💞ദേവനന്ദിനി.... Part 55💞 രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ഫ്രഷ് ആയി ദാബയിൽ നിന്നും ബേബേ നൽകിയ ബ്രേക്ഫസ്റ്റും കഴിച്ചു പോകാനൊരുങ്ങുകയായിരുന്നു രുദ്രനും ഗൗരിയും… പാജിയുടെ അടുത്ത് നിന്നും വണ്ടിയുടെ ചാവി വാങ്ങുമ്പോൾ അവിടേക്ക് വന്ന ബേബേ ഗൗരിയെ വിളിച്ചു അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു ടിഫിൻ കാരിയർ കിറ്റ് കൊടുത്തു… "നന്ദു മോളെ…നിങ്ങൾ ഉച്ചക്ക് കഴിക്കാനുണ്ടാകില്ലല്ലോ അത് കൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണമാ ഇത്. പുറത്തു നിന്നും എന്തെങ്കിലും വാങ്ങിച്ചു കഴിച്ചു പണി വാങ്ങേണ്ട"… വാത്സല്യത്തോടെ ഗൗരിയുടെ കവിളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് ബേബേ പറഞ്ഞു… തുടർന്നു എന്തോ നിറച്ച ഒരു സ്റ്റീൽ ബോട്ടിലും ബേബേ ഗൗരിയുടെ നേരെ നീട്ടി. അത് വാങ്ങിയ ഗൗരിയുടെ ഉള്ളിലുണർന്ന കൗതുകം അവളുടെ വദനത്തിലും പ്രകടമായി.. "മോളെ…. ഇത് നിങ്ങൾക്ക് ഇടയ്ക്ക് കുടിക്കാനുള്ള മാമ്പഴം ലസ്സിയാ"....ബേബേയൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ ഗൗരിയോട് പറഞ്ഞു.. "ബാബി… ഈ ലസ്സി സ്പെഷ്യൽ ആണ് കേട്ടോ. തീർച്ചയായും കുടിച്ചോണം…." അങ്ങോട്ട് വന്ന ബൽക്കാർ ഗൗരിയോട് പറഞ്ഞു.. ബൽക്കാർ പറഞ്ഞത് കേട്ടമ്പരന്ന ഗൗരി രുദ്രന്റെ നേരെ നോക്കിയപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തും ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞത് അവൾ കണ്ടു. അവൾ ബൽക്കാറിനെ നോക്കി.. "അതെന്താ ബല്ലു ഈ ലസ്സിയുടെ പ്രത്യേകത…." ഗൗരി ബൽക്കാറിനോട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "അതോ….സാധാരണ ലസ്സി കുടിച്ചാൽ ദാഹം മാറും പിന്നെ മനസ്സും നിറയും. ബേബേയുടെ ഈ ലസ്സി പ്രണയമുണ്ടാക്കുന്ന ലസ്സിയാ. പാജിയെ വീഴ്ത്തിയത് ബേബേയുടെ ഈ ലസ്സിയാ "… ബൽക്കാർ ചിരിയടക്കാൻ കഴിയാതെ പറഞ്ഞു…. "ഈ ലസ്സിയ്ക്ക് പിന്നിൽ അങ്ങനൊരു കഥയുണ്ടോ….. ഇന്റെരെസ്റ്റിംഗ്…അത് പറ കേൾക്കട്ടെ "… ഗൗരി ചിരി വിടാതെ ബൽക്കാറിനോട് തുടരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.. ബേബേ ബൽക്കാറിനെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു…ബൽക്കാർ അത് വക വയ്ക്കാതെ തുടർന്നു… "പാജിയുടെയും ബേബേയുടെയും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ നാളുകളിൽ പാജിയ്ക്ക് ഈ വിവാഹത്തോട് വലിയ താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. പാജി തന്റെ അച്ഛന്റെ സമ്മർദ്ദത്തിന് വഴങ്ങിയാണ് വിവാഹത്തിനു സമ്മതിച്ചത്. ആദ്യ നാളുകളിൽ പാജി ബേബേയെ ഒന്നു നോക്കുക പോലുമില്ലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ബേബേ ഇത് പോലൊരു ലസ്സി ഉണ്ടാക്കി പാജിയ്ക്ക് കൊടുത്തു. ആ ലസ്സി കുടിച്ച പാജി ഫ്ലാറ്റ് "…. ബൽക്കാർ പറഞ്ഞു തീർത്തപ്പോഴേക്കും അവന്റെ ചിരി ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയായി മാറി…. രുദ്രനും ഗൗരിയും ചിരിച്ചു. ബേബേയുടെയും പാജിയുടെയും മുഖത്തൊരു ചമ്മൽ പ്രകടമായി… "ഇവനെ ഞാനിന്നു "…ചമ്മൽ മറയ്ക്കാനായി പാജി ബൽക്കാറിന്റെ നേരെ കയ്യോങ്ങി… ബൽക്കാർ അവിടെ നിന്നും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഓടിക്കളഞ്ഞു…കുട്ടികളെ പോലെ ഓടിപ്പോകുന്ന ബൽക്കാറിനെ നോക്കി രുദ്രനും ഗൗരിയും ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… ഗൗരി പതിയെ ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ ബേബേയുടെ അടുത്ത് വന്നു… "എന്നാലും പാജി…അത് വല്ലാത്ത കഷ്ടമായി പോയി. എന്റെ ബേബേയെ പോലെ ഒരു സുന്ദരിക്കുട്ടിയെ കിട്ടിയിട്ട് പാജി അന്ന് ഒന്നു മൈന്റ് പോലും ചെയ്യാഞ്ഞത് കഷ്ടമായിപ്പോയി "… ഗൗരി ബേബേയുടെ ചുമലിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ട് പാജിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "അത് മോളെ.. എനിക്കവളെ ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് കൊണ്ടല്ല. എനിക്ക് ഇന്ത്യയിലെ പലയിടത്തും യാത്ര പോകണമെന്നൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വിവാഹം കഴിച്ചാൽ അത്ര സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ പോകാൻ കഴിയില്ല.അത് കൊണ്ട് അന്ന് വിവാഹം കഴിക്കാൻ മാനസികമായി തയ്യാറെടുപ്പിൽ ആയിരുന്നില്ല. അച്ഛന്റെ സമ്മർദ്ദത്തിന് വഴങ്ങി വിവാഹം കഴിച്ചപ്പോഴും അത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കുറച്ചു താമസമെടുത്തു. അതാണ് അന്നങ്ങനെ പെരുമാറാനുള്ള കാരണം "…പാജി ഗൗരിയോട് ആക്കാലത്തെ ആ അവസ്ഥയെ പറ്റി വിവരിച്ചു… "മോളെ…ഇപ്പോൾ ഇങ്ങേര് ഇത് പോലെ പറയും. മോൾക്കറിയുമോ ഒരു മാസത്തോളം ഈ മനുഷ്യൻ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് മര്യാദയ്ക്ക് നോക്കിയിട്ടില്ല. എന്തൊക്കെ ഈ മനുഷ്യന് ഞാനുണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തു. അന്നൊക്കെ കഴിയ്ക്കും എന്നാലും എന്റെ മുഖത്തേക്ക് പോലും നോക്കില്ല. അന്ന് ആ ലസ്സി കൊടുത്തപ്പോൾ ഇങ്ങേർക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചെന്നറിയില്ല. എന്തോ ഒരിഷ്ടം ഇങ്ങേരോട് അന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഞാന് വിട്ടു പോകാതെ നിന്നു. ഇപ്പോൾ ഇരുന്നു സ്വയം ന്യായീകരിക്കുകയാ ഈ മനുഷ്യൻ…." ബേബേ പാജിയെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "അങ്ങനെ പറയല്ലേ എന്റെ സ്വീറ്റി…അന്ന് നോക്കാത്തതിന് ആ ദിവസം തൊട്ട് ഞാനെന്റെ ഈ നെഞ്ചിനോട് ചേർത്ത് പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചിരിക്കുവല്ലേ നിന്നെ"….ബേബേയെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു അവരുടെ നെറ്റിയിലൊരു ചുംബനമർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പാജി പറഞ്ഞു… രുദ്രനും ഗൗരിയും അമ്പരപ്പാർന്ന ഒരു ചിരിയോടെ ഈ രംഗങ്ങൾ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു… "ദേ മനുഷ്യാ…പിള്ളേരുടെ മുന്നിൽ വച്ചാണോ നിങ്ങടെ ശൃംഗാരം "… ബേബേയുടെ മുഖത്ത് നമ്രതയുടെ ഛവി നിറഞ്ഞു… ഇതെല്ലാം കേട്ട് നിന്ന ഗൗരി ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ നമ്രമുഖിയായി നിൽക്കുന്ന ബേബേയുടെ കവിളിൽ ഒന്നു ചുംബിച്ചു… "ദേവേട്ടാ വാ …ഈ യുവമിഥുനങ്ങളുടെ പ്രണയത്തിനിടയ്ക്ക് കട്ടുറുമ്പാവാതെ നമുക്ക് പോകാം "….ഗൗരിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പാജിയെയും ബേബേയെയും നോക്കിക്കൊണ്ട് രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു…. "ബേബേ….