சிவயோகியாக்கும் சிவவாக்கியர் பாடல் (தொடர்~01) (ஆழமாக ஆயிரமாயிரம் யோக ஞான ரகசியங்கள் கொண்ட வரிகள். திரும்ப திரும்ப படியுங்கள். இந்த ஆழமான தத்துவ வரிகளை) கடவுள் வாழ்த்து: ------------------------------- "அரியதோர் நமசிவாயம் ஆதியந்தம் ஆனதும் ஆரிரண்டு நூறு தேவர் அன்றுரைத்த மந்திரம் சுரியதோர் எழுத்தைஉன்னி சொல்லுவேன் சிவவாக்கியம் தோஷ தோஷ பாவம் மாயை தூர தூர ஓடவே" அதாவது மிக மிக அரியதானதும், இந்த பிரபஞ்சத்தின் தொடக்கமும் முடிவுமானதுதும், 1200 (ஆறிரண்டு நூறு) தேவர்கள் இடைவிடாமல் சொல்வதும், மறுபடி மறுபடி சுழன்று சுழன்று ஒலிக்கும் அந்த "ஓம் நமசிவாய" எனும் மந்திர எழுத்தை உரைக்க சொல்லி சிவனுடைய வரிகளை சொல்கின்றேன்... இதை சொல்ல சொல்ல எல்லா பாவ தோஷங்களும், அவற்றின் மூலமும் மாய மயக்கங்களும் தூர ஓடிவிடும் சிவ வாக்கியார் "ஓம் நமசிவாய" என சொல்லி சிவ வாக்கியத்தை தொடங்குகின்றார். இதை சொல்லித்தான் சப்தரிஷிகள் முதல் அகத்தியர் உள்ளிட்ட எல்லா சித்தர்களும், 1200 பேர் என அடையாளப் படுத்தபடும் அதிசிறந்த தலையாய சித்தர்களும் பெரும் ஞானம் பெற்றார்கள். நானும் அவ்வரிசையில் அந்த "ஓம் நமசிவாய" எனும் மந்திரத்தை சொல்லி சிவனின் போதனைகளை இங்கு தருகின்றேன். அதை சொல்ல சொல்ல என் பாவங்களும் தோஷங்களும் கழியும். மாய மயக்கங்களும் கழியும். அதை படிக்கும் உங்களுக்கும் கழியட்டும் என பாடலை தொடங்குகின்றார்.... அடுத்து கடவுள் வாழ்த்தை தொடங்குகின்றார்..... "கரியதோர் முகத்தையுற்ற கற்பகத்தைக் கைதொழக் கலைகள் நூற் கண் ஞானமும் கருத்தில் வந்துதிக்கவே பெரிய பேர்கள் சிறிய பேர்கள் கற்றுணர்ந்த பேரெலாம் பேயனாகி ஓதிடும் பிழை பொறுக்க வேண்டுமே" கரிய முகத்தோனான கணபதியினை, கேட்பதையெல்லாம் தரும் கற்பகத்தானை கையெடுத்து வணங்கி தொழுது தொடங்குகின்றேன். கலைகளும் ஞான நூல்களும் இன்னுமெல்லா ஞானங்களும் என்னில் வந்து உதிக்க அவனை வணங்குகின்றேன். கற்றறிந்த பெரியாரும், அவர்களில் சிற்யோரும், ஞானியரும் அவர்களின் சீடர்களும் இந்த ஒன்றுமறியாதவன் ஓதிடும் பிழைகளை பொறுத்தருள வேண்டுகின்றேன்.... சிவவாக்கியம்: 01 --------------------------------- "ஆன அஞ்செழுத்துளே அண்டமும் அகண்டமும் ஆன அஞ்செழுத்துளே ஆதியான மூவரும் ஆன அஞ்செழுத்துளே அகாரமும் மகாரமும் ஆன அஞ்செழுத்துளே அடங்கலாவ லுற்றதே" நமசிவாய எனும் எழுத்துள்ளே இந்த அண்டமும் அகண்டமும் (பிரபஞ்சமும்) அடங்கியுள்ளது. இந்த அஞ்சு எழுத்தினில்தான் பிரம்மா, சிவன், விஷ்ணு எனும் மூம்மூர்த்திகளும் அடங்கியுள்ளனர். அகரமும் அதாவது "அ", உகரமும் என்றால் "உ" என்பது, அ+உ+ம் அதாவது ஓம் என்பதை சொல்வது, ஓம் எனும் பிரணவ மந்திரத்தை ஓம் என்பது வெறும் எழுத்தல்ல, அது அ+உ+ம் எனும் இயல்புடையது, அப்படித்தான் அதை ஓதவும் வேண்டும் (இதைத்தான் இறைவனை அடையும் வழியின் தொடக்கம் என்றார்கள் சித்தர்கள். அதைத்தான் வள்ளுவனும்; அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி பகவனை அடையும் வழி, அவனே உலகில் முதன்மையானவன் என சொன்னான். "அகர முதல" என்பது "அகர முகர" என்றுதான் இருந்திருக்க வேண்டும். பின்னாளில் அது மாறியிருக்கலாம் என்பாரும் உண்டு, அப்படி ஒரு வாதம் உண்டு) ஆக "நமசிவாய" என தொடங்கி, அதை ஓதி இறைவனை உணர்ந்த 1200 சித்தர்களை சொல்லி, விநாயகரை வழிபட்டு, பின் இந்த "நமசிவாய" எனும் மந்திரத்துள்தான் அகிலமும், அண்டமும், பிரபஞ்சமும், இன்னும் மும்மூர்த்திகளும், பிரணவ மந்திரமுமே அடக்கம். பஞ்சாட்சரம் அவ்வளவு சக்தி வாய்ந்த மந்திரம் முழுமையான மூல மந்திரம் என்பதை சொல்லி வணங்கி தன் போதனையினை தொடங்குகின்றார் சிவ வாக்கியார்..... சிவவாக்கியம்: 02 --------------------------------- "ஓடி ஓடி ஓடி ஓடி உட்கலந்த சோதியை நாடி நாடி நாடி நாடி நாட்களும் கழிந்து போய் வாடி வாடி வாடி வாடி மாண்டு போன மாந்தர்கள் கோடி கோடி கோடி கோடி எண்ணிறந்த கோடியே" இந்த உடலில் சக்தியாய் அந்த அரும்பெரும் சக்தி ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றது. அது காற்றாய் மூச்சாய் உள்ளே சென்று வந்து ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றது. நாடிகள் தோறும் ஓடிக் கொன்டிருக்கின்றது. அந்த மூச்சை அடக்கி, நாடிகளை துலக்கினால் அந்த பெரும் பேரோளியினை உணர்ந்து தரிசிக்கலாம். ஆனால் மாந்தரோ அதை விடுத்து ஓடி ஓடி கோவில்களிலும் இன்னும் பல இடங்களிலும் தேடுகின்றார்கள். பின் தாங்கள் தேடி தேடி அலைந்த பெரும் சக்தியினை காண முடியாமல் வாடி வாடி அந்த ஏக்கத்திலே மறைந்தும் போகின்றார்கள். அப்படி எங்கெல்லாமோ இறைவனை தேடி அவனை காணாமல் வாடிய படி ஏங்கி மறைந்தோர் ஏகப்பட்ட கோடிபேர் என்பது பாடலின் பொருள், இந்த பாடலை அப்படியே படித்தால் அப்படியானால் கோவில்கள் பொய்யா, கோவில்கள் செல்ல வேண்டாமா? சிவ வாக்கியார் நாத்திகம் பேசுகின்றாரா என எண்ண தோன்றும், நிஜம் அது அல்ல..... சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் எனும் நான்கு படிகட்டுக்களை இறைவனை உணர்ந்து அடைய போதித்தார்கள் சித்தர்கள்; சரியை என்றால் முதல் படி நிலை, அதாவது கோவிலுக்கு