മനസ്സറിയാതെ ഭാഗം 8 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 "എന്താ ചേച്ചി..".. മനു അവൾ എഴുന്നേൽകുന്നത് കണ്ട് ചോദിച്ചു... "രാജീവേട്ടൻ.."... ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.. "എവിടെ.."... "എന്നെ കണ്ടിട്ട് പുറത്തേക്ക്‌ പോയി..."..അവൾ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.. "ചിലപ്പോൾ ഏട്ടൻ എന്നെ ചേച്ചിയുടെ കൂടെ കണ്ട് തെറ്റിദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ടാകും....".... "അതെന്തിന്..".. "ഏട്ടന് അറിയില്ലല്ലോ ഈ ഇരിക്കുന്നത് എന്റെ ചേച്ചികുട്ടി ആണെന്ന്.. ഏട്ടൻ കരുതിയിരിക്കുന്നത് ഞാൻ ചേച്ചിയെ വിവാഹം കഴിക്കുമെന്നാണ്...".. "എന്താ രണ്ടു പേരും കൂടി ഒരു സ്വകാര്യം..."... ചിത്തു മുഖം കഴുകിയിട്ട് അവിടേക്ക് വന്നു.. "നിന്റെ ഏട്ടനെ കുറിച്ചു പറയുക ആയിരുന്നു... ആൾക്ക് കുശുമ്പ് ഇത്തിരി കൂടുതൽ അല്ലേ എന്നൊരു സംശയം..".. മനു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.. "ദേ മനുവേട്ട വേണ്ട.. എന്റെ ഏട്ടനെ കുറിച്ചു കുറ്റം പറയരുത്..".. മനുവിനോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി.. "എന്റെ ഏട്ടൻ ഒരു പാവം ആണ്... അച്ഛൻ മരിച്ചപ്പോൾ ഏട്ടന് പതിനെട്ട് വയസ്സ് ആണ് പ്രായം.. എനിക്ക് അന്ന് പത്തു വയസ്സും... ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഏട്ടൻ ഒരുപാട് കഷ്ടപെട്ടിട്ടുണ്ട്... അച്ഛന്റെ മരണത്തോടെ അമ്മ ആകെ തളർന്നു... അതൊക്കെ മനുവേട്ടനും അറിയാവുന്നത് ആണ്... ഏട്ടൻ പഠനത്തോടൊപ്പം ചെറിയ ജോലി ഒക്കെ ചെയ്താണ് ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോയത്.. ഏട്ടൻ ചെയ്യാത്ത പണികൾ ഒന്നും ഇല്ല.. വീടിനോട് ചേർന്ന് കൃഷി ഒക്കെ അച്ഛൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. അതൊക്കെ പിന്നെ ഏട്ടൻ ഏറ്റെടുത്തു.. അതിൽ നിന്ന് തെറ്റില്ലാത്ത വരുമാനം ഒക്കെ ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടി.. സത്യം പറയാമല്ലോ റേഷൻ കടയിൽ നിന്ന് എല്ലാ മാസവും ഞങ്ങൾ റേഷൻ വരെ വാങ്ങുമായിരുന്നു.. റേഷൻ അരി കഴിച്ചാണ് ഞങ്ങൾ അന്നൊക്കെ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്... അതിൽ ഞങ്ങൾക്ക് യാതൊരു നാണക്കേടും ഇല്ല... ഇപ്പോഴും ഞങ്ങൾ അത് വാങ്ങുന്നുണ്ട്... എങ്ങനെയൊക്കെയോ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോയി... ഇപ്പോൾ ഏട്ടന് നല്ലൊരു ജോലിയും ആയി.."... പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾക്കും ചിത്തു കരഞ്ഞു പോയി.... അവൾ കരയുന്നത് കണ്ട് ലക്ഷ്മിക്ക് വിഷമം ആയി.. ലക്ഷ്മി കസേര നീക്കി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നു.. "കരയാതെ ചിത്തു.. നിന്റെ ഏട്ടനെ കുറിച്ച് എനിക്ക് കൂടുതൽ ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു... ഞാൻ ഏട്ടനെ പറ്റി തെറ്റായി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് നീ ക്ഷമിക്കുക..". ചിത്തുവിന്റെ തലയിൽ തലോടി ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു... ചിത്തു കരയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മനുവിനും വിഷമം ആയി... "കഴിഞ്ഞതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു.. ഇനി അതിന്റെ പേരിൽ ഒരു സങ്കടം വേണ്ട.. ഞാൻ കാരണം നീ കരഞ്ഞു എങ്ങാനും രാജീവേട്ടൻ അറിഞ്ഞാൽ അതിന്റെ പേരിൽ എന്നെ എന്തൊക്കെ ചെയ്യുമോ ആവോ..."