.ഇനിയുണ്ടാകുമോ 💗🌿 57 . . "ആ അത് പറ്റില്ല.... അത് പറ്റില്ല." "നിനക്ക് വിളിക്കാൻ പറ്റിയില്ലേൽ ഫോൺ ത്താ ഞാൻ വിളിച്ചോളാം..." പ്രവീൺ കേറുവോടെ പറഞ്ഞതും ജിത്തു ഫോൺ തിരികെ പോക്കട്ടിലേക്ക് തിരുകാൻ ആയി ഓടി... അവന്റെ നീക്കം മനസ്സിലാക്കി പ്രവീൺ അവന്റെ മേലേക്ക് ചാടി വീണു കൊണ്ട് ഫോൺ തട്ടി പറിച്ചു വാങ്ങി പ്രിയക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു കൊണ്ട് പുറത്തേക്കു ഓടി. അവന്റെ പോക്ക് കണ്ടു എല്ലാവരും അവനെ തന്നെ നോക്കി നിൽപ്പായിരുന്നു.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോയെക്കും പ്രവീൺ അകത്തേക്ക് വന്നു കൂടെ പ്രീതിയും. അവർ എല്ലാവരെയും നോക്കി കൈ വീശി കാണിച്ചിട്ട് റൂമിലോട്ടു പോയവളെ ഒന്ന് നോക്കി എല്ലാവരും ആവേശത്തോടെ പ്രവീണിനെ നോക്കി. "എന്തായി...." "അവൾ അങ്ങനെ ഒന്നും ഉള്ളതായി പറഞ്ഞില്ല.ഇവനെ വല്ല ചെക്കനും പറ്റിച്ചതാകും..." അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു ജിത്തു ചിരിചോണ്ട് അവരെ നോക്കി തലയാട്ടി.. "എന്തെടാ...." "പിന്നെ നിങ്ങൾ ഈ കാര്യം ചോദിച്ചത് പ്രിയയോടാ.. അവളോട്‌ ഒരു കാര്യം നമ്മുക്ക് കണ്ണടച്ച് കൊണ്ട് പറയാം കാരണം അവളതു ചത്താലും ആരോടും പറയത്തില്ല.. പിന്നെ എങ്ങനെ മണ്ട... ഇവൾ പറഞ്ഞ സീക്രറ്റു അവൾ നിന്നോട്. അതും അവളുടെ പുന്നാര ഏട്ടനോട് പറയുന്നേ..." ശബ്ദം വളരെ പതുക്കെ ആക്കി ജിത്തു പ്രെവീണിനെ ചൂടായി കൊണ്ട് റൂമിലോട്ടു കയറി പോയി. അത് കണ്ടു മൂവരും വീണ്ടും വലിയ ആലോചനയിലേക്ക് കൂപ്പു കുത്തി. അടുത്ത ദിവസം ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങിയ ജിത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് പ്രവീൺ പയ്യെ വന്നു.. "എന്തെ....." "അവളെ സ്റ്റാൻഡിൽ ഇറക്കിയിട്ടു.. ഇവിടേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു വായോ.." "വരാനോ എന്തിനു..." " നിന്നോട് വരാൻ പറഞ്ഞില്ലേ വന്നാൽ മതി.." ദേഷ്യത്തോടെ സോഫയിൽ വെച്ച ബാഗ് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്കേറിഞ്ഞു കൊടുത്തു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.പ്രവീൺ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. ജിത്താണേൽ ഒന്നും മനസ്സിലാക്കാതെ പ്രീതിയെ സ്റ്റാൻഡിൽ ഇറക്കി വിട്ടിട്ടു തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കു തന്നെ വന്നു.വന്ന അകത്തു കയറിയപ്പോൾ തന്നെ എന്തോ വലിയ പ്ലാനിൽ ആണ് മൂവരും. ജിത്താണേൽ സംശയത്തോടെ വാതിൽ അടച്ചു അവരുടെ ഇടയിൽ വന്നിരുന്നതും മൂന്നാളുടെ മുഖത്തും ഒരു കള്ള ചിരി വിരിഞ്ഞു. "അത് പിന്നെ എടാ... ഇനി ഇപ്പോൾ അവൾക്കു ഇഷ്ടം ആണെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും അത് അറിയാവുന്ന ഒരാളെ അല്ലെ ഇപ്പോൾ നമ്മൾക്കറിയൂ..." "ഹ്മ്മ്... അതോണ്ട്..." "ആ രഹസ്യങ്ങൾ എല്ലാം ഇപ്പോൾ ആരെ മനസ്സിലാ..." "പ്രിയയുടെ..." "ആ മനസ്സിന്റെ താക്കോൽ ആരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാ...." "ആ.....