#📙 നോവൽ #പ്രണയകഥകൾ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നിട്ടും അന്നത്തെ രാത്രി അഭിക്ക് ഉറക്കം വന്നതേ ഇല്ലാ.. ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും അവളുടെ മുഖം ആണ്... അവളിൽ നിന്ന് വമിക്കുന്ന ഗന്ധം ആണ്... തനിക്ക് ചുറ്റും ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് അവൾ ഒരു കാന്തിക വലയം രൂപപെടുത്തിയിരിക്കുന്നു... അതിൽ നിന്ന് ഇനി പുറത്ത് കടക്കാൻ മേലെപാട്ടേ അഭിമന്യുവിന് സാധിക്കില്ലായിരുന്നു... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ സുഖമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസം കൂടെ അഥിതിക്ക് കോളേജ്ൽ പോവേണ്ടി വന്നില്ല... ആ ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസം അവളെ കാണാതെ മേലെപാട്ട് ഒരുത്തൻ മുള്ളിന്മേൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു... കോളേജിൽ ആർഡ്‌സ് ഡേയ്ക്കുള്ള മുന്നൊരുക്കങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു അന്ന് അഭിമന്യുവും കൂട്ടുകാരും... " ടാ...ആ കൊച്ച് വന്നിട്ടുണ്ട്... " അജു വന്ന് പറയവേ അഭി അവനെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി... " ഏത് കൊച്ച്..?. " അഭി നെറ്റിച്ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു " ഒരാഴ്ച്ച മുന്നേ കോളേജ് ഗ്രൗണ്ടിൽ നിന്ന് ഒരു കൊച്ചിനെയും എടുത്ത് നീ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വെച്ച് പാഞ്ഞില്ലേ.. ലവള്..That same കൊച്ച്... " അജു പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോഴേക്കും അഭിയുടെ മുഖം അങ്ങ് തെളിഞ്ഞു വന്നു... എന്നാലും തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അവൻ മുഖത്തെ തെളിച്ചം കെടുത്തിയിരുന്നു... ഇല്ലെങ്കിൽ അത് മതി അജുവിന് പറഞ്ഞു കളിയാക്കാൻ... "  ഓ... അതോ....? അതിന് ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്ത് വേണം...അഭി താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത പോലെ ചോദിച്ചു.. " ഓ... നീ ഒന്നും വേണ്ട... കുറച്ച് ദിവസമായല്ലോ അവള് സാധാരണ വരുന്ന ബസ്സ് വരുന്ന സമയത്ത് ആ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ കുറ്റി അടിച്ച് നിൽക്കുന്നു.. അതും പോരാഞ് കോളേജിലോട്ട് വരുമ്പോഴും പോവുമ്പോഴും എല്ലാം അവളുടെ വീടിന് മുന്നിൽ എത്തുമ്പോൾ നീ കൂറ തിരിയുന്ന പോലെ തിരിയുന്നത് കാണാല്ലോ... " അജു അങ്ങ് വിശദീകരിച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും അഭി അവന്റെ വായ അങ്ങ് പൊത്തി പിടിച്ച് ക്ലാസിനു പുറത്തേക്ക് നടന്നു... ഒന്ന് പതിയെ പറയടാ... അവന്മാർ കേൾക്കും... " അഭി അവനെ നോക്കി പല്ല് ഞെരിച്ചു... " ഞാൻ ആയിട്ട് ആരോടും പറയണ്ട ആവശ്യo ഒന്നുമില്ല അഭി... നിന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാലോ.. " " എന്ത്...? അഭിയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു.. " നീ ഒരു കള്ള ഗാമുകൻ ആണെന്ന്...! പറയുന്നതിന് ഒപ്പം അജു ചിരിച്ചു പോയി.. " പോടാ...! ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടുo മുഖം ഒന്ന് അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് അഭിമന്യു ചുണ്ടിൽ തെളിഞ്ഞ ചിരി മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു.. " അങ്ങനെ തൂത്താലും തുടച്ചാലും ഒന്നും ആ ഗാമുക ഭാവം പോവില്ലെടാ... " അജു പിന്നെയും കളിയാക്കി.. " ഒന്ന് പോടാ...! അഭിക്കും ചിരി വന്നു. " എന്നാലും ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കിയാൽ പോലും തലചുറ്റി വീഴുന്ന ആ പെങ്കൊച്ചിനെ നീ എങ്ങനെ വളക്കും എന്ന് എനിക്ക് ഒരു ഊഹവുമില്ല