#📙 നോവൽ #നോവൽ #ലവ്സ്റ്റോറി " അഥിതി ഗണേശൻ...! " സ്റ്റേജിൽ നിന്ന് ആ പേര് മുഴങ്ങി കേൾക്കവെ അതിഥി ഭയപ്പെട്ടു പോയി... ചുറ്റിലും കയ്യടി മുഴങ്ങിയപ്പോൾ അതിഥി ഉമിനീർ വിഴുങ്ങി കൊണ്ട് ചുറ്റും നോക്കി.. ഇത്രയും ആളുകളുടെ മുന്നിൽ കയറി സമ്മാനം വാങ്ങാൻ അവൾക്ക് ജാള്യത തോന്നി... കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ചുറ്റി ഒന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ സ്റ്റേജിന് അരികിൽ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന അഭിമന്യുവിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി സ്റ്റേജിലേക്ക് വരാൻ അവൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു... അഥിതി പേടിച്ചു പേടിച്ച് വന്ന് ആ സമ്മാനം വാങ്ങി... തിരികെ ഇറങ്ങുമ്പോൾ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ കയ്യടിക്കുന്നവനിൽ ഒന്നൂടെ കണ്ണുടക്കി... പൂർണ്ണ ചന്ദ്രൻ ഉദിച്ച പോലെ നിൽക്കുന്ന മേലേ പാട്ടെ അഭിമന്യുവിനെ കാണെ അഥിതിക്ക് ചിരി വന്നു...! ഹരിത പറഞ്ഞ കാര്യം ആണ് അഥിതിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മയിൽ വന്നത്... നീയും അഭി ചേട്ടനും ഇഷ്ടത്തിൽ ആണെന്ന് ആരോ വന്ന് പറഞ്ഞെന്ന് പോലും..!! ഏത് കണ്ണ് പൊട്ടി ആണാവോ കൃഷ്ണാ അത് പറഞ്ഞത്...! അഥിതി മനസ്സിൽ കരുതുകയും ചെയ്തു... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ കിട്ടിയ ട്രോഫിയും സർട്ടിഫിക്കറ്റും അമ്മയെ കൊടുന്നു കാണിച്ചു... അമ്മ അതിന് വലിയ മുഖം കൊടുക്കില്ല എന്ന് കരുതിയ അഥിതിയേ ദേവയാനിയുടെ പെരുമാറ്റം അതിശയിപ്പിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്... ആ കുഞ്ഞ് മുറിയിൽ മരത്തിന്റെ ചെറിയ ടേബിളിൽ അഥിതിയുടെ പുസ്തകങ്ങൾക്ക് ഒപ്പം വെച്ച ട്രോഫി അവർ ഇടക്കിടക്ക് തൊട്ട് നോക്കുകയും ഭംഗി നോക്കുകയും ചെയ്ത് കൊണ്ടിരുന്നു... എന്നാലും നീ വരച്ചത് എനിക്ക് ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ എന്നും ഇടക്കിടക്ക് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഇത്രേം പിള്ളേർ ഉള്ളിടത്ത് നിനക്ക് ഒന്നാം സമ്മാനം കിട്ടിയില്ലേ... അപ്പോൾ നിനക്ക് അവരെക്കാൾ എല്ലാം കഴിവുണ്ടെന്ന് പറഞ് അവളെ അഭിനന്ദിക്കുകയും ചെയ്തു... ഏറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം അമ്മയുടെ മുഖം ഒന്ന് തെളിഞ്ഞു കാണവേ അഥിതിയുടെ ഉള്ളും നിറഞ്ഞു... എന്തോ... ഈ സന്തോഷത്തിന് കാരണക്കാരൻ ആയവനെ അവള് വെറുതെ അന്നേരം ഒന്ന് ഓർത്തു പോയി... പിറ്റേന്ന് ക്ലാസിൽ പോവുമ്പോൾ പതിവിന് വിപരീതമായി അതിഥിയുടെ മിഴികൾ ചുറ്റും ഒന്ന് തിരഞ്ഞു... ദൂരെ മാറി നിന്ന് അവളെ വീക്ഷിക്കുന്ന അഭി അത് ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു... അന്ന് ലഞ്ചു ബ്രേക്കിന് എന്നത്തേയും പോലെ അഭി അവളുടെ അരികിൽ തന്നെ വന്നിരുന്നു... ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും പരിഭ്രമo ഉണ്ടെങ്കിലും അഥിതി മുഖം ഉയർത്തി അവനെ നോക്കി പതിയെ ചിരിച്ചു... അഭിയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് വികസിച്ചു... " അമ്മക്ക് സമ്മാനം കിട്ടിയത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ സന്തോഷമായി... " പതിയെ അവൾ ആ ചിരിക്ക് പിന്നിലെ കാരണവും വ്യക്തമാക്കി... " തനിക്ക് സന്തോഷം ആയില്ലേ അപ്പോൾ...? " അഭി അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ ചോദിച്ചു.. " ഉവ്വ്...! ഒറ്റ വാക്കിൽ അവൾ ഉത്തരം ഒതുക്കി... ഡെസ്കിലേക്ക് നീട്ടി വെച്ച കൈകളിലെ ആ നീണ്ട വിരലുകളിൽ ഒന്ന് തൊടാൻ അഭിയുടെ ഉള്ള് വെമ്പി... എന്നാലും പാടുപെട്ട് അവൻ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു... " എന്നെയും ഒന്ന് വരച്ചു തരാമോ...? " അഭി പതിയെ ചോദിച്ചു... " അ... അയ്യോ... എനിക്ക് അത്രയൊന്നും വരക്കാൻ അറിയില്ല... " അഥിതി പെട്ടെന്ന് മറുപടിയും പറഞ്ഞു... " ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്ത് നോക്കടോ... പ്ലീസ്... " അഭി പറയവെ അതിഥി അവനെയും നോക്കി നിസ്സഹായതോടെ ഇരുന്ന് പോയി... നാളെ എന്റെ ചിത്രവും കൊണ്ട് വന്നാൽ മതി എന്ന് തീർപ്പു കൽപ്പിക്കും പോലെ പറഞ്ഞാണ് അഭി അന്ന് അതിഥിയേ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടത്... അന്ന് രാത്രി നാലോ അഞ്ചോ മണിക്കൂർ അഥിതി ഉറക്കം ഒഴിച്ച് പെൻസിലും പിടിച്ചിരുന്നു...!! എന്തോ അവന്റെ ചിത്രം വരക്കാൻ വിരലുകൾ വഴങ്ങുന്നില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ പിറ്റേന്ന് ആ ഒഴിഞ്ഞ ചാർട്ട് പേപ്പറും കൊണ്ടാണ് അതിഥി തിരികെ കോളേജിലേക്ക് എത്തിയത്... ആകാംഷയോടെ അതിഥിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയ പേപ്പറിലേക്ക് നോക്കിയ അഭിയുടെ മുഖം ഒന്ന് മങ്ങി... ആ മങ്ങിയ മുഖതോടെ അഥിതിയേ അവൻ നോക്കി... പരിഭവം മൂടിയ അവന്റെ ആ ഭാവം അതിഥി ആദ്യമായി കാണുകയാണ്... " എന്നേ കൊണ്ട് പറ്റാഞ്ഞിട്ട.. ഞാൻ ഒരുപാട് നേരം ഇരുന്നു ഇന്നലെ... മുഖം വ്യക്തതയോടെ ഉള്ളിലേക്ക് വന്നില്ല... അത് കൊണ്ട...ഒരു ഫോട്ടോ തരുവാണെങ്കിൽ അത് പോലെ നോക്കി വരയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കാം..." " ഓ...! അപ്പോൾ ചിത്രം കിട്ടണം എങ്കിൽ അഥിതിയുടെ ഉള്ളിൽ എന്റെ മുഖം വ്യക്തതയോടെ ഉണ്ടാവണം അല്ലെ...? " അഭി ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു... " മo..!! അവന്റെ ചിരിയുടെ അർത്ഥം മനസ്സിലാവാതെ അതിഥി പതിയെ തലയാട്ടി.. അഭി ആളൊഴിഞ്ഞ ആ കോളേജ് ചുമരിന് അരികിലേക്ക് അവളെ ചേർത്ത് നിർത്തി.. ഇരു കൈകളും അവൾക്ക് ഇരു വശവും വെച്ച് കൊണ്ട് അഭി അവളുടെ മിഴികളിലേക്ക് നോക്കി... പിടഞ്ഞുയരുന്ന ആ മിഴികളിൽ അഭിയുടെ ഹൃദയo ഒന്ന് പിടച്ചു... നോക്ക് അഥിതി...ഈ രണ്ട് കുഞ്ഞി കണ്ണും... ദേ.. ഈ നീണ്ട മൂക്കും.. പിന്നെ ഈ ചുണ്ടും... അത്രയല്ലെ ഒള്ളു എന്റെ ഈ മുഖത്ത്.... പറയുന്നതിന് ഒപ്പം തന്നെ അഭി അഥിതിയുടെ വിരൽ തുമ്പ് പിടിച്ചെടുത്തു കൊണ്ട് കണ്ണിലും.. അധരങ്ങളിലും ഒന്ന് തൊട്ടു... " ഇത് ഓർത്തു വെക്കാൻ എന്താണ് ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ട് എന്റെ അഥിതി...?! മ്മ്മ്...? ഇനി മറക്കില്ലട്ടോ... മറക്കണം എന്ന് വിചാരിച്ചാലും അഥിതിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റില്ല... വശ്യമായിരുന്നു അവന്റെ സ്വരം... ആ അല്പം നനവാർന്ന അധരങ്ങളിൽ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ തന്റെ വിരൽ തൊട്ട നിമിഷം അതിഥിക്ക് അടി വയറിൽ നിന്ന് നൂറായിരം ചിത്ര ശലഭങ്ങൾ ചിറകടിച്ചുയരുന്ന പോലെ തോന്നി... സ്വബോധം വന്ന അതേ നിമിഷം അഥിതി തന്റെ കൈ അവനിൽ നിന്നും വലിച്ചെടുത്തു... ഉള്ളിൽ കുമിഞ്ഞു കൂടിയ പരിഭ്രമത്തോടെ അവൾ അവനെ തള്ളി മാറ്റി ഓടുമ്പോൾ അഭി  പൊട്ടി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. " ദേ....