ശ്രീഭദ്ര 50 അവൻ കൈനീട്ടി വിളിച്ചുവെങ്കിലും ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കാതെ അവൾ ആ കൂട്ടത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്ന് റോഡിലേക്ക് പോയി.. ആദ്യം വന്ന ബസിൽ കയറി പോയി. ശേ... അവൻ നിരാശയോടെ കൈകുടഞ്ഞു. അവൾ പോയ വഴിയേ നോക്കി നിന്നു.. പക്ഷേ കണ്ണുകളിൽ വിഷാദത്തിന് പകരം സന്തോഷം നിറഞ്ഞു....തിരികെ കാറിൽ പോകുമ്പോൾ അവൻ സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു. 'അവളുണ്ട് എന്റെ തൊട്ടരികെ.ഇത്രനാളും കൈയെത്തും ദൂരത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ഞാൻ കണ്ടില്ല.എന്തുകൊണ്ടവൾ മുന്നിൽ വന്നില്ല. അത്രക്ക് വെറുത്തുകാണുമോ? എന്നെ അവൾ മറന്നുപോയോ? ഇല്ല മറന്നിട്ടില്ല. ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ അവളൊന്ന് ഞെട്ടിയല്ലോ. മനപ്പൂർവം ആയിരിക്കും മുന്നിൽ വരാത്തത്.അത്രക്ക് അനുഭവിച്ചില്ലേ അവൾ പാവം. ആ ബസ്സിന് പിന്നാലെ പോയാലോ? അവളുടെ താമസസ്ഥലം അറിയാൻ പറ്റും.അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. നാളെ കാണാം. കോളേജിൽ വരുമായിരിക്കും. ഇനി വരാതിരിക്കുമോ? ഞാൻ കണ്ടെന്ന് കരുതിയിട്ട്.ഇല്ല വരും. " അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ച് ഇന്ദ്രൻ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ തങ്ങളുടെ പഴയ പ്രണയദിനങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിന്നു. "അതേയ്... നിക്ക്.. നിക്ക്.. ജോണേട്ടാ... എവിടെ.. എവിടെ ആള്.. " ഭദ്ര ഓടിക്കിതച്ചു വന്ന് ജോണിനോട് ചോദിച്ചു.ഇന്ദ്രനെ ആണ് അന്വേഷിക്കുന്നതെന്ന് മനസിലായെങ്കിലും അത് അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. "ഏത് ഏതാ ആള്. എനിക്കറിഞ്ഞൂടാ." "ദേ വെറ്തെ എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കല്ലേ. ഇന്നത്തെ പിറന്നാള്കാരൻ എവിടാന്ന്. എനിക്കൊന്ന് കാണണം. പറഞ്ഞു താ." "ഓ അവനോ...അവൻ നമ്മുടെ കാന്റീനടുത്തുള്ള ആ പണി പകുതിയായ കെട്ടിടത്തിൽ ഉണ്ട്. " "ആണോ.. എന്നാ ഞാൻ പോയി കണ്ടോളാം." ഭദ്ര അവിടേക്ക് നടന്നു. അവൾ എത്തുന്നതിനു മുൻപേ തന്നെ ജോൺ ഏതോ ഒരു കൂട്ടുകാരിയുടെ ഷാൾ മേടിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രനടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി. അവനടുത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന അരുണിനോടും രമേശിനോടും കിതച്ച് കൊണ്ട് ഇന്ദ്രൻ കേൾക്കാതെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "ഡാ ഭദ്ര വരുന്നുണ്ട്. നമുക്കൊരു പണി കൊടുക്കണം. നിങ്ങൾ അവളെ ഒന്ന് തടഞ്ഞു നിർത്തി അവന്റെ കൂടെ വേറെ പെണ്ണുണ്ടെന്ന് പറ. ബാക്കി ഞാനേറ്റു." "ഡാ അത് വേണോ? ആകെ സീനാവും.." "വേണം വേണം.. നിങ്ങള് ചെല്ല്." അവര് പോയ ഉടനെ തന്റെ തലയിലൂടെ ഷാൾ ഇട്ട് പടിയിൽ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഒരു പുസ്തകം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രന്റെ കൈയിൽ മുട്ടിനു മുകളിലായി കൈകോർത്തു ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ അമ്പരപ്പോടെ അവനെ നോക്കി. ജോൺ ഒന്നുമില്ലെന്ന് കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു. അപ്പോളാണ് ഭദ്ര ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ പടി കടന്നു വന്നത്. "നിക്ക് ഭദ്രേ ഇപ്പൊ നീ അങ്ങോട്ട് പോണ്ട." "അതെന്താ അരുണേട്ടാ. എനിക്കൊന്ന് കാണണം കണ്ടിട്ട് പൊക്കോളാം. ഇന്ന് പിറന്നാൾ അല്ലെ. അതോണ്ടാ ഞാൻ. കണ്ടിട്ട് പെട്ടെന്ന് പൊക്കോളാം." "അത് വേണ്ട ഭദ്രേ.. നീ ഇപ്പൊ പോയാ ശരിയാവില്ല.. അവർക്ക് ശല്യം ആവും." "അവരോ? അതാരാ? ജിത്തേട്ടൻ തനിച്ചല്ലേ അപ്പൊ?" "അല്ലെടി.. ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് പറഞ്ഞതാ വേണ്ടാ വേണ്ടാന്ന്. അപ്പൊ അവന് നിർബന്ധം. ഇപ്പൊ തന്നെ വേണം. അതോണ്ടാ ഞങ്ങൾ എണീറ്റ് പോന്നത്. അവര് തനിച്ച് ഇരുന്നോട്ടെന്നെ. നീയങ്ങോട്ട് പോണ്ട." രമേശിന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ട് അവൾ അമ്പരപ്പോടെ അവരെ നോക്കി. വീണ്ടും മുന്നോട്ട് തന്നെ നടന്നു. അവർ പിന്നാലെ ചെന്ന് അവളെ വിലക്കിയെങ്കിലും അത് കേൾക്കാൻ കൂട്ടാക്കാതെ മുന്നോട്ട് തന്നെ ചെന്നു. ഇന്ദ്രൻ ഇരിക്കുന്ന പടികൾക്ക് പിന്നിലെ വാതിലില്ലാത്ത കട്ടിളപ്പടിയിൽ എത്തിയതും അവൾ കണ്ടിരുന്നു ഇന്ദ്രനടുത്ത് ഏതോ ഒരു പെൺകുട്ടി. അവനോട് ചേർന്ന്. ഷാൾ തലയിലൂടെ മൂടിയിട്ട്. ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ദയായി നിന്നു. കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നപോലെ.. കാലുകൾ ഇടറുന്നപോലെ.. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. പതിയെ മിണ്ടാതെ തിരികെ നടന്നു. കൂടുതൽ നടക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് തോന്നി. നെഞ്ചിലാകെ ഒരു ഭാരം.പണിതീരാത്ത നീണ്ട ഇടനാഴിയുടെ അറ്റത്തുള്ള ആ അരമതിലിലേക്ക് അവൾ നടന്നു ചെന്നു. തളർന്നിരുന്നു. തൊട്ടു താഴെ ആഴത്തിൽ കൊക്കയാണ്. ചെങ്കുത്തായ പാറകളിൽ പടുത്തുയർത്തി പണി തീരാത്ത കെട്ടിടം. തളർന്നവൾ ദൂരേക്ക് നോക്കി അരമതിലിലെ തൂണിൽ ചാരിയിരുന്നു. എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും അസ്തമിച്ചപോലെ. നല്ലൊരു വഴക്ക് ഒരു പൊട്ടിത്തെറി ഒക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ച ജോണും അരുണും രമേശും ശരിക്കും വല്ലാതായി. ഇന്ദ്രൻ ആണെങ്കിൽ അവൾ വന്നതും പോയതും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. അവനോട് പറഞ്ഞേ പറ്റു. ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത സ്ഥലമാണ് അവൾ ഇരിക്കുന്നിടം. എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമോശം തോന്നിയാൽ.. അവർ തന്നെ ഇന്ദ്രനോട് കാര്യം പറഞ്ഞു.അവൻ തലയിൽ കൈവെച്ചു. "എന്ത് പണിയാടാ കാണിച്ചത്. അവളെ ഇനി എന്ത് പറഞ്ഞാ ഞാൻ.. ശോ.. വല്ലാത്ത ചതിയായി. പാവം." "പറ്റിപ്പോയെടാ. നീ ചെല്ല് അവൾ ആ അരമതിലിൽ കാണും.. എന്തെങ്കിലും സാഹസം കാണിച്ചാലോ.. നീ പെട്ടെന്ന് ചെല്ല്." "ങ്ഹാ.. പോവാ.. നിങ്ങക്ക് ഞാൻ വന്നിട്ടു തരാം. ജോണേ നീ കൂടി വാ. ഷാൾ എടുത്തോണം." അവർ രണ്ട് പേരും ചെല്ലുമ്പോ ദൂരേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന ഭദ്രയെ കണ്ടു. "ശ്രീ....." ഇന്ദ്രന്റെ വിളികേട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. പെട്ടെന്ന് എഴുനേറ്റ് പോകാനൊരുങ്ങി.ഇന്ദ്രനോടി അവൾക്കടുത്തെത്തി. "നിക്ക് ശ്രീ.. ഞാൻ ഞാനറിഞ്ഞില്ല.. ഇവന്മാർ നിന്നെ പറ്റിക്കാൻ.. സത്യായിട്ടും അറിഞ്ഞില്ല ഞാൻ. ഈ പുസ്തകം വായിക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു. പ്ലീസ്.... പറയണത് കേക്ക്.. ദേ.. ഇവന്മാരാ.. നോക്ക് ദേ ഈ ജോൺ അവനാ എന്റെ അടുത്തിരുന്നത്. നോക്ക്.." അവൻ ഷാൾ തലയിലൂടെ ഇട്ട് നിൽക്കുന്ന ജോണിനെ കാണിച്ചു. ഭദ്ര വെറുതെ ജോണിനെ നോക്കി. പക്ഷേ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.നിർവികാരമായിരുന്നു മുഖം. പക്ഷേ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതൊന്ന് തുടക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ നിശ്ചലം നിന്നു. ഇന്ദ്രൻ അതുകണ്ട് അവൾക്കരികിലേക്ക് എത്തി.. പക്ഷേ അവൾ പിന്നോക്കം മാറി. അവനൊന്ന് അമ്പരന്ന് കൂട്ടുകാരോട് പൊക്കോളാൻ കൈകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ച് വീണ്ടും അവൾക്കരികിലേക്ക് എത്തി. പിന്നോക്കം പോയി പോയി ഒടുവിൽ ചുവരിൽ തട്ടി നിന്നു അവൾ.കണ്ണുകൾ അപ്പോളും നിറഞ്ഞൊഴുകി. അവനവളുടെ തൊട്ടടുത്തെത്തി. അവൾ പുറം കൈകൊണ്ടു കണ്ണുകൾ തുടച്ചു ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ അവൻ തടഞ്ഞു നിർത്തി. തടഞ്ഞ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റി പോവാനൊരുങ്ങിയ അവളെ അവൻ ബലമായി പിടിച്ചു നെഞ്ചോടടുക്കി. ഒരു തേങ്ങലോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിയ അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. കണ്ണുനീർകൊണ്ട് അവന്റെ ഷർട് നനഞ്ഞു കുതിർന്നു. കുറച്ചു സമയം അവളെ കരയാൻ വിട്ട് അവൻ അവളെ പുണർന്നു നിന്നു. കരച്ചിലൊന്നടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി. അവന്റെ കള്ളനോട്ടം കണ്ട് അവളുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് തുടുത്തു. അവന്റെ കൈക്കുള്ളിലാണ് താനെന്ന് അറിഞ്ഞ് കുതറി മാറി.