അത് വേണ്ട... അത് പറ്റില്ല..." അവരുടെ പോക്ക് എവിടേക്കാണ് എന്ന് മനസ്സിലായ ഉടനെ അവിടെ നിന്നു ജിത്തു എസ്‌കേപ്പ് ആവാൻ നോക്കി എങ്കിലും അവർ അവനെ ഒരു തരത്തിലും വിട്ടില്ല... "ഹലോ....." "ഹലോ ജിത്തേട്ട...." ഫോൺ ലൗഡ് സ്പീക്കറിൽ ഇട്ടത് കൊണ്ട് തന്നെ മൂന്നാളും പുറകിൽ നിന്നു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ജിത്തവരെ ദേഷ്യത്തോടെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി.. "ആ ടീ... " "ഹ്മ്മ്മ്..." "ഞാൻ ഒരു ഹെല്പിന് വേണ്ടി വിളിച്ചതാണ്..." "എന്ത് പറ്റി...." "ഞാൻ പ്രീതിയെ പറ്റി ചോദിക്കാൻ വിളിച്ചതാണ്..." "എന്ത് പ്രീതിയുടെ അഫയറിനെ പറ്റി ആണോ.. അവൾ അങ്ങനെ ഒന്നും എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല ചേട്ടാ...." കാര്യം പറയും മുന്നേ അവൾ എടുത്തടച്ചു ഇവിടേക്കു പറഞ്ഞതും. ജിത്തു ഇത് എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റുന്ന പണി അല്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്നു പോകാൻ നിന്നതും. എല്ലാവരും അവനെ ആവോളം പ്രോസാഹിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ ഇരുത്തി. അവൻ ഒന്ന് ദീർക്ക ശ്വാസം എടുത്തു.. "എന്റെ പ്രിയേ.. എനിക്കറിയാം നിനക്ക് എല്ലാം അറിയാം എന്ന്. പ്ലീസ് എന്നോട് മാത്രമായി ഒന്ന് പറയണം." "ചേട്ടാ..... അത്.." "പ്രിയ.... നിന്നോട് ഞാൻ ആദ്യമായി ചോദിക്കുന്ന ഒരു സഹായം അല്ലെ എന്നെ കൈ വെടിയരുത്. നിനക്ക് അറിയാവുന്നത് എല്ലാം പറ. എനിക്ക് വേണ്ടി. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട നിന്റെ കൂട്ടുകാരിയുടെ ജീവന് വേണ്ടി. നിനക്ക് എന്നോടെല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞൂടെ.." "ചേട്ടാ....അത് പിന്നെ..അത് ചേട്ടന് അവളെ ഇഷ്ടം ആയോണ്ടല്ലെ ചേട്ടൻ അവളെ പ്രേമിക്കാൻ സമ്മതികാഞ്ഞത്. അവൾക്കെല്ലാം മനസ്സിലായി അവർ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു അവളുടെ ചെക്കൻ എല്ലാം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.ഇല്ലെങ്കിൽ ഒന്നും അറിയാത്ത ആ പയ്യനെ എന്തിനാ ചേട്ടൻ തള്ളിയത്.