങ്ങി. അഞ്ചര കിലോമീറ്ററോളം ദൂരമുണ്ട് അങ്ങോട്ട് … സൂറത്ത് - ദുമാസ് റോഡിലൂടെ ഇന്നലെ അവർ വന്ന സൂറത്ത് റിംഗ് റോഡിൽ നിന്നും സർദാർ ബ്രിഡ്ജിലേക്ക് പോകുന്ന ജംഗ്ഷനിൽ നിന്നും നേരെ വിട്ടു. കുറച്ചു ദൂരം മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ അതെ പോലെ വെറൊരു സർക്കിളും അവർ പോകുന്നതിന്റെ ഇടത്ത് ഭാഗത്തേക്ക്‌ ഒരു പാലവും കണ്ടു ഗൗരി രുദ്രനോട് അതിനെ പറ്റി ചോദിച്ചു…. "അത് മക്കായി പൂൾ….ഈ സർക്കിൾ സ്വാമി വിവേകനന്ദ സർക്കിൾ. ഇന്നലെ നമ്മൾ പോയത് സർദാർ ബ്രിഡ്ജ് അല്ലെങ്കിൽ നയാപൂൾ "…. രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി….. "ഒരു സിയിൽ തന്നെ ഒരു നദിക്കു മുകളിലൂടെ അഞ്ചു കിലോമീറ്ററിനുള്ളിൽ മൂന്ന് പാലങ്ങൾ. അതിശയം തോന്നുന്നു"….ഗൗരി "ഹ ഹ… ഇനിയും അതിശയിക്കാൻ എന്റെ നന്ദു മോളെന്തൊക്കെ കാണാനിരിക്കുന്നു…." രുദ്രൻ… ഗൗരിയൊന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രനെ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കികെട്ടിപ്പിടിച്ചു…. ഇരുപത് മിനിറ്റോളം സമയമെടുത്തവർ ചൗട ബസാറെത്തി.. ഏകദേശം രണ്ടര സ്‌ക്വയർ കിലോമീറ്ററോളം വ്യാപിച്ചു നിൽക്കുന്ന രണ്ടായിരത്തോളം ഷോപ്പുകൾ ഉള്ള ചൗട ബസാർ സൂറത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ടതും പഴയതുമായ ഒരു മാർക്കറ്റ് ആണ്. ലേഡീസ് മാർക്കെറ്റ് എന്നും വിളിക്കും. ലേഡീസിന് വേണ്ട എല്ലാത്തരം സാധനങ്ങളും കിട്ടുന്നത് കൊണ്ടാണ് ആ പേര് വന്നത്. ട്രെഡിഷനലും മോഡേണും ആയ ഹാൻഡിക്രാഫ്റ്റ് ഐറ്റംസും ഒക്കെ സുലഭമാണ് അവിടെ…. മാർക്കറ്റിൽ കയറിയ ഗൗരി അവിടെയുള്ള തിരക്ക് കണ്ടൊന്നന്തലാളിച്ചു. അവൾ രുദ്രനെ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവനവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു…. ഫാൻസി ആഭരണങ്ങളും, വസ്ത്രങ്ങളും, കരകൗശലവസ്തുക്കളും ഒക്കെ വിൽക്കുന്ന ഒന്നു രണ്ട് ഷോപ്പുകളിൽ ഗൗരിയും രുദ്രനും കയറി…. "നന്ദു…. ബാഗിൽ കൊള്ളുന്നതേ വാങ്ങാവൂ കേട്ടോ… കണ്ടമാനം വാങ്ങിക്കൂട്ടി വേറെ ബാഗു നിറക്കേണ്ടി വന്നാൽ എന്റെ നന്ദുമോൾക്ക് തന്നെയാ പണി… ഇനിയും ഒരുപാട് പോകാനുള്ളതാ നമുക്ക് "… ഗൗരി ചിലതൊക്കെ വാങ്ങാനുള്ള ആവേശം കാണിക്കുന്നത് കണ്ടു രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…. "ഈൗ…. എനിക്ക് തീരെ ബോധം ഇല്ലാതൊന്നുമില്ല. നമ്മുടെ യാത്രയ്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന തരത്തിൽ ഒന്നും ഞാൻ വാങ്ങിക്കൂട്ടില്ല "….. ഗൗരി രുദ്രന് നേരെ കൊഞ്ഞനം കുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "ആ ബോധമുണ്ടായാൽ നന്ദുമോൾക്ക് കൊള്ളാം "….. രുദ്രൻ… സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി രുദ്രനും ഗൗരിയും കൂടി മാർക്കറ്റ് ഒന്നു നടന്നു കണ്ടു. പിന്നെ ഉച്ചയോടെ അവിടെനിന്നും തിരിച്ചു….. "ദേവേട്ടാ… നമ്മൾ ഇപ്പോൾ കണ്ട മാർക്കറ്റ് വർഷങ്ങളായി ഉള്ളതാണോ "… തിരിച്ചു സ്റ്റേയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു…. "താൻ പറ… ഏകദേശം എത്ര വർഷം മുൻപ് തുടങ്ങിയതാവും ഈ മാർക്കറ്റ് എന്ന് "… രുദ്രൻ "ആാാ….എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാം… ദേവേട്ടൻ പറ "… ഗൗരി "എന്നാലും താനൊരു ഊഹം പറ "… രുദ്രൻ "എന്തായാലും സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയതിനു ശേഷമായിരിക്കും തുടങ്ങിയത്"… ഗൗരി "എന്നാലേ നന്ദുമോൾക്ക് തെറ്റി… ആയിരത്തിയെഴുന്നൂറിൽ തുടങ്ങിയതെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത് "…. രുദ്രൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…. "മുന്നൂറ്‌ വർഷമോ "…. മറുപടി കേട്ട ഗൗരിയുടെ കണ്ണു തള്ളിപ്പോയി… "അതെ…. നന്ദുമോള് ആ കണ്ണെടുത്ത് അകത്തേക്ക് വച്ചേരെ "… രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… കേരള റെസ്റ്റോറന്റിൽ നിന്നും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു അവർ സ്റ്റേയിലേക്ക് മടങ്ങി… കേബിൾ സ്റ്റേ ബ്രിഡ്ജ് ഒന്ന് കൂടി ഗൗരിയ്ക്ക് കാണണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും രുദ്രന് ഉണ്ടാക്കുന്ന ബുദ്ധിമുട്ട് ഓർത്തു അവൾ പറഞ്ഞില്ല… സ്റ്റേയിൽ എത്തിയ രുദ്രനും ഗൗരിയും ഒന്നു വിശ്രമിച്ചു. പതിയെ അവരിരുവരും ഉറക്കത്തിലാണ്ടു…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 "നന്ദു… നന്ദു…." ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ഒന്നു മയങ്ങിപ്പോയ ഗൗരി രുദ്രൻ വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് എഴുന്നേറ്റു… എന്താണെന്ന് അവൾ അവനോട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു … "വേഗം റെഡിയാവു… നമുക്കൊരു സ്ഥലം വരെ പോണം "….. രുദ്രൻ ഗൗരി സമയമൊന്നു നോക്കി… നാല് മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു….. "എങ്ങോട്ടാ ദേവേട്ടാ…." "അതൊക്കെയുണ്ട് ഒരു സർപ്രൈസ് ആണ്"….രുദ്രൻ ഒന്നു ചിരിച്ചു… നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഫ്രഷ് ആയി ഒരുങ്ങിയ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് രുദ്രൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. നടന്നു അവർ കേരള റെസ്റ്റോറന്റ് എത്തി…. അവിടെ കയറി ചായയും സ്നാക്ക്സും കഴിച്ചു അവർ ഇറങ്ങി…. "ദേ….ദേവേട്ടാ… മനുഷ്യാ… എന്നെ എങ്ങോട്ടാ കൊണ്ടു പോകുന്നത് "….തന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്ന രുദ്രനോട് ഗൗരി ചോദിച്ചു… "എങ്ങോട്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞാലേ ഗൗരി തമ്പുരാട്ടി എഴുന്നള്ളത്തൊള്ളോ… മിണ്ടാതെ നടക്കെടി കരിമ്പനയക്ഷി "….. രുദ്രൻ മുഖം കൂർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. കലിപ്പൻ പഴയ മോഡിലോട്ട് പോവുകയാണോ….ഏയ് കൈ പിടിച്ചു നടക്കുന്നോണ്ട് അതിനു വഴിയില്ല… ഗൗരി മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു… "എങ്ങോട്ടാണെന്ന് ഒന്നു പറ ദേവേട്ടാ"….കുറെ ദൂരം നടന്നപ്പോൾ ഗൗരി രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു.. "നിന്നെ തന്തൂരി വയ്ക്കാൻ കൊണ്ട് പോവുകയാ…. എങ്ങോട്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവാൻ നീ ഇവിടെ മുൻപ് വന്നിട്ടുണ്ടോടീ കഴുതേ "…. രുദ്രൻ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു…. ഗൗരി പിന്നെയവനോടൊന്നും ചോദിക്കാൻ പോയില്ല… പിന്നെയും കുറച്ചു നേരം മുന്നോട്ട് നടന്നു പണ്ഡിറ്റ്‌ ദീൻദയാൽ ഉപാധ്യായ ബ്രിഡ്ജ് കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ ഗൗരിയുടെ മനസ് ആമോദത്താൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി…. താനൊന്ന് കൂടി അടുത്ത് നിന്നും കാണണമെന്നു വിചാരിച്ചതിന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞെന്ന പോലെ ദേവേട്ടൻ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു…. ഗൗരി രുദ്രനോടൊന്ന് കൂടി ചേർന്ന് നടന്നു. ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നു… "ഈ പാലം ഒന്നടുത്ത് നിന്നും കാണാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ഞാൻ പറയാൻ മടിച്ചതാ ദേവേട്ടനോട് "… ഗൗരിയവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… രുദ്രനൊന്ന് ചിരിച്ചു… "തനിക്കുള്ള സർപ്രൈസ് വരാൻ പോകുന്നതേയുള്ളൂ…." കുറച്ചു കൂടി നടന്നു അവർ പണ്ഡിറ്റ്‌ ദീൻദയാൽ ഉപാധ്യായ ബ്രിഡ്ജിന്റെ മുകളിൽ എത്തി അതിലെ വാക് വേയിലൂടെ നടന്നു അതിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലേക്ക് നടന്നു.വാക് വേയിൽ അത്യാവശ്യം തിരക്കുണ്ട്. സമയം ആറു മണിയോടടുക്കുന്നു. എന്താവും ഇത്ര തിരക്ക് എന്ന് ഗൗരി ചിന്തിച്ചപ്പോഴേക്കും അവർ പാലത്തിന്റെ നടുക്കെത്തി…. രുദ്രൻ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തേക്ക്‌ കൈ ചൂണ്ടികാണിച്ചു….. അങ്ങോട്ട് നോക്കിയ ഗൗരിയ്ക്ക് സന്തോഷമടക്കാനായില്ല…. പടിഞ്ഞാറ് തപ്തി നദിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സൂര്യനസ്തമിക്കുന്ന നയനമനോഹരമായ കാഴ്ച. അസ്‌തമയാർക്കന്റെ ചെമപ്പ് നിറം നദിയിൽ പ്രതിഫലിച്ചു നദിയെ കൂടുതൽ സുന്ദരിയാക്കിയിരിക്കുന്നു….. "ദേവേട്ടാ….