അവൻ കുസൃതി ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.അവളിൽ പൂത്ത നാണം അവനെ വല്ലാതെ കൊതിപ്പിച്ചു. "ദേ ശ്രീ.. ഇങ്ങനെ നാണിക്കല്ലേ.. എന്റെ കൺട്രോൾ പോകും കേട്ടോ.." അവൾ മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി. അവനവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ പ്രണയം ആസ്വദിച്ചു നിന്നു. "നിനക്കറിഞ്ഞു കൂടെ നിന്നെ കണ്ടപ്പോ മുതൽ ഈ നെഞ്ചിൽ നീ മാത്രാ. അവിടെ വേറെയാരും വരില്ല.. കേട്ടോ.. വെറുതെ പോലും അങ്ങനെ ചിന്തിക്കല്ലേടി." അവൾ പതിയെ തലയാട്ടി. രണ്ട് പേരും അരമതിലിൽ തൊട്ട് തൊട്ടിരുന്നു. "എനിക്ക് വല്ലാതെ സങ്കടം വന്നു. അതാ.. എന്റെ മാത്രാ. ഇനി ആർക്കും കൊടുക്കില്ല. ഞാനും എന്നും കൂടെയുണ്ടാകും.." കുറച്ചു നേരം കൂടി ഇരുന്ന് ക്ലാസിൽ പോകാൻ തുടങ്ങിയ അവൾ അവനെ തടഞ്ഞു. "അതേയ്.. ഈ ഇവിടെ മുഴുവൻ നനഞ്ഞു.. ഉണക്കാൻ എന്താ ചെയ്യാ. ആരേലും കാണില്ലേ.." നെഞ്ചിലേക്ക് ചൂണ്ടി അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ചിരിച്ചുപോയി. "അതൊക്കെ അവിടെ നിക്കട്ടെ.. നീയെനിക്കെന്താ സമ്മാനം കൊണ്ടു വന്നത്.. ഇന്നെന്റെ പിറന്നാൾ ആയിട്ട്." "അത് എനിക്കറിയാരുന്നു പക്ഷേ സമ്മാനം ഒന്നും.. ങ്ഹാ.. നിക്ക് നിക്ക്.. ഒന്ന് കണ്ണടക്ക്.. നല്ലോണം..തുറക്കല്ലേ." അവൻ ഇറുകെ കണ്ണടച്ചു. അവൾ പതുക്കെ അടുത്ത് ചെന്ന് കാലിന്റെ തള്ളവിരൽ കുത്തി പൊന്തി അവന്റെ മുഖം പിടിച്ചു താഴ്ത്തി ആ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. കഴിയുന്നത്ര ശക്തിയിൽ. അവന്റെ തലയ്ക്കു പിന്നിലൂടെ കൈ അമർത്തി നല്ല ആഴത്തിലൊരു ചുംബനം. ശ്വാസം മുട്ടിയപ്പോൾ ചുണ്ടുകൾ വിടുത്തി.തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഓടി ക്ലാസിൽ പോയി. അവനാ ചുംബനത്തിന്റെ നിർവൃതിയിൽ കുറേ സമയം നിഷ്‌ക്രിയനായി നിന്നുപോയി. അവൾ ഓടിപ്പോയ വഴിയിൽ നോക്കി നിന്നു. കൂട്ടുകാർ വന്നു തട്ടിയപ്പോൾ ആണ് ഞെട്ടി ഉണർന്നത്..ചമ്മിയ ചിരിയോടെ അവരെ നോക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു കുളിർമ്മഴ പെയ്തിരുന്നു. ആ ഓർമകളിൽ മുഴുകി തന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഉള്ള അവളുടെ പാദസരം എടുത്ത് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "നോക്ക് ശ്രീ.. അന്ന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ഇത്രനാളും കൈയെത്തും ദൂരത്തു ഉണ്ടായിട്ടും നീയൊന്ന് മുന്നിൽ വരാതിരുന്നത്? " ************************************* "അമ്മാ ഇത് നോക്കമ്മാ.. അവളുടെ കോലം കണ്ടോ? ദേ ആ പഴയ പാവാടയും ബ്ലൗസും ഇട്ടോണ്ട്.. എന്റെ കൂടെ വരണ്ട. നല്ല ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്ടോണ്ട് വരാൻ പറ.." ആമിയുടെ അലർച്ച കേട്ടാണ് അമ്മായി അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വന്നത്. ഭദ്രയെക്കണ്ടപ്പോൾ അതിശയം തോന്നി.. പണ്ടത്തെ ചുറുചുറുക്കുള്ള ആ പാവാടക്കാരി.. അവൾക്ക് ഏറ്റവും ചേരുന്ന വേഷമാണത്.