ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/60ZaO84?d=n&ui=v64j8rk&e1=c UNDER WORLD = CHAPTER - 11 ============================ "കിണറിനടുത്ത് ഒരു പെൺകുട്ടിയെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരാളുടെ രൂപം, വിമാനത്തിൽ നിന്നും കൈവിട്ട് വെള്ളത്തിലേക്ക് തെറിച്ചു വീഴുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി, കാട്ടിലൂടെ നടക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി, മുകളിൽ കുരിശുള്ള ഒരു പള്ളി, ഗേറ്റിന് മുൻപിൽ വാളുമായി നിൽക്കുന്ന രണ്ട് ആളുകൾ നിൽക്കുന്നതിന് ഇടയിലുള്ള കവാടം, പെന്റഗ്രാമിനകത്ത് വിവസ്ത്രയായി കിടക്കുന്ന പെൺകുട്ടി, കയ്യിൽ ഒരു കുപ്പിയുമായി നിൽക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി... അവളുടെ നേരെ എതിർവശത്തായി കുരിശുമായി നിൽക്കുന്ന മറ്റൊരു പെൺകുട്ടി, ഏറ്റവും അവസാനമായി കൊല്ലപ്പെട്ട ഇസ്രയുടെതെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ചിത്രം." അവർ ഇരുവരും സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട ഓരോ സുപ്രധാന രംഗങ്ങളും ആ പുസ്തകത്തിൽ വരച്ചു ചേർത്തിരിക്കുന്നു...!!! "അപ്പോ... അപ്പോ... ഇതെല്ലാം ഈ പുസ്തകത്തിലെ കഥയായിരുന്നോ...? അതാണോ നമ്മൾ സ്വപ്നം കണ്ടത്...?" വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ ജുവൽ പറഞ്ഞത് കേട്ട് കിരൺ അവളെ നോക്കി...! "അതെ ജുവൽ... ഈ പുസ്തകവും ഇസ്രയുടെ കൊലപാതകവും തമ്മിൽ എന്തോ ബന്ധം ഉണ്ട്, നമ്മൾ ഇരുവരും കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളെ നന്നായി ഒന്ന് വിലയിരുത്തിയാൽ ഇസ്രയുടെ യഥാർത്ഥ കൊലപാതകിയെ നമുക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിയും... മാത്രമല്ല നമുക്ക് അടുത്തറിയാവുന്ന ആരോ ആണ് ആ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ശത്രു." MYSTERY CONTINUE =================== "ഈ പുസ്തകത്തിലെ കഥ നമ്മൾ വായിച്ചതുകൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ ഇസ്രയുടെ കൊലപാതകവുമായി ഇതിലെ ചിത്രത്തിന് സാമ്യത തോന്നിയതുകൊണ്ടോ, നമുക്കുണ്ടായ തോന്നൽ ആയിക്കൂടെ ആ സ്വപ്നം...? സ്വപ്നം കണ്ടു എന്ന് കരുതി അവളുടെ കൊലപാതകവുമായി ബന്ധപെട്ടു കിടക്കുന്നു എന്നും, അതിന്റെ പുറകെ പോയാൽ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നടന്ന കൊലപാതകം അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്താൻ കഴിയും എന്നും എനിക്കൊരു വിശ്വാസവും ഇല്ല ചേച്ചി." "നി പറഞ്ഞത് ശെരിയാണ് ജുവൽ... ഇസ്രയുടെ കാര്യത്തിൽ നമ്മുടെ ക്യൂരിയോസിറ്റികൊണ്ട് ഉണ്ടായ തോന്നൽ ആകാം ആ സ്വപ്നം, പക്ഷെ... ഒരേസമയം നമ്മൾ ഇരുവരും എങ്ങനെ സ്വപ്നം കണ്ടു...? അത് മാത്രമല്ല... നമ്മൾ കണ്ടതെല്ലാം ഒരേ കാര്യങ്ങൾ. നിനക്ക് വ്യക്തമാകാത്ത പല കാര്യങ്ങളും ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ ദർശിച്ചെങ്കിൽ, എനിക്ക് വ്യക്തമാകാത്ത പല കാര്യങ്ങളും നീയും ദർശിച്ചില്ലേ...?" "അതൊക്കെ ശെരിയാണ് ചേച്ചി... എന്നാലും വെറുമൊരു സ്വപ്നത്തിന്റെ പുറകെ പോയാൽ യഥാർത്ഥ കൊലപാതകിയെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുമെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ... എനിക്കെന്തോ ആരെങ്കിലും കേട്ടാൽ പരിഹസിക്കും എന്നൊരു തോന്നൽ." "ശെരിയാണ്... ആരെങ്കിലും കേട്ടാൽ അല്ലെങ്കിൽ ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ഉറപ്പായും പരിഹസിക്കും. പക്ഷെ എനിക്ക് ഇത്ര ഉറപ്പ് തോന്നാനുള്ള മെയിൻ കാരണം ഈ കഥാകൃത്താണ്, അയാൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിയെ കഥ എഴുതു, അയാൾ ആരാണെന്ന് അറിയില്ലെങ്കിലും അയാളുടെ മുൻ കഥകൾ അങ്ങനെയുള്ളതായിരുന്നു." "അപ്പോ ചേച്ചി ഇത് അന്വേഷിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചോ...?" അത്ഭുതം കൂറിയുള്ള ജുവലിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് കയ്യിലിരുന്ന പുസ്തകം മടക്കിക്കൊണ്ട് കിരൺ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു...! "ഞാൻ പോലിസ് ആകാനുള്ള ഏറ്റവും വലിയ കാരണം എന്റെ കൂട്ടുകാരിയുടെ കൊലയാളിയെ കണ്ടെത്തുക എന്നതായിരുന്നു, അന്ന് അതേപ്പറ്റി ഞാൻ അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും എനിക്ക് എവിടെയും എത്തിച്ചേരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പക്ഷെ "സാത്താനിസം" എന്ന നീചവും, ക്രൂരതയും, നിറഞ്ഞ ഒരു സംഘടനയും അതുപോലെ ശെരിയാണെന്ന് ഉറപ്പില്ലെങ്കിലും കുറച്ച് ആളുകളുടെ പേരുകളും ഇന്ന് എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ട്, ഇത്രയും ഡീറ്റെയിൽസ് വെച്ച് എന്നാൽ കഴിയും വിധം ഒറ്റക്ക് ഞാൻ ഇത് അന്വേഷിക്കാൻ പോകുന്നു, പോയാൽ കുറച്ചു സമയം മാത്രമല്ലെ പോകുന്നുള്ളൂ... ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാലേ പരിഹാസവും കേൾക്കേണ്ടി വരുന്നുള്ളു. അതുകൊണ്ട് ആരോടും പറയാതെ എന്റെ ഇസ്രക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഒരു അന്വേഷണം. ഇത്തവണ ഉറപ്പായും അവളുടെ ആത്മാവിന്റെ സഹായം എനിക്ക് ഉണ്ടാകും." ജുവലിന്റെ മറുപടിക്ക് കാത്ത് നിൽക്കാതെ കിരൺ തിരിഞ്ഞു നടന്നതും അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു...! 'കെവിൻ, (ഇസ്രയുടെ കാമുകൻ) ആദം, ആലിയ ആദം, (അച്ഛനും, അമ്മയും) ഗബ്രിയേൽ, (മയക്കുമരുന്ന് നൽകിയ ആൾ) അലക്സ്, (ഇസ്രയെ കൊലപ്പെടുത്തി എന്ന് സംശയിക്കുന്ന ഡോക്ടർ) പേരുകളും ജോലികളും എല്ലാം തന്നെ വിത്യസ്തമാകം... പക്ഷെ കൊല ചെയ്യാൻ ഉണ്ടായ സാഹചര്യം... അതിന്റെ കാരണം... ഇതെല്ലാം താൻ കണ്ടതുപോലെ സത്യം ആയിരിക്കുമോ...?' സ്വപ്നത്തിൽ ദർശിച്ച ആളുകളുടെ നാമങ്ങളും ഓരോ സാഹചര്യങ്ങളും മനസിലൂടെ മിന്നി മായുന്നതിനനുസരിച്ച് ജുവലിന്റെ കണ്ണുകളെ ഉറക്കം തഴുകി...! "ചേച്ചീ... ചേച്ചീ." കയ്യിൽ രണ്ട് കപ്പുകളുമായി നിൽക്കുന്ന ജുവലിന്റെ വിളി കേട്ടാണ് കിരൺ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കുന്നത്...! "ഇന്നെന്താ പതിവില്ലാതെ കോഫിയുമായി...? സാധാരണ മൂട്ടിൽ വെയിലടിച്ചാലും ഉറക്കത്തിൽ നിന്നെഴുന്നേൽകണമെങ്കിൽ ഞാൻ അങ്ങ് എത്തണമല്ലോ." ജുവലിനെ ചെറുതായൊന്നു പരിഹസിച്ച ശേഷം കിടന്നിടത്ത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ചമ്രംപടി ഇട്ടിരുന്ന് ഇരുകൈകളും കാൽ മുട്ടുകളിലേക്ക് നീട്ടി വെച്ച് കണ്ണുകളടച്ചു കിരൺ പതിയെ ശ്വാസം അകത്തേക്ക് എടുക്കുകയും സാവധാനം പുറത്തേക്ക് വിടുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു...! "ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ മുതൽ ഒരു സംശയം അത് ചേച്ചിയോടൊന്ന് പറയാൻ വേണ്ടി വന്നതാ." ഒരു കോഫി കപ്പ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ച് ജുവൽ കിരണിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നതും