🧟 പ്രേതകഥകൾ!, 🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ Image & Post

🌹ഇരുട്ടിന്റെ 🌹മാലാഖ 💋റീ എൻട്രി - Author on ShareChat: Funny, Romantic, Videos, Shayari, Quotes

ആദ്യഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6MljGd9?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ 19 ഹർഷൻ അവളെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. "നീ ക്ലിയർ ആയിട്ട് പറഞ്ഞാലേ എനിക്കെന്തെങ്കിലും മനസ്സിലാകൂ മിശ്വാ... എന്താണുണ്ടായത്." അവളുടെ പേടിച്ചരണ്ട നിൽപ്പ് കണ്ട് ഹർഷൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം നീങ്ങി നിന്നു. "എന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരി വന്നിട്ടുണ്ട് ഇവിടെ" മിശ്വ വിറയലോടെ പറഞ്ഞു. "എവിടെ ?" "എന്നെ അന്വേഷിച്ച്. അവൾക്ക് അഡ്രസ്സ്‌ അറിയാം. ഞാനവൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തായിരുന്നു." "ഓ മൈ ഗോഡ്!!" ഹർഷൻ ഞെട്ടലോടെ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ചു പോയി. "അവൾ ചിലപ്പോ നേരെ ആ ഓൾഡ് ഏജ് ഹോമിലേക്ക്..." മിശ്വയുടെ മുഖം വിവർണ്ണമായി. "അവൾക്കെത്രെ പ്രായമുണ്ട് ?" "എന്റെ അതേ പ്രായം." മിശ്വ വിതുമ്പി. "ശ്ശെ... ആകെ പ്രശ്നമായല്ലോ കുട്ടീ " ഹർഷന്റെ മുഖത്ത് പരിഭ്രമം നിറഞ്ഞു. മിശ്വ വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി. "അക്കയെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാമോ ?" "നോ മിശ്വാ... ദാറ്റ്‌സ്‌ നോട്ട് പോസിബിൾ. അക്ക പറഞ്ഞത് ഇനി കുറെ കാലത്തേക്ക് കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ ഒന്നും വേണ്ട എന്നാണ്. " ഹർഷൻ തല ചലിപ്പിച്ചു. "അയ്യോ... അവളെ എങ്ങനെ എങ്കിലും അറിയിക്കണം." "അവളുടെ നമ്പർ കയ്യിലില്ലേ ? വിളിക്കൂ." ഹർഷൻ കയ്യിലുള്ള ഫോൺ മിശ്വക്ക് നേരെ നീട്ടി. "അവളുടെ ഫോൺ നാട്ടിലാണ് സർ." "വാട്ട് ? ഫോണും വീട്ടില് വെച്ചോണ്ടാണോ ഇത്രയും ദൂരേക്ക് വരുന്നത് ?" ഹർഷന്റെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു. "ഞങ്ങടെ നാട്ടിൽ അങ്ങനെ എല്ലാർക്കും ഒന്നും ഫോണില്ല സർ... ഞങ്ങടെ ആ ഏരിയയിൽ തന്നെ നാലഞ്ച് ഫോണെ കാണൂ." ഹർഷനൊന്ന് നിശ്വസിച്ചു. "മ്മ്. ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ." "പോലീസിനെ വിളിച്ചാൽ -" മറുപടിയായി ഹർഷൻ അവളെ സഹതാപത്തോടെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. ശേഷം ഫോണെടുത്ത് ആരെയോ ഡയൽ ചെയ്ത് മാറി നിന്ന് സംസാരിക്കാനാരംഭിച്ചു. സമയം കടന്നു പോയി. ഹർഷൻ പലർക്കും കോൾ ചെയ്തു. ഒടുവിൽ, "യു സീ! ജാൻവി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി അവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഐ നീഡ് ഹെർ! എന്തു സംഭവിച്ചാലും