നാളെ ചിത്രം വരയ്ക്കാതെ ഇങ്ങ് വരണ്ട...." അഭി ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയുകയും ചെയ്തു... അന്ന് രാത്രി അതിഥിക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.... കണ്ണടച്ചാൽ അവന്റെ മുഖം ആണ്.... ആ കുഞ്ഞി കണ്ണുകളും.. നീണ്ട മൂക്കും.... പിന്നെ ആ അധരങ്ങളും... അഥിതി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ അടച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്ന ആ രൂപം ഉള്ളിൽ നിന്ന് മായ്ച്ചു കളയാൻ നോക്കി.. ഇല്ലാ... പറ്റുന്നില്ല...!! അവൻ പറഞ്ഞ പോലെ മനസ്സിൽ അവന്റെ രൂപത്തിന് വ്യക്തത കൂടി വരുകയാണ്... പിറ്റേന്ന് അഥിതി നീട്ടിയ കടലാസിലേക്ക് നോക്കി അഭി അത്ഭുതപെട്ടു നിന്ന് പോയി... അത്രയും വ്യക്തതയോടെ വരച്ചിരിക്കുന്നു അവൾ... " നന്നായിട്ടുണ്ട് അഥിതി... " അഭി അവളെ നോക്കി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.. ഇന്നലത്തെ പരിഭ്രമം മാറാത്തത് കൊണ്ട് അഥിതിക്ക് തിരികെ ചിരിക്കാൻ ആയില്ല...! " thanks... പറയുന്നതിന് ഒപ്പം അഭി അവളുടെ ഉള്ളം കയ്യിൽ ഒരു ചുംബനവും കൊടുത്തു... അഥിതി അവനെ കണ്ണ് മിഴിച്ചു നോക്കി.. ആദ്യമായി കിട്ടിയ ചുംബനത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് ആടി ഉലഞ്ഞു... മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവനോട് ആദ്യം അവൾക്ക് ഭയം തോന്നി...! താൻ ഒരു സാധു ആയത് കൊണ്ടായിരിക്കും അവൻ തന്നെ  ഇങ്ങനെ പാവ കളിക്കുന്നത് എന്ന ചിന്ത കൂടെ വന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് അവനോട് ദേഷ്യം തോന്നി... പക്ഷെ ഉള്ളിൽ തോന്നുന്ന ദേഷ്യം പുറത്തേക്ക് എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കണം എന്ന് അഥിതിക്ക് അറിയില്ല... " ദേഷ്യം ആണോ...? അവളുടെ മാറിയ മുഖ ഭാവത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ അഭി അവളുടെ ഉള്ള് വായിച്ചു.. " മം... " അവൾ നിഷേധിക്കാതെ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി... അത്രയെങ്കിലും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ അവൻ തന്നെ മുതലെടുത്തേക്കും എന്നവൾക്ക് തോന്നി... " പക്ഷെ എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടം ആണല്ലോ ഈ അഥിതിയേ..." അഭി അവളുടെ മുഖമാകെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് പരത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... അതിഥി ഞെട്ടി... അവളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ താളം തെറ്റി പോയി.. " അഥിതി തിരിച്ചുo എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടാവോ...? " അഭിമന്യു അവളുടെ ആ കുഞ്ഞ് മുഖം കൈ കുമ്പിളിൽ എടുത്ത് ചോദിക്കവേ ലോകo തന്നെ അവനിലേക്ക് ചുരുങ്ങുന്ന പോലെ തോന്നി അഥിതിക്ക് ... എത്രയോ പേരുടെ സ്നേഹവും പരിഗണനയും യാചിച്ചു നടന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി...!!! അന്നൊക്കെ അവൾക്ക് അത് നിഷേധിച്ച ദൈവം ഇന്നവൾ ചോദിച്ചതിനും ഇരട്ടി കൊടുക്കാൻ ഒരുവനെ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു... കുഞ്ഞ് അഥിതി സ്വപ്നം കണ്ട പോലെ ആ സ്വർണ്ണ വെളിച്ചം അവളിലേക്ക് വന്ന് പതിക്കുന്നു...!! ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ തുടരും