കണ്ണുകൾ തുറന്ന് കാര്യം പറഞ്ഞോളൂ എന്ന രീതിയിൽ കൈകൊണ്ട് അവൾ ആംഗ്യം കാണിച്ചു...! "ചേച്ചി ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നോ എന്നറിയില്ല, ആ പുസ്തകത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ ചാപ്റ്ററിൽ കുറച്ച് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചിട്ട് അതിനുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ ആണ് ഇനി കഥയിൽ എന്നാണ് കഥാകൃത് അനുമാനിച്ചിരിക്കുന്നത്. പക്ഷെ പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനം വരെ ആ ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരം എഴുതിയിട്ടില്ല, അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് തോന്നിയ ഒരു സംശയം ആണ്... ആ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയാൽ ചേച്ചി പറഞ്ഞതുപോലെ ഇസ്രയുടെ കൊലപാതകത്തിലേക്കുള്ള തുമ്പുകൾ ആ ഉത്തരങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകും എന്ന് എന്റെ മനസ് പറയുന്നു." ജുവൽ നിർത്തിയതും കിരൺ പെട്ടന്ന് കണ്ണുകൾ തുറന്ന് മേശപ്പുറത്ത് നിന്നും കോഫിയും പുസ്തകവും കയ്യിലെടുത്ത് ഓരോ പേജുകളായി മറിച് ചാപ്റ്റർ മുന്നിലേക്ക് എത്തി...!!! ************************* * പണം ആവശ്യമായി വരുന്നവർക്ക് പണം നൽകാനുള്ള വരുമാനം സാത്താനിസ്റ്റുകൾക്ക് എവിടെ നിന്നും ലഭിക്കുന്നു...? * ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്ന അവരുടെ സംഘടനയിലേക്ക് മദ്യത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്ക് എവിടെ നിന്നുമാണ്...? * സ്വബോധം പോലും നഷ്ടപ്പെടുത്തി ആറാടി തിമിർക്കാൻ വേണ്ടി പല രാജ്യങ്ങളിലും നിർത്തലാക്കിയിട്ടുള്ള ആവശ്യത്തിലേറെ മയക്കുമരുന്നുകൾ അവരുടെ കൈകളിൽ എവിടെ നിന്നും എത്തിച്ചേരുന്നു...? * ഇത്രയും രഹസ്യമായി ഈ പൈശാചിക സംഘടന മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നതിന് പുറകിലുള്ള യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം എന്താണ്...? *സമൂഹത്തിൽ ഉന്നതിയിൽ നിൽക്കുന്നവരും പണക്കൊഴുപ്പില്ലാത്തവരും സാത്താനിസ്റ്റുകളുടെ കരവലയത്തിൽ അകപ്പെട്ടാൽ ഉള്ള ദോഷങ്ങൾ എന്തെല്ലാം ആണ്...? ************************* "ഹും." ആ ചോദ്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഒരിക്കൽ കൂടി വായിച്ചതും കിരണിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അനിർവചനീയമായ ഒരു പുച്ഛം വിടരുന്നത് കണ്ട് ജുവൽ അവളെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി...! "എന്താ ചേച്ചി ഒരു പരിഹാസം...?" "ഹേയ്... ഒന്നുമില്ല ജുവൽ... ഈ ചോദ്യങ്ങളിലെ അവസാനത്തെ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം ഇപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു." "അതെങ്ങനെ...?" "സമൂഹത്തിൽ ഉന്നതിയിൽ നിൽക്കുന്നവർ സാത്താനിസ്റ്റുകളായാൽ അവരെ പൂവിട്ടു പൂജിക്കുമെന്നും പണക്കൊഴുപ്പില്ലാത്തവർക്ക് ഇസ്രയുടെ ഗതിയും അല്ലാതെ അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വിധേയമാക്കുമെന്നും മനസിലായി." കിരൺ പറഞ്ഞത് ശെരിവെച്ചുകൊണ്ട് ജുവൽ പതിയെ തലയാട്ടി...! "ബാക്കിയുള്ള ചോദ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരങ്ങൾ കൂടി നമുക്കുടനെ കണ്ടെത്തണം." "അതെ... ആ ഉത്തരങ്ങൾ എല്ലാം നമുക്ക് കണ്ടെത്തിയേ മതിയാകു... അതിനുള്ള തുടക്കം ഇസ്രയുടെ കല്ലറയിൽ നിന്ന് തന്നെ ആകട്ടെ." ജുവലിന്റെ അഭിപ്രായത്തെ ശെരിവെച്ചുകൊണ്ട് കിരൺ എഴുന്നേറ്റ് വെളിയിലേക്ക് നടന്നു...! "ചേച്ചി." പുറകിൽ നിന്നുള്ള ജുവലിന്റെ വിളി കേട്ട് കിരൺ ഒന്ന് നിന്നു...! "ഞാനും ചേച്ചിയുടെ ഒപ്പം വരുന്നു... എനിക്കും അറിയണം എന്നുണ്ട് ഇതിന്റെയെല്ലാം സത്യാവസ്ഥ. ചേച്ചിക്ക് തോന്നിയതുപോലെ എനിക്കും തോന്നി, ഈ പുസ്തകവും ഇസ്രയുടെ മരണവും തമ്മിൽ എന്തോ ബന്ധം ഉണ്ടെന്ന്." കിരൺ അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ചെറുതായൊന്ന് പുഞ്ചിരി തൂകി...! "അപ്പോ നിന്റെ ടൂർ." "ഞാൻ ടൂറിനു പോകുന്നില്ല... ഇത്രയും ഭീകരമായ കേസിന്റെ പുറകെ ചേച്ചിയെ ഒറ്റക്ക് വിടാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. ചേച്ചി ഈ കേസിന്റെ പുറകെ ആണെന്ന് പുറത്താർക്കെങ്കിലും സംശയം തോന്നിയാൽ അത് ചേച്ചിയുടെ ജീവന് തന്നെ ആപത്താകും എന്ന് മനസ് പറയുന്നു, അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം നമ്മൾ രണ്ട് പേരും അപായപ്പെടുന്നതായി നാം സ്വപ്നം കണ്ടത്." ജുവലിന്റെ മറുപടി കേട്ട് കിരൺ അവളെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർത്ത് നിർത്തി തോളിൽ തട്ടി...! "എന്നാൽ വേഗം കുളിച്ചു ഡ്രസ്സ്‌ മാറിക്കോളു... ഞാൻ ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് ലീവ് എടുത്തോളാം... നിന്റെ വക്കീൽ ബുദ്ധിയും എന്റെ IPS ബുദ്ധിയും കൂടി ചേർത്ത് നമുക്കൊന്ന് കളത്തിലിറങ്ങി നോക്കാം. ഒരാഴ്ചത്തെ ടൂറിന്റെ സമയവും എന്റെ ലീവിന്റെ സമയവും കഴിയുന്നതിനു മുൻപായി നമ്മുടെ മുന്നിൽ തന്നെ ഇരുളിൽ കിടന്ന് വിലസുന്ന ഓരോ ശത്രുക്കളെയും വെളിച്ചത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ നമ്മളാൽ കഴിയും വിധം ശ്രമിക്കാം." "ഓക്കേ ചേച്ചി... അപ്പോ എങ്ങനെ എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങും...?" "ഇസ്രയുടെ അടുത്ത് നിന്ന് തന്നെ നമുക്ക് തുടങ്ങാം, പക്ഷെ അതിന് മുൻപ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്ന വഴി നമ്മുടെ തറവാട്ടിൽ ഒന്ന് കയറി അമ്മയുടെ പഴയ കേസ് ഫയലുകളും അച്ഛന്റെ ബിസിനസ് ഫയലുകളും ഒന്ന് ചെക്ക് ചെയ്യണം." "എന്നാ ഞാൻ ദാ ഇപ്പോൾ തന്നെ റെഡി." ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ജൂവലും, കിരണും റെഡിയായി കാറിൽ കയറി വർഷങ്ങളായി പൂട്ടി ഇട്ടിരിക്കുന്ന അവരുടെ തറവാട് ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി...!!! "അച്ഛനെയും അമ്മയെയും സ്വപ്നം കണ്ടത് മാത്രമല്ലാതെ അവർക്ക് ഇതുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്ന് ഓർക്കാൻ പോലും എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല ചേച്ചി." "ഞാനും അത്പോലെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടൊന്നുമല്ല ജുവൽ... അച്ഛൻ ഒരു മദ്യ വ്യാപാരി ആയതിനാലും അമ്മ അറിയപ്പെടുന്ന ക്രിമിനൽ വക്കീലും ആയതിനാൽ തന്നെ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടതുപോലെ അവർക്കും എന്തൊക്കെയോ ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് മനസ് പറയുന്നു." ഡ്രൈവിങിനിടയിൽ തന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ കിരൺ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ജുവൽ അവളുടെ നേരെ ഒരു ഞെട്ടലോടെ തല തിരിച്ചു നോക്കി...! "നീ എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്...?" "ഹേയ് ഒന്നുമില്ല." മറ്റൊന്നും