ശെരി! യാതൊരു കാരണവശാലും ആ ഇന്ദ്രാണിയുടെ അടുത്ത് അവളെത്താതെ നോക്കണം!" ഹർഷന്റെ മുഖത്തെ പേശികൾ വലിഞ്ഞു മുറുകി. "ജാൻവി അല്ല സർ... സാൻവി." മിശ്വ തിരുത്തി. "ഒഹ് സോറി. സാൻവി." ഹർഷൻ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. "ആ കുട്ടി ആൾറെഡി അവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ചിലപ്പോ അപകടത്തിൽ പെട്ടിട്ടുണ്ടാകും. ബട്ട്, ഇത് വരേ എത്തിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് നോക്കാം എന്താ ചെയ്യാൻ പറ്റുകയെന്ന്. ഓക്കേ ?" ദൃഢതയോടെയുള്ള അവന്റെ വാക്കുകൾ ചെറുതല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തന്നെ മിശ്വയിൽ പടർത്തി. അവൾ ആരാധനയോടെ ഹർഷനെ നോക്കി തലയാട്ടി. പുഞ്ചിരിച്ച മുഖവുമായി ഹർഷൻ തിരികെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. പിറകേ പോകാൻ തുനിഞ്ഞ മനസ്സിനെ അടക്കി നിർത്തിക്കൊണ്ട് മിശ്വ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. "എന്തിനാ ഇങ്ങനെ...?" മിശ്വ ചോദിച്ചതും പുരികം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ഹർഷൻ തിരിഞ്ഞു. "എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ സഹായിക്കുന്നേ ?" തികച്ചും ആത്മാർത്ഥമായൊരു സംശയമായിരുന്നു അത്. ഹർഷൻ ഒരു നിമിഷം അവളെ തന്നെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ മിഴികളിൽ ഒരു സാഗരം തിര തല്ലുന്ന പോലെ... അവന്റെ ദൃഷ്ടി, തന്റെ മിഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് ആത്മാവിലേക്ക് ഊളിയിടുന്ന പോലെ... സാവധാനം അവന്റെ മുഖം മങ്ങുന്നത് മിശ്വ അറിഞ്ഞു. ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ, മറുപടിയായി ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് ഹർഷൻ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. മിശ്വക്ക് വല്ലാതെ തോന്നി. താൻ അയാളെ വേദനിപ്പിച്ചോ ? താൻ അത് ചോദിച്ച നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ അവന്റെ മുഖത്ത് അലയടിച്ച സങ്കടക്കടൽ... എന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് അയാൾക്ക്. എന്തോ ദുരൂഹമായൊരു കഥയുണ്ട് ഇതിനു പിന്നിൽ. ഹർഷൻ നടന്നകലുന്നത് നിസ്സാഹയതയോടെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ്, മിശ്വക്ക് തന്റെ പിന്നിലൊരു ആളനക്കം അനുഭവപ്പെട്ടത്. അവൾ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. "വല്ലി!" മിശ്വയുടെ മിഴികൾ വിടർന്നു. എന്നാൽ വല്ലിയുടെ മുഖത്ത് നിസ്സംഗതയായിരുന്നു. "ഞാൻ പോവാടോ." "എങ്ങോട്ട് ?" മിശ്വയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. "ഇനി ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നാൽ ശെരിയാവില്ല. പിന്നെ കാണാം കേട്ടോ." വല്ലി