... മനു ചിത്തുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.. "അടി തന്നാൽ കൊള്ളണം...".. അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ട് അതു വരെ കരയുക ആയിരുന്ന ചിത്തു പറഞ്ഞു.... "എന്റെ അമ്മേ.. നീ എന്നെ കൊലക്ക് കൊടുത്തേ അടങ്ങൂ...".. മനു തലയിൽ കൈ വെച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... "എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഇവരുടെ വിവാഹം നടത്താൻ നോക്കണം... അതിനു മുന്നേ രാജീവേട്ടന്റെ മനസിൽ ഉള്ള കരട് മാറ്റണം.. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവരുടെ ജീവിതത്തിൽ അത് ഒരു പ്രശ്നം ആയി മാറും...."... ചിത്തു മനുവിനോട് പറഞ്ഞു... "നാളെ ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്... എന്റെ ഒപ്പം അമ്മയും അച്ഛനും വരുന്നുണ്ട്..."... മനു പറഞ്ഞത് വിശ്വസിക്കാൻ ആകാത്തത് പോലെ ചിത്തു ഇരുന്നു.. ലക്ഷ്മിക്കും അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അതിശയം ആയി.. "അപ്പോൾ മനു അച്ഛനുമായി സംസാരിച്ചോ..".. ലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു... "മ്.. എനിക്ക് അച്ഛനോട് വിരോധം ഒന്നും ഇല്ല... അമ്മയും അച്ഛനും വഴക്ക് ഇടുന്നത് കണ്ടല്ലേ ഞാൻ വളർന്നത്.. ആണ്പിള്ളേർക്ക് അമ്മയോട് അല്ലേ ഇഷ്ടം കൂടുതൽ.. അച്ഛനോട് ഞാൻ കൂടുതൽ അടുത്താൽ അമ്മയ്ക്ക് അത് വിഷമം ആകും എന്നു വിചാരിച്ചാണ് ഞാൻ ഇത്രയും കാലം അച്ഛനെ എന്നിൽ നിന്ന് അകത്തി നിർത്തിയത്.. എനിക്ക് അപകടം ഉണ്ടായി എന്നറിഞ്ഞു എന്നെ കാണാൻ വന്ന അച്ഛന്റെ കണ്ണിൽ ഞാൻ കണ്ട വേദന അത് ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു... അമ്മ ഇരുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ അന്ന് അച്ഛന്റെ നേരെ മുഖം തിരിച്ചത്.. എന്നെ വല്യ ഇഷ്ടം ആണ് അച്ഛന്.. ഇന്ന് രാവിലെ കൂടി അച്ഛൻ എന്നോട് പറഞ്ഞത് ബൈക്കും എടുത്തു പുറത്തേക്ക് പോകരുത് എന്നാണ്.. ഞാൻ ചേച്ചിയെ കാണാൻ വരുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് കണ്ടിട്ട് പെട്ടെന്നു വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലണം എന്നാണ്....".... മനു പറഞ്ഞു നിർത്തി.. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു... "അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സ്നേഹം കിട്ടാതെ വളർന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കും എനിക്ക് നിങ്ങളോട് അസൂയ തോന്നുന്നു.."... ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു... "ചേച്ചി വിഷമിക്കാതെ... ഞങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലേ ചേച്ചിക്ക്.... പെട്ടെന്ന് തന്നെ ചേച്ചിയെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ ഒരംഗം ആക്കാം...".. ചിത്തു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... "നേരം ഒരുപാട് ആയി... എന്നാൽ നമുക്ക് ഇറങ്ങാം..."... മനു പറഞ്ഞു... ലക്ഷ്മി വേഗം കോഫി കുടിച്ചതിന്റെ പണം അടച്ചിട്ട് വന്നു.... "എന്നാൽ ശരി ചേച്ചി... ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടെ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്.. അമ്മൂമ്മയോട് പറഞ്ഞേക്ക്...".... സ്കൂട്ടറിൽ കയറി ഇരുന്ന ലക്ഷ്മിയോട് മനു പറഞ്ഞു. ലക്ഷ്മി ചിരിയോടെ തല ആട്ടി. "ചേച്ചി പോയിട്ടെ ഞങ്ങൾ പോകുന്നുള്ളൂ.. ".. ചിത്തു പറഞ്ഞു... ലക്ഷ്മി സ്കൂട്ടരും എടുത്തു വീട്ടിലേക്ക് പോയി... ചിത്തു മനുവിന്റെ ബൈക്കിന് പിന്നിൽ കയറി.. അവർ ബൈക്ക് ഓടിച്ചു പോയി... ഇതൊക്കെ കണ്ട് കൊണ്ട് രാജീവ് അവർ കാണാത്തത് പോലെ മാറി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.. "ചിത്തു എന്താ മനുവിനൊപ്പം...".. രാജീവ് സംശയത്തോടെ അവർ പോയ വഴിയേ നോക്കി.. മനു ചിത്തുവിനെ അവളുടെ വീട്ടിൽ ഇറക്കിയിട്ട് അവന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോയി... കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാജീവ് വീട്ടിലേക്ക് വന്നു... "ചിത്തു.. എടി ചിത്തു..."... രാജീവ് ദേഷ്യത്തോടെ വിളിച്ചു... "എന്താ ഏട്ടാ...".. അവൾ മുറിയിൽ നിന്ന് ഡ്രസ് മാറി പുറത്തേക്ക് വന്നു... "നീ മനുവിനൊപ്പം എവിടെ പോയത് ആണ്..".... അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.... "അത് ലക്ഷ്മി ചേച്ചിയെ കാണാൻ...".... "അവളെ എന്തിന് കാണാൻ പോയി..".... "ചുമ്മാ... ഒരു വിവാഹ കാര്യം പറയാൻ... ആ ചേച്ചിയെ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നാലോ എന്നൊരു ആലോചന.. അതിന് ചേച്ചിയുടെ സമ്മതം വാങ്ങാൻ പോയതാണ്......".... ചിത്തു പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ ആകെപ്പാടെ അവന് ദേഷ്യം വന്നു... ചിത്തുവിനെ ഒന്നു തറപ്പിച്ചു നോക്കിയിട്ട് അവൻ റൂമിലേക്ക് പോയി... തന്റെ കയ്യിൽ ഇരുന്ന ബാഗ് അവൻ കട്ടിലിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു... വേഷം പോലും മാറാതെ രാജീവ് കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചു.. "ഏട്ടൻ ഇന്നും എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു..".. ചിത്തു വിഷമത്തോടെ രമണിയോട് പറഞ്ഞു.... "നീ എന്തെങ്കിലും അവനെ പറഞ്ഞു കാണും..."... രമണി ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു... "ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... പക്ഷെ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി..".... അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ കോഫി ഷോപ്പിൽ വെച്ച് ലക്ഷ്മിയുമായി സംസാരിച്ച കാര്യം പറഞ്ഞു.. ചിത്തു പറഞ്ഞത് കേട്ട് രമണിയുടെ മുഖം വിടർന്നു... "അമ്മ ഇപ്പോൾ ഇതൊന്നും ഏട്ടനോട് പറയേണ്ട.."... "അതെന്ത".. രമണി സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു... "അതോ... നാളെ അമ്മാവനും അമ്മായിയും മനുവേട്ടനും ഇവിടേക്ക് വരുന്നുണ്ട്... ഏട്ടന്റെ വിവാഹ കാര്യം സംസാരിക്കാൻ..."... "ങേ.. ഏട്ടത്തി ഇവിടേക്ക് വരുന്നുണ്ടോ...".... "ഉണ്ട് അമ്മേ... നാളെ അവർ വന്ന് ഏട്ടന്റെ എല്ലാ വിഷമങ്ങളും മാറ്റും....".... രുഗ്മിണി വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട് എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ രമണിക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി... "ഞാൻ അവനെ ഒന്നു നോക്കട്ടെ.. വല്ലാതെ വിഷമിച്ചാണ് എന്റെ കുട്ടി മുറിയിലേക്ക് പോയത്..."... "പോകുന്നത് ഒക്കെ കൊള്ളാം.... ഒന്നും പറഞ്ഞേക്കരുത്..."