செல்லுதல் விக்ரகங்களை வணங்கி பூச்சொரிதல், விளக்கேற்றுதல், நைவேத்தியம் இதர பூஜை முறைகள்.... கிரியை என்றால் அடுத்த படிநிலை, மந்திரங்களை ஜெபித்தல், திருப்பணிகள், அடியார்கள் பணி என செயல்களால் அடுத்த நிலைக்கு செல்லுதல்.... யோகம் என்றால் ஒன்றுதல், மனதால் இறைவனிடம் ஒன்றித்திருத்தல், தியானத்தின் முதல் படி இது.... ஞானம் என்பது இறைவனை ஆத்மாவினால் உணர்தல், இறைசக்தியோடு கலந்து அந்த சக்தியோடு அப்படியோடு கலந்து விடுதல்.... இப்படி நான்கு படிநிலைகளை சித்தர்கள் போதித்தார்கள். பள்ளியில் பாலர் வகுப்பு தொடங்கி பெரும் ஆய்வு பட்டத்திற்கு செல்லும் மாணவனை படிப்படியாக தயார் செய்வது போன்ற பயிற்சி இது. அந்த நிலையில் கடைநிலையினை சிவ வாக்கியார் போதிக்கின்றார். அவரின் போதனை நாத்திகமோ கோவில், விக்ரஹ வழிபாடோ கூடாது என்பதல்ல, அதை எல்லாம் கடந்து வந்து கடைசியில் சிவத்தை உணர்ந்து பூரண ஞானமடைய வேண்டும் என்பது.... நம்முடைய சித்தர் நெறி ஞானத்தை தேடி அடைய சொன்ன நெறி. அதன் வழிபாடுகள் பூஜைகள் விழாக்கள் விரதங்கள் மந்திரங்கள் எல்லாமே படிiப் படியாக ஒருவனை இறைசக்திக்குள் இழுத்து செல்லும் வகையில் மிக சூட்சுமமாக அமைக்கபட்டவை. அந்த பயிற்சியினை சரியாக செய்தால் கடைசிநிலை ஞானம் அடைவதாக முடியும். அப்படியான ஞானம் அடையாத வழிபாடும் பிரார்த்தனையும் முழு பலனை கொடுக்கவில்லை என பொருள். அதைத்தான் அந்த முழுமையினை அடையத்தான் கடைசி படிநிலை இது என சொல்கின்றார்.... கோவில் சென்று வழிபடுவது இன்னும் பலவகை வழிபாடெல்லாம் ஞானம் நோக்கி அழைத்துவர வேண்டும். கடைசியில் ஞானம் அடையாமல் பலனற்று போக கூடாது. அந்த ஞானம் என்னவென்றால் எல்லா உயிரிலும் இருக்கும் சிவம் தன்னுள்ளும் உண்டு. எல்லா சக்தியும் ஒன்றே எனும் பெரு ஞான நிலைக்கு வந்து விடுவது. அப்படியான ஞான நிலையினை தவத்தால் தியானத்தால் உணரும்போது தெய்வம் தன்னுள்ளும் உண்டு எல்லா உயிரிலும் உண்டு, இந்த உலகில் எல்லாமே இறைவடிவம் எனும் பெரும் ஞானம் தோன்றும். அந்த ஞானத்தைத்தான் இங்கே சொல்கின்றார் சிவவாக்கியார்.... இதையே என்குரு திருமூலரும் சொல்வார்.... "உள்ளம் பெருங்கோயில் ஊனுடம்பு ஆலயம் வள்ளற் பிரானார்க்கு வாய்க்கோ புரவாசல் தெள்ளத் தெளிந்தார்க்குச் சீவனே சிவலிங்கம் கள்ளப் புலன்ஐந்தும் காளா மணிவிளக்கே" எல்லா உயிரிலும் இருக்கும் சிவமே தன் உடலிலும் உண்டு. எல்லாமும் சிவ வடிவமே என்பதே ஞானத்தின் பெருநிலை. அந்த நிலைக்கு மக்களை வரசொல்லி பாடுகின்றார் திருமூலர்..... ஒளவையின் ஞானக்குறளும் அதையே