ഞങ്ങൾ പോകുവാ ".. ഗൗരിയും രുദ്രനും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി... അവർ രണ്ട് പേരും പോകുന്നത് ആമോദത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിന്നു പാജിയും ബേബേയും…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 മഹിന്ദ്ര താറിൽ മൗണ്ട് അബുവിലേക്ക് പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ രുദ്രൻ വളരെ ആമോദചിത്തനായിരുന്നു. അവൻ ഗൗരിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഇടയ്ക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ പുറത്തുള്ള പ്രകൃതിരമണീയമായ കാഴ്ചകൾ തന്റെ മൊബൈലിലും കണ്ണുകളിലും പകർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളാരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു രുദ്രൻ ഇടയ്ക്കിടെ നോക്കുന്നത്. അവളുടെ ചൊടികളിലൊരു ചിരി വിടർന്നു… "ദേവേട്ടാ….മുന്നോട്ട് നോക്കി വണ്ടിയോടിയ്ക്ക് അല്ലാതെ ഇങ്ങോട്ട് ഒളിഞ്ഞു നോക്കി വണ്ടി ഓടിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ പണി കിട്ടും..." ഗൗരിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ രുദ്രനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "നീയരികിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാനറിയാതെ എന്റെ നോട്ടം നിന്നിലേക്ക് പതിച്ചു പോകും നന്ദു "…. രുദ്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "ദേവേട്ടാ… പാജിയുടെയും ബേബേയുടെയും കഥ വളരെ ഇന്റെരെസ്റ്റിംഗ് ആയിരുന്നു. ഇപ്പോഴും അവർ പ്രണയിക്കുവല്ലേ… എന്റെ മക്കളോടും എനിക്ക് പറയാനുണ്ടാകും ബേബേ പാജിയെ പറ്റി പറഞ്ഞത് പോലൊരു കഥ "…. ഗൗരിയുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി നിറഞ്ഞു… "അതെന്താണാവോ നന്ദു മോൾക്ക് പറയാനുണ്ടാവുക "… രുദ്രൻ ഗൗരിയെ ഒന്നിരുത്തിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "അതോ…എന്റെ മക്കളോട് എനിക്ക് പറയാനുണ്ടാകും ഞാൻ കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവരുടെ അച്ഛന് സ്നേഹത്തോടെ സദ്യയടക്കം ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തിട്ടും എന്നെയൊന്നു മൈന്റ് ചെയ്യാത്ത അവരുടെ അച്ഛന്റെ സ്വഭാവത്തെ പറ്റി"… പറഞ്ഞു തീർക്കുമ്പോഴേക്കും ഗൗരിയിൽ ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയുയർന്നു… "ഓഹോ…കിട്ടിയ ചാൻസിന് നന്ദു മോളെനിക്കിട്ട് തോണ്ടുകയാണല്ലേ"…രുദ്രൻ ഒരു പുച്ഛഭാവത്തോടെ ഗൗരിയോട് ചോദിച്ചു… "ഞാൻ ഉള്ള കാര്യമല്ലേ പറഞ്ഞത്. എന്തായിരുന്നു ഈ കലിപ്പൻ കുരങ്ങന്റെ ജാഡ ആ സമയത്ത്. പുറത്ത് കലിപ്പ് കാണിച്ചു കൊണ്ട് ഇടയ്ക്കിടെ ആ ഒളിഞ്ഞു നോട്ടവും. ഇതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ മക്കൾ അന്ന് ദേവേട്ടനെ കളിയാക്കി കൊല്ലും" …. ഗൗരി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കളിയാക്കി... "സാരമില്ല… അപ്പോൾ ഞാൻ അവരോട് വേറൊരു കഥ പറയും "…. രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരിയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി.. "അതെന്ത് കഥ "…. ഗൗരിയൊരു സംശയത്തോടെ രുദ്രന് നേരെ ചോദ്യമുന്നയിച്ചു… "ഞാൻ പറയും അവരുടെ അച്ഛനെ നാട്ടിൽ നിന്നോടിച്ച അമ്മയുടെ ഓസ്‌കാർ അഭിനയത്തെ പറ്റി. അത് പോലത്തെ ഭാവങ്ങൾ അല്ലായിരുന്നോ എന്റെ നന്ദു മോൾക്ക് അന്ന് "… രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "പോടാ ഭരണീ "... ഗൗരിയും അത് കേട്ട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രനെ ഒന്നു നുള്ളി... അവൾ രുദ്രന്റെ അടുത്തോട്ട് നീങ്ങിയിരുന്നു അവന്റെ ചുമലിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു… "ദേവേട്ടാ…. ഇന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ രസമായി തോന്നും അന്നതൊക്കെ എത്രത്തോളം വേദനകൾ സമ്മാനിച്ച നിമിഷങ്ങളാ അത്..." ഗൗരിയൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു… "സാരമില്ല നന്ദു.. എല്ലാം നല്ലതിനാ… ആര് കാരണം അന്നങ്ങനെയൊക്കെ നടന്നോ അവർക്ക് തടയാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ നമ്മളെ. വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറമാണെങ്കിലും നമ്മൾ ഒന്നായില്ലേ "… രുദ്രൻ ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ ഗൗരിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു… "അതൊക്കെ പോട്ടെ… നമ്മൾ ഇപ്പോൾ പോകുന്നിടത്ത് ഇന്നലെ പറഞ്ഞ ഹണിമൂൺ പോയിന്റ് അല്ലാതെ വേറെ എന്തൊക്കെയാ ഉള്ളത് കാണാൻ "… (ഗൗരി) "നന്ദു… കാണാൻ അവിടെ ഒരുപാട് ഉണ്ട്. എല്ലാം കണ്ട് തീർക്കണമെങ്കിൽ ഒരു മൂന്നു ദിവസമെങ്കിലും വേണം. ഇന്ന് പറ്റുന്നത്ര നമുക്ക് കാണാം. ബാക്കി പിന്നെ വരുമ്പോൾ കാണാം "… രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി.. "അത് മതി ദേവേട്ടാ…ഇത്രയും ഒക്കെ ആയപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഹാപ്പിയാണ്. ഇതൊന്നും നടക്കില്ലെന്നും ദേവേട്ടനെ ഇനി കണ്ടുമുട്ടില്ലെന്നും ചിന്തിച്ചു പോയൊരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോൾ പോകുന്നിടത്ത് മുഴുവൻ കാണാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് ഒരു സങ്കടവുമില്ല. ദേവേട്ടനെന്റെ കൂടെയുണ്ടല്ലോ അത് മാത്രം മതി ഈ നന്ദുവിന് "….. ഗൗരി പ്രണയാർദ്രയായി മൊഴിഞ്ഞു… രുദ്രനവളുടെ നെറ്റിയിൽ തല തിരിച്ചു ഒരു ചുംബനം നൽകി. ഒരു നിറഞ്ഞ മന്ദഹാസത്തോടെ അവളതേറ്റ് വാങ്ങി… "ദേവേട്ടാ…ആദ്യം നമ്മൾ എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത് "…. ഗൗരിയൊരു ആകാംഷയോടെ രുദ്രനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. "നമ്മൾ ആദ്യം പോകുന്നത് നക്കി ലേക്കിലോട്ടാ "… (രുദ്രൻ) "നക്കി തടാകമോ "…. ആ പേരു കേട്ട ഗൗരിയുടെ ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടി.. "അതെ നക്കി തടാകം…നമ്മുടെ മലയാളത്തിലേ നക്കി അല്ല ഹിന്ദിയിലെ നക്കി. പിന്നെ അത് ഒരു മനുഷ്യനിർമ്മിത തടാകമാണ് "…രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… ഒരു അമ്പരപ്പോടെയത് കേട്ട ഗൗരി രുദ്രന്റെ ചുമലിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി… "ഈ മലകൾക്ക് മുകളിൽ ഒരു തടാകമോ..ആ പേരു പോലെ തന്നെ അതിശയം തോന്നുന്നു" … ഗൗരിയുടെ വാക്കുകളിൽ ഒരത്ഭുതം കലർന്നു… "ഹ ഹ….ആ തടാകം ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ ഏറ്റവും ഉയരത്തിൽ അതായത് സമുദ്ര നിരപ്പിൽ നിന്നും ഏകദേശം 1200 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ ഉള്ള മനുഷ്യനിർമ്മിത തടാകമാണ് "…. രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "ആരാണ് ദേവേട്ടാ…ആ തടാകം നിർമ്മിച്ചത് അതും ഇത്രയ്ക്കും ഉയരത്തിൽ"….