ആൽബർട്ട് ആദ്യം അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ പ്രീതി വിശ്വസിച്ചില്ല.. "ആൽബർട്ട്.. എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ് പക്ഷെ. എന്റെ ഏട്ടന്മാരെ പറ്റി ഇല്ലാത്തതു പറഞ്ഞുണ്ടാക്കി ഇനി പറ്റില്ല..." "എന്ത് കൊണ്ട് പറ്റില്ല നിനക്കു വിശ്വാസം ഉണ്ടോ അത്രയും അവരെ.. ഈ കാര്യം എല്ലാം അവൻ തന്നെ നിന്റെ ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞു നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വഷളാക്കും. എല്ലാവരുടെ കണ്ണിലും എന്നെ ഒരു ദുഷ്ടനാക്കും. ഞാൻ കണ്ടതാ അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നെ അവൻ നോക്കുന്ന നോട്ടം എല്ലാം. അവനു നിന്നെ ഇഷ്ടം ആണ്." ടെ!! പറഞ്ഞു മുഴുവിക്കും മുന്നേ പ്രീതിയുടെ കൈ ആൽബർട്ടിന്റെ കരഞ്ഞത് പതിഞ്ഞൊരുന്നു. "ഇവിടെ അവസാനിച്ചു എല്ലാ ബന്ധവും...." അന്ന് അവസാനിപ്പിച്ചു പൊന്നെയാ.. പക്ഷെ എല്ലാം അവസാനിച്ചു നിങ്ങൾ അവളെ ചതിച്ചില്ലേ...ആൽബർട്ട് പറഞ്ഞത് പോലെ എല്ലാം സംഭവിച്ചു.. അടുത്ത ദിവസം അവനെ കാണാൻ ഇടയായപ്പോൾ അവൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പൊട്ടി കരഞ്ഞു. അന്ന് അവർ വീണ്ടും പ്രണയത്തിലായി. ആർക്കും വിട്ടു മാറ്റാൻ കഴിയാത്ത അത്രയും അവരിപ്പോൾ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്..". പ്രിയ പറഞ്ഞു നിറുത്തിയതും ജിതിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തൂവി.. പ്രവീൺ അപ്പോയെക്കും കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്തിരുന്നു. അന്നു വെയുകീട്ട് പ്രീതി തിരിച്ചു വന്നതും വീണ്ടും വലിയ പ്രശ്നം ഉണ്ടായി. അവളുടെ ഇവിടുത്തെ പഠിത്തം നിറുത്തി നാളെ തന്നെ നാട്ടിലേക്കു പറഞ്ഞയക്കണം എന്നു പ്രവീൺ തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷെ അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റ അവർ പ്രീതിയെ അവിടെ കണ്ടില്ല... ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന അവളുടെ ഫോണിൽ നാട്ടിലേക്കു ഉള്ള ട്രെയിനിന്റെ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക്‌ ചെയ്തത് കണ്ടു അവർ പെട്ടന്ന് മാറ്റി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്കോടി. പക്ഷെ അവിടെ എങ്ങും അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.നാട്ടിലേക്കു തിരിക്കാനുള്ള ടിക്കറ്റ് ബുക്ക്‌ ചെയ്തു ഇറങ്ങാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ ആണ്. ആദിക്കു ലീവ് കിട്ടില്ലെന്ന്‌ അവൻ പറഞ്ഞത്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവനോടു അവിടെ നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞു മൂവരും നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു. അവർ നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു രണ്ടാം ദിവസം ആണ് ജൂലിയ റൂമിലേക്ക്‌ വന്നത്. അവളുടെ മരണത്തിന്റെ നടുങ്ങലിൽ. പ്രീതിക്കായുള്ള തിരച്ചിലിന്റെ വേഗത പയ്യെ കുറഞ്ഞു.