വേഗം തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. "എന്താ കുട്ടീ പറയുന്നത്? എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. എങ്ങോട്ട് പോകുവാണെന്ന്." മിശ്വ അവളുടെ പുറകെ നടന്നു. പക്ഷേ, മിശ്വ ചോദിച്ചതിന് മറുപടി നൽകാതെ, തിരിഞ്ഞു നോക്കി നേർത്തൊരു പുഞ്ചിരി നൽകിക്കൊണ്ട്, വല്ലി ചെന്ന് മുകളിലേക്കുള്ള പടികൾ കയറി. പിറകെ തന്നെ മിശ്വ ചെന്നെങ്കിലും, ഒരുപാട് മുറികളുള്ള ആ ഫ്ലോറിൽ ഏതിലേക്കാണ് വല്ലി കയറിപ്പോയതെന്ന് അവൾക്ക് കണ്ട്പിടിക്കാനായില്ല. ഒടുവിൽ, മിശ്വ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അമ്മയെ വിളിച്ച് സംസാരിക്കാൻ സാധിച്ചപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിലെ ഭാരം പകുതിയും കുറഞ്ഞ പോലെ... സാൻവിക്ക് ഒന്നും വരുത്തരുതേ ഭഗവാനെ... അവൾ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഹർഷൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകളുടെ ഉറപ്പിൽ ഒന്ന് ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ തന്റെ ബെഡിലേക്ക് ചെന്ന് ഇരുന്നു. എങ്കിലും വല്ലി എന്തായിരിക്കും അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്... ചിന്തകൾ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും മിശ്വ, ആ പതു പതുത്ത മെത്തയിലേക്ക് ചുരുണ്ടു കൂടിയിരുന്നു. വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വം തനിക്കിവിടെ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. മിശ്വയുടെ ചുണ്ടുകൾ താനേ വിടർന്നു. അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക്, തൊട്ട് മുൻപ് ഹർഷൻ തന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാനായി പറഞ്ഞ ഒരോ വാക്കുകളും അലയടിച്ചു. ഒപ്പം, കരുതൽ നിറഞ്ഞ ആ നോട്ടവും കടന്നു വന്നു. ആരാണയാൾ ? ഇത് പോലെ ഒരുപാട് പെൺകുട്ടികളെ രക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയാം. അവരിൽ ഒരാൾ മാത്രമായിരിക്കുമോ ഞാനും ? മിശ്വയുടെ മുഖം എന്തുകൊണ്ടോ മങ്ങി. പതിയെ പതിയെ അവൾ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു. "മിശ്വാ... " അവളെ തിരഞ്ഞു മുറിയിൽ എത്തിയ ഹർഷൻ കാണുന്നത് നിഷ്കളങ്ക ഭാവത്തോടെ ചുരുണ്ടു കൂടി കിടന്നുറങ്ങുന്ന മിശ്വയെയാണ്. ഹർഷൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. അവൻ എസിയുടെ റിമോർട്ട് എടുത്ത് ഓണാക്കി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു വെച്ചു. ബെഡിന്റെ മൂലയിൽ പന്ത് പോലെ ഉരുട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്ന ബ്ലാങ്കറ്റ് കണ്ടതും അയാൾ കൗതുകത്തോടെ അത് നോക്കി ചിരിച്ചു. ശേഷം അതെടുത്ത് കൊണ്ട് വന്ന് മിശ്വയെ പുതപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. മുഖം