ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6QWvWB0?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം.12 ========== ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവന്റെ കൈ അവളുടെ മുഖത്ത് പതിച്ചപ്പോൾ മുഖവും പോത്തി അവൾ ബെഡിലേക്ക് വീണു... അവന്റെ കലി തീർന്നില്ല ബെഡ്‌റൂമിലെ സകല സാധനങ്ങളും വാരി വലിച്ചിട്ട് അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കികൊണ്ട് ബൈക്കിന്റെ ചാവിയും എടുത്തവൻ കാറ്റു പോലെ പുറത്തേക്ക് പോയി... ============== അവൾ മുഖവും പൊത്തിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരോരോന്ന് പിറുപിറുത്തു.. തെറ്റ് എന്റെ ഭാഗത്ത് തന്നെയാണ്. ഞാൻ.. അങ്ങിനെയൊന്നും പറയാൻ പാടുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നോട് ഇഷ്ടമൊക്കെ തോന്നി തുടങ്ങിയെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ... ഇക്ക... എന്റേതായി മാറിയെന്ന് ഞാൻ...ഞാൻ വെറുതെ നിനച്ചു പോയി.. എന്റെ ഉപ്പയുടെ കൂടെ ഞാൻ..എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള വെറും വാക്കുകളായിരുന്നു. അവയെന്ന് ഈ... പൊട്ടിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. ഭാര്യയായി കാണാൻ പറ്റില്ല എന്ന് പല തവണ ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടും... എനിക്കെന്താ.. മനസിലാവാത്തെ. ഞാനന്താ..ഇങ്ങനെ പൊട്ടിയായെ... എന്നോട് ഇഷ്ട്ടം തോന്നി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞത് വെറുതെ... പറ്റിക്കാനായിരുന്നല്ലേ.. നാളെ ഇക്ക... ഗൾഫിൽ പോയാ...പിന്നെ ഞാനിവിടെ നിൽക്കില്ല. എന്തിന്...?! ആർക്കുവേണ്ടി...!! അവൾ.. അവളോട്‌ തന്നെ നൂറായിരം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. അവന്റെ കൈ വിരലിന്റെ പാടുകൾ ചുവന്നു തുടിച്ച അവളുടെ കവിളിൽ ചിത്രം വരച്ചു...അത് മുഖത്ത് ഒരു പാട് പോലെ കിടന്നു... അങ്ങിനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞും കരഞ്ഞും അറിയാതെ അവൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി. ◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾ സമയം അഞ്ചു കഴിഞ്ഞു... മഴ പെയ്യാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങളുണ്ട്.... നസി..ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ് എത്തിയിട്ടുണ്ട്. "റസിയയെ പിന്നേ താഴോട്ട് കണ്ടില്ലല്ലോ..?" മഴ നല്ലോണം മൂട് നിൽപ്പുണ്ട്.. വിറക് കുറച്ച് കീറി വെച്ചതുണ്ട്... എനിക്കത് വിറകു പുരയിലേക്ക് എടുത്ത് വെക്കാനുണ്ട്.." "സുബൈറ് മോന് നാളെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ഡ്രെസ്സൊക്കെ അയലിൽ ഉണ്ട്...നല്ല കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ട് അതൊക്കെ താഴെ വീണാൽ അപ്പടി ചളിയാകും.." "നസി... നീ..ഇത്താനെ വിളിച്ചേ.." എല്ലായിടത്തും കൂടി ഞാൻ ഓടിയാൽ എത്തില്ല... മഴ പെയ്താൽ എന്റെ വിറക്... ആയിഷുമ്മ പറഞ്ഞു.. "പാവത്തിന് പനിയുടെ ക്ഷീണം വിട്ടു മാറിയിട്ടുണ്ടാകില്ല ഞാൻ അവരുടെ റൂമിൽ പോയിനോക്കട്ടെ." "നസി... അവൾ ചിലപ്പോ പനിയുടെ ക്ഷീണത്തിൽ മയങ്ങി പോയിട്ടുണ്ടാകും. അവളെ വിളിക്കണ്ട ഡ്രസ്സ് പോയി നീ എടുത്ത് വെക്ക്..." ഡ്രസ്സല്ലാം എടുത്ത് അവൾ റസിയയുടെ റൂമിന്റെ അടുത്തെത്തി. വാതിൽ പകുതിയേ ചാരിയിട്ടൊള്ളു... അവൾ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കടന്നു. റസിയയുടെ ചെവിയുടെ അടുത്തുപോയി... ട്ടോ... എന്ന് ഒച്ചവെച്ചുഅവൾ "എന്ത് ഉറക്കമാ.. ഇത്ത..ഇത് ഇങ്ങിനെ ഉറങ്ങിയാൽ ഭൂമി കുലുങ്ങിയാൽ പോലും അറിയില്ലല്ലോ." നസിയക്കൊരു പുഞ്ചിരി നൽകി കോട്ടുവായ... ഇട്ടുകൊണ്ട് അവൾ പതിയെ എണീറ്റു... %ഇതെന്താ..ഇത്ത ഇങ്ങനെ കരിമ്പിൻ തോട്ടത്തിൽ ആന കേറിയ പോലെ ഉണ്ടല്ലോ..." "മ്മ്മ്... അത്.. പിന്നെ.. ഇക്കാക്ക്...നാളെ കൊണ്ട് പോകാനുള്ള എന്തോ... സാധനം...കാണാനില്ലന്നും പറഞ്ഞ് തിരഞ്ഞതാ... അവൾ..പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. ഓഹോ... എന്നിട്ട് കിട്ടിയോ..?" 'ആ... ആർക്കറിയാം " റസിയ... കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ്... വാരിവലിച്ചിട്ടതൊക്കെ.. അടുക്കി പെറുക്കി വെച്ചു... സഹായത്തിന് നസിയയും കൂടികൊടുത്തു. "ഇത്ത..താഴോട്ട് വരുവല്ലേ...?" "മ്മ്... നസി...നടന്നോ.. ഞാൻ വരാം... ന്റെ.. റബ്ബേ... എങ്ങിനെയാണ് അവരുടെ മനസ്സൊന്നു മാറ്റിയെടുക്കുക. എനിക്കതിന് കഴിയുമോ.. എന്ത് ചെയ്തിട്ടാണ് ആ മനസ്സിലൊന്ന് കയറിപ്പറ്റുക.. പറ്റില്ല..എനിക്കറിയാം.. അതുകൊണ്ട് ആയിരിക്കും.. കയറാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴൊക്കെ. ഇറക്കിവിടാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്നതും.. ഇക്ക വരുമ്പോൾ ക്ഷമ ചോദിക്കണം..ഞാൻ പറഞ്ഞതും ചെയ്തതും എല്ലാം തെറ്റായി പോയി. വിവാഹത്തിന് മുൻപ് അ ആളൊരു ബുക്കിൽ വായിച്ചത് അവൾക്ക് ഓർമ്മ വന്നു.. ഒരു പിതാവ് അവരുടെ മോളുടെ വിവാഹതലേന്ന് അവൾക്ക് നൽകുന്ന ഉപദേശങ്ങൾ... 'ഭർത്താവിനെ അനുസരിക്കേണ്ടത് ഒരു ഭാര്യയുടെ കടമയാണ്.' 'ചിലപ്പോൾ നിനക്ക് അനാവശ്യമെന്നോ.. ആസ്ഥാനത്തന്നോ.. തോന്നുന്ന ഒരു കാര്യത്തിനാവും ഭർത്താവ് കൊപിക്കുന്നത്... എങ്കിലും അങ്ങേ അറ്റത്തെ ക്ഷമയോട് കൂടി നീ അത് കേൾക്കുകയും... വിട്ടുവീഴ്ച്ച ചെയ്യുകയും വേണം.' റബ്ബേ.. എനിക്കെന്താണ് അപ്പൊ സംഭവിച്ചത്.. ഒന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല. ഭാര്യ സുന്ദരിയും അനുസരണശീലയും ഉള്ളവളാണെൽ യാചകനെ മന്നവനാക്കുന്നു.. എന്ന ആരുടെയോ വരികൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു... വെറും ഒരു നിസാര കാര്യത്തിന് ഞാൻ എന്തല്ലാം..വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... പാടില്ലായിരുന്നു.. അവളുടെ മനസ്സ് കുറ്റബോധത്താൽ നീറി പുകഞ്ഞു.. കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം നസി വീണ്ടും അവളുടെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ വന്നു. "ഇത്ത... വീണ്ടും കിടന്നോ. ഇന്ന് ഒന്നും കഴിച്ചില്ലെന്ന് മൂത്തമ്മ പറഞ്ഞല്ലോ.. വന്നേ.. വന്ന് വല്ലതും കഴിക്ക് ഇത്ത..." ഇത്തുവിന്റെ മുഖം എന്താ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്..? കരഞ്ഞോ...? " ഞാനും ഒന്നും കഴിച്ചില്ല. ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതിരിക്കാതെ വാ.. ഇത്തു... നീ... പോയി കഴിച്ചോ എനിക്കൊന്നും വേണ്ട. വിശപ്പില്ല... അതുകൊണ്ടാ. "എന്താ.. ഇത്തു.. ഇക്കനാളെയല്ലേ പോകുന്നത്. അതിനിപ്പഴേ കരഞ്.. ഫുഡ്‌ ഒന്നും കഴിക്കാതിരിക്കണോ." നസി കാര്യം അറിയാതെ അവളെ കളിയാക്കികൊണ്ടിരുന്നു.. "ഡി.. പെണ്ണേ ഒരടി വെച്ചുതരും ഞാൻ നിനക്ക് കുറച്ചു കൂടുന്നുണ്ട്. ഞാൻ കരഞ്ഞിട്ടൊന്നും ഇല്ല." "എന്തിനാ ഇത്ത കള്ളം പറയുന്നത്.. ഈ.. മുഖം കണ്ടാൽ അറിഞ്ഞുടെ ". അവർ രണ്ട് പേരും സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിലേക്ക് സുബൈർ കടന്നു വന്നു...