சொல்கின்றது...... "எண்ணிறந்த யோனி பலவாய்ப் பரந்தெங்கும் உண்ணிறைந்து நிற்குஞ் சிவம்" அதாவது இப்புவியிலுள்ள எண்ணிலடங்காத ஆண், பெண், அலியென்ற பேதமுள்ள அனைத்து உயிரினங்களிலும் எங்கும் பரவி, உடலில் நிறைந்து நிற்கும் சிவம். இன்னொரு குறள் உண்டு..... "ஒன்றேதா னூழி முதலாகிப் பல்லுயிர்க்கும் ஒன்றாகி நிற்குஞ் சிவம்" மூல வித்தாகி, அதிலிருந்து உதிக்கும் எல்லா உயிர்களின் உடலுக்குள் பரவி, ஒரே சீவனாகி நிற்கும் சிவம்..... இதையே இன்னொரு பாடலில் திருமூலரும் சொல்கின்றார்..... "அஞ்செழுத் தால்ஐந்து பூதம் படைத்தனன் அஞ்செழுத் தால்பல யோனி படைத்தனன் அஞ்செழுத் தால்இவ் வகலிடம் தாங்கினன் அஞ்செழுத் தாலே அமர்ந்துநின் றானே" இதைத்தான் தன் பாடலில்சொல்லி அந்த பரம்பொருள் உட்கலந்திருக்கின்றது, ஞானம் அடைந்தால் அதை தன்னில் உணரலாம் என்கின்றார் சிவ வாக்கியர் பெருமான்.... சிவவாக்கியம்: 03 --------------------------------- "உருத்தரித்த நாடியில் ஒடுங்குகின்ற வாயுவை கருத்தினால் இருத்தியே கபாலம் ஏற்ற வல்லீரேல் விருத்தரும் பாலராவர் மேனியுஞ் சிவந்திடும் அருள் தரித்த நாதர் பாதம் அம்மை பாதம் உண்மையே" பாடலை புரிந்து கொள்ளுதல் எளிது, ஆனால் பாடலின் அர்த்தம் ஆழமானது; உருத்தரித்த நாடி என்றால் சுழுமுனை நாடி, இந்த சுழுமுனை நாடி என்பது சந்திரகலை, சூரியகலை அதாவது இடது வலது மூச்சுக்களை கொண்டு, அதை சரியாக ரேசகம் எனும் மூச்சினை உள்ளிளுத்தல் பூரகம் எனும் மூச்சினை வெளியேற்றுதல், கும்பகம் என மூச்சை அடக்கி வைத்தல் என பயிற்சிகளில் கொண்டு வந்தால் துலங்கும். நமது திரிசூல வடிவ தத்துவம் இதுதான். இடது நாடியும் வலதுநாடியும் சேருமிடத்தில் சுழுமுனை நாடி துலங்கி எழும் என்பதே அந்த தத்துவம். அந்த சுழுமுனை நாடி துலங்கும்போது குண்டலினி சக்தி கீழிருந்து மேலேறும். அந்த சக்தி ஆறு சக்கரங்களை துலக்கி மேலேறி உச்ச சக்கரத்தை தொடும்போது அமிர்தம் சுரக்கும். அந்த அமிர்தம் உடலின் எல்லா நாடிகளிலும் பரவும். அப்படி ஒரு நிலை வந்தால் ஒருவன் மிகுந்த இளமைத் தோற்றத்துடன் காணப்படுவான். வாழ்நாள் நீடிக்கும். உடல் சிவந்த பழம் போல் கனிந்து ஜொலிக்கும். அந்நிலையில் தெய்வீக தன்மையினை அடையலாம் என்பது யோக தத்துவம். அதைத்தான் இங்கே பாடுகின்றார் சிவ வாக்கியார்.... "உருத்தரித்த நாடியில் ஒடுங்குகின்ற வாயுவை" சரியாக மூச்சியினை உள்ளிளுத்து கும்பகம் செய்து வெளியிட்டால், உரு தரிக்கும் அதாவது சுழுமுனை நாடியில் சக்தி உண்டாகும். இரு நாடிகளும் அங்கே குவிந்து ஒரு பெரும் சக்தி எழும்.... "கருத்தினால் இருத்தியே கபாலமேற்ற வல்லீரேல்" மிக கவனமாக மனதை ஒருமுனைபடுத்தி உச்சந்தலைக்கு ஏற்ற முடிந்தால்.... "விருத்தரும் பாலராவர் மேனியுஞ் சிவந்திடும்" விருத்தர் என்றால் வயதானவர், பாலர் என்றால் இளமை. அப்படி சுழுமுனை நாடி துலங்கினால், அது உச்சந்தலைக்கு சென்று அமிர்தம் சுரந்தால் மூத்தவரும் இளமையான தோற்றம் பெருவார் அவர் மேனி சிவந்து அழகாக ஜொலிக்கும்... "அருட்டரித்த நாதர்பாத மம்மைபாதம் உண்மையே"",இது அருள் வழங்கும் சிவ பாதம், அம்மை சிவகாமி பாதம் சேர்த்துவிடும் அதாவது தெய்வீக நிலையினை அடையலாம்.... ஆக பாடலின் பொருள் இதுதான்; சுழுமுனை நாடி துலங்கினால் அமிர்தம் சுரக்கும். அந்த அமிர்தம் எல்லா நாடியிலும் பாய்ந்தோடினால் ஒருவன் இளமையான தோற்றம் பெற்று தேஜஸாக ஜொலிப்பான். இது சிவன் பார்வதி பாதம் சேர்க்கும். தெய்வீக தன்மை உண்டாகும் என்பது பாடலின் பொருள்..... ஒளவை தன் ஞானகுறளில் சொல்கின்றார்.... "அடிமிசை வாயு வடுத்தடுத் தேகி முடிமிசை யோடி முயல்" அதாவது மூச்சை அடக்கி மூலாதாரத்தில் இருக்கும் சக்தியினை எழுப்பி அதனை முடி எனும் உச்சிக்கு கொண்டுவரும் பயிற்சியினை செய்தால் சிவயோக நிலையினை அடையலாம் என்பது குறளின் பொருள். யோகத்தில் மூச்சே பிரதானம், அந்த மூச்சினை அடக்கி முறையாக பயிற்சி செய்து மூலாதாரத்தின் சக்தியினை மேலே எழுப்ப வேண்டும் என்பதே சிவயோக நிலையினை எட்டும் முதல்படி என்பது ஒளவை சொல்லும் போதனை தன் அகவலில் கூட "மூலாதாரத்தில் மூண்டெடும் கணலை காலால் (மூச்சு காற்றால்) எழுப்பும் கருத்தறிவித்தே" என பாடியிருப்பது இதனைத்தான்.... கம்பளிச் சட்டை முனி நாயனார் பாடுகின்றார்.... "காணப்பா நெஞ்சினுள்ளே பிராண யோகங் கண்டுகொள்ளு தாமரையில் நூல்போ லாடும்; ஊணப்பா அதிலிரட்டி யபான வாயு உற்றுநின்றி ரண்டையுநீ கண்டா யானால் பூணப்பா விதற்குள்ளே ஞான யோகம்" அதாவது பிராண யோகம் செய்ய தாமரையில் நூல் போல் உள்ள குண்டலினியையும், அதில் ஆடும் பிராண அபான வாயுவையும் அறியலாம். அதன் இயக்கங்களை உற்று நோக்கி அறிந்து கொண்டால் அது ஞானமும் யோகமும் ஆகும் என்கின்றார்.. அதைத்தான் இங்கு சொல்கின்றார் சிவவாக்கியர் பெருமான்.... சிவவாக்கியம்: 04 ---------------------------------- "வடிவு கண்டு கொண்ட பெண்ணை மற்றொருவன் நத்தினால் விடுவனோ அவனை முன்னர் வெட்ட வேண்டும் என்பனே நடுவன் வந்து அழைத்தபோது நாறும் இந்த நல்லுடல் சுடலை மட்டும் கொண்டு போய்த் தோட்டி கைக்கொடுப்பரே" அழகான மனைவி, சர்வ லட்சணம் பொருந்திய பெண்ணை