... ചിത്തു താക്കീതോടെ പറഞ്ഞു.. "ഇല്ലേ.. ഞാൻ ഒന്നും പറയാൻ പോകുന്നില്ല....".... അവർ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... നെറ്റിയിൽ ഒരു തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ ആണ് അവൻ കണ്ണു തുറന്നത്.. നോക്കിയപ്പോൾ രമണി അവനെ വിഷമത്തോടെ നോക്കുന്നത് കണ്ടു.... "എന്താ അമ്മേ..."... "ഒന്നൂല്ല.. എന്റെ കുട്ടിക്ക് എന്താ ഇത്ര ദേഷ്യം....".... അവർ അവന്റെ തലയിൽ തഴുകി ചോദിച്ചു.. രാജീവ് പെട്ടെന്നു അവരുടെ മടിയിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു വെച്ചു കൊണ്ട് കരഞ്ഞു... "എന്തിനാ എന്റെ മോൻ കരയുന്നത്...".. രമണി വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു... അവൻ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ലക്ഷ്മിയെ കണ്ടതും അവളെ ഇഷ്ടപെട്ടതും ഒക്കെ പറഞ്ഞു.... "അയ്യേ.. ഇത്രയും പ്രായം ആയിട്ടും പൊടി കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലെ കരയാൻ നിനക്ക് നാണം ഇല്ലേ..."... രമണി അവനെ കളിയാക്കി... "ഞാൻ എന്റെ വിഷമം കൊണ്ട്.... എനിക്ക് അവളെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടം ആണ് അമ്മേ... മറ്റൊരു പെണ്കുട്ടിയോടും എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടില്ല..."... "എന്നാൽ നമുക്ക് അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയി ആലോചിക്കാം.. അവൾക്ക് അമ്മൂമ്മ മാത്രം അല്ലേ ഉള്ളൂ.."... "വേണ്ട അമ്മേ... അവൾക്ക് മനുവിനെ ആണ് ഇഷ്ടം.... ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ തമ്മിൽ അല്ലേ ഒന്നിക്കേണ്ടത്.. എനിക്ക് മാത്രം ആയിരുന്നു അവളോട് ഇഷ്ടം തോന്നിയത്.. അവൾക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടം ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ..". രാജീവ് വിഷമത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു... "മോനെ....".... "അമ്മ പേടിക്കേണ്ട... എല്ലാം അമ്മയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലെ ഭാരം ഒഴിഞ്ഞു പോയത് പോലെ.... ഇതൊക്കെ മനസിൽ വെച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ആണ് എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ഒക്കെ ദേഷ്യം വന്നത്.... ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒക്കെ ആണ്... അമ്മ പോയി കുറച്ചു കാപ്പി ഇട്ടു കൊണ്ട് വാ.. വല്ലാത്ത തലവേദന...".... രാജീവ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി.... രമണി അവനെ ഒന്നു നോക്കിയിട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി കാപ്പി ഉണ്ടാക്കി.. അത് ഒരു ഗ്ലാസ്സിൽ ഒഴിച്ചു കൊണ്ട് വീണ്ടും രാജീവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു... അപ്പോഴേക്കും രാജീവ് ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് വന്ന് ഡ്രെസ്സ് എല്ലാം മാറി അവിടെ കട്ടിലിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.... "ധാ മോനെ കാപ്പി...".... രമണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും രാജീവ് കാപ്പി വാങ്ങി കുടിച്ചു.. "നാളെ ഏട്ടനും ഏട്ടത്തിയും ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്..".. രമണി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.. "അമ്മാവനും അമ്മായിയും ഒരുമിച്ച്....."