കാത്തിരുന്നനിക്കാഹ് ഭാഗം.1 ****************** വൈകുന്നേരം ആറുമണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആമിനതാത്തയും റസിയയും തിരക്കിട്ട പണിയിലാണ് കാറ്റും മഴയും കാരണം വീട്ടിലും കരണ്ട് പോയിരിക്കുന്നു. "മോളെ... ആ... മെഴുകുതിരി ഒന്ന് കത്തിച്ചു വെച്ചേ.. മഴക്കാറ് മൂടിയത് കാരണം ആകെകൂടി ഒരിരുട്ട്." ഉമ്മ അവളോട് അത് പറഞ്ഞ സമയത്താണ് റസിയ ആരോ..വാതിലിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. "ഉമ്മ ആരോ..വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു " ആമിൻതാത്ത തിടുക്കത്തിൽ കൈകഴുകി സാരിതുമ്പിൽ കൈത്തുടച്ചുകൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്നു. 'അ...ആരിത്..? അബുവോ..' "നീ..എവിടുന്നാ.. ഇപ്പോ.. ഈ..നേരത്ത്..?" "ഞാൻ തെക്കീലെ മൂസയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നതാ...തിരിച്ചു പോണവഴിയാ.. ഇവിടെയെത്തിയതും മഴപൈയ്തു. ഞാൻ ആണേൽ കുടയും എടുത്തിട്ടില്ല.. മഴ ചോരുന്നത് വരെ ഇവിടെ കയറി ഇരിക്കാമെന്ന് കരുതി." "അതിനെന്താ...' നിന്റെ തലയൊക്കെ നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. അബുവേ.." "മോളെ... ഒരു തോർത്തിങ്ങടുത്തെ.." "എവിടെ...? ഹംസക്ക.' "ഇവിടെ ഇല്ല. പള്ളിയിൽ പോയതാ..' റസിയ തോർത്തെടുത്ത് കൊണ്ട് വന്ന് ഹംസകക്ക് കൊടുത്തു. "മോളിപ്പോ.. എന്തിനാ.. പഠിക്കുന്നത്.? 'ഞാൻ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു.' അതും പറഞ്ഞവൾ അകത്തോട്ടു കയറി പോയി.. "ഇവൾക്ക് പറ്റുന്ന കാര്യം വല്ലതും ഉണ്ടോ..?" അബോ.. നിന്റെ അടുത്ത്." "ഉണ്ടോന്ന് ചോദിച്ചാ.. ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്. കുറച്ചു ദൂരന്നാ..." "തെറ്റൊന്നും ഇല്ല. നല്ല കൂട്ടരാ... ചെക്കനിപ്പോ.. ഖത്തറിൽ നിന്ന് വന്നതാ.. നല്ല കാര്യം കിട്ടിയാൽ അവർക്ക് നടത്തണം എന്നുണ്ട്. ഒറ്റ മോനാ വേറെ മക്കളില്ല..." "ഞാൻ അഡ്രസ്സ് തരാം.. ഇക്കാനോട് ഒന്ന് അനേഷിക്കാൻ പറി... പറ്റുന്നതാണേൽ നമുക്ക് നോക്കാ..ന്നെ.." "ഇതെങ്കിലും ഒന്ന് ശെരിയായ മതിയായിരുന്നു. "ന്റെ...അബോ.. "എത്ര കാര്യങ്ങളാ മുടങ്ങിപോണതെന്ന് അറിയോ...നിനക്ക്. അവളുടെ അമ്മായിക്കും വലിമ്മാക്കും മാനസിക പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നെന്ന് പറഞാണ് അവൾക്ക് വരുന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ മുടങ്ങുന്നത്..." "അവൾക്ക് പത്തൊമ്പത് വയസ്സ് ആവുന്നതല്ലേ.. ഒള്ളു..ഇങ്ങള് ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കാതിരിക്കിൻ എല്ലാം ശെരിയാകും.. മഴ ചോർന്ന് തുടങ്ങി ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ... ഇക്കാനോട് എനിക്കൊന്ന് വിളിക്കാൻ പറയു..ട്ടോ " "അല്ല... ചായ ഒന്നും വേണ്ടേ നിനക്ക്..?" സംസാരത്തിനിടയിൽ ഞാനതങ്ങ് മറന്നു.' 