ഇനിയുണ്ടാകുമോ 🌿💗 49 "ഹാ ഗുഡ് മോർണിങ്. ഞാൻ കറക്റ്റ് സമയത്താണല്ലോ അല്ലെ.. " തന്റെ അടുത്തേക്കായി വന്യതയെറിയ ചിരിയോടെ കടന്നു വരുന്നവനെ കാണെ സിദ്ധാർത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ പേടി കുമിഞ്ഞു കൂടി. "ഇതെവിടാ..." "ഇതെന്റെ റൂം..." "എന്നെ അയിച്ചു വിടെ...." "നീ ധൃതി കൂട്ടല്ലേ... ഞാൻ എന്താ കൊണ്ടുവന്നെ നോക്കിക്കേ.." കയ്യിലെ ചില്ലു പാത്രം അവൾ അടുത്തുള്ള ടാബ്ലിലേക്കായി വച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ തടിയിലൊന്നു തട്ടി.. " തന്നോട് അയിച്ചു വിടാന പറഞ്ഞെ.." "നീ ചുമ്മാ കിടന്നു തിരക്കല്ലേ.ആയിക്കാൻ തന്നെയ വന്നേ..തനിക്കു വലതും കഴിക്കണ്ടേ..." കയ്യിലെ ഹാൻഡ്ക്കഫ് ഊരിയ പാടെ സിദ്ധാർഥ്വിന്റെ കൈ ശക്തമായി അത്വൈത്തിന്റെ മുഖത്തു പതിഞ്ഞു. പിന്നീടൊട്ടും സമയം കളയാതെ ആധുവിനെ തള്ളി മാറ്റി അവൻ റൂമിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി ഓടി. ആധു അവൻ പോകുന്ന നോക്കി കവിൾ ഒന്ന് തടവിയിട്ടു പയ്യെ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു അവന്റെ പിറകെ വച്ചു പിടിച്ചു. അദ്വൈത്തിൽ നിന്നോടിയ സിദ്ധാർത്ത് ഡൈനിൽ ഹാളിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കുള്ള ഡോർ തുറക്കാൻ നോക്കിയതും ആകെ തരിച്ചു പോയി. അഭതം മനസ്സിലാകുന്നതിനു മുന്നേ അദ്വൈത്തു അവന്റെ തൊട്ടു പിറകെ എത്തിയിരുന്നു. " ലോക്കിട്ട ഡോർ തുറക്കണം എങ്കിൽ കീ വേണം. ഓടുമ്പോൾ അതും കൂടി ശ്രെദ്ധിക്കണ്ടേ... " അവന്റെ ശ്വാസം ചവിക്കടിയിൽ അടിച്ചതും.കൊട്ടി പിടഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനു നേരെ തിരിഞ്ഞു. "എന്താ തനിക്കു വേണ്ടത്... " "അദ്വൈത്തിനു വേണ്ടതെല്ലാം നേടിയെടുക്കാൻ അത് അദ്വൈതിനറിയാം.പിന്നെ ചോദിച്ച സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ പറയാം.."നിന്നെ.. തന്നെ തന്നെയാടൊ എനിക്ക് വേണ്ടേ." "ചെ... " അവന്റെ മറുപടി കെട്ടി ദേഷ്യത്തോടെ സിദ്ധാർത്തിന്റെ കൈകൾ അവന്റെ കാരണം പുകയ്ക്കാൻ ഉയർന്നെങ്കിലും അത് അപ്പോയെക്കും ആധു തടഞ്ഞിരുന്നു. "മോനെ സിന്തൂട്ടാ ഏട്ടനെ നിന്നെ വെള്ളാൻഡങ്ങു ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അത് തനിക്കും മനസ്സിലായി കാണുമല്ലോ.അതോണ്ട് enikku മടുക്കുവോളും നീ എന്റെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടാവണം.ഉണ്ടാവും.." ഉരുത്തരം വശ്യതയോടെയുള്ള അവന്റെ സംസാരം കേൾക്കെ സിദ്ധാരത്തിന് ദേഷ്യവും പേടിയും ഒരുപോലെ വന്നു. "ഛെ....&#*&#%& മോനെ വെല്ലാതെ കോണക്കാതെ വാതിൽ തുറന്നു വിടെടാ... " "നീ ഇങ്ങനെ പോകുമോ.." അത്ര നേരം ദേഷ്യത്തോടെ അദ്വൈതിന്റെ നേരെ കയർത്തു കൊണ്ടിരുന്ന സിദ്ധാർഥ് ആപോയാണ് സ്വയം ഒന്ന് നോക്കിയത്. തന്റേതെല്ലാത്ത വലിയ ഒരു ഷർട്ട് മാത്രം ആയിരുന്നു അവന്റെ വേശം. ഞെട്ടലോടെ സ്വയം മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനു മുന്നേ അദ്വത്തിന്റെ കൈകൾ അവനെ എടുത്തു ഉയർത്തിയിരുന്നു. "എന്നെ താഴെ വെക്കടാ പ@₹&&#*മോനെ.താനെന്ന കോപ്പ കാണിക്കുന്നേ താഴെ ഇറക്കു പ#₹%@. എന്റെ ഡ്രസ്സ് എവിടെടാ ന@₹*+%@ മോനെ...." സിദ്ധാർത്തിന്റെ നിലവിളി വക വെക്കാതെ അധ്വാത്‌ അവനെ കൊണ്ട് പോയത് അവർ നേരത്തെ കിടന്ന മുറിയിലേക്കായിരുന്നു. കാട്ടിലിലേക്ക് അവനെ ഉയർത്തി എറിയുമ്പോൾ. മനസ്സിൽ കുമിഞ്ഞ ഭയം അവൻ സമർത്ഥമായി മറച്ചു വച്ചു. "എന്താ എന്താ നിന്റെ ഉദ്ദേശം..." "എന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങൾ എല്ലാം നീ അറിയാൻ പോകുന്നെ ഒള്ളു കുഞ്ഞാ..." മുറിയുടെ വാതിൽ ശക്തമായടച്ചു അദ്വൈത് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പയ്യെ നടന്നു. വർധിച്ച ഹൃദയ മിടിപ്പോടെ കട്ടിലിൽ നിന്നു ചാടി എഴുന്നേറ്റ സിദ്ധാർഥ് സ്വയം രക്ഷക്കായി കയ്യിൽ തടഞ്ഞ എന്തോ ഉയർത്തി ഒറ്റ അടി. ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ കയ്യിൽ കീട്ടിയ ഫ്ലവർ ചിഹ്നം ബിന്നമായി താഴെ വീണു.കൂടെ ഓഫ്‌ വൈറ്റ് നിറത്തിലുള്ള കിടക്കയിലേക്ക് രക്തത്തുള്ളികൾ ഉറ്റി വീണുകൊണ്ടിരുന്നു.. (തുടരും) ലൈക്‌ ചെയ്യാനും അഭിപ്രായും പറയാനും മറക്കണ്ട 😁🙌🏻 #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📚 വായന മുറി ✔️ #വായനമുറി