നല്ല ചുവന്ന തിളങ്ങുന്ന പട്ടിന്റെ ബ്ലൗസും ഗോൾഡൻ കളർ പാവാടയും. പണ്ട് താനവൾക്ക് വാങ്ങിച്ചു കൊടുത്തതാണ്. അതിടുമ്പോൾ ആ മുഖം ചുവന്നു തിളങ്ങും. കവിളുകൾ തുടുത്തിരിക്കും..ആ ഡ്രെസ്സിൽ എന്നും സുന്ദരിയാണവൾ. "പോ ആമി.. അവൾക്കിഷ്ടമുള്ളത് ഇട്ടോട്ടെ.. നിങ്ങൾ പോകാൻ നോക്ക്." ദേഷ്യത്തോടെ ആണെങ്കിലും പോകാൻ റെഡിയായി. ബസ്സ്റ്റോപ്പ് വരെ അനൂപ് കൂടെയുണ്ട്. ആമി അവർക്കൊപ്പം നിൽക്കില്ല. വേഗത്തിൽ നടക്കും. എന്നും അങ്ങനെ ആണ്. "എന്താ ചേച്ചിക്കുട്ടി.. ഇന്നലെ ഉണ്ടായത് പറഞ്ഞില്ല. ഇന്ന് സുന്ദരി ആയല്ലോ.. എന്താ കാര്യം. പറ." അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവനോടെല്ലാം പറഞ്ഞു. കേട്ടുകഴിഞ്ഞ് അനൂപ് അദ്‌ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി. "അപ്പൊ ചേച്ചി ഇനി എന്താ ചെയ്യാൻ പോണേ? വീണ്ടും ഒളിച്ചു കളിക്കുവാണോ?" "എന്താ വേണ്ടത് നീ തന്നെ പറ.അതുപോലെ ചെയ്യാം ഞാൻ." "ചേച്ചി ധൈര്യമായി മുന്നോട്ട് ചെല്ല്. എന്ത് സംഭവിക്കും അറിയാലോ. ഇത്രേം കാത്തിരിക്കുന്ന ആളല്ലേ." അവൾ പിന്നൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത ആശയക്കുഴപ്പം. ഇനി വീണ്ടും അടുത്താൽ ഒരുപക്ഷേ..പലതും ആലോചിച്ചു ബസിൽ നിന്നിറങ്ങി പതുക്കെ നടന്നു. "നീയെന്താ ഭദ്രേ താളം ചവിട്ടി നടക്കുകയാണോ? അവിടെ ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങിക്കാണും. നീ പതുക്കെ വന്നോ ഞാൻ പോവാ." അതും പറഞ്ഞ് ആമി വേഗത്തിൽ ഓടിപ്പോയി.അവൾ പക്ഷേ ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുമില്ല. ഇതേസമയം കോളേജിൽ അന്നത്തെ പ്രോഗ്രാം അറേഞ്ച് ചെയ്തത് ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ. ഇന്ദ്രന് നല്ലൊരു യാത്രയയപ്പിന് വേണ്ടി എല്ലാവരും എത്തിയിട്ടുണ്ട്. സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറിയ അവനെ വലിയൊരു കരഘോഷത്തോടെ എല്ലാവരും സ്വീകരിച്ചു.. പെൺകുട്ടികൾ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി... ഭദ്രക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട നീലനിറത്തിലുള്ള ഷർട്ടും നീലക്കരയുള്ള മുണ്ടും വേഷം. എന്നത്തേക്കാളും സുന്ദരൻ.. അവൻ സ്റ്റേജിൽ വന്ന് മൈക്ക് കയ്യിലെടുത്തു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. "പ്രിയപ്പെട്ട കുട്ടികളെ.. ഇന്നത്തോടെ എന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ അവസാനിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഇന്ന് ഞാനൊരു പാട്ട് പാടാം.ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന എന്റെ പ്രണയത്തിന് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമുള്ള പാട്ട്.. എനിക്കുറപ്പുണ്ട് ഇവിടെ നിങ്ങളിൽ ഒരാളായി അവളുണ്ട്. ഇന്നലെ ഞാൻ നേരിട്ട് കണ്ടതാണ്.ഇപ്പോളും എന്നെകാണാതെ മറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ് അവൾ.. ഹേയ്.... നീ എവിടെ ആണെങ്കിലും മുന്നോട്ടു വരൂ ശ്രീ.. എനിക്ക് നീയില്ലാതെ പറ്റില്ല.. പ്ലീസ്.." സങ്കടത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് എല്ലാവരും ഹാളിലാകെ നോക്കി. പക്ഷേ ആരും മുന്നോട്ട് വന്നില്ല. വേദിയിൽ കരോക്കെ മുഴങ്ങി. എല്ലാവരും അവന്റെ പാട്ടിനു കാതോർത്തു. "ഓ പ്രിയേ..പ്രിയേ നിനക്കൊരു ഗാനം.. ഓ..പ്രിയേ..എൻ പ്രാണനിലുണരും ഗാനം.. അറിയാതെ ആത്മാവിൽ ചിറകു കുടഞ്ഞോരഴകെ.. നിറമിഴിയിൽ ഹിമകണമായ് അലിയുകയാണീ വിരഹം.. ഓ പ്രിയേ..പ്രിയേ നിനക്കൊരു ഗാനം.. ഓ..പ്രിയേ..എൻ പ്രാണനിലുണരും ഗാനം.." അവന്റെ സ്വരമാധുരി ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകി. പതുക്കെ കോളേജ് കവാടത്തിൽ എത്തിയ ഭദ്രയുടെ ചെവിയിൽ ഈ ഗാനം അലയടിച്ചു.വല്ലാത്ത സന്തോഷത്തോടെ ഹൃദയ വേദനയോടെ എല്ലാം മറന്ന് അവൾ ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ ഓടിക്കയറി.കയ്യിലെ ബാഗ് മാറോടടുക്കി ഓഡിറ്റോറിയത്തിന് നടുവിലൂടെ ഉള്ള വഴിയിൽ മുന്നോട്ട് വന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അവൻ മാത്രം.കാതിൽ അവന്റെ സ്വരം മാത്രം. ചുറ്റും വേറൊന്നും കാണുന്നില്ല കേൾക്കുന്നില്ല. നേരെ നടന്നു നടന്ന് പാട്ട് തീരുന്നതിനു മുൻപ് സ്റ്റേജിനു തൊട്ടുമുൻപിൽ എത്തി. അവിടെ നിന്നു. അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കിയായിരുന്നു പാടിയത്.. വളരെ കാലത്തിനു ശേഷം ഉള്ള കണ്ടുമുട്ടൽ രണ്ടു പേരും പരിസരം മറന്നിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ ഭദ്രയിൽ എത്തി ഒപ്പം എല്ലാവർക്കും അമ്പരപ്പും.. ഇവളോ.. പെൺകുട്ടികൾ അസൂയയോടെ നോക്കി.. ആൺകുട്ടികൾ ഇച്ഛാഭംഗത്തോടെയും. പാട്ടിൽ ലയിച്ചു സ്റ്റേജിനു മുന്നിൽ എത്തിയ അവൾ ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ പാട്ട് തീർന്നതും ഇന്ദ്രനെ തന്നെ കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്ന അവൾക്ക് വലിയ കൈയടി കേട്ടപ്പോൾ പരിസരബോധം വന്നു. അവിടെ തറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. അവനെ നിറകണ്ണാലെ ഒന്ന് നോക്കി തിരിഞ്ഞു നടക്കാനൊരുങ്ങി..അവനും അവളെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഒരുപാട് നാളുകൾ കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പൊൾ മുന്നിൽ.. തന്റെ ശ്രീ... "ഏയ് നിക്ക്... ശ്രീ പ്ലീസ്... നിക്ക്.." ✍️പവിഴമല്ലി #💌 പ്രണയം #😔 ഇമോഷണൽ സ്റ്റാറ്റസ് 😍 #❤️ പ്രണയം സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