ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6awKmRQM?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ 17 ആ നിമിഷം തന്നെ തരുണിന്റെ ഫോണിന്റെ റിങ്ങ് വീണ്ടും ശബ്ദിക്കാനാരംഭിച്ചു. അറിയാത്ത നമ്പർ കണ്ടതും നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ഫോണെടുത്ത് ചെവിയോട് ചേർത്ത് വെച്ചു. "ഹലോ" "ങ്ഹാ... തരുണല്ലെ ? നമ്മുടെ ശേഖർ ജിയുടെ മരുമകൻ ?" മറുതലക്കൽ നിന്നും ഗാംഭീര്യം നിറഞ്ഞൊരു സ്വരം കേട്ടു. തരുൺ സങ്കോചത്തോടെ ചുറ്റിലുമൊന്ന് നോക്കി. "അതെ." "എന്തുണ്ട് വിശേഷമൊക്കെ ?" അപ്പുറത്തെ സ്വരത്തിൽ ഒരു ചെറുചിരിയുടെ ലാഞ്ചന. ഞൊടിയിടയിൽ തരുണിന്റെ മുഖത്ത് ദേഷ്യമിരച്ചു കയറി. "നിങ്ങളാരാ ?" പല്ല് കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ടാണ് അവനത് ചോദിച്ചത്. "ഐറ്റം മിസ്സായി അല്ല്യോ കുഞ്ഞേ ?" തരുണിന്‌ തന്റെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു വിറയൽ കടന്നുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി. "സുഹൃത്തേ! ഏതു നിമിഷവും നിയന്ത്രണം വിട്ടു പോകാവുന്ന ഒരവസ്ഥയിലാണ്‌ ഞാൻ! മര്യാദയ്ക്ക്, വിളിച്ച കാര്യം പറ മാൻ!" "ചൂടാവല്ലേ തരൂൺ... ആദ്യം ഇത് പറ. ആരാ നിന്റെ കൂടെയുള്ള ഈ ചോട്ടു എന്നു പറയുന്നവൻ ?" ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നോക്കി അവൻ. കോറിഡോറിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്ത് തരുണിനെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ട് കൂട്ടുകാരൻ. മുഖത്ത് ഭീതി നിഴലിച്ചിരിക്കുന്നത് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം. "എന്താ ചോട്ടുവിന്‌ ?" തരുൺ ഫോണിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. "തരുൺ... ഇങ്ങനത്തെ ഇടപാടുകൾക്കൊക്കെ ഇറങ്ങുമ്പൊ, കൂടെയുള്ളവന്മാരെ ഒക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണ്ടേ കുഞ്ഞേ ? ചില്ലറ പൈസേടെ ഇടപാടാണോ ?" "ചോട്ടു എന്താ ചെയ്തേന്ന് പറയഡോ!" തരുണിന്റെ സ്വരം വിറച്ചു. അവന്റെ ഭാവവ്യതിയാനങ്ങൾ പ്രകൃതിയിലും അതേപോലെ പ്രതിഫലിച്ചു. കനത്ത കാറ്റിൽ, റിസോർട്ടിനു മുൻപിൽ കത്തിജ്ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ തെങ്ങിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ചിതറിയുയർന്ന് പൊങ്ങി. "കൂടെ നടന്ന് നിന്നെ നല്ല അസ്സലായിട്ട് മൂഞ്ചിക്കുകയായിരുന്നു അവൻ." തരുൺ നിശബ്ദനായി നിന്ന് കാതോർത്തു. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് പുറത്തു കേൾക്കാം എന്നായിരിക്കുന്നു. "സംഭവം ഇത്രേ ഉള്ളൂ. ചോട്ടു, ഇവിടെയുള്ള ഒരു ടീമുമായിട്ട് ചെറിയൊരു അറേഞ്ച്മെന്റ് ഉണ്ടാക്കി. ഉരുപ്പടി മറിക്കാനായിട്ട്... തരുൺ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ ?" "പറയൂ..." തരുണിന്റെ സ്വരം നന്നേ താഴ്ന്നിരുന്നു. "ആ തന്തയില്ലാത്തവൻ അവർക്ക് വണ്ടീടെ താക്കോൽ കൈമാറി. പക്ഷേ..." അപ്പുറത്തെയാൾ ഒന്നു നിർത്തി ഒരു ചെറുചിരിയോടെയാണ്‌ തുടർന്നത്. "നിന്റെ നല്ലകാലം എന്നല്ലേ പറയേണ്ടൂ... അവന്മാര്‌ വണ്ടീം കൊണ്ടു വന്നത് എന്റെ ഗാരേജിലേക്കാരുന്നു." തരുൺ ഉമിനീരിറക്കി. "ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ എനിക്ക് ശേഖർ ജിയുടെ ഉരുപ്പടിയാണെന്ന് മനസ്സിലായി. അല്ലാരുന്നെങ്കിൽ ഈ നേരം കൊണ്ട് ആ വണ്ടി പീസുപീസായി അതിർത്തി കടന്നേനേ." തരുൺ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെയടച്ചു തുറന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മനഃസാന്നിദ്ധ്യം വീണ്ടെടുത്തു. ദീർഘനിശ്വാസമുതിർത്തുകൊണ്ട് അവൻ ഒരു വട്ടം കൂടി തിരിഞ്ഞ് ചോട്ടുവിനെ നോക്കി. തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഫോണിലേക്കു തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു. "ഞാൻ സ്വാമി! സ്നേഹമുള്ളവർ എന്നെ സ്വാമിയണ്ണാ എന്ന് വിളിക്കും." അയാൾ ഒരു ചെറുചിരിയോടെ തുടർന്നു. "നിന്റെ മാമൻ എനിക്ക് ഒരുപാട് വേണ്ടപ്പെട്ട ഒരാളാണ്‌ എന്നു മാത്രം മനസ്സിലാക്കിയാൽ മതി. എന്തായാലും ഭാവിയിൽ നീ ഈ ബിസിനസ്സ് തന്നെ തുടരാനാണ്‌ പ്ലാനെങ്കിൽ, നമ്മൾ ഒരുപാട് അടുത്തു പരിചയപ്പെടാനുള്ളവരാണ്‌." "വണ്ടി ഇപ്പൊ എവിടെയുണ്ട് ?" തരുണിന്‌ അതറിയാനായിരുന്നു തിടുക്കം. "അത് ഞാൻ ഇപ്പൊത്തന്നെ അങ്ങോട്ട് എത്തിച്ചേക്കാം. പക്ഷേ... ഒരു ഇഷ്യൂ ഉണ്ട്." "എന്താ ?" അടുത്തെത്തിയ ചോട്ടുവിന്റെ തോളിലൂടെ കൈയ്യിട്ട് തന്നോട് ചേർത്തു നിർത്തിക്കൊണ്ടാണ്‌ തരുൺ ചോദിച്ചത്. "ആ ചോട്ടൂന്നു പറയുന്നവനെ ഇനി മ്മക്ക് വേണ്ടെന്നാണ്‌ ശേഖർ ജി പറയുന്നത്..." അപ്പുറത്തെ സ്വരം അതീവ ഗൗരവമാർജ്ജിച്ചു. "ഇവിടെ വെച്ചു തന്നെ തീർക്കണം, അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുചെല്ലണ്ട എന്നാണ്‌ അങ്ങേര് പറയുന്നത്..." "മനസ്സിലായില്ല..." "തരുൺ ഒന്നുമറിയണ്ട. അവനെ അവടെ ഒന്നു സെറ്റാക്കി നിർത്ത്. ഞാൻ സച്ചുവേട്ടനെ വിളിച്ച് എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്." "സച്ചുവേട്ടനോ...?" തരുണിന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. "ആം... അങ്ങേരുടെ റിസോർട്ടല്ലേ അത് ?" "അതേ... പക്ഷേ-" "അങ്ങേര് നമ്മുടെയാളാ. തരുൺ ഒന്നുകൊണ്ടും വിഷമിക്കണ്ട." "പക്ഷേ, ചോട്ടു എന്റെയാളാ... ഞാൻ അവനോടൊന്ന് സംസാരിക്കട്ടെ. എന്നിട്ടാകാം നമുക്ക്-" "തരുൺ ചുമ്മാ സീനുണ്ടാക്കരുത്. ശേഖർജിയുടെ ഓർഡറാണ്‌! എന്തെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങേരെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞോളൂ." കോൾ കട്ടായി. തരുൺ തന്റെ കൈവിരലുകൾ ചോട്ടുവിന്റെ തോളിൽ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ തനിക്ക് അഭിമുഖമായി തിരിച്ചു നിർത്തി. "എന്താ അണ്ണാ ?" ചോട്ടുവിന്റെ മുഖത്ത് നിഷ്കളങ്ക ഭാവം. അടുത്ത നിമിഷം, റിസപ്ഷനിൽ നിന്നും സച്ചുവേട്ടൻ ഇറങ്ങി വരുന്നത് തരുണിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. അപ്പോൾ തന്നെ, ഭൂമി നടുങ്ങുമാറുച്ചത്തിലുള്ളൊരു ഇടിവെട്ട് അവരെയൊന്നടങ്കം നടുക്കിക്കളഞ്ഞു! "സ്വാമിയണ്ണൻ വിളിച്ചാരുന്നോ ?" സച്ചുവേട്ടന്റെ ശാന്തമായ ചോദ്യം. "മ്മ് " "ഓക്കേ. അപ്പൊ എന്താ അടുത്ത പരിപാടി ?" ചുണ്ടിന്റെ കോണിലൊരു വന്യത ഒളിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ ചോദിച്ചു. "തൽക്കാലം ആരും ഇതിൽ ഇടപെടണ്ട. ഞാനും ചോട്ടുവും ഒന്ന് സംസാരിക്കട്ടെ." സച്ചുവേട്ടന്റെ മുഖത്തൊരു ചെറു ചിരി മിന്നി. "ആയിക്കോട്ടെ. ഞങ്ങൾ അപ്പോഴേക്കും എല്ലാം സെറ്റ് ആക്കാം." അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞ് അയാൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. തരുൺ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. പെട്ടന്നാണ് പുറത്ത് നിന്നും ഒരു വാഹനത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്. തരുൺ പ്രതീക്ഷയോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. എന്നാൽ, അതൊരു റ്റാറ്റാ സുമോ ആയിരുന്നു. ഗേറ്റ് കടന്ന് വന്ന ആ വാഹനം, നേരത്തെ താർ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് കയറ്റി പാർക്ക് ചെയ്തു. ഡോർ തുറന്ന് കൊണ്ട് അതിൽ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങി വരുന്ന അരോഗദൃഢഗാത്രരായ നാല് യുവാക്കൾ. അവരുടെ നടത്തം കണ്ടാലറിയാം, വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ പല ഭാഗത്തും ആയുധങ്ങൾ സെറ്റ് ചെയ്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്. "പെശക് ടീംസ് ആണല്ലോ അണ്ണാ." അവരെ കണ്ട മാത്രയിൽ ചോട്ടു, തരുണിന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. അകത്തേക്ക് കയറിവരികയായിരുന്ന ഗുണ്ടകൾ സച്ചുവേട്ടനെ കണ്ടതും കൈ ഉയർത്തി കാണിച്ചു. നേരിയ മന്ദഹാസത്തോടെ ചോട്ടുവിനെ ഒന്ന് ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കിക്കൊണ്ട് സച്ചുവേട്ടൻ അവർക്ക് നേരെ ചെന്നു. അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ചോട്ടുവിനെ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് തരുൺ തിടുക്കത്തിൽ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയിലെത്തി കതക് കുറ്റിയിട്ട് കൊണ്ട് ചോട്ടുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞ അവന്റെ ഭാവങ്ങൾ മാറിമറിഞ്ഞത് ഞൊടിയിടയിലാണ്. "എന്താ അണ്ണാ... താറിന്റെ വിവരം വല്ലോം കിട്ടിയോ." ദയനീയ ഭാവത്തിൽ ചോദിക്കുന്നവന്റെ ചെള്ള നോക്കി വലം കൈ വീശിയൊരൊറ്റ അടിയായിരുന്നു തരുൺ! പിറകിലേക്ക് തെറിച്ചു പോകാനാഞ്ഞ ചോട്ടുവിന്റെ കാല് നോക്കി ഒരു തട്ടും കൂടി! വായുവിൽ വെച്ച് തന്നെ മലർന്നു പോയ ചോട്ടു, തറയിലേക്ക് ചെന്ന് അലച്ചു വീണു! "പട്ടി * മോനേ! കൂടെ നടന്ന് നീ!" പറയുന്നതിനോടൊപ്പം തരുണിന്റെ വലം കാൽ ചോട്ടുവിന്റെ ദേഹത്ത് ഉയർന്നു താഴ്ന്നു! കൈ കൂപ്പിക്കൊണ്ട് കരഞ്ഞു തുടങ്ങിയ അവനെ കഴുത്തിനു പിടുത്തമിട്ട് ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് നിർത്തി തരുൺ. "അഞ്ചു വയസുള്ളപ്പോ മുതൽ കൂടെ കൂടിയതല്ലേഡാ പട്ടീ നീ!" ചോദിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം തരുണിന്റെ വലതു കൈപത്തി അവന്റെ ഇടതു കവിളിൽ വീശിയമർന്നിരുന്നു. "പട്ടിണി