അവൻ റസിയയെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ... കാബോർഡ് തുറന്ന് എന്തൊക്കെയോ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സുബൈറിനെ കണ്ടതും നസിയ റൂമിന് വെളിയിലേക്ക് പോയി. "എന്താ... ഇക്കാ. തിരയുന്നത്... എന്താ കാണാതെ പോയത്.. നാളെ കൊണ്ട് പോകാൻ ഉള്ള വല്ലതും ആണോ." റസിയയെ അടിച്ചതിലുള്ള കുറ്റബോധം അവന്റെ മനസ്സിൽ കിടന്ന് എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളെ എങ്ങെനെ അഭിമുഖീകരിക്കും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് എങ്ങിനെനോക്കും എന്ന ചിന്തകൊണ്ടാണ് അവൻ വെറുതേ കാബോഡിൽ പരതുന്നത്... "അത്... പിന്നേ.. ഒന്നുല്ല.." അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെയവൻ മറുപടി കൊടുത്തു. മ്മ്.. അവൾ മൂളിക്കൊണ്ട് ബാക്കിലോട്ട് മാറിനിന്നു. "റസിയ...എങ്ങിനെയാ നിനക്ക് എന്നോടിങ്ങനെ സ്നേഹ നിധിയായ് പെരുമാറാൻ കഴിയുന്നത്." "സത്യം... പറ.. നിനക്ക് എന്നോട് വെറുപ്പില്ലേ.." നിന്നെ സ്നേഹിക്കാത്ത നിന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്നോട് നിനക്ക് സ്നേഹമോ.. "ഹേയ്... ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല.. എനിക്കത് വിശ്വാസിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ട്.." അവൻ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "അതോ... നാളെ നാടും വീടും വിട്ട് അന്യനാട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ഒരുത്തനോട് തോന്നുന്ന സഹതാപമൊ.. ഇതിൽ ഏതിൽ പെടും." എന്താ..ഇക്കാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത്.. എനിക്ക് നിങ്ങളോട് സ്നേഹം മാത്രമേ ഒള്ളു.. പക്ഷെ...' നിങ്ങളത് കാണാനോ അറിയാനോ.. ശ്രമിക്കുന്നില്ലന്ന് മാത്രം.' ആ.. ഒരു സങ്കടമേ എനിക്കൊള്ളു.. ഇഷ്ടമാണ് ഒരുപാട് ഒരുപാട്... അതെങ്ങിനെ മനസ്സിലാക്കിത്തരും എന്ന് എനിക്കറിയില്ല... അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയവളത് പറഞ്ഞപ്പോൾ.. അവന്റെ കണ്ണുകളും അവളെ അറിയാതെ നോക്കിനിന്നു. ആദ്യമായിട്ട് കാണുന്നത് പോലെ... ആദ്യമായി അവനവളുടെ കരങ്ങളിൽ സ്പർശിച്ചു.. റസിയ... എന്നോട് ക്ഷെമിക്കണം.. അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. എനിക്ക് മാപ്പ് തരണം. വിറയാർന്ന ചുണ്ടുകളോടെ അവൻ വിതുമ്പി.. ഹേയ്... എന്നോട് മാപ്പൊന്നും ചോദിക്കരുത്. ഞാൻ അങ്ങോട്ടാണ് ക്ഷമ ചോദിക്കേണ്ടത് തെറ്റ് ചെയ്തത് ഞാനല്ലേ... ഇക്കയോട് ഞാൻ അങ്ങിനെയൊന്നും പറയാൻ പാടുണ്ടായിരുന്നില്ല. റസിയ.. എന്നെ നീ..ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കല്ലേ.. അത് തിരിച്ചുതരാൻ എനിക്ക് കഴിയിണം എന്നില്ല.. പക്ഷെ ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ട്.. എന്റെ മനസ്സിന് നിന്റേതായി മാറാൻ കഴിയണേ എന്ന്.. അതുപോലെ നീയും പ്രാർത്ഥിക്കണം... "എനിക്കറിയാം എന്റെ ഇക്ക എന്റേതായി മാറും. ആ ഒരു നിമിഷത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ എത്രവേണേലും കാത്തിരിക്കും.." അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും നീർമുത്തുകൾ ഉതിർന്ന് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു.. ഒഴുകി നീങ്ങുന്ന ഓരോ നീർമുത്തും അവനെ നോക്കി..കേണപേക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ അവൻക്ക് തോന്നി.. അവളുടെ കൈകളിൽ കോർത്തു വെച്ച അവന്റെ കൈകൾ പെട്ടന്ന് പിടിവിട്ടു.. അവനെന്തോ അപരാതം ചെയ്തപോലെ കാലടികൾ ബാക്കിലോട്ട് വെച്ചു... "റസിയ... സോറി... ഞാൻ... അറിയാതെ" അവൻ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. എന്തിനാ...സോറി.. എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഇക്കയെന്താ..ഇങ്ങനെ. ചില നേരത്തുള്ള വർത്തമാനവും പെരുമാറ്റവും ഒന്നും. എനിക്ക് പിടിക്കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ.. അവന്റെ പുറകെ അവളും റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.. (തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