... രാജീവ് വിശ്വസിക്കാൻ ആകാത്തത് പോലെ ചോദിച്ചു.. "അതേ.... എനിക്കും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റിയില്ല... മനുമോൻ ചിത്തുവിനോട് പറഞ്ഞത് ആണ്.."... "എന്തു പറ്റി രണ്ടു പേരും കൂടെ ഒരുമിച്ച് ഇവിടേക്ക് വരാൻ.."... "വിവാഹക്കാര്യം പറയാൻ വേണ്ടി ആണ്...".... രമണി പറഞ്ഞത് കേട്ട് രാജീവിന്റെ മുഖം വാടി... അത് രമണിക്ക് മനസിലായി.. "മോൻ വിഷമിക്കാതെ.. എല്ലാം നല്ലത് പോലെ നടക്കും... നാളെ മോൻ ലീവ് എടുക്കണം... അവർ ഒരു പ്രധാന കാര്യം പറയാൻ വരുവല്ലേ.. ആ കാര്യത്തിന് നിന്റെ സമ്മതം ആണ് വേണ്ടത്...".... "ഞാൻ എന്തിനാ ലീവ് എടുക്കുന്നത്.. അത് അവരുടെ കുടുംബ കാര്യം അല്ലേ...അതിന് എന്റെ സമ്മതം എന്തിനാ...".... "അങ്ങനെ പറയരുത്... അവർക്ക് നമ്മൾ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളു.. അതു കൊണ്ട് ഒഴിവ് ഒന്നും പറയേണ്ട... നീ നാളെ ഇവിടെ ഉണ്ടാവണം...".... രമണി പുറത്തേക്ക് പോയി... രാജീവിന് പിന്നെയും ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. "അവന്റെ വിവാഹത്തിന് ഞാൻ മുൻകൈ എടുക്കണം എന്ന്. എന്റെ സമ്മതം വേണം പോലും...".... രാജീവ് കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചു.. ലക്ഷ്മിയുടെ ചിരിച്ച മുഖം അവന്റെ ഓർമ്മയിലേക്ക് വന്നു.. അവൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് നടന്നു... വൈകിട്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ രമണിയുടെയും ചിത്തുവിന്റെയും പതിവില്ലാത്ത സന്തോഷം അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു... "ഒ... അവന്റെ വിവാഹത്തിന് ഇവിടെ ഉള്ളവർക്ക് ആണല്ലോ സന്തോഷം കൂടുതൽ....".. അരിശത്തോടെ രാജീവ് ഭക്ഷണം വാരി കഴിച്ചിട്ട് മുറിയിലേക്ക് പോയി.... പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ സഹദേവനും കുടുംബവും രാജീവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.... രുഗ്മിണിയെ കണ്ട് രമണി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഓടി ചെന്നു.. രമണിയെ കണ്ട് രുഗ്മിണിയും കരഞ്ഞു.. പഴയതൊക്കെ പറഞ്ഞു രണ്ടു പേരും കുറച്ചുനേരം കരഞ്ഞു.. മറ്റുള്ളവർ അവരെ തനിച്ചു വിട്ടിട്ട് അകത്തേക്ക് കയറി... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രമണിയും രുഗ്മിണിയും അകത്തേക്ക് വന്നു. ചിത്തു അപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയിൽ അവർക്ക് ഉള്ള ചായ വെയ്ക്കുക ആയിരുന്നു.. "നിങ്ങൾ ഇരിക്ക് ഞാൻ ചായ ഇടാം..".... രമണി പറഞ്ഞു.. "നീ ഇവിടെ ഇരിക്ക് ചിത്തു ചായ ഇടാൻ പോയിട്ടുണ്ട്.. മോനെ രാജീവ് നീയും ഇരിക്ക്.."... "ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങോട്ട് കുടുംബമായി വന്നത് ഒരു വിവാഹക്കാര്യം പറയാൻ ആണ്.."… സഹദേവൻ പറഞ്ഞു... രാജീവ് വല്യ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തത് പോലെ ഇരുന്നു.. അവൻ മനുവിനെ ഏറു കണ്ണിട്ട് നോക്കി.. മനുവിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ അവന് എന്തെന്നില്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു.. "അമ്മാവൻ പറഞ്ഞോ..".. രാജീവ് ദേഷ്യം മറച്ചു പിടിച്ചു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... "അത്... മോന് ഒരു കല്യാണാലോചന... പെണ്ണിനെ രാജീവ് അറിയും.. നമ്മുടെ ലക്ഷ്മി മോള് ആണ്... മോന് അവളെ പരിചയം ഉണ്ടല്ലോ.. എന്താണ് അവളെ കുറിച്ച് മോന്റെ അഭിപ്രായം..."