'വേണ്ട...' "ഞാനിറങ്ങി..." അപ്പൊ പറഞ്ഞപോലെ. തലയാട്ടികൊണ്ട് ആമിനാത്ത അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടന്നു... റസിയ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ജനൽ പാളികൾകരികിലൂടെ മഴതുള്ളികൾ ഉറ്റി.. ഉറ്റി.. വീഴുന്നത് നോക്കിനിൽക്കുകയാണ്. എന്തൊരു സന്തോഷത്തോട് കൂടിയാണ് അവകൾ ഭൂമിയിലോട്ട് വന്ന് വീഴുന്നത്. എന്നിട്ട് പ്രതീക്ഷ നഷ്ടപെട്ടവനെ പോലെ ഓരോ തുള്ളിയും വെള്ളത്തിൽ കണ്ണീർ ചാലുപോലെ ഒഴുകിനീങ്ങുന്നു... ബാങ്ക് വിളി കേട്ടാണ് റസിയ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്... അവൾ അവിടെ നിന്നും നമസ്കരിക്കാൻ പോയി... " മോളെ... റസിയ.." ഉപ്പ വന്നന്ന് തോന്നുന്നു ആ..വാതിൽ ഒന്ന് തുറന്ന് കൊടുത്തേ... "ആമിനാ ... ആമിനാ ..." ഹംസക്ക നീട്ടി വിളിച്ചു. "മോളെ...റസി..." "ചെല്ല്... നീ.. പോയില്ലേ.. വാതിൽ തുറക്കാൻ.." ഈ.. ഉമ്മയുടെ ഒരു കാര്യം ഇരുന്നിടത്തു നിന്ന് എഴുനേൽക്കാൻ എന്തൊരു മടിയാണ് അവൾ.. ഓരോന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്നു.അവളുടെ പിന്നാലെ ആമിന ഉമ്മയും എത്തി... "നീ.. എന്തിനാ... അവളെ വിളിച്ചത്. ‌ ഞാൻ നിന്നോട് അല്ലേ തുറക്കാൻ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെ ഒരു മടിച്ചി.. അല്ലേ മോളെ..." "അതെ.. ഉപ്പാ.." "ഉപ്പക്കും മോൾക്കും എന്നെ കളിയാക്കി ചിരിക്കലാണല്ലോ ജോലി." "നിങ്ങൾക്കെന്താ.. കുടിക്കാൻ വേണ്ടത്?" ആമിനാത്ത കുറച്ചു ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു. "എനിക്കൊരു ഗ്ലാസ്‌ ചായ വേണം" "ഈ നേരത്തോ.. അത്താഴം കഴിക്കാനായില്ലേ..?" "അത് ഒൻപത് മണിക്കല്ലേ.. കഴിക്കു..ഇയ്യിപ്പോ ചായ കൊണ്ട് ത്താ..." " മ്മ്..." "ദാ... ഞാനിപ്പോ കൊണ്ടരാം" ********************** ചെറുക്കന്റെ വീട്ടിൽ കല്ലിയാണചർച്ച മുറുകുകയാണ്.. അത് കേട്ടിട്ട് അവനൊരു സമാധാനവും ഇല്ല... "ഉമ്മാ...എനിക്കിപ്പോ കല്ലിയാണം വേണ്ടന്ന് എത്ര പ്രാവശ്യമായി ഞാൻ പറയുന്നു. ഉമ്മാ.. ഇങ്ങള് ഉപ്പാനോട് ഒന്ന് പറയി... പ്ലീസ്.." "എന്താ...സുബൈറേ.. നീ.. പറയുന്നത്. എല്ലാം കൊണ്ടും നല്ല കാര്യമാണന്നാ..അബു പറയുന്നത്. കുട്ടി ഡിഗ്രി കഴിഞതാത്ര... അറിഞ്ഞു കേട്ടിടത്തോളം നല്ലകുട്ടിയാ... തോന്നുന്നു. നല്ല കുടുംബവും.. എല്ലാ കൊണ്ടും നിനക്ക് ചേർന്ന ബന്ധമാണ്. ഉമ്മാ.." "നീ... ഇങ്ങനെ അലറാതെ സുബൈറേ.. അവരുടെ വിവരം കിട്ടിയാലുടെൻ നമ്മൾ കുട്ടിയെ കാണാൻ പോവും അബു അവർക്ക് നമ്മുടെ അഡ്രെസ്സ് കൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്ന്..." ദേഷ്യത്തോടെ ഉമ്മയെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ചു നോക്കിയവൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിപോയി. രണ്ട് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ അനേഷണങ്ങൾ എല്ലാം പൂർത്തിയായി രണ്ട് ഭാഗത്തു നിന്നും. ******************* രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ആമിനാത്തയും ഹംസക്കയും ചെക്കനെയും വീട്ടുകാരെയും വരവേൽക്കാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണ്... "ആമിന എനിക്കൊരു സമാധാനവും ഇല്ല. ഈ...