അഭി..." " എനിക്കും...! " അഭിയും കൈ മലർത്തി... ആർഡ്സ്  ഡേക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടക്കുകയായത് കൊണ്ട് ആ പേരിൽ തന്നെ അഥിതിയുടെ മുന്നിൽ പോയി ചാടാമെന്ന് രണ്ടാളും തീരുമാനിച്ചു... അദ്ധ്യാപകർ ക്ലാസിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു നേരം നോക്കി അഭിയും കൂട്ടുകാരും അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുകയും ചെയ്തു... വാതിൽ കടന്നു വരുന്ന അഭിയെ കാണെ അഥിതി വിരണ്ടു പോയി.. സീനിയർസിനെ കാണെ ക്ലാസിലുള്ള ബാക്കി കുട്ടികൾ ഭവ്യതയോടെ എഴുന്നേറ്റു.. അഥിതിക്ക് ഒന്ന് എഴുനേൽക്കാൻ പോലും സാധിച്ചില്ല.. കയ്യും കാലും തണുത്ത് എഴുനേൽക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത അവസ്ഥ... അതിഥിയുടെ ഉള്ളിൽ അഭിമന്യുവിന് ഒരു ദുഷ്ടൻറെ രൂപം ആണ്... ജനിച്ചതിൽ പിന്നെ.. ഇത്രയും പ്രകോപിതനാവുന്ന... ഇത്രയും ദേഷ്യപെടുന്ന.. മറ്റുള്ളവരെ  ഉപദ്രവിക്കുന്ന  അഭിയെ പോലെ ഒരാളെ അവൾ നേരിട്ട് കണ്ടിട്ട് പോലുമില്ല... അപ്പോൾ പിന്നെ അഭി തന്നെ അവൾക്ക് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുഷ്ടൻ...!! അതിൽ അത്ഭുതപെടാനില്ല.. ഏറ്റവും പുറകിലുള്ള ബെഞ്ചിൽ പേടിച്ചരണ്ട് ഇരിക്കുന്ന അതിഥിയേ കാണെ അഭിയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് വികസിച്ചു... " ആർഡ്‌സ് ഡേ നടക്കാൻ പോവുകയാണെന്ന് എല്ലാവരും അറിഞ്ഞല്ലോ... പരിപാടികളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ താല്പര്യം ഉള്ളവർ ഇപ്പോൾ തന്നെ അതാത് ഐറ്റത്തിന് വന്ന് പേര് തരണം... " അഭി എല്ലാവർക്കും വേണ്ട നിർദ്ദേശങ്ങളും നടത്താനിരിക്കുന്ന പരിപാടികളുടെ പേരും പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.. അഭി പറഞ്ഞത് പ്രകാരം പിള്ളേർ എല്ലാവരും വന്ന് പേര് കൊടുക്കാനും പരിപാടിയുടെ നിബന്ധനകൾ ചോദിച്ചു മനസിലാക്കാനും തുടങ്ങി... അന്നേരവും പുറകിലെ ബെഞ്ചിലെ മൂലയിൽ ഇരിക്കുന്ന ആൾ ഒന്ന് അനങ്ങുക കൂടെ ചെയ്തില്ല... തന്നെ അവളൊന്ന് മുഖം ഉയർത്തി നോക്കുന്ന കൂടെ ഇല്ലാ എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അഭിയുടെ ക്ഷമയും കെട്ടു... അഭി ആ തിരക്കുകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ നടന്നു വന്നു അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നിരുന്നു.. അതിഥി ആ പേടിച്ചരണ്ട മിഴികൾ ഉയർത്തി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി... " താൻ ഒന്നിനും പങ്കെടുക്കുന്നില്ലേ...? സൗമ്യമായിരുന്നു അവന്റെ ശബ്ദം... അഥിതി അവനെ ആദ്യമായി കാണുന്ന പോലെ നോക്കി... ഇത്രയും സൗമ്യതയോടെ അയാൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ അറിയുമോ എന്നവൾ അത്ഭുതപെട്ടു... " തന്നോടാ ചോദിച്ചേ..." " ഇ... ഇല്ലാ... " " അതെന്താ...? ഏതെങ്കിലും ഒരു പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുത്തെ പറ്റു.. " " എ. എനിക്ക് അറിയില്ല..അത് കൊണ്ട.. " " എന്ത് അറിയില്ല എന്ന്... അങ്ങനെ ഒരു കഴിവുമില്ലാത്ത ആളുകളുണ്ടാവുമോ...? അഭി കവിളിൽ കൈ താങ്ങി ഇരുന്ന് കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി.. അഥിതി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... അത്രയും അടുത്താണ് അവൻ ഇരിക്കുന്നത്.... അവന്റെ ഗന്ധം അവളുടെ ആത്മാവോളം എത്തുന്നുണ്ട്... ' താൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിയർക്കുന്നെ..? ഞാൻ തന്നോട് മര്യാദക്ക് അല്ലെ സംസാരിക്കുന്നെ...? " അഭി വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞ അവളുടെ മുഖത്ത് കണ്ണ് കൊണ്ട് ഒരു ഓട്ട പ്രദക്ഷിണം വെച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... " സ്... സ്വല്പം.. നീങ്ങി