... "അവളെ കുറിച്ച് ഞാൻ എന്ത് അഭിപ്രായം പറയാൻ ആണ്..".. രാജീവ് ചോദിച്ചു.. "ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കേണ്ടവർ താൻ കെട്ടാൻ പോകുന്നവളെ കുറിച്ച് അറിയേണ്ടേ..".. മനു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... "അതിന് നീ അല്ലേ അവളെ കെട്ടാൻ പോകുന്നത്. അപ്പോൾ നീയല്ലേ അവളെ കുറിച്ചറിയേണ്ടത്..."... രാജീവ് ദേഷ്യത്തോടെ മനുവിനെ നോക്കി.. സഹദേവൻ രാജീവ് എന്തൊക്കെ ആണ് പറയുന്നത് എന്നോർത്തു അമ്പരപ്പോടെ അവനെ നോക്കി.. മനു അത് കണ്ട് അയാളെ കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു... "എന്റെ ചേച്ചിയെ ഞാൻ എങ്ങനെ ആണ് വിവാഹം കഴിക്കുന്നത്.."... മനു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... "ചേച്ചി..."... മനു പറഞ്ഞത് കേട്ട് വിശ്വസിക്കാൻ ആകാത്തത് പോലെ അവനെ നോക്കി.... "അതേ.. ലക്ഷ്മി ചേച്ചിയെ ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം ചേച്ചിയായി ഏറ്റെടുത്തു.. അപ്പോൾ ചേച്ചിയെ സുരക്ഷിതമായ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കേണ്ടത് ആങ്ങളയായ എന്റെ കടമ അല്ലേ.. ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് രാജീവേട്ടനെ ആണ് എന്റെ ചേച്ചിയെ കെട്ടാൻ യോഗ്യത ഉള്ളത് ആയി കണ്ടത്.. അപ്പോൾ എങ്ങനെ ആണ് ഏട്ടന് എന്റെ ചേച്ചിയെ ഇഷ്ടം അല്ലേ...."... മനു പറഞ്ഞത് കേട് കിളി പോയ അവസ്ഥയിൽ രാജീവ് ഇരുന്നു... അവൻ ചുറ്റും നോക്കി... എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തെ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ അവരെല്ലാം തന്നെ പറ്റിച്ചത് ആണെന്ന് അവനു മനസിലായി.. "എന്റെ മോന്റെ മനസ്സ് ഞാൻ നേരത്തെ അറിഞ്ഞതാണ്... ഇന്നലെ മനുവും ചിത്തുവും കൂടെ ലക്ഷ്മിയെ കാണാൻ പോയി.. അവൾക്കും സമ്മതം ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..".. രമണി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "ഇനിയെങ്കിലും ഒന്നു ചിരിക്ക് ഏട്ടാ... ഇങ്ങനെ മുഖവും വീർപ്പിച്ചിരുന്നാൽ ഒരു രസവും ഇല്ല...". ചിത്തു ചിരിയോടെ രാജീവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവന്റെ കവിളിൽ കുത്തി.. രാജീവ് പെട്ടെന്ന് അവളെ തട്ടി മാറ്റി പുറത്തേക്ക് പോയി... അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തത് കണ്ട് ചിത്തുവിന് വിഷമം ആയി... അവൾ എല്ലാവരെയും നോക്കി.. "ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം.."... മനു പറഞ്ഞിട്ട് രാജീവിന്റെ പിന്നാലെ ചെന്നു... "എന്നാലും എന്റെ ഏട്ടാ.. എന്നെയും ചേച്ചിയെയും മോശമായ രീതിയിൽ കണ്ടത് കുറച്ചു കൂടി പോയി..".. മുറ്റത്തു നിൽക്കുക ആയിരുന്ന രാജീവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് മനു പറഞ്ഞു.. "ഞാൻ അത് നിങ്ങൾ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ..".. "മ്.... ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ലല്ലോ.. അളിയൻ ആകാൻ ഉള്ള ആൾ അല്ലെ.. ഇല്ലെങ്കിൽ ഒരെണ്ണം വെച്ചു തന്നെനെ..".. മനു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... രാജീവ് വേഗം മനുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു... "സോറി.. എനിക്ക് അവളെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായി... അവൾ മറ്റൊരാൾക്ക് സ്വന്തം ആകുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ആകെ തകർന്നു പോയി..."