സംസാരിക്കാതെ ജുവൽ സീറ്റിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു...! ********************** "ആ കുരിശ് കണ്ടോ കെവിനേ... ഇതൊരു പള്ളിയാണെന്ന് തോനുന്നു." അവൾ പറഞ്ഞു തീർന്നതും അവരുടെ പിന്നാലെ വന്ന കാർ ഗേറ്റും കടന്ന് അകത്തേക്ക് കയറ്റി പാർക്ക്‌ ചെയ്തു. അപ്പോഴേക്കും സെക്യൂരിറ്റി ഓടി കാറിനടുത്തേക്ക് ചെന്നതും ഇരുവരും ചേർന്ന് മതിൽ ചാടി മുൻ വശത്തെ വലിയ വാതിലിന് അരികിലേക്ക് സാവധാനം നടന്നു നീങ്ങി...! "ഇന്ന് താമസിച്ചു പോയല്ലോ ആദം സാറെ." ഡോറിന്റെ പിടിയിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് സാവധാനം അവൾ ഡോറിൽ തള്ളിയതും കാറിനടുത്ത് നിന്നുമുള്ള സംസാരം നേരിയ തോതിൽ അവളുടെ കാതുകളെ തലോടി...! "ഓഹ്... എന്നാ പറയാനാടോ... പുതിയ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളെ കൂടി കൊണ്ടുവരാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു അതാ താമസിച്ചത്." "ഏതായാലും അകത്തേക്ക് ചെല്ല്... എനിക്കുള്ള സാധനം വണ്ടിയിൽ നിന്നും എടുത്തിട്ട് ബാക്കി സാധനം ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നേക്കാം." ഡോർ പതിയെ തുറന്നിട്ടും അകത്തേക്ക് കടക്കാതെ വാതിൽ പടിയിൽ നിൽക്കുന്ന ജുവലിന്റെ തോളിൽ കെവിൻ പതിയെ തട്ടി...! "ഇയാളിതെന്ത് ആലോചിച്ചു നിൽക്കുവാ...?" "അത് ഞാൻ..." ************************* "എടി പെണ്ണെ... ഈ നേരത്തും ഉറക്കമാണോ...?" കാർ നിർത്തികൊണ്ടുള്ള കിരണിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ജുവൽ തല ഉയർത്തി നോക്കിയതും തറവാടിന്റെ മുന്നിൽ അവർ എത്തിയിരുന്നു...! "ചേച്ചി." "എന്തുവാ പെണ്ണെ...? വേഗം ഇറങ്... സമയം ഇല്ല. ഇനി പള്ളിവരെ പോയി തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് പോകാനുള്ളതാ." ഡോർ തുറന്ന് വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതിനിടയിൽ കിരൺ പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ ജുവൽ കാറിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് എതിർ വശത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ സൈഡിലെ ഡോർ കിരൺ തുറന്നു...! "മാഡം ഒന്നിങ്ങു ഇറങ്ങാമോ...? എന്താ പറ്റിയെ നിനക്ക്...?" "ഞാൻ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നില്ല, ആ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ട ഭാഗം ഒന്നുകൂടി ആലോചിച്ചു നോക്കിയതാ. അച്ഛനും അമ്മയും വന്ന കാറിൽ നിന്നും "എനിക്കുള്ള സാധനം എടുത്തിട്ട് നിങ്ങൾക്ക് ഉള്ള സാധനം അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നോളാം." എന്ന് സെക്യൂരിറ്റി പറയുന്നത് മദ്യത്തെ കുറിച്ചായിരിക്കും അല്ലെ ചേച്ചി...? അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ നമ്മുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ഇതിൽ പെട്ടവരല്ലേ...? മാത്രമല്ല "പുതിയ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളെ കൂടി കൊണ്ടുവരാൻ നിന്നതുകൊണ്ടാണ് താമസിച്ചത്." എന്നും അച്ഛൻ സെക്യൂരിറ്റിയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു, അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ നമ്മളെപോലുള്ള പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഇസ്രയുടെ ഗതി നമ്മുടെ അച്ഛനിൽ നിന്നും അമ്മയിൽ നിന്നും സംഭവിച്ചു കാണില്ലേ ചേച്ചി...?" "അതൊക്കെ നമുക്ക് സംസാരിക്കാം