കൂർപ്പിച്ചു പിടിച്ച് ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിന്റെ ഭാവത്തോടെ കിടന്നുറങ്ങുന്ന അവളെ കാണെ ഹർഷന്റെ മിഴികളിൽ വാത്സല്യം നിറഞ്ഞു. നെറുകിലൊന്ന് തലോടിക്കൊണ്ട് അയാൾ വേഗം തിരിഞ്ഞു നടന്ന് ഡോർ അടച്ച് പുറത്തേക്ക് പോയി. മിശ്വ ഉറങ്ങി. നേരമോ കാലമോ ഭൂമിയിൽ അരങ്ങേരിയ സംഭവവികാസങ്ങളോ, ഒന്നും അറിയാതെ അവൾ ഗാഢമായ നിദ്ര പുൽകി. ഒരുപാട് നാളത്തെ ഭയത്തിനും, പരിഭ്രമങ്ങൾക്കും, മാനസിക സംഘർഷങ്ങൾക്കും, വിട പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങി. മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം, സൂര്യന്റെ ചുവന്ന രശ്മികൾ മുറിയിൽ പടർന്നപ്പോഴാണ് മിശ്വ കണ്ണ് തുറന്നത്. അവൾ എഴുന്നേറ്റ് ബെഡിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞ് ഇരുന്നു. ബാൽക്കണിയുടെ ഗ്ലാസ്സ് ഡോറിനുള്ളിലൂടെ കാണുന്ന അസ്തമയച്ചുവപ്പിലേക്ക് അവൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി ഇരുന്നു. ഇത്രയും നേരം ഉറങ്ങിയോ താൻ... സ്വയം ചോദിച്ചുകൊണ്ട് മിശ്വ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയുടെ വെളിയിലേക്കിറങ്ങി. മുന്നിൽ തന്നെ ലിഫ്റ്റ് കണ്ടെങ്കിലും, ശാന്തമായി കിടക്കുന്ന ഒരോ ഫ്ലോറിലൂടെയും നടന്ന് അവൾ പടികളിറങ്ങി താഴേക്ക് നടന്നു. സ്റ്റെപ്പിറങ്ങി ഏറ്റവും താഴേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ കണ്ടു, സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ലാപ്പിൽ എന്തോ നോക്കുന്ന ഹർഷനെ. മിശ്വയുടെ കൊലുസ്സിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ അയാൾ ലാപ്പിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി. "ഗുഡ് ഈവെനിംഗ് മിശ്വാ... " ഹർഷൻ ലാപ്പ് മടക്കി വെച്ചു. "തനിക്ക് ബോറടിക്കുന്നുണ്ടോഡോ ? " മിശ്വ ചുമൽ കൂച്ചിക്കൊണ്ട് ഹർഷന്റെ അരികിലേക്കായി നടന്നു. "ഇവിടെ ഇരിക്കൂ... എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ അറിയാനുണ്ട്.” മിശ്വ ചെന്ന് സോഫയുടെ അറ്റത്തേക്ക് ഇരുന്നു. ഹർഷൻ അവൾക്കഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞ് ഇരുന്നു. "മിശ്വ ഏത് വരേ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്." "പ്ലസ്ടൂ." ഹർഷന്റെ കണ്ണുകൾ വികസിച്ചു. "പാസായിട്ടില്ലേ ?" "ഉവ്വ്." അവൾ അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു. "എനിക്കേ... ബാംഗ്ലൂര്‌ ഒരു ഓഫീസുണ്ട്. കോരമംഗലയിൽ. കേട്ടിട്ടുണ്ടോ ?" "ഉവ്വ് സർ." "ബാംഗ്ലൂരു പോയിട്ടുണ്ടോ ?" അവൾ നിഷേധാർത്ഥത്തിൽ തലവെട്ടിച്ചു. "ഞാൻ നമ്മുടെ ഒരു മാനേജരുമായിട്ടൊന്ന് സംസാരിക്കട്ടെ കേട്ടോ. ഒരു ചെറിയ ജോലി തല്ക്കാലത്തേക്ക് ശരിപ്പെടുത്താൻ പറ്റുമോ എന്ന് നോക്കട്ടെ. ഇവിടെ ചുമ്മാ, രാത്രീം പകലും