கொண்டவன் அவளை இன்னொருவன் இச்சிக்க விடமாட்டான். அப்படி ஒருவன் அவளை கவர நினைத்தால் அவனை வெட்டிப் போட ஆத்திரத்துடன் கிளம்புவான். இப்படி இன்னொருவன் அவளை எடுக்க நினைக்கும் போது கடும் ஆத்திரம் கொள்ளும் கணவன் எமன் அவள் உயிரை பறிக்கும் போது அவள் உடலை வெட்டியானிடம் கொடுத்துவிட்டு வந்துவிடுவான். இப்படியான உலகம் இது என்பது பாடலின் பொருள்..... தன் மனைவிக்காக இன்னொருவன் உடலை வெட்ட துணிபவன் எமன் வரும்போது அவள் உடலையே வெட்டியானிடம் கொடுத்து விடுகின்றான். நிலையற்ற உலகில் எல்லாமே மாயை என இப்பாடல் நேரடி பொருளை சொல்லும்.... அதற்காக அப்படியானால் ஒருநாளில் அழியபோகும் உடலை இன்னொருவன் எடுத்தால் என்ன என தமிழக பகுத்தறிவுவாதிகள் போல பொருள் கொள்ள கூடாது. சித்தர்கள் எப்போதும் மறைமுகமாக போதிப்பவர்கள். இங்கே சித்தர் ஆத்மாவும் உடலும் குடியிருக்கும் மானிட வாழ்வை சொல்கின்றார். ஒவ்வொருவருக்கும் தன் உடல் மீதுதான் பெரும் காதல் உண்டு, முதல் இடம் எப்போதும் உடலுக்குத்தான். அந்த உடல் உண்ண உணவு, உடல் உறங்க வீடு, உடலுக்கு ஆடைகள், வாசனைகள், அந்த தோற்றத்துக்கு மரியாதை சுருக்கமாக "நான்" என்பதே உடல் என கருதி உடலை பேணுவதே மானிடரின் வாழ்வு. இங்கு அழகான மனைவி என சித்தர் சொல்வது அவனவன் உடலை. இந்த உடலில் ஒரு ஆத்மா குடிகொண்டிருக்கின்றது. அந்த ஆத்மா இறைவனை அடையத்தான் இந்த உடல் பயன்பட வேண்டும், ஆனால் அந்த உடல் புலன் மயக்கத்தாலும் இதர சுகங்களாலும் திசைமாறி மாயையில் சிக்குகின்றது. அது மாயையில் சிக்கி சுகபோகங்களில் திளைத்து எமன் வந்து அதற்குரிய காலத்தை முடிக்கும் போது அந்த உடல் அழிகின்றது. அப்போது பிரியும் ஆத்மா கலங்கி நிற்கின்றது. இப்படி உடலை மனைவியாகவும் ஆத்மாவினை கணவனாகவும் பாவித்து பாடுகின்றார் சிவ வாக்கியர். அழிய கூடிய உடலை விடுத்து அழியா ஆன்மாவினை இறைபதம் சேர்க்க பாடுபடுங்கள். ஆத்மா அழிவில்லாதது உடல் அழியக் கூடியது என்பது பாடலின் பொருள். உடல் என்பது ஒருவன் அல்ல, உடலால் வரும் பந்தங்கள் உண்மை பந்தங்கள் அல்ல, தாய் பிள்ளை தகப்பன் மகன், கணவன் மனைவி, உடன்பிறப்புகள், சொந்தபந்தம், நட்பு என எல்லாமே உடல் உருவில் இணைந்திருப்பவை, அந்த பாச பந்தத்தில் உடலை கண்டு இதுதான் உண்மையானது என மயங்கி கிடக்காமல், இந்த உருவம்தான் நிரந்தரமானது என அறியாமையில் நில்லாமல் உருவில் மயங்காமல் பாச பந்ததில் சிக்காமல் நான் என்பது ஆத்மா, அவர்கள் என்பதும் ஆத்மா என்பதை உணர்வதே ஆன்மயோக நிலை. அந்த ஞான நிலையினைத்தான் போதிக்கின்றார் சிவ வாக்கியர்..... யாரையும் அவர் உடலால் நோக்காதே, உடலால் கொண்ட உருவால் ஏற்காதே பற்றுவைக்காதே, அதை ஒரு ஆன்மாவாக, உன்னையும் ஒரு ஆத்மாவாக மட்டும் கவனி , உட்ல அழியும் ஆத்மா அழியாது என்பதே ஞானம் என்பது அவரின் போதனை இதையே பல சித்தர்கள் பாடினார்கள்.... "நாடுநகர் வீடுமாடு நற்பொரு ளெல்லாம் நடுவன் வரும்பொழுது நாடி வருமோ கூடுபோன பின் பவற்றாற் கொள்பய னென்னோ கூத்தன் பதங் குறித்துநின் றாடாய் பாம்பே" என்றார் பாம்பாட்டி சித்தர்.... "விட்டுவிடப் போகுதுயிர் விட்ட உடனே உடலைச் சுட்டுவிடப் போகின்றார் சுற்றத்தார் - பட்டது பட்டு எந்நேரமும் சிவனை ஏத்துங்கள் போற்றுங்கள் சொன்னேன் அதுவே சுகம்" என்றார் பட்டினத்தார்.... "நீரிலெழும் நீர்க்குமிழி நிலைகெ டல்போல நில்லாதுடல் நீங்கிவிடும் நிச்சய மென்றே பாரிற் பல உயிர்களைப் படைத்த வன்றனைப் பற்றவேநீ பற்றித்தொடர்ந் தாடாய் பாம்பே" என்பது பாம்பாட்டி சித்தர் பாடல்.... "இந்தச் சடலம் பெரிதென - எண்ணியான் இருந்து வீண்காலந் தான்கழித்துச் சொந்தச் சடலம் எதுவெனப் பார்த்திடில் சுத்தமாய்க் காணோம் ஆனந்தப் பெண்ணே" என்பது சங்கிலி சித்தர் பாடல்.... இதையேதான் ஞானசித்தன் பாடினார்.... "நிற்பதுவே, நடப்பதுவே, பறப்பதுவே, நீங்களெல்லாம் சொற்பனந் தானோ?-பல தோற்ற மயக்கங்களோ? கற்பதுவே, கேட்பதுவே, கருதுவதே, நீங்களெல்லாம் அற்பமாயைகளோ?-உம்முள் ஆழ்ந்த பொருளில்லையோ? வானகமே, இளவெயிலே, மரச்செறிவே, நீங்களெல்லாம் கானலின் நீரோ?-வெறுங் காட்சிப் பிழைதானோ? போன தெல்லாம் கனவினைப்போற் புதைந்தழிந்தே போனதனால் நானுமோர் கனவோ?-இந்த ஞாலமும் பொய்தானோ?" சிவவாக்கியம்: 05 ---------------------------------- "என்னிலே இருந்த ஒன்றை யான் அறிந்தது இல்லையே என்னிலே இருந்த ஒன்றை யான் அறிந்து கொண்டபின் என்னிலே இருந்த ஒன்றை யாவர் காண வல்லிரோ என்னிலே இருந்திருந்து யான் உணர்ந்து கொண்டேனே" அதாவது என்னில் இறைசக்தி இருந்ததை அறியாமல் இருந்திருக்கின்றேன். அதை நான் அறிந்துகொண்டேன். ஆனால் என்னை தவிர யாருக்கு அதை சொல்லமுடியும் யார் காணமுடியும், என்னில் என்ன இருக்கின்றது என்பதை நான் உணர்ந்து கொண்டேன் என்பது பாடலின் பொருள்... பரம்பொருள் என்பது எங்கோ தொலைதூரத்தில் வானத்தில் இருப்பது அல்ல, அதை சென்று அடையவும் முடியாது, பரம்பொருள் உன்னுள்ளே இருக்கின்றது அதை உணர்ந்துகொள் என்பது பாடலின் தத்துவம். அதாவது தெய்வத்தினை அடையமுடியாது உணரமுடியும் என்பதை போதிக்கின்றார். தெய்வத்தை உணர்வதே உன்னத படிநிலை உச்சநிலை என்கின்றார் சிவவாக்கியர். தன்னை