ജുവൽ... നീ ഇപ്പോ വെളിയിൽ ഇറങ്. ഫയലുകൾ എല്ലാം എടുത്ത് നമുക്ക് ഉടനെ പോകാം." അത്രയും പറഞ്ഞു കിരൺ ആ പഴയ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി, കയ്യിലിരുന്ന താക്കോൽ കൂട്ടത്തിൽ ഒന്നെടുത്തു വാതിൽ തുറക്കാൻ ആരംഭിച്ചതും ജൂവലും അവളുടെ അരികിലേക്ക് എത്തി...! "എത്ര നാളായി ചേച്ചിയോട് ഞാൻ പറയുന്നതാ ഇതൊന്ന് അടിച്ചു വാരി ആർക്കെങ്കിലും വാടകക്ക് കൊടുക്കാൻ." "ആ ഇനി അതിന്റെ കൂടി കുറവേ ഒള്ളു." ഒരു തമാശ രൂപേണ ജുവലിന് മറുപടി നൽകി വാതിൽ തുറന്ന് ഇരുവരും അകത്തേക്ക് കയറിയതും അകത്തു ചിന്നിച്ചിതറി കിടക്കുന്ന സാധനങ്ങൾ കണ്ട് ഇരുവരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി അൽപ നേരം നിന്നു...! "അമ്മാമ്മ മരിച്ച ശേഷം പൂട്ടിയിട്ട ഈ വീട്ടിൽ നിന്നും ആർക്കോ എന്തോ വേണമായിരുന്നു അവർ അത് എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്, എന്റെ ഊഹം ശെരിയാണെങ്കിൽ നമ്മൾ ഇപ്പോൾ തേടി വന്ന ഫയലുകൾ തന്നെ ആകും അവർക്കും വേണ്ടിയിരുന്നത്." കിരൺ പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധിച്ചു എങ്കിലും മറുപടി നൽകാതെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുറിയിലേക്ക് ജുവൽ നടന്നു...! "ചേച്ചീ." ജുവലിന്റെ ഉറക്കെയുള്ള വിളി കേട്ട് കിരൺ അവിടേക്ക് ചെന്നു...! "ചേച്ചി പറഞ്ഞത് നേരാ... നമ്മൾ തേടി വന്നത് തന്നെയാണ് അവർക്കും വേണ്ടിയിരുന്നത്." ആദമിന്റെ ബിസിനസ്സ് ഫയലുകളും ആലിയയുടെ കേസ് ഫയലുകളും എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ട് ഇരുവരും നിരാശരായി വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയതും...! "അവർക്ക് കിട്ടാനുള്ളത് എല്ലാം കിട്ടിയിട്ടും പിന്നെ എന്തിനായിരിക്കും എല്ലാ മുറിയിലെയും സാധങ്ങൾ ഇങ്ങനെ വലിച്ചു വാരി ഇട്ടിരിക്കുന്നത്...? അതിനർത്ഥം അവർക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്ത എന്തോ ഒന്നുകൂടി ബാക്കി ഉണ്ട് എന്നല്ലേ...?" ജുവൽ നോക്കി നിൽക്കെ അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിലത്ത് മറിഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന ചെയർ നേരെ ഇട്ട് അതിലെ പൊടി തട്ടികൊണ്ട് കിരൺ അതിലേക്ക് ഇരുന്നു...! "അച്ഛനും അമ്മയും മരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് 8 വയസും നിനക്ക് 5 വയസും... അവരുടെ കൂടെയുള്ള ഓർമകളിൽ ചിലതൊഴികെ എനിക്കൊന്നും ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല, പക്ഷെ അമ്മാമ്മയോടും അച്ചാച്ചനോടും കൂടെയുള്ള ഒരുപാട് ഓർമ്മകൾ ഇപ്പോഴും ബാക്കിയാണ്. അതിനുള്ള മെയിൻ കാരണം അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മക്കളെ പോലും നോക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധമുള്ള തിരക്കുകൾ ആണ്." "ചേച്ചീ എന്താ ഇതൊക്കെ ഇപ്പോ പറയുന്നത്...?" "എന്തോ ഞാൻ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു ജുവൽ... കാര്യമായി എന്തോ ഞാൻ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു... നിനക്ക് ഓർമ കാണുമോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല, നമ്മുടെ ചെറുപ്പത്തിൽ അച്ഛൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിച്ചിരുന്നത് അമ്മാമ്മയുടെ മുറിയിൽ ആയിരുന്നു, വളരെ ചുരുക്കം ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രം വീട്ടിൽ കാണുന്ന അവർ സ്വന്തം മുറി