കാര്യം എന്താവുമോ എന്തോ...?" "ഇങ്ങളൊന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കി.. അവര് വന്ന് മോളെ കണ്ട് പോട്ടെ... പിന്നെ എല്ലാം വിധിപോലെ വരും. നമ്മുടെ മോൾടെ ഭാഗ്യം പോലെ.." "അതാ..നോക്ക്.. ഒരു കാർ വരുന്നുണ്ട്.. അവരാന്നാ തോന്നുന്നത്.. ഞാൻ അകത്തോട്ടു ചെല്ലട്ടെ.." വണ്ടി നിറുത്തി അതിൽ നിന്നും ഓരോരുത്തരായി ഇറങ്ങി ഹംസക്ക സലാം വീട്ടി അവരെ വീട്ടിലേക്കു സ്വീകരിച്ചിരുത്തി... സുബൈർ ഒന്നും മിണ്ടാതിരിക്കുകയാണ്.. ചോദിച്ചതിനു മാത്രം മറുപടി. "അവൻ വലിയ നാണക്കാരനാ.." അവന്റെ ഉമ്മ തട്ടിവിട്ടു.. അവർ സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആമിനത്താത്ത അവരെ ചായ കുടിക്കാൻ സൽക്കരിച്ചു... "അല്ല.. മോളെ....കണ്ടില്ലല്ലോ..? സുബൈറിന്റെ ഉമ്മ ആമിനു ഉമ്മയെ നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. അവളെ.. ഞാൻ വിളിക്കാം..ആമിനുമ്മ അവരുടെ അടുത്ത് നിന്നും എണീറ്റ് നടന്നു. റസിയ ചെറുപുഞ്ചിരിയോട് കൂടി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു അവർ ചോദിക്കുന്നതിനല്ലാം ചെറിയ സ്വരത്തിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു... "സുബൈറേ.. ഇനി നിങ്ങൾ എന്തേലും സംസാരിക്കാനുണ്ടേൽ സംസാരിക്ക് ഞങ്ങൾ അപ്പുറത്തുണ്ട്.. അവൻ റസിയയെ മുഖം ഉയർത്തി ഒന്ന് നോക്കിയതുപോലും ഇല്ല. റസിയ കുറച്ചു നേരം അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പിന്നീട് അവൾ തന്നെ..സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. "എന്റെ പേര് 'റസിയ' ഞാൻ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു " എന്നിട്ടും അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... കുറ്റവാളികൾ നിൽക്കുന്നത് പോലെ അവളുടെ മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. ദേഷ്യം വന്നത് പോലെ അവന്റെ മുഖം വല്ലാതെ ചുവന്നിട്ടുമുണ്ട്. പിന്നേ..ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ നിൽക്കാതെ അവൾ അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടന്നു. അവൻ അവരുടെ അടുത്തേക്കും... അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം അവർ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. "ഞാൻ വിളിക്കാട്ടോ.." അബു.. ഹംസക്കയുടെ ചെവിയിൽ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവരുടെ കാറിൽ കയറി. ആമിനുമ്മയും ഹംസക്കയും അവർ പോകുന്നതും നോക്കിനിന്നു..അവരുടെ തീരുമാനം എന്തെന്നറിയാതെ... തുടരുl കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