அறிதலே தன்னுள் இருக்கும் தெய்வத்தை உணர்தலே, தான் யாரென்று உணர்தலே ஞான நிலை என போதிக்கின்றார்.... இதனை ஒளவையாரும் சொல்வார்... "தன்னை யறியு மறிவு தனைப்பெறில் பின்னைப் பிறப்பில்லை வீடு" அதாவது தன்னையே யார் என அறிந்து கொண்டால், நான் என்பது உடலா மனமா ஆத்மாவா என்பதை மிக தெளிவாக அறிந்து கொண்டால் அடுத்த பிறவி இல்லை. இந்த பிறவியே தான் யார் என்பதை அறிய கொடுக்கப்பட்டது என்பது குறளின் பொருளாகும்.... "தன்னை அறியத் தனக்கொரு கேடில்லை தன்னை அறியாமல் தானே கெடுகின்றான் தன்னை அறியும் அறிவை அறிந்தபின் தன்னையே அற்சிக்கத் தானிருந் தானே" என இந்த தத்துவத்தை திருமூலர் திருமந்திரத்தில் சொல்வார்.... அப்பர் சுவாமிகளும் தன் பாடலில் சொல்வார்..... "தன்னில் தன்னை அறியுந் தலைமகன் தன்னில் தன்னை அறியில் தலைப்படும் தன்னில் தன்னை அறிவிலன் ஆயிடில் தன்னில் தன்னையும் சார்தற் கரியனே" என்பார்..... "என்னையே நானறிய இருவினையும் ஈடழித்து தன்னை அறிய தலம் எனக்கு சொன்னாண்டி" என்பது பட்டனத்து சித்தரின் தேடல் மொழி..... "தன்னை அறிந்து ஒழுகுவோர் தன்னை மறைப்பார் தன்னை அறியாதவரே தன்னை காட்டுவார்" என்பது பாம்பாட்டி சித்தரின் அனுபவ மொழி..... ஆம், ஒவ்வொருவனும் தான் யார் என்பதை அறிந்தால் சிக்கலே இல்லை, உண்மையில் தான் யார் என்றால் என்ன? ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் ஒரு பெயர் உண்டு அந்த பெயர் உடலுக்கா ஆத்மாவுக்கா எனும் கேள்வி எங்கு எழுமோ அதுதான் "தன்னை அறிதல்" என்பதன் தொடக்கம் நான் என்பது உடல் என்றால் அது அழியக்கூடியது, அப்படியானால் அது நான் அல்ல‌...... நான் என்பது ஆத்மவானால் அது பரம்பொருளில் இருந்து வந்து அங்கே கரையவும் கூடியது அப்படியானால் நான் என்பது ஆத்மாவும் அல்ல‌.... அப்படியானால் நான் யார்? நான் என்பது ஒன்றுமல்ல வெறும் மாயை, வானில் வந்து செல்லும் மின்னல் ஒளிபோல ஒரு மாயை, அதனை இயக்குவதும் நான் அல்ல, இயங்குபவனும் தான் அல்ல , தான் ஒன்றுமே இல்லை என அறியும் ஞானம் இந்த ஞானத்தைத்தான் "என்னை அறிவித்து எனக்கருள் செய்து" என விநாயகர் அகவலில் பாடினார் ஒளவை.... தான் ஒன்றுமில்லை எல்லாம் இறைவனின் இயக்கம் என அறிவதே ஞானம், தான் வேறு இறைவேறு இல்லை என்பதே உன்னத் ஞானம் "அகம் பிரம்மாஸ்மி" என்பது அதுவே... அதைத்தான் பாடுகின்றார் சிவ வாக்கியார்..... சிந்தியுங்கள்.... தொடரும்... 🚩🕉🪷🙏🏻 #🙏🏼ஓம் நமசிவாய #🕉ஓம் நமசிவாய 🕉 #சித்தர்கள் #🙏🌹பாரதபூமி🌹🙏🌹சித்தர்கள் பூமி🌹🙏புண்ணியபூமி🌹🙏 #சித்தர்கள் வாக்கு