കിടന്ന് ചാവാതിരിക്കാൻ നിന്റെ തള്ള എന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടെ കളഞ്ഞതല്ലെഡാ നിന്നെ!" വീണ്ടും അവന്റെ അഞ്ച് വിരലുകൾ ചോട്ടുവിന്റെ മുഖത്ത് മുദ്ര തീർത്തു. "ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തെന്നാ അണ്ണാ..." തേങ്ങലടക്കിക്കൊണ്ട് ചോട്ടു ചോദിച്ചു. "എങ്ങനെ തോന്നീഡാ പട്ടീ നിനക്ക് " തരുണിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. "നിനക്കൊരു സത്യറിയോ ? ആ വന്നേക്കുന്നവന്മാർ നിന്നെ തീർക്കാനാഡാ!" തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഒരു ഇടിത്തീ പോലെ ചോട്ടുവിന്റെ കാതിലേക്ക് വന്ന് പതിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു. "ഇത്രേം കാലത്തെ പോലെയല്ല. ഈയൊരു അപകടത്തീന്ന് നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റൂല **!" "അണ്ണാ! ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത കാര്യമാണ്‌!" ചോട്ടുവിന്റെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു വന്നു. "മതിയാക്കെടാ പട്ടീ!" ചോട്ടുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈയ്യമർത്തിക്കൊണ്ട് തരുൺ അവനെ പിറകിലേക്ക് ഒരൊറ്റ തള്ളായിരുന്നു. അവൻ മലർന്നടിച്ച് നിലം പതിച്ചു. എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെ പോലെ തകർന്ന ഹൃദയവുമായി പുറത്തേക്ക് പോകുന്ന തരുണിനെ നോക്കി ചോട്ടു അലറി. "അണ്ണാ... എന്താ ഉണ്ടായേന്ന് എനിക്കറിയില്ല! അണ്ണനെ ആരാ വിളിച്ചേന്നും എനിക്കറിയില്ല. ഒരൊറ്റ കാര്യം ഞാൻ പറയാം. ചതിയാണിത്!!" "ത്ഫൂ!" കാർക്കിച്ചൊരൊറ്റ തുപ്പായിരുന്നു തരുൺ. "ചെറ്റത്തരം കാണിച്ചിട്ട് പിന്നേം കെടന്ന് കുരക്കുവാ പട്ടി!" മുറുമുറുപ്പോടെ തരുൺ പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോയി. പെട്ടെന്നാണ് ചോട്ടു, ജനലിലൂടെ ആ ഭീകര കാഴ്ച്ച കണ്ടത്. കോറിഡോറിലൂടെ ആ റൂം ലക്ഷ്യമാക്കി വരുകയാണ് ഗുണ്ടകൾ... അവരുടെ പിറകെ തന്നെ ഒരു മഹാമെരു പോലെ സച്ചുവേട്ടനും ഉണ്ട്. ആ നിമിഷം തന്നെ ഗേറ്റിൽ നിന്നുമൊരു ശബ്ദവും ഉയർന്നു കേട്ടു. കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വെള്ളം ചിതറിത്തെറിപ്പിച്ചു കൊണ്ട്, ആകാശത്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട വെള്ളിവരയുടെ അകമ്പടിയോടെ ആ കറുത്ത മഹിന്ദ്ര താർ റിസോർട്ടിന്റെ കോമ്പൗണ്ടിലേക്ക് ഒരിരമ്പലോടെ കുതിച്ച് വന്ന് നിന്നു! തറയിൽ നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റ ചോട്ടു, ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ ചുറ്റിലും പരതി. എന്തെങ്കിലുമൊരു ആയുധത്തിനായി തിരയുകയായിരുന്ന അവന്റെ കണ്ണുകൾ പക്ഷേ, തരുണിന്റെ തലയിണക്ക് കീഴെയുള്ള കറുത്ത ബാഗിലാണ് ചെന്നെത്തിയത്! അതിന്റെ സിബ്ബ് വലിച്ചു തുറന്ന്, അതിനുള്ളിലെ നോട്ടുകെട്ടുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും, ഒരു ചെറിയ പിസ്റ്റൾ വലിച്ചെടുത്ത് അരയിൽ തിരുകി. തുടർന്ന് ആ ബാഗ് അതേപടി തന്റെ ഇടുപ്പിൽ ഷോർട്ട്സിനുള്ളിലേക്കിറക്കിയ ചോട്ടു, ബാൽക്കണി ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു. ബാൽക്കണിയും കടന്ന്, അതിനപ്പുറമുള്ള പ്രൈവറ്റ് പൂളിന്റെ കരയിലൂടെ ഓടിയ അവൻ പെട്ടെന്നാണ് കാൽ വഴുതി താഴേക്ക് പതിച്ചത്! പൂളിന്റെ കൈവരിയിൽ പിടിക്കാനാഞ്ഞെങ്കിലും പിടുത്തം കിട്ടാതെ അവൻ മലക്കം മറിഞ്ഞ് താഴ്വാരത്തിലേക്ക് കൂപ്പു കുത്തുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും മുകളിലെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും ഗുണ്ടകളുടെ കൊലവിളികൾ ഉയർന്നു കേട്ടു. ചെളിമണ്ണിൽ കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞ് നിലം പതിച്ച ആ കിടപ്പിൽ തന്നെ ചോട്ടുവിന്, ബാൽക്കണിയിൽ തന്റെ ജീവൻ എടുക്കാൻ ആർത്തിപൂണ്ടു നിൽക്കുന്ന ആയുധങ്ങളുടെ മൂർച്ച കാണാം! ശരീരം നീറുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ചാടിയെഴുന്നേറ്റ അവൻ തിരിഞ്ഞോടാൻ ആരംഭിച്ചു. ഇതേ സമയം, റിസോർട്ടിന്റെ മുറ്റത്ത് പാർക്ക്‌ ചെയ്ത താറിൽ നിന്നും ആജാനുബാഹുവായ ഒരു മനുഷ്യൻ, ഡോർ തുറന്ന് വെളിയിലേക്കിറങ്ങി. തരുൺ വേഗം അയാൾക്കരികിലേക്ക് ഓടിയടുത്തു. പക്ഷേ, അയാൾ താഴ്വാരത്തിനരികിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്ന ബഹളത്തിൽ അങ്ങോട്ട് നോക്കി നിൽപ്പാണ്. "സ്വാമിയണ്ണൻ ?" തരുൺ ചോദിച്ചപ്പോൾ അയാൾ ചുണ്ടിന് കുറുകെ ചൂണ്ടു വിരൽ വെച്ചു.. "ശ്ശ്...ശ്ശ്... ചോട്ടുവായിരുന്നോ അത് ?" തരുണിന്റെയും ശ്രദ്ധ അങ്ങോട്ടായി. പെട്ടന്നാണ് ഒരു കാട്ടുപന്നിയെ പോലെ കുതിച്ചോടിയെത്തിയ ചോട്ടു, കോമ്പൗണ്ടിന്റെ മതിലിലേക്ക് എടുത്ത് ചാടി പിടുത്തമിട്ടതും, അള്ളിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് അതിന്റെ മുകളിലേക്ക് കയറിയതും, നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ടായിരുന്നു. അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ, അവൻ അതിനപ്പുറത്തെ റോഡിലേക്ക് ചാടി! "അയ്യയ്യോ." സ്വാമി ചുണ്ട് കടിച്ചു പിടിച്ചു. "പണിയായല്ലോ. " അതേ നിമിഷം സച്ചുവേട്ടന്റെ ഗുണ്ടകൾ ഗേറ്റ് തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടുന്നത് കാണാം. സച്ചുവേട്ടൻ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ സ്വാമിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. "ഓടിയാലും ഇപ്പൊ എവടെ വരേ ഓടും അവൻ ? " അയാൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ സ്വാമി താല്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടിലൊന്ന് മൂളി. ശേഷം തരുണിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. "തരുൺ! വണ്ടി ഇത് തന്നെയാണോന്ന് നോക്കിക്കേ." താക്കോൽ കൈപറ്റിക്കൊണ്ട് തരുൺ സാവധാനം എന്തോ പിറുപുറത്തു. "എന്താ ?" സ്വാമി നെറ്റിചുളിച്ചു. "... ചോട്ടുവിന് ഒരു ചെറിയ അബദ്ധം പറ്റിയതാണ്." ചുവന്ന കണ്ണുകളും ഇടറുന്ന സ്വരവുമായി തരുൺ പറഞ്ഞപ്പോൾ സ്വാമിയണ്ണൻ സച്ചുവേട്ടനെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു. തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