দুখ লগা কাহিনী — "মাকৰ শেষ অপেক্ষা" এখন সৰু গাঁৱত ৰহিম নামৰ এজন ল'ৰা থাকিছিল। দৰিদ্ৰ পৰিয়াল, কিন্তু মাকৰ মৰমত তেওঁৰ জীৱন সুখেৰে পাৰ হৈছিল। এদিন ৰহিমে ক'লে, "মা, মই ডাঙৰ হৈ বহুত টকা উপাৰ্জন কৰিম। তোমাক আৰু কষ্ট কৰিব নিদিওঁ।" মাকে হাঁহি ক'লে, "মই টকা নালাগে বাবা। তই সুখে থাকিলেই মোৰ সুখ।" বছৰ পাৰ হ'ল। ৰহিমে চহৰত চাকৰি পালে। কামৰ ব্যস্ততাত তেওঁ লাহে লাহে মাকলৈ ফোন কৰাও কমাই দিলে। মাক প্ৰতিদিনে দুৱাৰৰ ফালে চাই থাকিছিল। "আজি হয়তো মোৰ ল'ৰাটো আহিব..." কিন্তু প্ৰতিদিনে সেই অপেক্ষা অপূৰ্ণ হৈ থাকিল। এদিন গাঁৱৰ পৰা ফোন আহিল। "ৰহিম... তোৰ মাক বহুত অসুস্থ। এবাৰ আহ।" ৰহিম দৌৰি গাঁৱলৈ গ'ল। কিন্তু ঘৰত সোমাই দেখিলে—মাক নিস্তব্ধ হৈ শুই আছে। কাষতে এটা সৰু কাগজ। তাত লিখা আছিল— "বাবা, তই আহিবি বুলি প্ৰতিদিনে দুৱাৰলৈ চাই থাকিলোঁ। শেষবাৰ তোৰ মুখখন চাবলৈ মন আছিল। যদি এই চিঠিখন পঢ়িছ, তেন্তে জানিবি—মই শেষ মুহূৰ্তলৈও তোক আশীৰ্বাদ দি গ'লোঁ।" চিঠিখন বুকুত সাৱটি ধৰি ৰহিমে কান্দিবলৈ ধৰিলে। সেইদিনা তেওঁ বুজিলে— পৃথিৱীত সকলো বস্তু পুনৰ পোৱা যায়, কিন্তু মাক-দেউতাকৰ হেৰুওৱা সময় আৰু মৰম কেতিয়াও ঘূৰি নাহে। #🤔মোৰ চিন্তা💭 #💐তোমাৰ ভাল হোৱাৰ কামনাৰে🥰 #ভাইৰেল কাহিনী 📱 #💭আজিৰ প্ৰেৰণাদায়ক উক্তি