ഗൗരിയുടെ അമ്പരപ്പ് വിട്ടു മാറിയിരുന്നില്ല.. "ആരാണ് അത് നിർമ്മിച്ചതെന്നു കൃത്യമായി ആർക്കും അറിയില്ല. അതിനെ പറ്റി ഐതിഹ്യങ്ങളാണ് ഉള്ളത് "… (രുദ്രൻ) "അത് പറ ദേവേട്ടാ. വളരെ ഇന്റെരെസ്റ്റിംഗ് ആണ് "…ഗൗരി രുദ്രനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.. "അത് ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു രാജാവ് ഒരു വിളംബരം ഇറക്കി. മലമുകളിൽ ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് ഒരു തടാകം പണിയുന്നവന് തന്റെ മകൾ കുവാരി കന്യായെ വിവാഹം ചെയ്ത് കൊടുക്കുമെന്ന്. അങ്ങനെ ആ വിളംബരത്തെ ഏറ്റെടുത്ത രക്ഷിയാ ബാലം എന്ന യുവാവ് ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് തന്റെ നഖമുപയോഗിച്ച് പണിതതാണ് ആ തടാകം ഏകദേശം പതിനൊന്നായിരം മീറ്റർ ആഴവും കാൽ മൈൽ വീതിയുമുണ്ട് ആ തടാകത്തിന്. നഖം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയത് എന്നർത്ഥം വരുന്ന നഖ് കി എന്നുള്ള വാക്ക് പിന്നീട് നക്കി എന്ന് എല്ലാവരും പറഞ്ഞാണ് ആ പേര് ഉണ്ടായത് "…. രുദ്രൻ ഐതിഹ്യം വിവരിച്ചു കൊടുത്തു.. "രക്ഷിയാ ബാലവും ആ രാജകുമാരിയും ശിവപാർവതിമാരുടെ അവതാരങ്ങൾ ആയിരുന്നു എന്നാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്"…രുദ്രൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.. "വേറെ ഐതിഹ്യം എന്താണുള്ളത് "…(ഗൗരി) "പുരാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വേറൊരു കഥയും ഉണ്ട്. ഗുരു വസിഷ്ടന് ആശ്രമം പണിയാൻ അദ്ദേഹം ഹിമവാന്റെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോൾ ഹിമവാൻ തന്റെ മകൻ നന്ദിവർദ്ധൻ പർവതത്തെ വസിഷ്ടന്റെ കൂടെ വിട്ടത്രെ. നന്ദിവർദ്ധന്റെ വേറൊരു പേരാണ് അർബുദാചലം എന്ന്. അർബുദാചലം പിന്നെ ലോപിച്ചു അബു എന്ന് ആയതാണ് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഇവിടെയെത്തി ഗുരു വസിഷ്ടൻ ആശ്രമം പണിതു. അതിനിടെ വിശ്വാമിത്ര മഹർഷി രാജാവായിരുന്നപ്പോൾ വസിഷ്ടന്റെ ആശ്രമത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കാമധേനുവിന്റെ മകൾ നന്ദിനിയിൽ നോട്ടമിട്ടപ്പോൾ അർബുദാചലം നന്ദിനിയെ ഒളിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി പണിതതാണ് എന്നുമാണ് മറ്റൊരു ഐതിഹ്യം "…. രുദ്രൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി… "ഇനിയെന്തെങ്കിലും അറിയണോ എന്റെ നന്ദു മോൾക്ക് "…ഒരു കള്ളചിരിയോടെ രുദ്രൻ വീണ്ടും ചോദ്യമുയർത്തി… "മതിയേ…എനിക്കെത്രയും പെട്ടെന്ന് ആ തടാകം കാണാൻ കൊതിയാകുന്നു. ഇനി എത്ര സമയമെടുക്കും ദേവേട്ടാ അവിടേക്ക്...." ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു.. "നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങിയിട്ട് അര മണിക്കൂറോളം ആയില്ലേ ഇനിയും ഒരു അര മണിക്കൂർ കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ എത്തും…" രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി.. "എന്നാൽ വേഗം വിട് ദേവേട്ടാ….." രുദ്രനവളെ ഒന്ന് നോക്കി മന്ദഹസിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു വണ്ടി ഓടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…. തുടരും #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