കിടന്നുറങ്ങിയിട്ടെന്താ പ്രയോജനം ?" "അയ്യോ! സോറി സർ!" മിശ്വ ഞെട്ടി. "ഉറങ്ങാനായിട്ട് കിടന്നതല്ല. അറിയാതെ-" "എന്തിനാ എന്റെ മിശ്വാ നീ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ ?" ഹർഷൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഒപ്പം കൈ നീട്ടി അവളുടെ മൂക്കിൻ തുമ്പത്ത് ഒരു ചെറിയ നുള്ളു കൊടുക്കാനും മറന്നില്ല അയാൾ. മിശ്വയുടെ കവിളുകൾ നാണം കൊണ്ടു ചുവന്നു. "അപ്പോ, ഞാൻ അങ്ങനെ സെറ്റാക്കട്ടെ ?" "ഉം... എന്റെ അമ്മയെ കൊണ്ടോവാൻ പറ്റുവോ ?" "പിന്നെന്താ... പെട്ടെന്നല്ല. രണ്ടുമൂന്നു മാസം കഴിയുമ്പോ. അവിടെ ഒരു നല്ല താമസസ്ഥലം ഒക്കെ ആയിക്കഴിയുമ്പൊ." പെട്ടെന്നവൾക്കോർമ്മ വന്നു "സർ... സാൻവിയുടെ വല്ല വിവരവുമുണ്ടോ ?" "ഇല്ലഡോ... അങ്ങനെ ഒരു കുട്ടി അവിടെ എത്തിയിട്ടില്ല എന്നാണറിഞ്ഞത്. ഞാൻ വൈകിട്ട് ഒന്നുകൂടി വിളിച്ചു നോക്കാം. ഇവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എന്തായാലും ഞാൻ അവളെ ആപത്തിനു വിട്ടുകൊടുക്കില്ല മിശ്വാ! ഉറപ്പ്! ഇനിയിപ്പോ, അവൾ രാജയുടെ കൈയ്യിൽ പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽത്തന്നെ, നമുക്ക് കേറി അടിക്കാൻ സോഴ്സുണ്ട്. ഞാൻ വേണ്ടാ വേണ്ടാ എന്നു കരുതി ഒഴിഞ്ഞു മാറി നിൽക്കുന്നതല്ലേ എന്റെ കുട്ടീ. ഇവനെയൊക്കെ ഒരൊറ്റ രാത്രികൊണ്ട് മായ്ച്ചു കളയാൻ എനിക്കറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല. പക്ഷേ, പരമാവധി ഒരു യുദ്ധം ഒഴിവാക്കാൻ നോക്കണമല്ലോ. ഒരുപാട് ഇന്നസന്റ് പെൺകുട്ടികൾ ചിലപ്പൊ അപകടത്തിലാവും. അതുകൊണ്ടാ..." മിശ്വയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുതൂവി. "താൻ ഒരു മന്ദബുദ്ധിയാണുട്ടോ..." ഹർഷൻ ചിരിയോടെ എഴുന്നേറ്റ് അവൾക്കരികിലേക്ക് ചെന്നു. "ഒന്നെണീറ്റു നിന്നേ. നോക്കട്ടെ." മിശ്വ സാവധാനം എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. അവളുടെ തല കുനിഞ്ഞിരുന്നു. ഹർഷൻ പതുക്കെ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി തനിക്കഭിമുഖമാക്കി നിർത്തി അവളെ. "തന്നോട് ഞാൻ വന്ന അന്നു മുതൽ പറയുന്നതാണ്‌, ഇവിടെ സേഫാണെന്ന്. ല്ലേ ? എന്നെ വിശ്വസിക്കാം മിശ്വാ... ഞാൻ മോശക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ, എനിക്കു പണ്ടേ തന്നെ ഉപദ്രവിക്കാമായിരുന്നില്ലേ ?" "അതുകൊണ്ടല്ല സർ..." അവളുടെ ശബ്ദം വെളിയിൽ വന്നില്ല. "താൻ അനുഭവിച്ച ട്രോമ എനിക്കു മനസ്സിലാകും മിശ്വാ... പക്ഷേ, സൂണർ ഓർ ലേറ്റർ, നമ്മൾ അതിൽ നിന്നൊക്കെ വെളിയിൽ വന്നേ പറ്റൂ. ജീവിക്കണ്ടേ കുട്ടീ..." മിശ്വ തലകുലുക്കി. "അതുകൊണ്ട്, എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഒരു വാക്കു തരണം." "എന്ത് ?" "തക്കതായ ഒരു കാരണമില്ലാതെ, മിശ്വ ഇനി കരയില്ല എന്ന്. ഈ ഉണ്ടക്കണ്ണുകൾ നിറയില്ല