ഇരിക്കാവോ... " അഥിതി പേടിച്ച് പേടിച്ചാണ് അത് ചോദിച്ചത്.. പലരും തങ്ങളെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായിരുന്നു... അഭിക്ക് ചിരി വന്നു... " ഓ... ഇത്രേ ഒള്ളു... ഇതൊക്കെ ആദ്യം പറയണ്ടെ... എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അഭി അവളുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്നൂടെ നീങ്ങി ഇരുന്നു... അതിഥിയുടെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു പോയി.. ചെരിഞ്ഞിരുന്ന് അവളെ നോക്കുന്നവൻറെ ദൃഡമായ നെഞ്ചിൽ അതിഥിയുടെ വലത്തേ കൈ ഉരസുന്നുണ്ട് ഇപ്പോൾ..... അത്രയും അടുത്താണ് ഇരിപ്പ്.. അഥിതിക്ക് എഴുനേറ്റു പോവണമെങ്കിൽ പോലും അഭി മാറണം.. " ഇത്രേം മതിയോ...? അതോ ഇനിയും നീങ്ങണോ...? " അഭി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു വെച്ചു... " പ്ലീസ്...! അഥിതി സ്വയം അറിയാതെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ താങ്ങി അവനെ തള്ളി നീക്കി... വിയർത്തു കുതിർന്ന ആ ഉള്ളം കയ്യുടെ ചൂട് തന്റെ നെഞ്ചിൽ തൊട്ടറിഞ്ഞപ്പോൾ അഭി പരിഭ്രമിച്ചു പോയി... അതിഥിയേക്കാൾ...!! അഭി വേഗത്തിൽ കയ്യിലിരുന്ന ലിസ്റ്റ് ഡെസ്കിലേക്ക് വെച്ചു... " പങ്കെടുക്കാനുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു ഐറ്റം സെലക്ട്‌ ചെയ്താൽ.. ഞാൻ എഴുനേറ്റു പോയേക്കാം... " അഥിതി അവനെ ദയനീയമായി ഒന്ന് നോക്കി.. " മം...വേഗം... " അഭി ശബ്ദം ഉയർത്തി അഥിതി ഭയത്തോടെ തിരികെ ആ പേപ്പറിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി... ഓരോ പരിപാടിയിലൂടെയും അവളുടെ കണ്ണ് പാഞ്ഞു... പറഞ്ഞത് ചെയ്യാതെ അവൻ തന്റെ അടുക്കൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റു പോവില്ല എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ വേറെ വഴിയില്ലാതെ ഏറ്റവും അവസാന കോളത്തിൽ കിടന്ന പേരിൽ അവളുടെ ചൂണ്ടു വിരൽ തൊട്ടു.. " drawing.. " അഭി പതിയെ അത് വായിച്ചു.. " താൻ വരക്കുമോ...? " അഭി അവളുടെ പേര് ആ കോളത്തിൽ എഴുതി ചേർത്ത് കൊണ്ട് മെല്ലെ ചോദിച്ചു.. " ഇ... ഇല്ലാ... " " അത് ശരി... പിന്നെന്തിനാ പേര് തന്നെ..? " " പേര് തന്നില്ലെങ്കിൽ എ... എഴുനേറ്റു പോവില്ല എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ... അ.. അത് കൊണ്ട്... വിക്കി വിക്കിയാണ് പറയുന്നത് എങ്കിലും ആ കണ്ണുകളിൽ കൂർത്ത ഒരു നോട്ടം തെളിഞ്ഞത് അഭിക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസിലായി... " താനെന്നേ നൈസ് ആയിട്ട് നോക്കി പേടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? " അഭിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി... " മം... ഹും...! അവൾ മിഴികൾ താഴ്ത്തി കൊണ്ട് തല വെട്ടിച്ചു... " പിന്നേ....! മത്സരത്തിന് പേരും തന്നിട്ട് മുങ്ങാൻ ആണ് പരിപാടി എങ്കിൽ വേണ്ട... വീട്ടിൽ വന്ന് പൊക്കും ഞാൻ... " ആ കടലാസും കൊണ്ട് എഴുനേറ്റു പോവുന്നതിനിടെ അഭി താക്കീതോടെ പറഞ്ഞു... അഥിതി അവൻ പോവുന്നതും നോക്കി അങ്ങനെ ഇരുന്ന് പോയി... അഥിതിക്ക് അന്നേരം അഭിയോട് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നി...! ആദ്യായിട്ടായിരിക്കും അഥിതിക്ക് ഒരാളോട് ഇങ്ങനെ ദേഷ്യം തോന്നുന്നത്... ഒരാളെയും ഉപദ്രവിക്കാതെ സ്വയം ഒതുങ്ങി കൂടി ജീവിക്കുന്ന തന്നെ പിറകെ നടന്ന് ഉപദ്രവിക്കുന്നതിൽ അയാൾക്ക് എന്താ ലാഭം കിട്ടുന്നത് എന്ന് ഓർത്തു പോയി അവൾ... പക്ഷെ അന്നേരം അഥിതി അറിഞ്ഞില്ല... തനിക്ക് ചുറ്റും സ്വയം താൻ തന്നെ സൃഷ്ടിചെടുത്ത പുറം തോടിനെ പ്രണയം കൊണ്ട് പൊട്ടിച്ചെറിയാൻ ദൈവം നിയോഗിച്ചത് അവനെയാണ് എന്ന്... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ തുടരും