ഉണ്ടായിരുന്നിട്ട് പോലും അമ്മാമ്മയുടെ മുറിയിൽ കൂടുതൽ സമയം ചിലവഴിച്ചെങ്കിൽ അതിന് പിന്നിൽ എന്തോ ഒരു കാരണം കാണില്ലേ...?" "ഞാൻ തീരെ ചെറുതായതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഓർമയില്ല ചേച്ചീ... അങ്ങനെ ഒരു സംശയം ചേച്ചിക്ക് ഉണ്ട് എങ്കിൽ നമുക്കൊന്ന് പരിശോധിച്ചാൽ പോരെ...?" കിരണിന്റെ മറുപടി കാത്ത് നിൽക്കാതെ ജുവൽ അമ്മാമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... അല്പം നേരം കണ്ണുകളടച്ചു എന്തോ ആലോചിച്ച ശേഷം കിരണും പുറകെ ആ മുറിയിലേക്ക് എത്തി. അവിടെയും ആകെ അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു, അതിനിടയിലൂടെ ജുവൽ ഓരോന്ന് പരതി നോക്കുന്നത് വാതിൽ പടിയിൽ നിന്ന് തന്നെ കിരൺ നോക്കി...! "എന്താ വല്ലതും കിട്ടിയോ...?" അമ്മാമ്മയുടെ മുറുക്കാൻ പെട്ടി തുറക്കുന്നതിനിടയിൽ കിരണിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ജുവൽ തിരിഞ്ഞു...! "എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല ഒന്നും കിട്ടുമെന്ന്... വന്നവർ ആരായാലും അവർ ഈ വീടിന്റെ മുക്കിലും മൂലയിലും വരെ അരിച്ചു പെറുക്കിയിട്ടുണ്ട്, അവർക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് അവർ കൊണ്ടുപോയി കാണും." "അവർ ആരായിരുന്നാലും അവർക്ക് അത് കിട്ടിയിട്ടില്ല." "അതെങ്ങനെ ചേച്ചിക്ക് മനസിലായി...?" "നീ ആ നിലത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കിക്കേ." കിരൺ വിരൽ ചൂടിയ ഭാഗങ്ങളിൽ കണ്ട ബൂട്സിന്റെ പാടുകൾ... ഒപ്പം തന്നെ അവിടവിടായി നേരിയ തോതിൽ പച്ച കലർന്ന കറുത്ത നിറമാർന്ന എന്തോ വസ്തു ബൂട്സിന്റെ പാടുകളുടെ സമീപം ജുവൽ അപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. അതോടൊപ്പം തന്നെ സ്വന്തം കാലുകൂടി കിരൺ ജുവലിന് നേരെ ഉയർത്തി...! "നമ്മുടെ തറവാടിന്റെ മുറ്റത്ത് കാണപ്പെടുന്ന പായൽ ആണ് ഇത്, ആൾ താമസം ഇല്ലാത്തതിനാലും അൽപ നാളുകളായി മഴ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാലും നല്ല രീതിയിൽ തന്നെ അത് തഴച്ചു വളർന്നു." കിരൺ പറഞ്ഞത് കേട്ട് സ്വന്തം കാലിലെ ചെരുപ്പിലേക്കും ജുവൽ നോക്കി...! "അപ്പോ ഈ അടുത്ത ദിവസങ്ങളിലും ഇവിടെ ആരോ വന്ന് പോയി എന്നാണോ അതിന്റെ അർത്ഥം...?" "യെസ്... അവർക്ക് വേണ്ടത് എന്തോ ഇനിയും കിട്ടാക്കനിയായി ഇവിടെ എവിടെയോ ഉണ്ട്, അതിന് വേണ്ടി ഇപ്പോഴും അവരുടെ അന്വേഷണം തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അത് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ ജോലി വളരെ എളുപ്പമാകും എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്." "പക്ഷെ എങ്ങനെ...? ഇത്രയും വർഷങ്ങളായി ഈ വീട്ടിൽ നോക്കിയിട്ട് അവർക്ക് അത് കിട്ടിയില്ല എങ്കിൽ പിന്നെ നമുക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിയുമോ...?" വാതിൽ പടിയിൽ നിന്നും അമ്മാമ്മയുടെ മുറിയുടെ അകത്തേക്ക് കയറിയ കിരൺ ചുറ്റിലും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു...! "ഇത് നമ്മൾ ജനിച്ചു വളർന്ന വീടാണ്... അച്ഛൻ അധിക നേരം ഈ മുറിയിൽ ആയിരുന്നു എന്ന് നമുക്ക് മനസിലായ സ്ഥിതിക്ക് ഇവിടെ തന്നെ ആകാം അവർക്ക് വേണ്ടത് ഉള്ളതെന്ന് ഊഹിക്കാം, ഇവിടെ വന്ന് പരിശോധിക്കുന്ന ആളുകൾക്ക് ആ കാര്യം അറിയില്ല." 