ഇതാണോ സർപ്രൈസ്…." രുദ്രൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് അതേയെന്നു തലയാട്ടി. ഗൗരി അവനെ ഇരുകിപ്പുണർന്നു കൊണ്ട് അസ്തമയവും നോക്കി നിന്നു…. "ഇതിനു മുൻപ് ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ദേവേട്ടൻ ഇത് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ "…. ഗൗരി "ഇതിനു തൊട്ട് മുൻപ് നടത്തിയ യാത്രയിൽ ഇവിടെ വന്നു. അസ്തമയം കണ്ടപ്പോൾ നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല. നീയെന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് വെറുതെ വിചാരിച്ചു. എന്തോ ഒരു നിരാശ തോന്നി. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരിച്ചു പോയി "….(രുദ്രൻ ) "ഇപ്പോൾ ഞാനുള്ളപ്പോൾ ദേവേട്ടന് എന്താ തോന്നുന്നത് "….. ഗൗരിയുടെ ചൊടികളിൽ പതിവ് പുഞ്ചിരി നിറഞ്ഞു… "എന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട പാതി എന്റെ കൂടെയുള്ള പോലെ ഒരു ഫീൽ "….. രുദ്രൻ അവളുടെ വിടർന്ന നയനങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി പ്രണയാർദ്രമായി മൊഴിഞ്ഞു… ഗൗരിയവന്റെ കവിളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു… "നന്ദു….. എന്റെ മോൾക്കിപ്പോൾ സമയവും സന്ദർഭവും ഒന്നുമോർമ്മയില്ലേ. നാലാള് കൂടുന്ന സ്ഥലമാ ഇത് "…. രുദ്രനൊന്നു ചിരിച്ചു… പ്രണയാർദ്രമായൊരു മന്ദഹാസത്തോടെയുള്ള നോട്ടമായിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി…. അവളുടെ കവിളുകളിൽ നിറഞ്ഞ കുങ്കുമഛവി അവനാവോളം ആസ്വദിച്ചു… ഫോണിൽ മെസ്സേജ് വന്ന ശബ്ദം കേട്ട ഗൗരിയതെടുത്തു നോക്കി. രുദ്രന്റെ മെസ്സേജ് ആവുമെന്ന് അവൾക്കുറപ്പായിരുന്നു... ""ഈ സുന്ദരിയായ നദിയുടെ അസ്തമയവിഹസ്കരന്റെ ചാരുകാന്തവർണ്ണങ്ങൾ പടർന്ന വീചികൾ തന്റെ കാമുകനായ പാഥോനാഥന് സ്വന്തമാകുമ്പോൾ പ്രണയത്തിൻ ലാഞ്ഛനകളായി നിന്റെയീ തുടുത്ത കപോലങ്ങളിൽ പടരുന്ന കുങ്കുമഛവി എന്റെയധരങ്ങളാൽ ഞാൻ കവർന്നെടുക്കും…"" മെസ്സേജ് വായിച്ച ഗൗരി രുദ്രനെയൊന്നു കൂടി അമർത്തി പുൽകി… വിഭാകരൻ ചക്രവാളത്തിൽ മറഞ്ഞു വിടപറയുന്ന നിമിഷം വരെ അവർ ആ പാലത്തിൽ കഴിച്ചു കൂട്ടിയതിനു ശേഷം അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി… തങ്ങളുടെ മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രക്കായി…. തുടരും കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ലക്കങ്ങളിലായി എല്ലാവരും തരുന്ന സപ്പോർട്ടിൽ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു യഥാർത്ഥത്തിൽ. വേറൊരു പ്ലാറ്റഫോംമിൽ ഈ കഥയിട്ടിട്ട് ആരും വായിക്കാൻ പോലുമില്ല. അതിന്റെ രണ്ടിരട്ടി ആളുകൾ ഇവിടെ വായിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ആസ്വാദന ശേഷി നഷ്ടപ്പെടാത്തവർ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത് ഇവിടെ കിട്ടുന്ന പ്രോത്സാഹനത്തിലൂടെയാണ്..... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