ജൂലിയയുടെ 6 കയിഞ്ഞ് തിരികെ ചെന്നൈയിലെത്തിയപ്പോൾ ആണ് ഒരു കാൾ വന്നത് . "നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ കുട്ടിയെ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ബോഡി ഇവിടെ ഒരു കൺസ്ട്രക്ഷൻ സൈറ്റിൽ നിന്നും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടി.ബോഡി തിരിച്ചറിയാൻ ആയി ബന്ധപ്പെട്ടവരുടെ ആവിശ്യം ഉണ്ട്.പെട്ടന്ന് കണ്ടു പോകണം.." "Sorry സാർ അത് അവളുടെ ആകത്തില്ല.." പറഞ്ഞു നിറുത്തുമ്പോയേക്കും അവൻ വിറയലോടെ ഇരുന്നു പോയിരുന്നു.ഒരാൾക്കും അവിടേക്കു പോകാൻ താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിലും പോയി നോക്കാതിരിക്കാൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. ബൈക്ക് എടുത്തു പെട്ടന്ന് കൺസ്ട്രക്ഷൻ സൈറ്റ് നു മുന്നിൽ ബൈക്ക് നിർത്തുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരു പോലെ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബിൽഡിംഗ്‌ നു മുന്നിലായി നിറഞ്ഞു നിന്ന ആളുകൾക്കിടയിലൂടെ അവർ മുന്നോട്ട് നടന്നു.. അപ്പോയാണ് ഉള്ളിൽ പാതി മറച്ചുക്കൊണ്ട് കൊണ്ട് പോകുന്ന ആ മൃദശരീരത്തിന്റെ കാൽപതങ്ങൾ പ്രവീൺ ശ്രേദ്ധിച്ചത്. അവൻ തളർച്ചയോടെ ഇരുന്നു പോയി. ആ കാല്പാതങ്ങളിൽ കിലുങ്ങുന്ന പാതസരതിന്റെ ശബ്ദം അവന്റെ കാത്തുകളിലേക്കും അലയടിച്ചു... "അച്ഛാ... നോക്ക് നോക്ക്... എന്റെ ഏട്ടൻ വേടിച്ചു തെന്നതാ.... അമ്മേ ഇങ്ങു നോക്കിക്കേ... നിങ്ങൾ എന്ത പറഞ്ഞെ വേടിച്ചു തരില്ലെന്നോ.. എനിക്കൊരു ഏട്ടൻ ഉണ്ടമ്മേ..." സന്ദോഷത്തോടെ വെള്ളി പാതസാരം എല്ലാവരെയും കാണിക്കുന്ന പ്രീതിയുടെ ചിരി അവന്റെ ചെവികളിൽ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരിന്നു... പയ്യെ ഓർമകളിലേക്ക് എന്തോ കുത്തി കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് അവൻ പയ്യെ മനസ്സിനകത്തു നിന്നു പുറത്തു കടക്കാൻ തുടങ്ങിയത്.. "പ്രവീ.... പ്രവീ... എടാ....." അവൻ പെട്ടന്ന് തല ഉയർത്തി നോക്കിയതും അവനെ വിളിക്കുന്ന ജിത്തിനെ കണ്ടു അവൻ പയ്യെ എഴുന്നേറ്റു.. "അവർ വിളിക്കുന്നുണ്ട്...." "എന്തിനാടാ അവൾ ആകി..ല്ല.." പറഞ്ഞു മുഴുവിക്കും മുന്നേ ആവന്റെ തൊണ്ട ഇടറി പോയിരുന്നു കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.. അവരുടെ കൂടെ യാഥാർഷികം ആയി നടക്കുമ്പോൾ ആ മൃതദേഹം പ്രീതിയുടെ ആവല്ലേ എന്ന് പ്രവീൺ മനസ്സുരുകി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. (തുടരും) കമന്റ്‌ ചെയ്യണം ലൈക്‌ ചെയ്യണം ഷെയർ... അത് വേണോ 😁 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📙 നോവൽ #📚 വായന മുറി ✔️