എന്ന്." അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരി വിടർന്നു. അവൾക്കും ചിരി വന്നു. ഇടതുകൈ കൊണ്ട് അവൾ കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു. ആ പുഞ്ചിരി മായാതെ തന്നെ ഹർഷൻ തന്റെ ഇരു കരങ്ങളും വിടർത്തി പിടിച്ചു. സ്വയമറിയാതെ തന്നെ മിശ്വ ആ മാറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പോയി. പെട്ടന്നാണ് മുറിയിലേക്ക് ഒരു ജോലിക്കാരൻ ഓടിക്കയറി വന്നത്. അയാളുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തിരുന്നു. "സർ... കേരളത്തിൽ ആകെ പ്രശ്നം. വയനാടിന്റെ ഒരു ഭാഗം തന്നെ പോയിരിക്കുന്നു!" "ങേ ?" ഹർഷന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. ജോലിക്കാരൻ ഓടിച്ചെന്ന് ടീവി ഓൺ ചെയ്തു "വയനാടിനെ നടുക്കിയ വൻ ഉരുൾപൊട്ടലിന്റെ ഞെട്ടിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ പുറത്ത്. വയനാട്, മുണ്ടക്കൈ ചൂരൽമല എന്നിവിടങ്ങളിലുണ്ടായ കനത്ത ഉരുൾപൊട്ടലിൽ വൻ നാശനഷ്ടമാണ് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇത് വരേ 120 പേരുടെ മരണം സ്ഥിരീകരിച്ചു. മരണസംഖ്യ ഇനിയും ഉയരുമെന്നാണ് വിവരം. അപകടത്തിൽ പെട്ടവർ ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് രക്ഷാപ്രവർത്തനങ്ങൾ എത്തിച്ചേരുന്നതേയുള്ളൂ. തകർന്നടിഞ്ഞ വീടുകളും, ഗതി മാറി ഒഴുകുന്ന പുഴയും വൻതോതിൽ കുന്ന് കൂടി കിടക്കുന്ന മരത്തടികളും ചെളിയും മാലിന്യങ്ങളുമാണ് ഉരുൾപൊട്ടലുണ്ടായ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ദൃശ്യം. സംഭവത്തിന്റെ കൂടുതൽ ചിത്രങ്ങളിലേക്കും ദൃശ്യങ്ങളിലേക്കും കടക്കാം " "മൈ ഗോഡ്!" സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ ചിത്രങ്ങൾ ഹർഷനെ നടുക്കിക്കളഞ്ഞു. "ഇതെപ്പൊ സംഭവിച്ചതാണ്‌ ?" "ഇന്നലെ രാത്രിയാണ്‌ സർ. പക്ഷേ, നമ്മളാരും അറിഞ്ഞില്ല. ഇന്നിപ്പോൾ ഞാൻ നാട്ടിലേക്കൊന്നു വിളിച്ചപ്പോഴാണ്‌ അറിയുന്നത്." മലയാളിയായ ആ ജോലിക്കാരൻ ആകെ അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു. "എനിക്ക് നാട്ടിലേക്കൊന്നു പോണം സർ... വൈഫിനെയൊന്നും വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ല." "ഓക്കെ ഓക്കെ! വേഗം ആയ്ക്കോട്ടെ! പൈസ വല്ലതും വേണമെങ്കിൽ-" ഹർഷൻ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കുന്നതിനു മുൻപു തന്നെ ആ മനുഷ്യൻ തിരിഞ്ഞോടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. "വാട്ട് എ നൈറ്റ്മെയർ!" ഹർഷൻ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ടീവീസ്ക്രീനിലേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു. തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

🧟 പ്രേതകഥകൾ! - ೪ 9 19 Part வி@ு Kannorkaran ೪ 9 19 Part வி@ு Kannorkaran - ShareChat