... രാജീവ് വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു... "മ്.. സാരമില്ല...ഇപ്പോഴെങ്കിലും സത്യം അറിഞ്ഞല്ലോ.. ചേച്ചി പാവം ആണ്.. ഏട്ടനെ കുറിച്ച് നല്ല അഭിപ്രായം ആണ് ചേച്ചിക്ക്.. ഏട്ടനെ ഇഷ്ടം ആണോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ചേച്ചി പറഞ്ഞത് രാജീവ് ഏട്ടന് ചേച്ചി ചേരില്ല എന്നാണ്.. ഇതിലും നല്ലൊരു ബന്ധം ഏട്ടന് കിട്ടും എന്നും ചേച്ചി പറഞ്ഞു..ഏട്ടൻ മനസിൽ ഉള്ളത് ചേച്ചിയോട് പറയാതെ ഇരുന്നത് കൊണ്ടാണ് കാര്യങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആയത്...".. രാജീവിനെ തന്റെ ദേഹത്തു നിന്നും അടർത്തി മാറ്റി മനു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... "എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.. പക്ഷേ..".... "എന്താണ് ഏട്ടാ...".... "അന്ന് അവൾ എന്നെ ഫോണിൽ നിന്റെ കാര്യം തിരക്കാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു..."... "അതൊന്നും സാരമില്ല... ഞങ്ങൾ എല്ലാം ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... അത് കൊണ്ട് മനസിൽ ഉള്ള വേണ്ടാത്ത വിചാരം എല്ലാം കളഞ്ഞ് എന്റെ ചേച്ചിയുടെ കൈ പിടിക്കാൻ ഏട്ടൻ തയ്യാറായിക്കോ... നമുക്ക് ഞായറാഴ്ച ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയോ വിവാഹക്കാര്യം സംസാരിക്കാം.."... കുറച്ചു നേരം രണ്ടു പേരും ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു വെളിയിൽ നിന്നു.. പിന്നെ രണ്ടു പേരും അകത്തേക്ക് നടന്നു... രാജീവിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ മനു എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അവനോട് പറഞ്ഞു എന്ന് എല്ലാവർക്കും മനസിലായി... രമണി രുഗ്മിണിയെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.. രാജീവ് സഹാദേവനോടും മനുവിനോടും കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു.. രമണിയും രുഗ്മിണിയും ചേർന്ന് ചെറിയൊരു സദ്യ ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയി.. ചിത്തു അവരെ സഹായിക്കാൻ കൂടി.. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സഹാദേവനും മനുവും രാജീവും അവർക്കൊപ്പം കൂടി.... വേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞിട്ടും അവർ മൂന്നു പേരും അവരെ കൊണ്ടാകുന്ന ചെറിയ സഹായങ്ങൾ ചെയ്തു... അങ്ങനെ സദ്യ എല്ലാം കഴിച്ചു കുറച്ചു നേരം കൂടെ അവിടെ ഇരുന്നിട്ട് അമ്മാവനും കുടുംബവും പോകാൻ ഇറങ്ങി.. "അപ്പോൾ ഞായറാഴ്ച നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും അവിടേക്ക് പോകാം.."... ഇറങ്ങാൻ നേരം സഹദേവൻ പറഞ്ഞു... രമണി ചിരിയോടെ തല ആട്ടി.... അവർ പോയി കഴിഞ്ഞതും രാജീവ് സന്തോഷത്തോടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.. തന്റെ മകന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ട് രമണിയുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു.... തുടരും... ✍️✍️ സന്തോഷ് ശശി... #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