'ഈ വീട്ടിലെ സാധാരണ മുറികളിൽ നിന്നും അല്പം വലുപ്പമേറിയ മുറി തന്നെ ആണ് ഇത്. ഒരു കട്ടിൽ കൂടാതെ ഒരു മേശ, ഒരു അലമാര ഇത്രയും സാധനങ്ങൾ മാത്രമേ ഇവിടെ ഒള്ളു, നിലത്താകമാനം നിറഞ്ഞിരുന്ന പൊടിയിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരുടേതൊഴികെ വേറെ ആരുടെയോ കാല്പാടുകൾ മാത്രം തെളിഞ്ഞു കാണാം, കൂടാതെ കട്ടിലും മേശയും വലിച്ചു നീക്കിയതിന്റെ പാടും തെളിഞ്ഞു കാണാം... അലമാരക്ക് അരികിൽ മാത്രം യാതൊരു വിധ മാറ്റങ്ങളും ഇല്ല... നിറയെ പൊടി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.' ചുറ്റുപാടും നിന്ന് വീക്ഷിക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആലോചനയിൽ ആണ് കിരണിന്റെ ശ്രദ്ധ അലമാരയിൽ പതിഞ്ഞത്...! "നമ്മൾ തേടുന്ന സാധനം എന്തായാലും ഈ അലമാരയിൽ ഉണ്ട്." "ഇതിനകത്തോ...?" കിരൺ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവളെ തന്നെ നോക്കികൊണ്ട് അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അലമാരയുടെ ഡോറിൽ പിടിക്കാനായി ജുവൽ കൈ ഉയർത്തിയതും...! "പിടിക്കല്ലേ... ആ ഡോറിലെ പല ഭാഗങ്ങളിലും പൊടി പറ്റിയിട്ടില്ല, അതിനാൽ തന്നെ ഫിംഗർ പ്രിന്റ്സ് എടുത്താൽ ഇവിടെ വന്ന ആളുടെ ചെറിയ അടയാളം നമുക്ക് കിട്ടും." അപ്പോഴേക്കും തോളിൽ നിന്നും ഷാൾ എടുത്ത് കയ്യിൽ ചുറ്റി ജുവൽ അലമാരയുടെ ഡോർ തുറന്നു...! "ഇതിൽ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ ചേച്ചീ." കാലിയായിരുന്നു അലമാരയിലേക്കും കിരണിന്റെ മുഖത്തേക്കും ജുവൽ നോക്കിയതും മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ അവൾ ജുവലിന്റെ ഷാളിന്റെ മറുഭാഗം കയ്യിൽ കെട്ടി ആഞ്ഞു തള്ളി നോക്കിയെങ്കിലും ഒരിഞ്ചു പോലും അലമാര അനങ്ങിയില്ല...! "തറയിലേക്ക് ചേർത്ത് തന്നെ ഫിറ്റ് ചെയ്തതാകാം അല്ലെ ചേച്ചീ." "അതെ... അതുകൊണ്ട് തന്നെ നമ്മുടെ കാര്യം എളുപ്പമായി." തുറന്ന് കിടക്കുന്ന ഡോറിന്റെ മുന്നിലേക്ക് പതിയെ ഇരുന്ന്കൊണ്ട് അലമാരക്കുള്ളിലേക്ക് നോക്കുന്ന കിരൺ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്ന് മനസിലാകാതെ ജുവൽ നിന്നതും തന്റെ മുട്ടുകൈ മുതൽ താഴേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് അലമാരയുടെ താഴ്ഭാഗം അളന്ന ശേഷം കിരൺ ജുവലിനെ നോക്കി...! "വല്ലതും മനസ്സിലായോ...?" "ഇല്ല." അലമാരയുടെ അടിഭാഗം അവസാനിക്കുന്നിടത് നിന്നും തറയിലേക്ക് ഒരു കയ്യുടെ പകുതി ദൂരം കൂടി ബാക്കിയുണ്ട്... അതായത് ഒരു പകുതി കൈയുടെ അളവിൽ അകത്ത് ഒരു അറ കൂടി ഉണ്ടാകാം എന്നർത്ഥം...! "അങ്ങനെയൊക്കെ കാണുമോ...?" കിരൺ പറഞ്ഞത് കേട്ട് വിശ്വാസം വരാതെ ജുവൽ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു...! "നമുക്ക് നോക്കാം... നീ പോയി കാറിൽ നിന്നും ആ ലിവർ എടുത്തുകൊണ്ട് വാ." "ഓക്കേ." കാറിൽ നിന്നും ലിവർ എടുത്തുകൊണ്ട് തിരികെ റൂമിലേക്ക് ജുവൽ എത്തിയതും കയ്യിൽ 2 ഫയലുകളും കിരൺ ഇരിക്കുന്ന കട്ടിലിന്റെ അരികെ 3 ഫയലുകളും കണ്ട് കണ്ണുമിഴിച്ച് അവൾ കിരണിനെ നോക്കി...! "നീ ഇത് കണ്ടോ രണ്ടെണ്ണം അച്ഛന്റെ ഫയലും മൂന്നെണ്ണം അമ്മയുടെ കേസ് ഫയലും ആണ്." കിരൺ പറഞ്ഞത് കേൾക്കാതെ ജുവൽ അലമാരയുടെ അടിയിൽ നിന്നും ഇളക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്ന പലകയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു...! "ഡീ പെണ്ണെ... ഇത് നോക്കാൻ." കിരൺ നീട്ടിയ അച്ഛന്റെ രണ്ട് ഫയലുകളിലെ പേരുകൾ അവൾ മനസ്സിൽ വായിച്ചു...! "മാൾവ (OPIUM FARMING IN MALWA) ലേബൽ (Labels)." ===== WAIT FOR THE NEXT കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📔 കഥ