നിറഭേദങ്ങൾക്കപ്പുറം - ഭാഗം 2 ശ്രീദേവിന്റെയും അഞ്ജലിയുടെയും ജീവിതത്തിലെ പുതിയ അധ്യായം ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു…. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഒരു വർഷം കടന്നുപോയി. ശ്രീദേവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ വന്ന മാറ്റം അത്ഭുതകരമായിരുന്നു. മുൻപ് തനിച്ച് ഫാമിൽ പണിയെടുത്തിരുന്ന ശ്രീദേവിന് ഇപ്പോൾ കരുത്തായി അഞ്ജലിയുണ്ട്…. സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ അവൾ നേരെ ഫാമിലേക്ക് എത്തും. വെളുത്ത നിറമുള്ള ടീച്ചർ കുട്ടി മണ്ണിൽ ഇറങ്ങി പണിയെടുക്കുന്നത് കണ്ട് ആദ്യം നെറ്റി ചുളിച്ച നാട്ടുകാർ ഇപ്പോൾ അത് ആദരവോടെ നോക്കി നിൽക്കും…. ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ചായയുമായി ഫാമിലെ തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അഞ്ജലി ഒരു കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു…. "ശ്രീയേട്ടാ, നമ്മൾ ഈ പച്ചക്കറികളും പാലും വെറുതെ കടകളിൽ കൊടുക്കുന്നതിന് പകരം, നമ്മുടെ സ്വന്തം ബ്രാൻഡിൽ വിറ്റാലോ? 'മണ്ണ്' എന്ന പേരിൽ ഒരു ജൈവ ഉൽപ്പന്ന വിപണന കേന്ദ്രം നമുക്ക് തുടങ്ങാം.".... ശ്രീദേവ് ആദ്യം ഒന്ന് സംശയിച്ചു… "അഞ്ജലി, അതിന് വലിയ മുതൽമുടക്ക് വേണ്ടിവരില്ലേ? പിന്നെ നമുക്ക് ഇതിനൊക്കെ സമയം കിട്ടുമോ?"... "മുതൽമുടക്ക് നമുക്ക് ബാങ്ക് ലോൺ വഴി കണ്ടെത്താം. പിന്നെ സമയത്തിന്റെ കാര്യം... നമുക്ക് നാട്ടിലെ കുറച്ച് തൊഴിലില്ലാത്ത യുവാക്കളെയും സ്ത്രീകളെയും കൂടെ കൂട്ടാം. അവർക്ക് ഇതൊരു വരുമാനവുമാകും," അഞ്ജലി ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു….. അഞ്ജലിയുടെ വാശിക്കു മുന്നിൽ ശ്രീദേവ് സമ്മതിച്ചു. അഞ്ജലി തന്നെ മുൻകൈ എടുത്ത് പഞ്ചായത്തിൽ നിന്നും ബാങ്കിൽ നിന്നും ആവശ്യമായ രേഖകൾ ശരിയാക്കി.. ശ്രീദേവിന്റെ അനിയൻ വിനയ് പഠനം കഴിഞ്ഞ് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവനെയും അവർ ഇതിന്റെ ഭാഗമാക്കി…. പതിയെ 'മണ്ണ് ഓർഗാനിക്സ്' എന്ന പേരിൽ അവരുടെ കൊച്ചു സംരംഭം വിരിഞ്ഞു. വിഷമില്ലാത്ത പച്ചക്കറികൾക്കും ശുദ്ധമായ പാലിനും വേണ്ടി ആളുകൾ ദൂരദിക്കുകളിൽ നിന്ന് പോലും ശ്രീദേവിനെ തേടിയെത്തി…. പണ്ട് നിറം കുറവാണെന്ന് പറഞ്ഞ് പരിഹസിച്ച പലരും ഇപ്പോൾ അവരുടെ മക്കൾക്ക് ഒരു ജോലി ചോദിച്ചു ശ്രീദേവിന്റെ അടുത്ത് വരാൻ തുടങ്ങി…. ഒരു ഞായറാഴ്ച രാവിലെ, വലിയൊരു കാർ അവരുടെ വീടിനു മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു… അതിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയത് ശ്രീദേവിനെ പണ്ട് പെണ്ണ് കാണലിൽ നിരസിച്ച ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ അച്ഛനായിരുന്നു…. "ശ്രീദേവേ... മോനെ... സുഖമാണോ? നിന്റെ വളർച്ച കാണുമ്പോൾ വലിയ സന്തോഷം. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി. നിറം നോക്കി ഗുണം കാണാൻ ഞങ്ങൾ മറന്നുപോയി.".... ശ്രീദേവ് വിനയത്തോടെ ചിരിച്ചു…. "അതൊന്നും സാരമില്ല സാർ. അന്ന് അത് നടന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് എന്റെ അഞ്ജലിയെ കിട്ടില്ലായിരുന്നു. എല്ലാം നല്ലതിനാണ്."... ശ്രീദേവിന്റെ മറുപടി കേട്ട് അദ്ദേഹം തലതാഴ്ത്തി. അഞ്ജലി അകത്തുനിന്ന് ചായയുമായി വരുമ്പോൾ ശ്രീദേവിന്റെ മുഖത്തെ ആ തിളക്കം അവൾക്ക് അഭിമാനമായി തോന്നി….. രാത്രിയിൽ, നിലാവത്തുള്ള ഉമ്മറത്തിണ്ണയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ശ്രീദേവ് അഞ്ജലിയുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു….. "അഞ്ജലി, നീ വന്നതിന് ശേഷമാണ് എന്റെ ലോകം ഇത്രയും വലുതായത്. അന്ന് ആ പത്താമത്തെ പെണ്ണ് കാണൽ നടന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇന്നും ആ പഴയ അപകർഷതാബോധമുള്ള കറുത്ത കൃഷിക്കാരനായി ഒതുങ്ങിപ്പോയേനെ."... അഞ്ജലി അവന്റെ കൈകൾ മുറുക്കി പിടിച്ചു…. "ശ്രീയേട്ടാ, നിറം എന്നതോ രൂപം എന്നതോ അല്ല പ്രധാനം. ഒരാൾക്ക് മറ്റൊരാളുടെ ഉള്ളിലെ വെളിച്ചം കാണാൻ കഴിയുന്നതാണ് സ്നേഹം. ഈ മണ്ണുണ്ടല്ലോ... ഇതിന് കറുത്ത നിറമാണ്. പക്ഷേ ഇതിലാണ് പച്ചപ്പും പൂക്കളും ഉണ്ടാകുന്നത്…. അതുപോലെയാണ് ശ്രീയേട്ടനും."... അവരുടെ ജീവിതം ഇപ്പോൾ കേവലം ഒരു കുടുംബം മാത്രമല്ല, ഒരു നാടിന് മുഴുവൻ മാതൃകയാകുന്ന വലിയൊരു കൂട്ടായ്മയാണ്. ജാനകിയമ്മ പൂമുഖത്ത് ഇരുന്ന് ആ മനോഹരമായ കാഴ്ച കണ്ട് കണ്ണ് തുടച്ചു. സ്നേഹത്തിന് നിറമില്ലെന്നും അധ്വാനത്തിന് പരാജയമില്ലെന്നും ആ വീട് ലോകത്തിന് കാണിച്ചു കൊടുത്തു….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